INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2012r. (data wpływu 12 kwietnia 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 kwietnia 2012r.
(data wpływu 4 maja 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży niezabudowanych działek – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 kwietnia 2012r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży niezabudowanych działek. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 kwietnia 2012r. (data wpływu 4 maja 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-399/12/AS z dnia 23 kwietnia 2012r.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: W dniu 15 lutego 1985r. Wnioskodawca nabył na zasadach wspólności majątkowej wraz z żoną, nieruchomość ograniczającą się do działki ewidencyjnej o numerze 1952 położonej w miejscowości C. o powierzchni 1,80 ha (klasa gruntu V i VI), akt notarialny Rep. A nr ..., notariusz. Na części przedmiotowej nieruchomości został wybudowany dom mieszkalny. Nieruchomość ta do chwili obecnej użytkowana jest rolniczo.
Obecnie Wnioskodawca zamierza dokonać podziału tej nieruchomości na 10 działek (1 obejmującą obszar 44 ary na której znajduje się dom mieszkalny, 1 stanowiącą wewnętrzną drogą dojazdową do domu Wnioskodawcy oraz 8 działek o powierzchni między 11 a 12 arów) a następnie sprzedaży wspomnianych 8 działek w roku 2012. Powodem planowanego podziału jest fakt, iż sprzedaż działki o powierzchni ok. 80 arów jednemu nabywcy jest niemożliwa - nie ma potencjalnych nabywców na działki o takiej powierzchni. W związku z powyższym, Wnioskodawca uważa, że bardziej prawdopodobna jest sprzedaż działek o mniejszej powierzchni.
Ponadto tej wielkości działki Wnioskodawca chce sprzedać głównie członkom rodziny oraz znajomym, którzy po doprowadzeniu mediów planują wybudować domy jednorodzinne. Nieruchomość ta nie została zakupiona w celu sprzedaży i plan zbycia jej części nie jest związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą (działalność gospodarcza polega na produkcji detali z tworzyw sztucznych). Od siedmiu lat Wnioskodawca jest emerytem, ma trudności w utrzymaniu całej nieruchomości oraz jego domu mieszkalnego. W uzupełnieniu wniosku z dnia 30 kwietnia 2012r. Wnioskodawca wskazał: Od marca 1993r. jest czynnym płatnikiem podatku VAT w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
Wnioskodawca składa deklarację VAT-7. Nieruchomość została zakupiona w celu wybudowania na niej domu mieszkalnego. W roku 1984 Wnioskodawca mieszkał wraz z rodziną w domu w Ł., którego 1/2 należała do brata Wnioskodawcy. Brat Wnioskodawcy postanowił sprzedać połowę domu przez co Wnioskodawca postanowił kupić nieruchomość niezabudowaną i wybudować na niej dom mieszkalny. Nieruchomość nie była zakupiona w celu dalszej odsprzedaży. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta wraz z małżonką Wnioskodawcy do majątku prywatnego. Na części nieruchomości został wybudowany dom mieszkalny wraz z budynkiem gospodarczym.
Pozostała powierzchnia została w części obsadzona drzewami iglastymi w celu osłonięcia budynku od śniegu i wiatru. Do dnia dzisiejszego część nieruchomości jest nieużytkiem (kl. VI, piaski). Nieruchomość nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C. działka znajduje się w obszarach zabudowy mieszkaniowej. O decyzję o przekwalifikowaniu będą występować ewentualni przyszli nabywcy. Na pytanie tut. organu zadane w wezwaniu z dnia 23 kwietnia 2012r.
„Jaka jest przyczyna podjęcia decyzji o sprzedaży działek w roku 2012” Wnioskodawca odpowiedział: „Prowadzona przeze mnie działalność gospodarcza przynosi nikłe dochody. Mam problemy ze zdrowiem, od 18 lat choruję na serce (kardiomiopatia rozstrzeniowia), mam problemy ze stawami kolanowymi (planowane protezowanie stawu kolanowego) oraz stawem barkowym. Rosnące koszty utrzymania domu oraz całości nieruchomości. Otrzymywana emerytura rzemieślnicza (1300 PLN miesięcznie) nie zapewnia mi minimum potrzeb. Pozyskane w drodze sprzedaży części nieruchomości środki finansowe planuję przeznaczyć na leczenie oraz remont domu mieszkalnego.
Pozostałą część traktował będę jako zabezpieczenie warunków życia w przyszłości.” Na pytanie tut. organu zadane w wezwaniu z dnia 23 kwietnia 2012r.
„Czy w stosunku do przedmiotowych działek przeznaczonych do sprzedaży podejmował Pan takie działania jak: wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zmiana przeznaczenia terenu, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania (zabudowy) terenu lub decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, lub jakiegokolwiek inne działania, jeśli tak to jakie i w jakim celu” Wnioskodawca odpowiedział, iż „W stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie były czynione żadne działania mające na celu zmianę ich charakterystyki.” Wnioskodawca nie planuje dokonywać żadnych zmian dot. atrakcyjności przedmiotowej nieruchomości.
Zmiany pozostawia do dyspozycji ewentualnym nabywcom. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań marketingowych dot. przedmiotowej nieruchomości. Jedynie zasięgał porady wśród rodziny i znajomych. Nie zamierza podejmować aktywnych działań marketingowych w celu zbycia przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca zamierza pozyskać nabywców wśród rodziny i znajomych. Zgodnie z pkt 9 i 10 niniejszego uzupełnienia, Wnioskodawca nie zamierza korzystać z aktywnych form ogłoszeń. Przedmiotowa nieruchomość nie była nigdy i nie jest przedmiotem dzierżawy ani najmu. Zgodnie z klasyfikacją nieruchomość położona jest na gruncie kl. VI (piaski).
Nieruchomość nie jest użytkowana rolniczo, jedynie traktowana jest zgodnie z klasyfikacją jako rolnicza. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym. Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności rolniczej w związku z czym nie produkował i nie sprzedawał żadnych płodów rolnych. Na przedmiotowej nieruchomości nie była przez Wnioskodawcę nigdy prowadzona działalność rolnicza. W momencie sprzedaży nieruchomość nie będzie zabudowana. Działki nie są i nie będą zabudowane w momencie sprzedaży. Poza wymienioną we wniosku nieruchomością, Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości innych przeznaczonych do sprzedaży.
W roku 1992 Wnioskodawca sprzedał wraz z bratem rodzinny dom mieszkalny w Ł. Z tytułu tej sprzedaży nie był odprowadzany podatek VAT. W roku 2008 Wnioskodawca sprzedał część przedmiotowej nieruchomości (18 arów) znajomemu, który został wywłaszczony w związku z budową autostrady. Z tytułu tej transakcji nie był odprowadzony podatek VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Jeżeli Wnioskodawca podzieli przedmiotową nieruchomość oraz sprzeda tak powstałe działki w krótkim okresie czasu (w roku 2012) - czy będzie zobowiązany począwszy od sprzedaży drugiej działki doliczyć do ceny sprzedaży podatek od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2009r. (I FSK 1043/08) oraz wyrokiem z dnia 25 lutego 2010r. (I FSK 148/09) zamiar sprzedaży przez Wnioskodawcę nieruchomości w postaci działek nie należy traktować jako działalności gospodarczej polegającej na profesjonalnym handlu nieruchomościami. Nieruchomość przedmiotowa nie była nabywana w celach odsprzedaży oraz stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy i jego małżonki, w związku z czym nie może być uznany za handlowca w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy od podatku od towarów i usług.
Ponadto, tak jak Wnioskodawca wspominał w części G, podział nieruchomości na mniejsze działki jest racjonalny z ekonomicznego punktu widzenia. Wnioskodawca uważa także, iż sam podział części nieruchomości poprzez wydzielenie kilku działek nie świadczy o zamiarze prowadzenia profesjonalnej działalności handlowej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r.
Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Zgodnie z art. 8 ust.1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana jest przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności.
Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
W przedmiotowej sprawie okoliczności będące przyczyną transakcji sprzedaży podzielonej nieruchomości gruntowej zakupionej w 1985r., nie wskazują, iż miałyby być one czynione z zamiarem wykonywania w sposób częstotliwy. Opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku wskazuje, iż dostawę przedmiotowych 8 niezabudowanych działek uznać należy za transakcję okazjonalną, jednorazową czyli taką, która nie będzie czyniona z zamiarem nadania jej stałego charakteru.
Tym samym w przedmiotowej sprawie, nie można uznać Wnioskodawcy za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ustawy o VAT w odniesieniu do planowanej dostawy działek, gdyż nic nie wskazuje aby dokonując incydentalnej dostawy działek wydzielonych z nieruchomości zakupionej w 1985r., Wnioskodawca działał w takim charakterze. Wnioskodawca w dniu 15 lutego 1985r. nabył bowiem na zasadach wspólności majątkowej wraz z żoną, działkę ewidencyjną Nr 1952 o powierzchni 1,80 ha (klasa gruntu V i VI) i nieruchomość ta została zakupiona w celu wybudowania na niej domu mieszkalnego.
Nieruchomość ta nie została zakupiona w celu sprzedaży i plan zbycia jej części nie jest związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą (działalność gospodarcza polega na produkcji detali z tworzyw sztucznych). Nieruchomość ta nie była nigdy i nie jest przedmiotem dzierżawy ani najmu. Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności rolniczej w związku z czym nie produkował i nie sprzedawał żadnych płodów rolnych. Na przedmiotowej nieruchomości nie była przez Wnioskodawcę nigdy prowadzona działalność rolnicza. Z powyższego wynika, że Wnioskodawca nie wykorzystywał nieruchomości do żadnych celów związanych z działalnością gospodarczą.
Przyczyną sprzedaży działek jest fakt, iż prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza przynosi nikłe dochody, ma on problemy ze zdrowiem oraz rosną koszty utrzymania domu oraz całości nieruchomości, a otrzymywana przez Wnioskodawcę emerytura rzemieślnicza (1300 PLN miesięcznie) nie zapewnia mu minimum potrzeb. Pozyskane w drodze sprzedaży części nieruchomości środki finansowe Wnioskodawca planuje przeznaczyć na leczenie oraz remont domu mieszkalnego. Pozostałą część traktował będzie jako zabezpieczenie warunków życia w przyszłości.
Na dokonane w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie, nie będą miały również wpływu dwie dokonane przez Wnioskodawcę incydentalne sprzedaże majątku (w 1992r. wraz z bratem rodzinnego domu mieszkalnego w Ł. i w 2008r. części przedmiotowej nieruchomości znajomemu).
W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca planuje podział tej nieruchomości na 10 działek (1 obejmującą obszar 44 ary na której znajduje się dom mieszkalny, 1 stanowiącą wewnętrzną drogą dojazdową do domu Wnioskodawcy oraz 8 działek o powierzchni między 11 a 12 arów, które zamierza sprzedać), jednak należy zauważyć, iż jak wskazał Wnioskodawca, powodem planowanego podziału jest fakt, iż sprzedaż działki o powierzchni ok. 80 arów jednemu nabywcy jest niemożliwa - nie ma potencjalnych nabywców na działki o takiej powierzchni, w związku z czym Wnioskodawca uważa, że bardziej prawdopodobna jest sprzedaż działek o mniejszej powierzchni.
W kwestii planowanego przez Wnioskodawcę podziału nieruchomości należy odnieść się do orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE wydanych w sprawach C-180-181/10. Z treści wskazanych orzeczeń wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji wystąpią pojedyncze z przykładowo wskazanych okoliczności, związane z planowanym podziałem działki nr 1952 na 1 działkę obejmującą obszar 44 ary na której znajduje się dom mieszkalny, 1 działkę stanowiącą wewnętrzną drogą dojazdową do domu Wnioskodawcy oraz 8 działek o powierzchni między 11 a 12 arów, które Wnioskodawca zamierza sprzedać. Nie można jednak przypisać Wnioskodawcy aktywności porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami.
Zaznaczyć bowiem należy, że przedmiotową nieruchomość Wnioskodawca zakupił w celu wybudowania na niej domu mieszkalnego i nie były w stosunku do niej czynione żadne działania mające na celu zmianę ich charakterystyki, Wnioskodawca nie planuje dokonywać żadnych zmian dotyczących atrakcyjności przedmiotowej nieruchomości (zmiany pozostawia do dyspozycji ewentualnym nabywcom). Wnioskodawca nie podejmował też żadnych działań marketingowych dotyczących przedmiotowej nieruchomości i nie zamierza podejmować aktywnych działań marketingowych w celu jej zbycia i nie zamierza korzystać z aktywnych form ogłoszeń, a zamierza pozyskać nabywców wśród rodziny i znajomych.
Tym samym Wnioskodawca dokonując w 2012r. planowanej dostawy 8 działek wydzielonych z przedmiotowej nieruchomości zakupionej w 1985r., będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem osobistym, a zatem czynność ta nie będzie uznana za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a co za tym sprzedaż przedmiotowego gruntu nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Zauważyć należy, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana M. jako Wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zatem interpretację wydać można na rzecz jednej osoby fizycznej, a nie dla małżonków.
Jeżeli małżonka Wnioskodawcy jest zainteresowana uzyskaniem dla siebie interpretacji indywidualnej, powinna złożyć odrębny wniosek, przedstawić właściwy dla siebie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), pytanie oraz własne stanowisko w sprawie, jak również wnieść odrębną opłatę. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała