INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 31 grudnia 2010r. (data wpływu 12 stycznia 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 kwietnia 2011r.
(data wpływu 11 kwietnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku od dnia 1 stycznia 2011r. dla seminariów i konferencji szkoleniowych dla personelu spawalniczego – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 stycznia 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku od dnia 1 stycznia 2011r. dla seminariów i konferencji szkoleniowych dla personelu spawalniczego.
Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 kwietnia 2011r. (data wpływu 11 kwietnia 2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 30 marca 2011r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Instytut prowadzi seminaria i konferencje, które mają za zadanie ciągłe uzupełnianie i poszerzanie wiedzy personelu spawalniczego, a więc mają charakter szkoleniowy. Działalność szkoleniowa Instytutu zgodna jest z art. 2 ust. 3 ustawy o Instytutach Badawczych z 30 kwietnia 2010r. (Dz.
U. Nr 96 z 2010r., poz. 618) oraz ze statutem Instytutu oraz rozporządzeniem Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej i umiejętności kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. 2006r. Nr 31, poz.216). Ośrodek Kształcenia i Nadzoru Instytutu otrzymał zaświadczenie z 26 lipca 2007r. o wpisie do ewidencji niepublicznej placówki kształcenia ustawicznego (na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy o systemie oświaty) wystawione przez Prezydenta Miasta, a ponadto ma aktualny wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych Województwa wydany przez Wojewódzki Urząd Pracy.
W świetle powyższych dokumentów Instytut objęty jest systemem oświaty w rozumieniu art. 2 pkt 3a ustawy o systemie oświaty z 7 września 1991r. Z uzupełnienia wniosku z dnia 7 kwietnia 2011r. wynika, że Instytut jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Ośrodek Kształcenia i Nadzoru Instytutu, Ośrodek Certyfikacji Instytutu oraz Ośrodek Marketingu i Informacji Naukowej Instytutu działają w ramach struktury organizacyjnej Instytutu i są tym samym podatnikiem co Instytut. Ośrodek Kształcenia i Nadzoru Instytutu objęty jest systemem oświaty (w rozumieniu art. 2 pkt 3a ustawy o systemie oświaty z 7 września 1991r.).
Instytut jest Instytutem Badawczym w rozumieniu ustawy o Instytutach Badawczych z 30 kwietnia 2010r. (Dz U. Nr 96, poz. 618). Ośrodek Kształcenia i Nadzoru oraz Ośrodek Marketingu i Informacji Naukowej Instytutu nie posiadają akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Do usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego innych niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawca zalicza seminaria organizowane przez Ośrodek Marketingu i Informacji Naukowej Instytutu. Wiedza przekazywana na seminariach jest ściśle związana z branżą spawalniczą i ma na celu uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
Seminaria organizowane są w formie i na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31, poz. 216 z późn. zmianami). Zaliczenie seminarium do usług kształcenia zawodowego wynika z definicji kształcenia zawartej art. 14 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r.
Wiedza zdobyta na seminariach jest między innymi niezbędna do otrzymania „certyfikatu kompetencji” wydawanego na 3 lata przez Ośrodek Certyfikacji Instytutu, który potwierdza posiadane kwalifikacje (praca w zawodzie, doświadczenie zawodowe, odbyte szkolenia, w tym na seminariach organizowanych przez Instytut). Osoby biorące udział w szkoleniach uzyskują wiedzę, która ma bezpośredni związek z wykonywanym zawodem i jest niezbędna do jego wykonywania zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz polskimi i europejskimi normami.
Poza działaniami przedstawionymi w punktach 1-11 (punkty te stanowią odpowiedź na wezwanie tut. organu) Instytut organizuje naukowe konferencje spawalnicze, które maja charakter szkoleniowy, kończą się uzyskaniem zaświadczenia o udziale w szkoleniu w ramach konferencji i służą do pogłębienia i uzupełnienia wiedzy zawodowej spawalników. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy opłaty za organizowane prace przez Ośrodek Marketingu i Informacji Naukowej Instytutu: seminaria i konferencje szkoleniowe dla personelu spawalniczego, zwolnione są z podatku od towarów i usług, zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług obowiązującą od 1 stycznia 2011r.?
Zdaniem Wnioskodawcy, według interpretacji ustawy z 29 października 2010r. o zmianie ustawy w podatku od towarów i usług, przedstawiona w poz. 54 i w załączniku do wniosku działalność w zakresie kształcenia, prowadzona przez Instytut (seminaria, konferencje) oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, zwolniona jest z podatku VAT na podstawie obowiązującego od 1 stycznia 2011r. art. 43 ust. 1 pkt 26 ppkt a i b ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Na wstępie należy zaznaczyć, że wprawdzie Wnioskodawca we wniosku z dnia 31 grudnia 2010r. wskazał, że wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, jednak z uwagi na fakt, że zapytanie Wnioskodawcy dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku dla wykonywanych czynności od dnia 1 stycznia 2011r. tut. organ przyjął, że wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego i dokonał oceny prawnej w oparciu o przepisy prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług obowiązujące w dniu wydania interpretacji tj. z uwzględnieniem zmian obowiązujących od dnia 1 stycznia 2011r. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.
W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. - w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, podstawowa stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku. Z dniem 1 stycznia 2011r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476).
Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przenoszą uregulowania w tym zakresie do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej. Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.
Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.
Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez: jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26: prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Ponadto zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.) obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r., zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane i usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
W myśl § 13 ust. 8 ww. rozporządzenia, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24 i 25, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługę podstawową, pod warunkiem że: są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 19, 20, 24 i 25, lub ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Powyższe rozporządzenie zostało uchylone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392) obowiązującym od dnia 6 kwietnia 2011r.
Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 tego rozporządzenia, zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane, jak również usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
W myśl § 13 ust. 8 ww. rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24 i 25, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługę podstawową.
Zgodnie natomiast z § 13 ust. 9 ww. rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24 i 25, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, pod warunkiem że: są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 19, 20, 24 i 25, lub ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy.
Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.). Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania.
W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz. U. L Nr 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Instytut prowadzi seminaria i konferencje, które mają za zadanie ciągłe uzupełnianie i poszerzanie wiedzy personelu spawalniczego, a więc mają charakter szkoleniowy. Należy zaznaczyć, iż tut. organ wezwał Wnioskodawcę do wskazania, czy wszystkie usługi szkoleniowe (kursy, seminaria i konferencje szkoleniowe) świadczone przez Wnioskodawcę i będące przedmiotem wniosku stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.
W odpowiedzi na ww. pytanie Wnioskodawca wskazał, iż seminaria organizowane przez Ośrodek Marketingu i Informacji Naukowej Instytutu zalicza do usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego innych niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług. Wiedza przekazywana na seminariach jest ściśle związana z branżą spawalniczą i ma na celu uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Seminaria organizowane są w formie i na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz.
U. Nr 31, poz. 216 z późn. zmianami). Zaliczenie seminarium do usług kształcenia zawodowego wynika z definicji kształcenia zawartej art. 14 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. Wiedza zdobyta na seminariach jest między innymi niezbędna do otrzymania „certyfikatu kompetencji” wydawanego na 3 lata przez Ośrodek Certyfikacji Instytutu, który potwierdza posiadane kwalifikacje (praca w zawodzie, doświadczenie zawodowe, odbyte szkolenia, w tym na seminariach organizowanych przez Instytut).
Zaznaczyć również należy, iż pomimo wezwania w tym zakresie Wnioskodawca nie zaliczył przedmiotowych usług w zakresie prowadzonych seminariów ani do czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę jako jednostkę objętą systemem oświaty ani do usług wykonywanych przez uczelnię, jednostkę Polskiej Akademii Nauk lub jednostką badawczo-rozwojową, świadczącą usługi w zakresie kształcenia na poziomie wyższym. Tut. organ przyjął zatem stan faktyczny podany przez Wnioskodawcę w treści wniosku.
Przytaczając przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31, poz. 216 ze zm.), do którego odwołał się Wnioskodawca, wskazać należy, że zgodnie z § 2 ust. 1 uzyskiwanie i uzupełnianie przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych odbywa się w następujących pozaszkolnych formach kształcenia: kurs; kurs zawodowy; seminarium; praktyka zawodowa.
W myśl § 2 ust. 4 ww. rozporządzenia, seminarium jest pozaszkolną formą kształcenia o czasie trwania nie krótszym niż 5 godzin zajęć edukacyjnych, której ukończenie umożliwia uzyskanie lub uzupełnienie wiedzy na określony temat, realizowaną zgodnie z programem nauczania przyjętym przez organizatora kształcenia.
Stosownie do § 3 ww. rozporządzenia, organizator kształcenia zapewnia: programy nauczania; kadrę dydaktyczną posiadającą kwalifikacje zawodowe odpowiednie do prowadzonego kształcenia; odpowiednie pomieszczenia wyposażone w sprzęt i pomoce dydaktyczne umożliwiające prawidłową realizację kształcenia, zapewniające bezpieczne i higieniczne warunki pracy i nauki; nadzór wewnętrzny służący podnoszeniu jakości prowadzonego kształcenia; warunki organizacyjne i techniczne umożliwiające udział w kształceniu osób niepełnosprawnych. Zgodnie z § 4 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia, organizator kształcenia prowadzi dokumentację przebiegu kształcenia dla każdej prowadzonej formy kształcenia.
Dokumentację, o której mowa w ust. 1, stanowią: program nauczania; dziennik zajęć edukacyjnych, zawierający: listę obecności, wymiar godzin zajęć edukacyjnych, tematy zajęć edukacyjnych; protokół z egzaminu, jeżeli taki został przeprowadzony; rejestr wydanych zaświadczeń.
Jak stanowi § 5 ww. rozporządzenia, program nauczania każdej formy kształcenia zawiera: nazwę formy kształcenia; czas trwania i sposób jej organizacji; wymagania wstępne dla uczestników; cele kształcenia; plan nauczania określający nazwę zajęć edukacyjnych oraz ich wymiar; treści kształcenia w zakresie poszczególnych zajęć edukacyjnych; wykaz literatury oraz niezbędnych środków i materiałów dydaktycznych; sposób sprawdzania efektów kształcenia.
Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, że co prawda wiedza przekazywana na seminariach jest ściśle związana z branżą spawalniczą i ma na celu uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, stąd też przedmiotowe usługi należy uznać za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, jednak nie można przyjąć, aby zasady i formy seminariów przeprowadzanych przez Wnioskodawcę zostały ściśle uregulowane we wskazanym przez Podatnika rozporządzeniu Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz.
U. Nr 31, poz. 216). Uregulowania wynikające z powołanego rozporządzenia wprawdzie określają takie zasady i formy, jednakże wyłącznie w sposób ogólny, brak jest natomiast konkretnego odniesienia do branży spawalniczej. Przepisy te nie określają zasad i form dotyczących seminariów dla personelu spawalniczego. Oznacza to, że nie została spełniona druga przesłanka umożliwiająca korzystanie ze zwolnienia od podatku tzn. przedmiotowe seminaria nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Ponadto Wnioskodawca nie wskazał we wniosku, że posiada akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty jak również, że seminaria te finansowane są w całości lub co najmniej w 70% ze środków publicznych.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż seminaria dla personelu spawalniczego prowadzone przez Wnioskodawcę nie będą od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r. korzystały ze zwolnienia od podatku, gdyż Wnioskodawca nie spełnia żadnego z warunków uprawniających do takiego zwolnienia określonego w przepisach znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług ani przepisach wykonawczych do tej ustawy obowiązujących do dnia 5 kwietnia 2011r., zatem zastosowanie znajdzie podstawowa stawka podatku w wysokości 23%.
Zaznaczyć jednak należy, iż zgodnie z cyt. wyżej § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392) obowiązującym od dnia 6 kwietnia 2011r., zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Z treści wniosku wynika, iż Instytut jest Instytutem Badawczym w rozumieniu ustawy o Instytutach Badawczych z 30 kwietnia 2010r.
(Dz U. Nr 96, poz. 618), zaś działalność szkoleniowa Instytutu zgodna jest z art. 2 ust. 3 ww. ustawy o Instytutach Badawczych oraz ze statutem Instytutu. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010r. o instytutach badawczych (Dz. U. Nr 96, poz. 618), instytutem badawczym w rozumieniu ustawy jest państwowa jednostka organizacyjna, wyodrębniona pod względem prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno-finansowym, która prowadzi badania naukowe i prace rozwojowe ukierunkowane na ich wdrożenie i zastosowanie w praktyce, zwana dalej „instytutem”.
Stosownie do art. 2 ust. 1 ww. ustawy, do podstawowej działalności instytutu należy: prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych; przystosowywanie wyników badań naukowych i prac rozwojowych do potrzeb praktyki; wdrażanie wyników badań naukowych i prac rozwojowych.
W myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy, w związku z prowadzoną działalnością podstawową instytut może: upowszechniać wyniki badań naukowych i prac rozwojowych; wykonywać badania i analizy oraz opracowywać opinie i ekspertyzy w zakresie prowadzonych badań naukowych i prac rozwojowych; opracowywać oceny dotyczące stanu i rozwoju poszczególnych dziedzin nauki i techniki oraz sektorów gospodarki, które wykorzystują wyniki badań naukowych i prac rozwojowych oraz w zakresie wykorzystywania w kraju osiągnięć światowej nauki i techniki; prowadzić działalność normalizacyjną, certyfikacyjną i aprobacyjną; prowadzić i rozwijać bazy danych związane z przedmiotem działania instytutu; prowadzić działalność w zakresie informacji naukowej, technicznej i ekonomicznej, wynalazczości oraz ochrony własności przemysłowej i intelektualnej, a także wspierającej innowacyjność przedsiębiorstw; wytwarzać w związku z prowadzonymi badaniami naukowymi i pracami rozwojowymi aparaturę, urządzenia, materiały i inne wyroby oraz prowadzić walidację metod badawczych, pomiarowych oraz kalibrację aparatury; prowadzić działalność wydawniczą związaną z prowadzonymi badaniami naukowymi i pracami rozwojowymi.
Zgodnie z art. 2 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy, instytut, poza zadaniami, o których mowa w ust. 1 i 2, może prowadzić: studia podyplomowe i doktoranckie, związane z prowadzonymi przez instytut badaniami naukowymi i pracami rozwojowymi, jeżeli posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych oraz odpowiednie zaplecze i warunki materialno-techniczne; inne formy kształcenia, w tym szkolenia i kursy dokształcające.
Odnosząc się zatem do świadczonych przez Wnioskodawcę usług w zakresie prowadzenia seminariów stwierdzić należy, iż o ile przedmiotowe usługi stanowią usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, i są świadczone przez Wnioskodawcę jako Instytut Badawczy, wówczas od dnia 6 kwietnia 2011r. korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Natomiast w kwestii dotyczącej prowadzonych konferencji Wnioskodawca wskazał, że poza działaniami przedstawionymi w punktach 1-11 (punkty te stanowią odpowiedź na wezwanie tut. organu) Instytut organizuje naukowe konferencje spawalnicze, które mają charakter szkoleniowy, kończą się uzyskaniem zaświadczenia o udziale w szkoleniu w ramach konferencji i służą do pogłębienia i uzupełnienia wiedzy zawodowej spawalników.
Zaznaczyć należy, iż pomimo wezwania w tym zakresie Wnioskodawca nie zaliczył przedmiotowych usług w zakresie prowadzonych konferencji ani do czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę jako jednostkę objętą systemem oświaty ani do usług wykonywanych przez uczelnię, jednostkę Polskiej Akademii Nauk lub jednostką badawczo-rozwojową świadczącą usługi w zakresie kształcenia na poziomie wyższym, ani też do usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, innych niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Tut. organ przyjął zatem stan faktyczny podany przez Wnioskodawcę w treści wniosku.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż o ile rzeczywiście przedmiotowe usługi w zakresie prowadzonych naukowych konferencji spawalniczych nie stanowią usług kształcenia wykonywanych przez Wnioskodawcę jako jednostkę objęta systemem oświaty, usług wykonywanych przez uczelnię, jednostkę Polskiej Akademii Nauk lub jednostką badawczo-rozwojową, świadczącą usługi w zakresie kształcenia na poziomie wyższym, ani też usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, innych niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, wówczas brak jest podstaw do zastosowania zwolnienia od podatku dla ww. usług na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 26 i 29 ustawy o VAT.
Z treści wniosku nie wynika również, aby prowadzone przez Wnioskodawcę konferencje stanowiły usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, lub też usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. Tym samym brak jest podstaw do zastosowania zwolnienia od podatku na mocy § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 ww. rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż przedmiotowe usługi nie będą od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r. korzystały ze zwolnienia od podatku, gdyż Wnioskodawca nie spełnia żadnego z warunków uprawniających do takiego zwolnienia określonego w przepisach znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług ani przepisach wykonawczych do tej ustawy obowiązujących do dnia 5 kwietnia 2011r.
Należy w tym miejscu zauważyć, iż zgodnie z brzmieniem obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011r. przepisu § 13 ust. 1 pkt 19 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r., zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Odnosząc się zatem do świadczonych przez Wnioskodawcę usług w zakresie prowadzenia konferencji stwierdzić należy, iż o ile przedmiotowe usługi stanowią usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, i są świadczone przez Wnioskodawcę jako Instytut Badawczy, wówczas od dnia 6 kwietnia 2011r. korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy, iż „działalność w zakresie kształcenia prowadzona przez Instytut (seminaria, konferencje) zwolniona jest z podatku VAT na podstawie obowiązującego od 1 stycznia 2011r. art. 43 ust. 1 pkt 26 ppkt a i b ustawy o podatku od towarów i usług” należało uznać za nieprawidłowe, bowiem usługi w zakresie prowadzonych przez Wnioskodawcę seminariów i konferencji w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r. nie mogą korzystać ze zwolnienia i należy je opodatkować 23% stawką VAT, natomiast od dnia 6 kwietnia 2011r. usługi te objęte są zwolnieniem na podstawie § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Zaznaczyć należy, iż w pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.