INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2009r.
(data wpływu 13 lipca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wystawienia faktury korygującej lub innego sposobu skorygowania faktur, w przypadku braku na fakturze VAT danych wynikających § 5 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 lipca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wystawienia faktury korygującej lub innego sposobu skorygowania faktur, w przypadku braku na fakturze VAT danych wynikających § 5 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi działalność m.in. w zakresie sprzedaży różnych rodzajów masy bitumicznej, które to produkty objęte są 22% stawką podatku od towarów i usług.
Na okoliczność dokonanych sprzedaży Wnioskodawca wystawia faktury VAT. Na fakturach tych umieszczane są następujące dane: dane Spółki (wystawcy f-ry); miejsce, data wystawienia faktury; data sprzedaży; numer faktury; dane Sprzedawcy; dane Nabywcy; nazwa towaru/usługi; jednostka miary; ilość; cena jednostkowa netto; stawka podatku od towarów i usług; kwota podatku od towarów i usług; wartość sprzedaży bez podatku; suma należności.
Faktury wystawiane przez spółkę nie zawierają danych, o których mowa w punkcie 10 § 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, a mianowicie sumy wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu, przy czym wszystkie towary objęte takimi fakturami dokumentują sprzedaż towaru w postaci masy bitumicznej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług według stawki wynoszącej 22%.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy z uwagi na treść przepisu § 5 punktu 10 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2008r., Nr 212 poz. 1337) Wnioskodawca zobowiązany jest do wystawienia faktury korygującej, w której wykazana zostanie suma wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu bądź w jakiś inny sposób skorygować treść wystawionych faktur ? Zdaniem Wnioskodawcy: zgodnie z brzmieniem przepisu art. 106 ustęp 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. (Dz.
U. z 2004r, Nr 54, poz. 535) o podatku od towarów i usług: podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 ww. przepisu oraz art. 118 ust. 10 i art. 120 ust 16. Na mocy delegacji ustawowej zawartej w przepisie art. 106 ustęp 8 punkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług Minister Finansów w dniu 28 listopada 2008r. wydał rozporządzenie w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Zgodnie z brzmieniem § 5 punkt 1 ww. rozporządzenia faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT”; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawki podatku; sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
Na podstawie art. 87 ust. 11 pkt 3, art. 106 ust. 8 pkt 1, art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.). Przepisy paragrafów 13 i 14 cyt. wyżej rozporządzenia wskazują przypadki, kiedy podatnik winien wystawić fakturę korygującą, natomiast zgodnie z brzmieniem § 15 ustęp 1 rozporządzenia nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 5 ust 1 pkt 6-12, może wystawić fakturę nazwaną notą korygującą.
Jak wynika z treści wymienionych wyżej przepisów przypadek braku wykazania na fakturze sumy wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu nie został objęty ich dyspozycją zatem podatnik: Spółka z o.o. nie ma możliwości skorygowania wystawionych przez siebie faktur na ich podstawie, nie ma też podstawy do wystawienia w tym przypadku noty korygującej przez nabywcę. W opinii Wnioskującego nie ma w obowiązującym stanie prawnym żadnego uregulowania, które nakazywałoby bądź przynajmniej umożliwiałoby wyeliminowanie z obrotu faktury VAT wystawionej z opisanym wyżej brakiem.
Powyższy brak uznać należy raczej za brak techniczny wystawionych faktur, który nie wpływa jednak na prawidłowość danych uwidocznionych na fakturze oraz prawidłowość stwierdzenia dokonania transakcji.
Zgodnie ze stanowiskiem zawartym w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2007r. w sprawie III SA/Wa 2297/06 oraz z dnia 20 grudnia 2007r. w sprawie III SA/Wa 1412/07 „w zakresie przytoczonej wyżej delegacji ustawowej mieszczą się wyłącznie unormowania związane z samym wystawieniem faktury, tj. okolicznościami uzasadniającymi jej wystawienie, formą, zamieszczanymi w niej danymi identyfikującymi same faktury oraz udokumentowane nimi transakcje i ich strony, a także inne tego rodzaju zapisy." Powyższe orzeczenie zapadło co prawda na gruncie poprzednio obowiązującego stanu prawnego, jednak w opinii wnioskującego zachowało swoją aktualność również obecnie, przynajmniej w cytowanym wyżej zakresie.
Z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na fakt, iż wystawiane przez spółkę faktury VAT dokumentują sprzedaż tylko i wyłącznie towarów objętych 22% stawką podatku od towarów i usług, nie dokonując przy tym sprzedaży towarów czy usług objętych inną stawką tegoż podatku, czy nawet zwolnionych od podatku od towarów i usług, brak wykazania na wystawionych fakturach sumy wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu nie wpływa w żaden sposób na stwierdzenie dokonania transakcji, sposób obliczenia podatku czy wysokość podstawy opodatkowania czy zwrot podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego w opinii Wnioskodawcy opisany powyżej "brak techniczny" wystawionych przez Wnioskodawcę nie wymaga korekty, jak również spółka nie ma obowiązku wyeliminowania wystawionych faktur z obrotu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. W myśl art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Minister Finansów na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług określił w § 5 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 212, poz. 1337), co powinna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży.
Stosownie do powołanego przepisu § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawki podatku; sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
Przypadki dotyczące wystawienia faktur korygujących określają przepisy § 13 i 14 ww. rozporządzenia. I tak w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą (§ 13 ust. 1 ww. rozporządzenia). Fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.
Faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w § 14 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej (§ 14 ust. 1 i 3 ww. rozporządzenia). Ponadto zgodnie z § 14 ust. 4 przepisy § 5 ust. 5-7, § 7 i § 13 ust. 5 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących.
Natomiast zgodnie § 15 ust. 1 ww. rozporządzenia nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 5 ust. 1 pkt 6-12, może wystawić fakturę nazwaną notą korygującą. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca sprzedaje różnego rodzaju masy bitumiczne objęte 22% stawką VAT. Na okoliczność dokonanych sprzedaży Wnioskodawca wystawia faktury VAT.
Na fakturach tych umieszczane są następujące dane: dane Spółki (wystawcy f-ry); miejsce, data wystawienia faktury; data sprzedaży; numer faktury; dane Sprzedawcy; dane Nabywcy; nazwa towaru/usługi; jednostka miary; ilość; cena jednostkowa netto; stawka podatku od towarów i usług; kwota podatku od towarów i usług; wartość sprzedaży bez podatku; suma należności.
Faktury wystawiane przez Wnioskodawcę nie zawierają danych, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 10 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, a mianowicie sumy wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu, przy czym wszystkie towary objęte takimi fakturami dokumentują sprzedaż towaru w postaci masy bitumicznej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług według stawki wynoszącej 22%. Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do tego, czy postępuje prawidłowo wystawiając faktury bez pozycji zawartej w § 5 ust. 1 pkt 10 ww. rozporządzenia.
W ocenie tut. organu umieszczenie przez Wnioskodawcę na fakturze danych dotyczących „wartości sprzedaży bez podatku”, w przedstawionym konkretnym stanie faktycznym, tj. w sytuacji gdy Wnioskodawca sprzedaje towary objęte wyłącznie stawką VAT 22%, wypełnia dyspozycję § 5 ust. 1 pkt 10 powołanego rozporządzenia, gdyż u Wnioskodawcy występuje wyłącznie jedna stawka podatku, zatem brak jest konieczności dokonywania podziału wartości sprzedaży netto na poszczególne stawki podatku.
Nie można jednak podzielić stanowiska Wnioskodawcy, iż brak jest przepisów umożliwiających skorygowanie braku na fakturze pozycji dotyczącej sumy wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
We wskazanym rozporządzeniu, wydanym na podstawie delegacji ustawowej wynikającej z art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, ustawodawca po pierwsze wskazał elementy jakie powinna zawierać faktura, i użył przy tym sformułowania „co najmniej”, przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia brzmi bowiem: „Faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej (…)”, z czego należy wnioskować, faktura winna zawierać co najmniej wszystkie wskazane w tym przepisie elementy.
Powyższe nie stoi w sprzeczności, a wręcz stanowi dopełnienie wymogów wynikających wprost z przepisu art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, który stanowi, że podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. W dalszej kolejności rozporządzenie Ministra Finansów wskazuje sposoby dokonywania korekty wystawionych faktur oraz okoliczności w jakich te faktury mogą być skorygowane.
Mianowicie przewidziano dwa sposoby dokonania korekty faktur VAT, tj. poprzez: wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej; wystawienie przez nabywcę noty korygującej.
Nota korygująca (a dokładnie faktura zwana notą korygującą), zgodnie z przepisami zawartymi w § 15 cytowanego rozporządzenia, może być wystawiona: wyłącznie przez nabywcę towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą, wyłącznie w przypadku pomyłek dotyczących jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 5 ust. 1 pkt 6-12. Zatem pozycja określona w § 5 ust. 1 pkt 10 cytowanego rozporządzenia, w przypadku ewentualnych błędów w tej pozycji faktury, wyłączona została z możliwości skorygowania jej przez nabywcę za pomocą noty korygującej.
Brak taki (tj. dotyczący sumy wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu), noszący w ocenie tut. organu znamiona pomyłki w konkretnej pozycji faktury, która powinna zawierać określone dane liczbowe, a nic nie zawiera, winien zostać usunięty poprzez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej na podstawie § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia, z uwzględnieniem pozostałych zasad dotyczących wystawiania faktur korygujących.
W odniesieniu jednak do konkretnego stanu faktycznego zaistniałego u Wnioskodawcy, w ocenie tut. organu, nie ma konieczności korygowania wystawionych wcześniej faktur VAT, gdyż warunek wynikający z § 5 ust. 1 pkt 10 cyt. rozporządzenia należy uznać za spełniony poprzez umieszczenie przez Wnioskodawcę na fakturze m.in. danych dotyczących „wartości sprzedaży bez podatku”, w przypadku sprzedaży towarów objętych wyłącznie jedną stawką VAT 22%. Nie można więc uznać, aby faktura taka zawierała pomyłkę w ww. zakresie i wymagała skorygowania. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy ocenione całościowo należy uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Należy podkreślić także, iż na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii nie mogą wpłynąć powołane przez Spółkę orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia z dnia 5 lutego 2007r. w sprawie III SA/Wa 2297/06 oraz z dnia z dnia 20 grudnia 2007r. w sprawie III SA/Wa 1412/07, bowiem stanowią one rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych odmiennych od stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszej interpretacji.
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje on takiej mocy dla orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie obowiązuje system precedensów sądowych). W związku z powyższym, nie negując orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca wyroków zamyka się w obrębie spraw, w których zostały wydane. Wynika to również z treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.
U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który przesądza, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Organ podatkowy jest zatem zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę, natomiast rozstrzygnięcia sądów podejmowane są w oparciu o zebrany w danej sprawie materiał dowodowy. Zatem trudno jest określić w jakim stopniu sprawa będąca przedmiotem autonomicznego rozstrzygnięcia sądu, które powołała Spółka, może odzwierciedlać sytuację przedstawioną przez nią we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.