INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2011r. (data wpływu 22 marca 2011r.), uzupełnionym pismami z dnia 27 maja 2011r. (data wpływu 1 czerwca 2011r.) oraz z dnia 6 lipca 2011r.
(data wpływu 12 lipca 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku zamiany działki nr 75 – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 marca 2011r. wpłynął do tutejszego organu wniosek z dnia 17 marca 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku zamiany działki nr 75. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 27 maja 2011r. (data wpływu 1 czerwca 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu Nr IBPP1/443-527/11/AL z dnia 19 maja 2011r. oraz pismem z dnia 6 lipca 2011r.
(data wpływu 12 lipca 2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu Nr IBPP1/443-527/11/AL z dnia 28 czerwca 2011r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Uchwałą nr xxx Rada Gminy dnia 30 września 2010r. podjęta decyzję o dokonaniu zamiany nieruchomości położonej w W. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 75 o powierzchni 0,03 ha stanowiącej własność Gminy, na nieruchomość położoną w W. oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr xxx o powierzchni 0,03 ha i 70 o powierzchni 0,00 ha (0,0053 ha) stanowiącej własność XX i XY.
Zamiana nieruchomości jest ekwiwalentna, nie powoduje obowiązku dokonania dopłat przez którąkolwiek ze stron. Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług. XX i XY nabywają nieruchomość na potrzeby własne (prywatnie), nie związane z działalnością gospodarczą. XX i XY nie są podatnikami podatku od towarów i usług. W uzupełnieniu wniosku z dnia 27 maja 2011r.
Wnioskodawca wskazał, iż uchwałą nr xxx Rady Gminy z dnia 30 września 2010r., Rada Gminy wyraziła zgodę na zamianę nieruchomości położnej w W., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 75 stanowiącej własność Gminy, na nieruchomość położoną w W. oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr 70/A i nr 70/B stanowiącej własność XX i XY. Zamiana nieruchomości jest ekwiwalentna, bez konieczności dokonywania dopłat przez strony. Działka nr 75 przeznaczona jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na tereny zieleni leśnej i zalesień. Działka nr 75 nie jest ani w przyszłości nie będzie zabudowana.
Przedmiotowa działka przeznaczona będzie na powiększenie działki nr 69 stanowiącej własność XX i XY, która również w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznaczona jest na tereny zieleni leśnej i zalesień. Gmina nie dokonała jeszcze zamiany działki 75 na działkę 70/A i 70/B. Przedstawiony we wniosku stan faktyczny nastąpi po uzyskaniu interpretacji. Działka nr 75 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ma oznaczenie 11.ZL.02 - tereny zieleni leśnej i zalesień. Przeznaczenie tego terenu to urządzenia turystyczne i rekreacyjne, plaże, boiska szkolne, ścieżki rowerowe itp. (paragraf 21 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego).
Działka ta nie jest zabudowana ani nie będzie przeznaczona pod zabudowę. Działka nr 75 została wydzielona w celu powiększenia działki nr 69, która w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ma oznaczenie teren zieleni leśnej i zalesień. W uzupełnieniu wniosku z dnia 6 lipca 2011r.
Wnioskodawca wskazał, iż jako przeznaczenie dopuszczalne terenu ustala się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy możliwość realizacji: ogólnodostępnych „niekubaturowych" urządzeń turystki i rekreacji tj., ścieżek rowerowych i szlaków turystycznych; w otulinie parku (…), w terenach nadrzecznych wykorzystanie terenów jako plaże i boiska trawiaste; urządzeń i sieci infrastruktury technicznej w przypadku braku możliwości innego prowadzenia lub lokalizacji; nie wydzielonych na rysunku planu dojść pieszych, ścieżek rowerowych i dojazdów; zachowanie nie wydzielonych liniami rozgraniczającymi wód otwartych.
Obiekty, które mogą być posadowione na działce nr 75, wyszczególnione w § 21 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy, nie stanowią budynku ani budowli w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) i Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Są to obiekty, które wykorzystują dotychczasowe ukształtowanie bez ingerencji w „strukturę” terenu. W związku z tym urządzenia turystyki i rekreacji tj. ścieżki rowerowe i szlaki turystyczne, plaże, boiska trawiaste, ścieżki rowerowe z uwagi na fakt, iż nie stanowią budowli ani obiektu budowlanego nie są trwale z gruntem związane.
Na pytanie tut. organu zawarte w wezwaniu cyt.: „Czy działka, którą przekaże Gmina tj. nr 75, przyjmie przeznaczenie działki, do której zostanie przyłączona, jeśli tak, to z jakich przepisów to wynika i czy przeznaczenie działki, do której będzie przyłączana działka nr 75/A jest takie samo jak wskazane we wniosku tj. wynikające z § 21 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy” Wnioskodawca wskazał, iż działka nr 75 po przyłączeniu do działki nr 69 przejmie przeznaczenie działki nr 69, która w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ma przeznaczenie 11.ZL.02-tereny zieleni leśnej.
Na pytanie tut. organu zawarte w wezwaniu cyt: „Dla jakich innych obiektów przewidziane jest przeznaczenie działki nr 75 określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy” Wnioskodawca wskazał, iż podany wyżej zakres jest wyłącznie dopuszczalny do zagospodarowania na tym terenie. W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 27 maja 2011r.): Czy zamiana działki nr 75 niezabudowanej ani nie przeznaczonej pod zabudowę, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczonej pod tereny zieleni leśnej i zalesień, należąca do Gminy winna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług w wysokości 23%?
Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z dnia 27 maja 2011r.) zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Zwolnienie przysługuje wyłącznie względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane czy też pod zabudowę. Oznacza to, iż zwolnienie od podatku przysługuje od dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym oraz działek rekreacyjnych. Działka nr 75 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego położona jest w terenie zieleni leśnej, zalesień.
Przeznaczenie tego terenu to urządzenia turystyczne i rekreacyjne, plaże, boiska szkolne, ścieżki rowerowe itp. (paragraf 21 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Zamiana działki nr 75 nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług z uwagi na charakter przedmiotowej działki. Położona jest w terenie leśnym i nie jest zabudowana ani przeznaczona pod zabudowę. W związku z tym zamiana tej nieruchomości 75 korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r.), są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji, świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zgodnie z treścią art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) zamiana jest umową cywilnoprawną, na podstawie której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Natomiast zapis art. 604 Kodeksu cywilnego daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy.
Tym samym umowa zamiany skutkuje wzajemnym przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi towarami (w tym przypadku nieruchomościami) jak właściciel. Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że umowa zamiany towarów na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema odpłatnymi dostawami towarów. Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.
W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT - obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.
Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług. Intencją ustawodawcy jest więc opodatkowanie dostawy zarówno terenów budowlanych (działka zabudowana, działka budowlana, teren zabudowy) jak też przeznaczonych pod zabudowę. Należy zauważyć, iż ustawodawca w ustawie o VAT nie wskazał na podstawie jakich kryteriów należy daną nieruchomość gruntową uznać jako przeznaczoną pod zabudowę czy też nie. Należy zatem uznać, iż ustawodawca dopuszcza w tej materii możliwość korzystania z innych aktów prawnych czy też aktów administracyjnych regulujących te kwestie.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003r. (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej ustawą o planowaniu, kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
Natomiast art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, iż ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej - przeznaczony pod zabudowę.
Jak wykazano powyżej o przeznaczeniu gruntu rozstrzyga odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego decyduje o kwalifikacji gruntu. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, ma zamiar dokonać zamiany działki z osobami fizycznymi nie będącymi podatnikami podatku od towarów i usług. Gmina przekaże osobom fizycznym działkę nr 75 o powierzchni 0,03 ha, położoną w W. Działka nr 75 oznaczona jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako 11.ZL.02 - tereny zieleni leśnej i zalesień.
Działka ta nie jest zabudowana ani nie będzie przeznaczona pod zabudowę. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy przeznaczenie dopuszczalne ww. działki oznacza możliwość realizacji: ogólniedostępnych „niekubaturowych" urządzeń turystki i rekreacji tj., ścieżek rowerowych i szlaków turystycznych; w otulinie parku, w terenach nadrzecznych wykorzystanie terenów jako plaże i boiska trawiaste; urządzeń i sieci infrastruktury technicznej w przypadku braku możliwości innego prowadzenia lub lokalizacji; nie wydzielonych na rysunku planu dojść pieszych, ścieżek rowerowych i dojazdów; zachowanie nie wydzielonych liniami rozgraniczającymi wód otwartych.
Obiekty, które mogą być posadowione na działce nr 75, wyszczególnione w § 21 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy, nie stanowią budynku ani budowli w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) i Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Są to obiekty, które wykorzystują dotychczasowe ukształtowanie bez ingerencji w „strukturę” terenu. W związku z tym urządzenia turystyki i rekreacji tj. ścieżki rowerowe i szlaki turystyczne, plaże, boiska trawiaste, ścieżki rowerowe z uwagi na fakt, iż nie stanowią budowli ani obiektu budowlanego nie są trwale z gruntem związane.
Działka nr 75 po przyłączeniu do działki nr 69 przejmie przeznaczenie działki nr 69, która w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ma przeznaczenie 11.ZL.02-tereny zieleni leśnej. Podany wyżej zakres jest wyłącznie dopuszczalny do zagospodarowania na tym terenie.
Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego tut. organ stwierdza, iż działkę Nr 75 uznać należy za teren nie przeznaczony pod zabudowę ponieważ obiekty, które mogą powstać na działce nr 75, a ujęte w § 21 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego to jest: urządzenia turystyki i rekreacji takie jak ścieżki rowerowe i szlaki turystyczne, plaże, boiska trawiaste, ścieżki rowerowe nie stanowią budowli ani budynków w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane i Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych oraz nie stanowią one obiektów trwale z gruntem związanych.
Działka ta – jak wskazał Wnioskodawca – stanowi tereny zieleni leśnej i zalesień będące gruntem niezabudowanym, nie przeznaczonym pod zabudowę. W oparciu o przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny, należy więc stwierdzić, iż czynność zbycia (zamiany) przez Wnioskodawcę przedmiotowej działki nr 75, na mocy cyt. art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, będzie podlegała zwolnieniu od podatku, jako dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
Tut. organ pragnie podkreślić, iż w myśl w art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów, nie przeprowadza bowiem postępowania dowodowego, jest zatem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.
W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, że zamiana nieruchomości 75 korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.
Niniejsza interpretacja indywidualna została wydana wyłącznie na podstawie danych przedstawionych we wniosku a zatem przy założeniu, iż działka nr 75 stanowi teren niezabudowany nie przeznaczony pod zabudowę, a obiekty które mogą na niej powstać nie będą stanowić budynków lub budowli (określonych w cyt. wyżej przepisach – ustawa Prawo budowlane i PKOB) trwale z gruntem związanych. Należy bowiem podkreślić, że organ wydający interpretację jest związany wyłącznie opisem przedstawionym przez Wnioskodawcę w treści wniosku i nie jest uprawniony do samodzielnego uzupełniania czy modyfikowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.