INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Cmentarza Komunalnego, przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2008r.
(data wpływu 3 marca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wysokości stawki podatku dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług pogrzebowych - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 marca 2008r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wysokości stawki podatku dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług pogrzebowych.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Cmentarz Komunalny prowadzi działalność w zakresie organizowania pogrzebów, przygotowania ciał do pogrzebów oraz wszelkich czynności związanych z przygotowaniem i pochówkiem zmarłych, sklasyfikowaną w PKWiU pod numerem 93.03, jako usługi pogrzebowe i pokrewne. Organizując pochówki, przy wykopie grobów, dla zabezpieczenia przed usunięciem się ziemi, używa płyt żelbetonowych, nabywanych u dostawcy ze stawką 22%.
W dotychczasowej praktyce Cmentarz Komunalny wystawiając fakturę za usługi pogrzebowe stosował stawkę 7%, zgodnie z art. 41.2 ustawy o podatku od towarów i usług (pozycja nr 160 załącznika nr 3), z wyjątkiem elementów żelbetonowych, traktując je jako odsprzedaż materiałów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Jaką stawkę podatku od towarów i usług należy zastosować do sprzedaży elementów żelbetonowych, (również innych materiałów) używanych do przygotowania grobu i wykonania posługi pogrzebania zmarłych, jeżeli sprzedawane są one na jednej fakturze i stanowią nieodzowny element zabezpieczenia grobu przed osunięciem się ziemi?
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaży płyt żelbetonowych nie można traktować jako odsprzedaży materiałów, a jako jeden z elementów usługi pogrzebowej, uwidocznionej zresztą na jednej fakturze, a w związku z tym stawka na całą usługę, również użyte do jej wykonania materiały winna wynosić 7%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do treści art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Przepis art. 41 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%.
Natomiast dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W pozycji 160 wyżej wymienionego załącznika określono jako korzystające z preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 7% sklasyfikowane pod symbolem PKWiU – 93.03. „usługi pogrzebowe i pokrewne wraz z dostawą trumien, urn, i utensyliów pogrzebowych dostarczanych łącznie z trumną lub urną”.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie: organizowania pogrzebów, przygotowania ciał do pogrzebu, wszelkich czynności związanych z przygotowaniem i pochówkiem zmarłych, wykopania grobów, dla zabezpieczenia których przed usunięciem się ziemi stosuje płyty żelbetonowe i inne materiały, nabywane u dostawcy ze stawką 22%. Odnosząc się do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), ustawa o podatku VAT odsyła nie tylko do usystematyzowanego wykazu różnych czynności uznawanych przez ten zbiór za czynności usługowe, ale również do norm zawartych w "Zasadach metodycznych Polskiej Klasyfikacji wyrobów i usług".
Z zasad tych wynika, że w rozumieniu PKWiU pojęcie usługi obejmuje: wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych - usługi na rzecz produkcji; wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.
W świetle powyższej definicji należy stwierdzić, iż czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego w procesie prowadzonej przezeń działalności produkcyjnej, służąc tym samym tej działalności produkcyjnej, albo też do zaspokojenia potrzeb zamawiającego o charakterze konsumpcyjnym. Tym samym wyodrębnianie z usługi świadczonej przez jeden podmiot poszczególnych jej elementów jako odrębnych usług nie jest poprawne, jeśli wszystkie one zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie.
Zatem przy realizacji umów, które w swoim przedmiocie składają się z kompleksu czynności usługowych zmierzających do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie, brak jest podstaw do ich odrębnego traktowania z punktu widzenia podatku od towarów i usług i opodatkowania ich według innych stawek, ponieważ usługodawca sprzedaje określoną usługę a nie elementy (koszty), które się na nią składają.
Wobec powyższego, jeżeli Wnioskodawca świadczy kompleksową usługę pogrzebową polegającą na organizowaniu pogrzebu, przygotowaniu ciała do pogrzebu i wszelkich czynności związanych z przygotowaniem i pochówkiem zmarłych oraz wykopaniem grobu, dla zabezpieczenia którego przed usunięciem się ziemi stosuje płyty żelbetonowe i inne materiały (nabywane u dostawcy ze stawką 22%), to powinna ona być traktowana jako usługa stanowiąca jedną czynność bez rozbicia na poszczególne elementy składowe. Jak wynika z wniosku, świadczone przez Wnioskodawcę usługi są sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 93.03. – „usługi pogrzebowe i pokrewne”.
Wobec powyższego usługi te korzystają z obniżonej stawki podatku od towarów i usług, tj. 7%. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Ponadto należy zaznaczyć, iż tutejszy organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do dokonywania klasyfikacji statystycznych wyrobów i usług lecz dokonuje interpretacji w oparciu o wskazane przez Wnioskodawcę klasyfikacje PKWiU i PKOB. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz.
GUS Nr 1, poz. 11), - zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.
W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.