INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 3 kwietnia 2007r.
(data wpływu 7 kwietnia 2008r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło do tut. organu w dniu 26 maja 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem samochodu do przewozu dzieci niepełnosprawnych na zajęcia do ośrodków szkolno-wychowawczych dofinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 7 kwietnia 2008r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem samochodu do przewozu dzieci niepełnosprawnych na zajęcia do ośrodków szkolno-wychowawczych dofinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Wniosek uzupełniono pismem, które wpłynęło do tut. organu dnia 26 maja 2008r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest jednostką samorządu terytorialnego i nie prowadzi działalności gospodarczej.
Realizuje zadania statutowe oraz zadania zlecone z zakresu administracji rządowej. Jest podatnikiem podatku od towarów i usług VAT. Wnioskodawca stara się o zakup samochodu do przewozu dzieci niepełnosprawnych na zajęcia do ośrodków szkolno-wychowawczych, z dofinansowaniem ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Jest to zadanie Gminy na podstawie art. 14a ust. 4 oraz art. 17 ust. 3a ustawy z dnia 7 września 1971r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572). Samochód nie może być wykorzystywany do innych celów niż dowóz dzieci niepełnosprawnych, nie może być wynajmowany.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Gmina może obniżyć kwotę podatku należnego o podatek naliczony związany z zakupem samochodu do przewozu dzieci niepełnosprawnych na zajęcia do ośrodków szkolno-wychowawczych? Zdaniem Wnioskodawcy nie spełnia warunków art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług i w związku z tym nie przysługuje mu prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Aby zatem podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych zakupów, zakupy te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy czym związek ten winien mieć charakter bezpośredni.
Zgodnie z przepisem § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: - edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8). Zgodnie z art. 17 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 2004r.
Nr 256, poz. 2572 ze zm.) obowiązkiem gminy jest zapewnienie uczniom niepełnosprawnym, których kształcenie i wychowanie odbywa się na podstawie art. 71b, bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższej szkoły podstawowej i gimnazjum, a uczniom z niepełnosprawnością ruchową, upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym - także do najbliższej szkoły ponadgimnazjalnej (…) lub ośrodka umożliwiającego realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 16 ust. 7 (…).
Z powyższego wynika, iż gmina zobowiązana została ww. przepisem do realizacji zadania publicznego polegającego na bezpłatnym dowozie dzieci i młodzieży do szkoły specjalnej. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Gmina w zakresie swoich zadań zamierza nabyć m. in. za środki otrzymane z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych samochód mający służyć do dowozu dzieci niepełnosprawnych na zajęcia do ośrodków szkolno-wychowawczych.
Zatem w myśl powyższych przepisów nabyty samochód, nie będzie służył czynnościom opodatkowanym, ponieważ Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego korzysta ze zwolnienia w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami. Tym samym nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem przedmiotowego samochodu. Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.