INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2012r. (data wpływu 18 maja 2012r.), uzupełnionym pismami z dnia 20 sierpnia 2012r.
(data wpływu 22 sierpnia 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki nr 2479/3 – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18 maja 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki nr 2479/3. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 20 sierpnia 2012r. (data wpływu 22 sierpnia 2012r.) będącym odpowiedzią na wezwania tut. organu Nr IBPP1/443-535/12/AL z dnia 10 sierpnia 2012r. oraz z dnia 13 sierpnia 2012r.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, po uzyskaniu zgody Wojewody ma zamiar przystąpić do zawarcia notarialnej umowy zamiany nieruchomości - w trybie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010r. Nr 102 poz. 651 z późn. zm), bez obowiązku dokonywania dopłat.
Przedmiotem zamiany jest nieruchomość niezabudowana, stanowiąca własność Skarbu Państwa, będąca w trwałym zarządzie R., położona w B., oznaczona jako dz. 2479/3 o powierzchni 0,0539 ha, zapisana w KW xxx Sądu Rejonowego, stanowiąca fragment starorzecza potoku L., na nieruchomość stanowiącą własność osób fizycznych, oznaczoną jako dz. 2413/2 o powierzchni 0,0506 ha, zapisaną w KW xxx Sądu Rejonowego, znajdującą się pod wodami powierzchniowymi płynącymi potoku L. Działka 2479/3 jest zbędna Skarbowi Państwa oraz R. do wykonywania zadań statutowych.
Działka 2413/2 została przeznaczona pod nowe koryto regulowanego potoku L., w związku z prowadzoną przez R. w latach 2004-2005 inwestycją celu publicznego: „Regulacja potoku (…)”. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy B.: dz. 2479/3 objęta jest jednostką planu: 5.RŁ.138 - tereny większych kompleksów łąk z zachowaniem istniejącej na nich zabudowy, dz. 2413/2 objęta jest jednostką planu: 5.WO.242 - tereny rzek oraz potoki, istniejące zbiorniki wodne. Zgodnie z operatem szacunkowym z dnia 30 listopada 2011r., sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego, wartość rynkowa dz. 2413/2 wynosi xxx zł, a dz. 2479/3 również xxx zł.
W związku z tym, iż wartość nieruchomości zamiennych jest równa, nie ma konieczności dokonywania dopłat przez żadną ze stron. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Obecnie nie doszło jeszcze do zamiany przedmiotowych nieruchomości. W uzupełnieniu wniosku z dnia 20 sierpnia 2012r. Wnioskodawca wskazał, iż w oparciu o opinię tut.
Wydziału A. z dnia 20 sierpnia 2012r. znak: xxx, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy B. obowiązujący na terenie położenia dz. 2479/3 dopuszcza realizację zabudowy, ale jedynie w ściele określonych przypadkach: jako uzupełnienie istniejącej zabudowy zagrodowej w ramach istniejących siedlisk oraz jako realizacja obiektów wchodzących w skład nowotworzonych gospodarstw rolnych.
Żaden z powyższych warunków nie zachodzi w przypadku dz. 2479/3 położonej w B. Ponadto ww. działka posiada wydłużony kształt i niewielką powierzchnię oraz położona jest w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki L. Powyższe uwarunkowania uniemożliwiają realizację na dz. 2479/3 jakiejkolwiek zabudowy (w szczególności obiektów kubaturowych). W związku powyższym Wnioskodawca informuje, iż plan miejscowy zagospodarowania przestrzennego gminy B. nie dopuszcza na działce 2479/3 budowy budynków lub budowli w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. (Dz.U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) oraz ustawy z dnia 17 lipca 1994r.
Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) trwale z gruntem związanych. Zapytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 15 maja 2012r. dotyczy opodatkowania dostawy działki 2479/3 stanowiącej własność Skarbu Państwa na rzecz osób fizycznych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy zamiana nieruchomości, w drodze umowy notarialnej, która zostanie zawarta pomiędzy Skarbem Państwa, a osobami fizycznymi, w trybie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 102 poz. 651 z późn. zm), bez obowiązku dokonywania dopłat będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy podatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 cyt. ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Jeżeli art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług definiuje dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy i stanowi, iż przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, to uznać należy, że zamiana nieruchomości w drodze umowy notarialnej stanowi dostawę i wywołuje skutki podatkowe w zakresie podatku VAT i jego rozliczenia przez podatnika z tytułu dostawy. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane i przeznaczone pod zabudowę. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.
U. Nr 80, poz. 171 ze zm.), ustalenie przeznaczenia terenu oraz określenie sposobów zagospodarowania terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi na to, że dz. 2479/3 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego położona jest w terenie większych kompleksów łąk z zachowaniem istniejącej na nich zabudowy, to nieruchomość ta jest terenem niezabudowanym innym niż teren budowlany oraz przeznaczony pod zabudowę. W związku z tym, dostawa tej nieruchomości podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 117, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Z przytoczonych przepisów wynika, iż - co do zasady – opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym nie wynika z nich, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową - zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną - zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt zabudowany budynkiem spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza (zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT) obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W myśl art. 15 ust. 6 cyt. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Organy władzy publicznej są zatem podatnikami VAT w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.
W myśl art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy. Przepis art. 604 Kodeksu cywilnego daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży.
Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Zamiana nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi nieruchomościami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 158 ww. ustawy Kodeks cywilny, umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione. Zatem umowa przeniesienia własności nieruchomości (również w drodze zamiany) jest czynnością cywilnoprawną. Z powyższego wynika, że przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca w związku z tą dostawą występuje w charakterze podatnika podatku VAT.
Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie natomiast z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego Starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, po uzyskaniu zgody Wojewody ma zamiar przystąpić do zawarcia notarialnej umowy zamiany nieruchomości - w trybie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 102 poz. 651 ze zm), bez obowiązku dokonywania dopłat.
Przedmiotem zamiany jest nieruchomość niezabudowana, stanowiąca własność Skarbu Państwa, będąca w trwałym zarządzie R., położona w B., oznaczona jako dz. 2479/3 o powierzchni 0,0539 ha, zapisana w KW xxx Sądu Rejonowego, stanowiąca fragment starorzecza potoku L., na nieruchomość stanowiącą własność osób fizycznych, oznaczoną jako dz. 2413/2 o powierzchni 0,0506 ha, zapisaną w KW xxx Sądu Rejonowego, znajdującą się pod wodami powierzchniowymi płynącymi potoku L. Działka 2479/3 jest zbędna Skarbowi Państwa oraz R. do wykonywania zadań statutowych.
Jak wskazał Wnioskodawca zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy B. dz. 2479/3 objęta jest jednostką planu: 5.RŁ.138 - tereny większych kompleksów łąk z zachowaniem istniejącej na nich zabudowy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy B., obowiązujący na terenie położenia dz. 2479/3 dopuszcza realizację zabudowy, ale jedynie w ściele określonych przypadkach: jako uzupełnienie istniejącej zabudowy zagrodowej w ramach istniejących siedlisk oraz jako realizacja obiektów wchodzących w skład nowotworzonych gospodarstw rolnych.
Żaden z powyższych warunków nie zachodzi w przypadku dz. 2479/3 położonej w B. Ponadto ww. działka posiada wydłużony kształt i niewielką powierzchnię oraz położona jest w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki L. Powyższe uwarunkowania uniemożliwiają realizację na dz. 2479/3 jakiejkolwiek zabudowy (w szczególności obiektów kubaturowych). W związku powyższym Wnioskodawca poinformował, iż plan miejscowy zagospodarowania przestrzennego Gminy B. nie dopuszcza na działce 2479/3 budowy budynków lub budowli w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. (Dz.U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) oraz ustawy z dnia 17 lipca 1994r.
Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) trwale z gruntem związanych. Ponadto zgodnie z operatem szacunkowym z dnia 30 listopada 2011r., sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego, wartość rynkowa dz. 2413/2 wynosi xxx zł, a dz. 2479/3 również xxx zł. W związku z tym, iż wartość nieruchomości zamiennych jest równa, nie ma konieczności dokonywania dopłat przez żadną ze stron. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Obecnie nie doszło jeszcze do zamiany przedmiotowych nieruchomości.
Odnośnie opodatkowania gruntu niezabudowanego należy zauważyć, iż zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.
Należy zauważyć, że ustawodawca zwalniając z podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował w ustawie, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przedmiotowy rodzaj gruntu. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) ustawa ta określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy, przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.
Natomiast w myśl art. 4 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej - przeznaczony pod zabudowę.
Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego oraz przytoczone przepisy prawa stwierdzić należy, iż skoro miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy B., obowiązujący na terenie położenia działki 2479/3, dopuszcza realizację zabudowy w określonych w planie przypadkach, to zdaniem tut. organu działka 2479/3 stanowi grunt niezabudowany przeznaczony pod zabudowę.
To, iż wydłużony kształt działki, niewielka powierzchnia oraz położenie w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki uniemożliwiają zdaniem Wnioskodawcy realizację na tej działce jakiejkolwiek zabudowy, nie jest decydujące w przedmiotowej sprawie. Jak wskazano bowiem wyżej, decydujące znaczenie ma zapis zawarty w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który dla dz. 2479/3 dopuszcza realizację zabudowy, choć w ściśle określonych przypadkach: jako uzupełnienie istniejącej zabudowy zagrodowej w ramach istniejących siedlisk oraz jako realizacja obiektów wchodzących w skład nowotworzonych gospodarstw rolnych. Zauważyć w tym miejscu należy, iż w uzupełnieniu z dnia 20 sierpnia 2012r.
Wnioskodawca wprawdzie wywiódł, iż żaden z warunków określonych w planie nie zachodzi i tym samym plan miejscowy zagospodarowania przestrzennego Gminy B. nie dopuszcza na działce 2479/3 budowy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, jednak wobec wskazanego we wniosku brzmienia zapisów w planie zagospodarowania przestrzennego stwierdzić należy, iż plan ten dopuszcza realizację zabudowy na działce 2479/3 i Wnioskodawca nie może wykluczyć np. prawa do zabudowy działki w przypadku zakupu jej w celu utworzenia nowego gospodarstwa rolnego.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, iż w przypadku dostawy dz. 2479/3 położonej w B. na rzecz osób fizycznych mamy do czynienia ze zbyciem gruntu niezabudowanego przeznaczonego pod zabudowę. Zatem dla zbycia przedmiotowej dz. 2479/3 nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku określone przepisem art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W przedmiotowej sprawie dla dostawy działki 2479/3 dokonywanej na rzecz osób fizycznych zastosowanie znajdzie opodatkowanie 23% stawką podatku VAT zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.
W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostało postanowienie z dnia 27 sierpnia 2012r. Nr IBPP1/443-787/12/AL w sprawie odmowy wszczęcia postępowania. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego, bądź zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.