INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 14 kwietnia 2008r.
(data wpływu 24 kwietnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o cały podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie samochodów zastępczych wykorzystywanych przy świadczeniu usług serwisowych - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 24 kwietnia 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o cały podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie samochodów zastępczych wykorzystywanych przy świadczeniu usług serwisowych. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: F.H.U. „X” K. X ma zamiar zakupić na kredyt 5 samochodów osobowych marki Astra, które będą przeznaczone jako samochody zastępcze, dla klientów serwisujących swoje samochody, na czas ich pozostawienia w warsztacie samochodowym. F.H.U.
„X X” K. X w zakresie swojej działalności ma we wpisie do ewidencji działalności wpis 71.10.Z (na dzień 31 grudnia 2007r.). Od dnia 1 stycznia 2008r. posiada wpis 77.11.Z – wynajem i dzierżawa samochodów osobowych. Samochody zastępcze będą wynajmowane odpłatnie. Za okres wynajmu tych samochodów będą wystawiane faktury VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przy zakupie opisanych we wniosku samochodów przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT, ponieważ spełnione będą warunki z art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług, czyli samochody będą oddane w odpłatne używanie i wykorzystywane przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zawarta w powyższym przepisie zasada jest zasadą ogólną, od której ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki.
Takim wyjątkiem dotyczącym prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest przepis art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego do dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.
Natomiast ust. 4 pkt 7 cyt. artykułu stanowi, że przepis ust. 3 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest: odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub, oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Ze stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług serwisowych – warsztat samochodowy.
Wnioskodawca zamierza klientom, którzy serwisują u niego swoje samochody, na okres ich pozostawienia w warsztacie samochodowym, umożliwić skorzystanie za opłatą z pojazdu zastępczego. Samochody będą oddawanie klientom w odpłatne użytkowanie. Analiza przedstawionego stanu faktycznego pozwala stwierdzić, że przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest prowadzenie serwisu samochodowego, a nie oddawanie w odpłatne używanie samochodów na podstawie umów wymienionych przez ustawodawcę w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o VAT, mimo dokonania zmian we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej (od 1 stycznia 2008r. – PKD 77.11.Z – wynajem i dzierżawa samochodów osobowych).
Z wniosku nie wynika bowiem, aby Wnioskodawca zamierzał wynajmować samochody osobowe każdemu, kto się do niego zgłosi, lecz wyłącznie swoim klientom, którzy oddali swój samochód do naprawy, na czas pozostawienia ich samochodu w warsztacie. Udostępnianie klientom samochodów zastępczych jest zatem ściśle związane z usługami serwisowymi świadczonymi przez Podatnika. Zapewnienie klientom samochodów zastępczych, na okres remontu pozostawionych samochodów, jest częścią usługi serwisowej, a nie usługą samodzielną.
W przedmiotowym stanie zatem nie może mieć zastosowania przepis art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie jest spełniony warunek dotyczący faktycznego prowadzenia działalności w zakresie wskazanym w tym przepisie. W świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz obowiązujących przepisów stwierdzić należy, że Strona może odliczyć 60% kwoty podatku naliczonego (nie więcej niż 6.000 zł), zawartego w fakturach dokumentujących nabycie samochodów zastępczych – zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o VAT. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.