INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2009r. (data wpływu 22 maja 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 lipca 2009r.
(data wpływu 22 lipca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 maja 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 lipca 2009r. (data wpływu 22 lipca 2009r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 10 lipca 2009r. nr IBPP1/443-513/09/AW.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Na podstawie prawomocnych postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku oraz o dziale spadku z częściowym zniesieniem współwłasności bez spłat i dopłat: a) z dnia 2 marca 1973r., spadek po dziadku Wnioskodawcy, na podstawie ustawy nabyła w ¼ części matka Wnioskodawcy, b) z dnia 21 października 1976r., spadek po babce Wnioskodawcy, na podstawie testamentu nabył Wnioskodawca oraz mąż Wnioskodawcy, c) z dnia 14 grudnia 2004r., spadek po bezdzietnej i niezamężnej siostrze matki Wnioskodawcy, na podstawie ustawy otrzymali zstępni rodzeństwa, a więc Wnioskodawca w ¼ części i w ½ części w gospodarstwie rolnym, a następnie d) z dnia 10 marca 2006r., przeprowadzony został dział spadku i częściowe zniesienie współwłasności nieruchomości bez spłat i dopłat na rzecz Wnioskodawcy.
Część gruntu została podzielona m.in. na działkę nr 1208/34 o pow. 816 m2, która została sprzedana w dniu 16 kwietnia 2009r. oraz na działkę nr 1203/34 o pow. 814 m2, która została sprzedana w dniu 20 kwietnia 2009r. Teren tych działek jest ujęty w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wg decyzji Wójta Gminy z dnia 16 lipca 2008r. W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że: Wnioskodawca nigdy nie prowadził, nie prowadzi i nie będzie prowadzić sam ani też w spółce jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie był i nie jest podatnikiem VAT.
Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym, posiada gospodarstwo rolne we współwłasności z mężem; prowadząc je pracował również na pełnym etacie poza rolnictwem i z tego tytułu ma emeryturę. Z całego gospodarstwa o powierzchni 2,0111 ha jest zaledwie 1 ha gruntów ornych o klasie V i VI i zbiory zużywane są na potrzeby własne (kartofle i warzywa dla rodziny, a ziarno dla kur i pozostałego drobiu). Zbiory nigdy nie były sprzedawane. Nie ma maszyn rolniczych to trzeba płacić za roboty polowe. Z całej powierzchni gospodarstwa rolnego, będącego we współwłasności z mężem, wynoszącego 2,0111 ha, jedynie z jednej działki o pow.
0,6125 ha można było wydzielić 7 działek, z tego 1 działkę na drogę dojazdową, którą Gmina przejęła na własność. W 1973r. Wnioskodawca nabył część gospodarstwa tj. udział 3/32 części gospodarstwa. W 1976r. Wnioskodawca nabył do współwłasności z mężem 20/32 części. W 2004r. Wnioskodawca nabył 6/32 części oraz w 2006r. 3/32 części. Przy współwłasności Wnioskodawca nie potrafi wskazać, która działka jest jego, a która męża. Obie działki będące we współwłasności, zostały wydzielone z gospodarstwa, a na gospodarstwie Wnioskodawca pracował od dziecka. Wnioskodawca pracował na pełnym etacie poza rolnictwem. Był sierotą i wychowywała go babcia.
W testamencie babcia zapisała Wnioskodawcy i jej mężowi swoje gospodarstwo i jako współwłaściciele prowadzili je bez przerwy. W 1976r. został przeprowadzony spadek po babci. W dniu 14 grudnia 2004r. Wnioskodawca nabył udział w gospodarstwie rolnym wynoszący 6/32 części po swojej ciotce zmarłej w 1997r. Działalność rolniczą od 1976r. Wnioskodawca nadal kontynuował razem z mężem (związek małżeński został zawarty w 1971r.). Wnioskodawca pracował, tak jak i mąż, na etacie poza rolnictwem. Płody rolne spożytkowywane były i są na cele własne. Wnioskodawca nigdy płodów nie sprzedawał. Grunty nieżyzne więc uprawiane były kartofle i ziarno dla drobiu.
Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi, który został zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w dniu 15 grudnia 2003r., jedynie działka nr 394/34 o pow. 0,6125 ha została oznaczona symbolem MN pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, D ½ na drogę dojazdową gminną. Ww. działka została podzielona na sześć działek pod zabudowę mieszkaniową i jedną na drogę, którą Gmina przejęła na własność. Działki te Wnioskodawca posiada we współwłasności z mężem. Opłata adiecencka od udziału Wnioskodawcy też go dotyczy. Działki w momencie sprzedaży nie były zabudowane i pozostałe również nie są zabudowane.
Podatek od działek jest wyższy jako od nieruchomości, niż od działki zabudowanej ponad 100-letnim domem Wnioskodawcy. Ani Wnioskodawca, ani mąż jako współwłaściciel, nie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na żadną z sześciu działek, ani też na pozostały grunt. Działki przed sprzedażą, jak i cały grunt z wydzielonymi sześcioma działkami, były wykorzystywane rolniczo. Na żaden kawałek gruntu, czy też na wydzielone działki, ani Wnioskodawca, ani mąż jako współwłaściciel, nie zawierał jakichkolwiek umów najmu, dzierżawy czy innych podobnych umów, nawet nieodpłatnych z nikim. Wnioskodawca nie pobierał żadnych pieniędzy.
Przyczyną sprzedaży tych dwóch działek będących udziałem w prawie własności z mężem, które nie były zabudowane, była konieczność, aby z tych pieniędzy Wnioskodawca mógł się leczyć oraz wykonać niezbędny remont starego domu Wnioskodawcy, który ma ponad 100 lat (wymiana więźby dachowej i dachu, stolarki drzwiowej i okiennej, instalacji WOD-KAN, ogrzewania, elewacji). Pozostałe udziały w czterech działkach Wnioskodawca przeznacza dzieciom i wnukom w przyszłości. Wcześniej Wnioskodawca nie sprzedawał żadnych gruntów, czy działek, czy też udziałów, a wszystko ma we współwłasności z mężem. Wnioskodawca nie był, nie jest płatnikiem podatku VAT i VAT-u nigdy nie płacił.
Nie składał też zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, bo i nigdy niczym nie handlował, nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej. Nigdy nie był przedsiębiorcą, pracował na roli i na pełnym etacie poza rolnictwem i z tego ma emeryturę. Pieniądze ze sprzedaży udziału w dwóch działkach Wnioskodawca przeznaczy na nieustające leczenie i remont domu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż niezabudowanego udziału w prawie własności z mężem dwóch działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż jego udziału w dwóch działkach nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT.
Sprzedaż ta w żaden sposób nie jest prowadzeniem działalności gospodarczej, handlowaniem działkami zawodowo. Jest to zdarzenie sporadyczne i niezbędne dla ratowania zdrowia, gdyż Wnioskodawca ciężko choruje i dla ratowania domu, który wymaga remontu i to kapitalnego. Wnioskodawca nie sprzeda swoich udziałów w innych działkach, które zamierza zostawić dzieciom i wnukom. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT). Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana będzie przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji.
Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.
O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej.
Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
W przedmiotowej sprawie okoliczności będące przyczyną transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych, nie wskazują, iż miałyby być one czynione z zamiarem wykonywania w sposób częstotliwy.
Jak wynika z treści wniosku: Na podstawie prawomocnych postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku oraz o dziale spadku z częściowym zniesieniem współwłasności bez spłat i dopłat: a) z dnia 2 marca 1973r., spadek po dziadku Wnioskodawcy, na podstawie ustawy nabyła w ¼ części matka Wnioskodawcy, b) z dnia 21 października 1976r., spadek po babce Wnioskodawcy, na podstawie testamentu nabył Wnioskodawca oraz mąż Wnioskodawcy, c) z dnia 14 grudnia 2004r., spadek po bezdzietnej i niezamężnej siostrze matki Wnioskodawcy, na podstawie ustawy otrzymali zstępni rodzeństwa, a więc Wnioskodawca w ¼ części i w ½ części w gospodarstwie rolnym, a następnie d) z dnia 10 marca 2006r. przeprowadzony został dział spadku i częściowe zniesienie współwłasności nieruchomości bez spłat i dopłat na rzecz Wnioskodawcy.
Część gruntu została podzielona m.in. na działkę nr 1208/34 o pow. 816 m2, która została sprzedana w dniu 16 kwietnia 2009r. oraz na działkę nr 1203/34 o pow. 814 m2, która została sprzedana w dniu 20 kwietnia 2009r. Teren tych działek jest ujęty w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wg decyzji Wójta Gminy z dnia 16 lipca 2008r. Ponadto: Wnioskodawca nigdy nie prowadził, nie prowadzi i nie będzie prowadzić sam ani też w spółce jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie był i nie jest podatnikiem VAT.
Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym, posiada gospodarstwo rolne we współwłasności z mężem; prowadząc je pracował również na pełnym etacie poza rolnictwem i z tego tytułu ma emeryturę. Z całego gospodarstwa o powierzchni 2,0111 ha jest zaledwie 1 ha gruntów ornych o klasie V i VI i zbiory zużywane są na potrzeby własne (kartofle i warzywa dla rodziny, a ziarno dla kur i pozostałego drobiu). Zbiory nigdy nie były sprzedawane. Z całej powierzchni gospodarstwa rolnego, będącego we współwłasności z mężem, wynoszącego 2,0111 ha, jedynie z jednej działki o pow. 0,6125 ha można było wydzielić 7 działek, z tego 1 działkę na drogę dojazdową, którą Gmina przejęła na własność. W 1973r.
Wnioskodawca nabył część gospodarstwa tj. udział 3/32 części gospodarstwa. W 1976r. Wnioskodawca nabył do współwłasności z mężem 20/32 części. W 2004r. Wnioskodawca nabył 6/32 części oraz w 2006r. 3/32 części. Przy współwłasności Wnioskodawca nie potrafi wskazać, która działka jest jego, a która męża. Obie działki będące we współwłasności, zostały wydzielone z gospodarstwa, a na gospodarstwie Wnioskodawca pracował od dziecka. Wnioskodawca pracował na pełnym etacie poza rolnictwem. Był sierotą i wychowywała go babcia. W testamencie babcia zapisała Wnioskodawcy i jej mężowi swoje gospodarstwo i jako współwłaściciele prowadzili je bez przerwy. W 1976r. został przeprowadzony spadek po babci.
W dniu 14 grudnia 2004r. Wnioskodawca nabył udział w gospodarstwie rolnym wynoszący 6/32 części po swojej ciotce zmarłej w 1997r. Działalność rolniczą od 1976r. Wnioskodawca nadal kontynuował razem z mężem (związek małżeński został zawarty w 1971r.). Wnioskodawca pracował, tak jak i mąż, na etacie poza rolnictwem. Płody rolne spożytkowywane były i są na cele własne. Wnioskodawca nigdy płodów nie sprzedawał. Grunty nieżyzne więc uprawiane były kartofle i ziarno dla drobiu. Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi, który został zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w dniu 15 grudnia 2003r., jedynie działka nr 394/34 o pow.
0,6125 ha została oznaczona symbolem MN pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, D ½ na drogę dojazdową gminną. Ww. działka została podzielona na sześć działek pod zabudowę mieszkaniową i jedną na drogę, którą Gmina przejęła na własność. Działki te Wnioskodawca posiada we współwłasności z mężem. Opłata adiecencka od udziału Wnioskodawcy też go dotyczy. Działki w momencie sprzedaży nie były zabudowane i pozostałe również nie są zabudowane. Podatek od działek jest wyższy jako od nieruchomości, niż od działki zabudowanej ponad 100-letnim domem Wnioskodawcy.
Ani Wnioskodawca, ani mąż jako współwłaściciel, nie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na żadną z sześciu działek, ani też na pozostały grunt. Działki przed sprzedażą, jak i cały grunt z wydzielonymi sześcioma działkami, były wykorzystywane rolniczo. Na żaden kawałek gruntu, czy też na wydzielone działki, ani Wnioskodawca, ani mąż jako współwłaściciel, nie zawierał jakichkolwiek umów najmu, dzierżawy czy innych podobnych umów, nawet nieodpłatnych z nikim. Wnioskodawca nie pobierał żadnych pieniędzy.
Przyczyną sprzedaży tych dwóch działek będących udziałem w prawie własności z mężem, które nie były zabudowane, była konieczność, aby z tych pieniędzy Wnioskodawca mógł się leczyć oraz wykonać niezbędny remont starego domu Wnioskodawcy, który ma ponad 100 lat (wymiana więźby dachowej i dachu, stolarki drzwiowej i okiennej, instalacji WOD-KAN, ogrzewania, elewacji). Pozostałe udziały w czterech działkach Wnioskodawca przeznacza dzieciom i wnukom w przyszłości. Wcześniej Wnioskodawca nie sprzedawał żadnych gruntów, czy działek, czy też udziałów, a wszystko ma we współwłasności z mężem. Wnioskodawca nie był, nie jest płatnikiem podatku VAT i VAT-u nigdy nie płacił.
Nie składał też zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, bo i nigdy niczym nie handlował, nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej. Nigdy nie był przedsiębiorcą, pracował na roli i na pełnym etacie poza rolnictwem i z tego ma emeryturę. Pieniądze ze sprzedaży udziału w dwóch działkach Wnioskodawca przeznaczy na nieustające leczenie i remont domu.
Mając na uwadze powyższe, sprzedaż przedmiotowych gruntów, jako dokonaną z majątku osobistego należy uznać za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawcy nie można w tym zakresie uznać za podatnika podatku VAT, a okoliczności dokonania okazjonalnej transakcji zbycia gruntu nie można przypisać znamion częstotliwości. Wnioskodawca sprzedając grunt korzysta zatem z przysługującego mu prawa do rozporządzenia własnym majątkiem. Wnioskodawca nabył bowiem przedmiotowe działki w okresie od 1976 – 2006r. w drodze spadku jako grunty rolne bez zamiaru dalszej ich odsprzedaży.
Grunty były uprawiane na potrzeby własne, niezarobkowe (kartofle i warzywa dla rodziny, a ziarno dla kur i pozostałego drobiu), Wnioskodawca nie prowadził działalności rolniczej, nie jest i nie był rolnikiem ryczałtowym. Grunty nie były nigdy przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT. Środki uzyskane z ich sprzedaży zostaną przeznaczone na leczenie oraz na remont domu mieszkalnego.
Zatem w ocenie tut. organu nie można uznać przedmiotowej sprzedaży z majątku osobistego udziałów w dwóch działkach za częstotliwą dostawę gruntów, a więc czynność ta w przedstawionym stanie faktycznym nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, a co za tym idzie sprzedaż przedmiotowych udziałów nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Na marginesie należy zaznaczyć, że tut. organ nie jest uprawniony do dokonywania analizy załączonych do wniosku dokumentów, a interpretację wydaje w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) Wnioskodawcy, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. Ponadto tut. organ zauważa, że niniejsza interpretacja dotyczy Pani jako Wnioskodawcy.
Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zatem interpretację wydać można na rzecz jednej osoby fizycznej, a nie dla małżonków. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.