Interpretacja indywidualna z 24 sierpnia 2009 r., IBPP1/443-578/09/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2009r. (data wpływu 5 czerwca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 lipca 2009r.

(data wpływu 22 lipca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 czerwca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 lipca 2009r. (data wpływu 22 lipca 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 13 lipca 2009r. znak IBPP1/443-578/09/AW.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca dokonał zakupu nieruchomości gruntowej niezabudowanej (działka budowlano-rolna) o powierzchni 6.640 m2 z przeznaczeniem na własne potrzeby – cele mieszkaniowe (budowa domu). Nie istniała możliwość zakupu mniejszej powierzchni, ponieważ sprzedający nie był tym zainteresowany. Z kolei na własne potrzeby tak duża działka/powierzchnia nie jest Wnioskodawcy potrzebna. Dlatego też Wnioskodawca planuje wydzielić z całej powierzchni część na własne potrzeby/cele mieszkaniowe, a pozostałą część zbyć. W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że: Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT czynnym.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym. Posiadana powierzchnia zostanie podzielona na co najmniej 3 działki: 1 dla Wnioskodawcy (ok. 2.900 m2), 1 do przekazania do gminy ponieważ w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznaczona jest jako droga dojazdowa (ok. 1.000 m2), 1-4 do sprzedaży (ok. 2.900 m2). Część przeznaczona do sprzedaży będzie podzielona w zależności od możliwości sprzedaży (zainteresowania kupujących). W przypadku konieczności podziału części przeznaczonej do sprzedaży, będzie też niezbędne wydzielenie jeszcze jednej działki stanowiącej drogę dojazdową (ta część nie będzie jednak sprzedawana).

Zbywany grunt nie został wydzielony z gruntu należącego do gospodarstwa rolnego. Nabyty grunt nie stanowił gospodarstwa rolnego. W momencie sprzedaży grunt będzie w całości niezabudowany.

Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, rodzaj gruntu to (MN): - przeznaczenie podstawowe: tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, obejmującej budynki mieszkalne jednorodzinne – wolnostojące lub w zabudowie bliźniaczej, - przeznaczenie dopuszczalne: lokalizacja usług komercyjnych nieuciążliwych wbudowanych w części parterowe budynków mieszkalnych, budynki gospodarcze, garaże murowane, tereny komunikacyjne, urządzenia infrastruktury technicznej, obiekty małej architektury, urządzenia rekreacyjne, zieleń ogrodowa, zieleń izolacyjna.

Wnioskodawca zawarł: - warunkową umowę zakupu w dniu 21 października 2008r. - umowę przeniesienia własności nieruchomości w dniu 16 stycznia 2009r. W momencie zakupu Wnioskodawca planował wykorzystanie nieruchomości częściowo dla własnych celów, częściowo grunt miał być pozostawiony dla dzieci. Wnioskodawca nie występował jeszcze o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowego gruntu Grunt, o którym mowa we wniosku, nie był i nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.

Przyczyną sprzedaży działek jest pogorszenie się sytuacji materialnej rodziny (brak pracy żony od maja 2009) i w związku z tym chęć jak najszybszej spłaty kredytu zaciągniętego na zakup przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca nie posiada innych niż wskazane we wniosku nieruchomości gruntowych. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej żadnych transakcji sprzedaży gruntów. Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działek zostaną przeznaczone w pierwszej kolejności na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup tejże nieruchomości, ewentualnie (w drugiej kolejności) na rozpoczęcie budowy własnego domu.

Przedmiotowa nieruchomość gruntowa została nabyta wraz z żoną (właściciele w ustawowej wspólności). Udzielone w punktach 1-15 wyjaśnienia odnoszą się zarówno do Wnioskodawcy, jak i do jego małżonki. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: W przypadku dokonania transakcji zbycia części działki, czy do ceny zbycia należy doliczyć podatek od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na jednorazowy charakter transakcji (Wnioskodawca nie planuje innych zakupów nieruchomości, ich podziału itp.), przeznaczenie nieruchomości (własne cele mieszkaniowe) oraz ze względu na to, iż zakup tak dużej powierzchni spowodowany był wyłącznie stanowiskiem sprzedającego, jak również z uwagi na to, iż Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, Wnioskodawca w opisanej sytuacji nie jest płatnikiem VAT/podatnikiem VAT w rozumieniu ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT). Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana będzie przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.

O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej.

Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie okoliczności będące przyczyną transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych, nie wskazują, iż miałyby być one czynione z zamiarem wykonywania w sposób częstotliwy. Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca dokonał zakupu nieruchomości gruntowej niezabudowanej (działka budowlano-rolna) o powierzchni 6.640 m2 z przeznaczeniem na własne potrzeby – cele mieszkaniowe (budowa domu). Nie istniała możliwość zakupu mniejszej powierzchni, ponieważ sprzedający nie był tym zainteresowany. Z kolei na własne potrzeby tak duża działka/powierzchnia nie jest Wnioskodawcy potrzebna.

Dlatego też Wnioskodawca planuje wydzielić z całej powierzchni część na własne potrzeby/cele mieszkaniowe, a pozostałą część zbyć. Ponadto: Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT czynnym. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym. Posiadana powierzchnia zostanie podzielona na co najmniej 3 działki: 1 dla siebie (ok. 2.900 m2, 1 do przekazania do gminy ponieważ w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznaczona jest jako droga dojazdowa (ok. 1.000 m2, 1-4 do sprzedaży (ok. 2.900 m2).

Część przeznaczona do sprzedaży będzie podzielona zależności od możliwości sprzedaży (zainteresowania kupujących ). W przypadku konieczności podziału części przeznaczonej do sprzedaży, będzie też niezbędne wydzielenie jeszcze jednej działki stanowiącej drogę dojazdową (ta część nie będzie jednak sprzedawana). Zbywany grunt nie został wydzielony z gruntu należącego do gospodarstwa rolnego. Nabyty grunt nie stanowił gospodarstwa rolnego. W momencie sprzedaży grunt będzie w całości niezabudowany.

Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, rodzaj gruntu to (MN): - przeznaczenie podstawowe: tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, obejmującej budynki mieszkalne jednorodzinne – wolnostojące lub w zabudowie bliźniaczej, - przeznaczenie dopuszczalne: lokalizacja usług komercyjnych nieuciążliwych wbudowanych w części parterowe budynków mieszkalnych, budynki gospodarcze, garaże murowane, tereny komunikacyjne, urządzenia infrastruktury technicznej, obiekty małej architektury, urządzenia rekreacyjne, zieleń ogrodowa, zieleń izolacyjna.

Wnioskodawca zawarł: - warunkową umowę zakupu w dniu 21 października 2008r. - umowę przeniesienia własności nieruchomości w dniu 16 stycznia 2009r. W momencie zakupu Wnioskodawca planował wykorzystanie nieruchomości częściowo dla własnych celów, częściowo grunt miał być pozostawiony dla dzieci. Wnioskodawca nie występował jeszcze o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowego gruntu Grunt, o którym mowa we wniosku, nie był i nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.

Przyczyną sprzedaży działek jest pogorszenie się sytuacji materialnej rodziny (brak pracy żony od maja 2009) i w związku z tym chęć jak najszybszej spłaty kredytu zaciągniętego na zakup przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca nie posiada innych niż wskazane we wniosku nieruchomości gruntowych. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej żadnych transakcji sprzedaży gruntów. Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działek zostaną przeznaczone w pierwszej kolejności na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup tejże nieruchomości, ewentualnie (w drugiej kolejności) na rozpoczęcie budowy własnego domu.

Przedmiotowa nieruchomość gruntowa została nabyta wraz z żoną (właściciele w ustawowej wspólności). Udzielone w punktach 1-15 wyjaśnienia odnoszą się zarówno do Wnioskodawcy, jak i do jego małżonki. Mając na uwadze powyższe, sprzedaż przedmiotowych gruntów, jako dokonaną z majątku osobistego należy uznać za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawcy nie można w tym zakresie uznać za podatnika podatku VAT, a okoliczności dokonania okazjonalnej transakcji zbycia gruntu nie można przypisać znamion częstotliwości. Wnioskodawca sprzedając grunt korzysta zatem z przysługującego mu prawa do rozporządzenia własnym majątkiem.

Wnioskodawca nabył bowiem przedmiotowy grunt bez zamiaru jego dalszej odsprzedaży, do której zmusiła go trudna sytuacja finansowa rodziny spowodowana utratą w maju 2009r. pracy przez żonę Wnioskodawcy. Grunt był zakupiony z zamiarem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych własnych oraz w przyszłości dzieci Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT czynnym, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest rolnikiem ryczałtowym. Grunt nie był i nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.

Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działek zostaną przeznaczone w pierwszej kolejności na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup tejże nieruchomości, ewentualnie (w drugiej kolejności) na rozpoczęcie budowy własnego domu. Zatem w ocenie tut. organu nie można uznać przedmiotowej sprzedaży wydzielonych z majątku osobistego działek za częstotliwą dostawę gruntów, a więc czynność ta w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, a co za tym idzie dostawa przedmiotowych gruntów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Ponadto tut. organ zauważa, że niniejsza interpretacja dotyczy Pana jako Wnioskodawcy.

Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zatem interpretację wydać można na rzecz jednej osoby fizycznej, a nie dla małżonków. Jeżeli małżonka Wnioskodawcy jest zainteresowana uzyskaniem dla siebie interpretacji indywidualnej, powinna złożyć odrębny wniosek, przedstawić właściwy dla siebie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), pytanie oraz własne stanowisko w sprawie, jak również wnieść odrębną opłatę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.

U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.