INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 maja 2014 r. (data wpływu 14 maja 2014 r.), uzupełnionym pismem z 12 sierpnia 2014 r. (data wpływu 14 sierpnia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 maja 2014 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki.
Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 12 sierpnia 2014 r. (data wpływu 14 sierpnia 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 1 sierpnia 2014 r. znak: IBPP1/443-470/14/DK. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Firma sprzedała działkę gruntowa, do której nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego, oraz nie posiada warunków zabudowy, posiada wypis z rejestru gruntów w którym rodzaj użytku jest określony jako RIIIb - rola. Firma posiada również wgląd do dokumentu – „studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego” - gdzie ww. działka gruntowa jest wskazana jako działka budowlana.
W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca podaje, że: 1.Firma, spółka z ograniczona odpowiedzialnością jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie: dokonywania wewnątrzwspólnotowej dostawy, dokonywania wewnatrzwspólnotowego nabycia, nabywania usług, o których mowa w art. 28 ust 3, 4, 6 i 7 od dnia 18 maja 2005 r. 2.Działka nr 1287/200 o powierzchni 2 388 m kw została zakupiona w dniu 9 marca 2010 r., zgodnie z Aktem Notarialnym. 3.Działka ww. została nabyta w celu budowy siedziby spółki. 4.Przedmiotowa działka została wpisana do ewidencji środków trwałych. 5.Dostawa działki na rzecz Spółki z o.o. o której mowa we wniosku była czynnością podlegającą opodatkowaniu.
6.Nabycie ww. działki było udokumentowane faktura VAT. 7.W momencie nabycia działki, Wnioskodawca odliczył kwotę podatku od towarów i usług w 100%. 8.Przedmiotowa działka została sprzedana w dniu 17 kwietnia 2014 r. 9.Przedmiotowa działka w momencie sprzedaży nie była działką zabudowaną. 10.Na pytanie tut organu, zadane w wezwaniu z 1 sierpnia 2014 r., „Jak należy rozumieć stwierdzenie Wnioskodawcy, że „Firma I. sprzedała działkę gruntową, do której nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego, oraz nie posiada warunków zabudowy”?
Czy teren działki o której mowa we wniosku w momencie sprzedaży był gruntem przeznaczonym pod zabudowę (jaką?), czy też był to grunt nieprzeznaczony pod zabudowę? Czy dla przedmiotowej działki w momencie sprzedaży obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy, jeśli tak to jakie przeznaczenie działki z niego wynikało? Czy dla przedmiotowej działki na dzień sprzedaży została wydana decyzja o warunkach zabudowy, jeśli tak to jakiej zabudowy dotyczyła?
Jeżeli przedmiotowa działka została sprzedana przed 1 kwietnia 2013 r., i stanowiła działkę niezabudowaną, to należy podać jakie jej przeznaczenie wynikało z ewidencji gruntów?”, Wnioskodawca odpowiedział, że w momencie sprzedaży przedmiotowa działka znajdowała się na obszarze dla którego nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ani nie została wydana decyzja określająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z ewidencją gruntów stanowiąca ww. nieruchomość - działka nr 1287/200, sklasyfikowana była jako grunty rolne.
Natomiast według „studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego” na przedmiotowej działce istniała możliwość budowy budynku i w przypadku wystąpienia o warunki zabudowy Wnioskodawca dostałby zgodę na budowę budynku na niniejszej działce. 11.Na przedmiotowej działce od chwili nabycia do momentu sprzedaży zostały dokonane prace porządkowe, gdyż należało działkę profesjonalnie przygotować do sprzedaży na rynku wtórnym. Działania te miały za zadanie podnieść wartość działki. 12.Działka była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. 13.Przedmiotowa działka nie była przedmiotem najmu, dzierżawy i Wnioskodawca nie czerpał pożytków.
14.Na niniejszej działce w momencie sprzedaży nie znajdowały się obiekty budowlane a tym samym nie były one przedmiotem najmu, dzierżawy. 15.Jedyne wydatki jakie poniósł Wnioskodawca w okresie od nabycia do sprzedaży, to prace porządkowe, które były działaniami niezbędnymi, aby przygotować działkę do sprzedaży. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy zastosowanie stawki VAT-ZW, do niniejszej transakcji sprzedaży jest prawidłowe? Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest zastosowanie obniżonej stawki VAT-ZW, gdyż istotnym dokumentem kwalifikującym rodzaj działki jest plan zagospodarowania przestrzennego bądź posiadanie warunków zabudowy.
Firma nie posiada żadnych istotnych dokumentów, które wskazują, że działka gruntowa jest działką budowlaną. Wnioskodawca uważa, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, jest dokumentem wewnętrznym gminy i nie może się na ww. dokument powoływać. Powołując się na art. 43 ust. 1 pkt 9, który zwalnia od podatku „dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane”, ww. grunt Wnioskodawca traktuje jako rolny, do którego ma zastosowanie niniejszy art. 43 ust. 1 pkt 9. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o VAT – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Według regulacji art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.
Dz.U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Z treści cytowanego przepisu wynika, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dochodzi do wiążącego podmioty władzy, w tym administracji, oraz podmioty spoza systemu władzy (osoby fizyczne i ich organizacje) ustalenia bądź zmiany przeznaczenia terenu na określony w tym planie cel.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym: lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy (art. 4 ust. 2 ww. ustawy).
Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane w myśl art. 2 pkt 33 ww. ustawy. Natomiast dostawa gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są terenami budowlanymi, jest zwolniona z podatku od towarów i usług. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Spółka z o.o.) jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Wnioskodawca w dniu w dniu 9 marca 2010 r. nabył działkę nr 1287/200 o powierzchni 2 388 m2 w celu budowy siedziby spółki. Dostawa działki na rzecz Spółki z o.o., o której mowa we wniosku była czynnością podlegająca opodatkowaniu a nabycie zostało udokumentowane faktura VAT. Wnioskodawca w momencie nabycia działki, odliczył kwotę podatku od towarów i usług w 100%. Przedmiotowa działka została wpisana do ewidencji środków trwałych i była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej.
Przedmiotowa działka została sprzedana w dniu 17 kwietnia 2014 r. W momencie sprzedaży, przedmiotowa działka była niezabudowana i znajdowała się na obszarze dla którego nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jak również nie została wydana decyzja określająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Na przedmiotowej działce od chwili nabycia do momentu sprzedaży zostały dokonane prace porządkowe, gdyż należało działkę profesjonalnie przygotować do sprzedaży na rynku wtórnym. Działania te miały za zadanie podnieść wartość działki.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że dostawa działki nr 1287/200 była objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, gdyż są to tereny inne niż budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, bowiem nie są objęte planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie została dla nich wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jednocześnie zapisy zawarte w studium uwarunkowań pozostają bez znaczenia.
Wprowadzając do ustawy o VAT od dnia 1 kwietnia 2013 r. definicję terenów budowlanych ustawodawca jednoznacznie wskazał jakimi kryteriami należy się kierować przy klasyfikacji gruntów niezabudowanych na potrzeby ich opodatkowania podatkiem VAT. Tymi kryteriami jest wyłącznie plan zagospodarowania przestrzennego i decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Odstąpiono zatem od klasyfikacji terenów na potrzeby podatku VAT w oparciu o ewidencję gruntów czy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzeni. Tym samym przeznaczenie gruntów wynikające z ewidencji czy studium pozostaje dla sprawy bez znaczenia.
Skoro zatem dana działka nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ani nie wydano dla niej decyzji o warunkach zabudowy, to dla celów VAT należy ją uznać za działkę nieprzeznaczoną pod zabudowę, a więc jej dostawa będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy u VAT. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U.
Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.