Interpretacja indywidualna z 13 października 2009 r., IBPP1/443-784/09/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. organu w dniu 28 lipca 2009r., uzupełnionym pismem z dnia 29 września 2009r.

(data wpływu 2 października 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 lipca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 września 2009r. (data wpływu 2 października 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 21 września 2009r. znak IBPP1/443-784/09/AW.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W dniu 23 września 1994r., aktem darowizny, zostało Wnioskodawcy przekazane gospodarstwo rolne po rodzicach. W 2008r. Wnioskodawca sprzedał: działkę 800 m2, działkę 800 m 2+ 1/8 udziału w drodze, w celu remontu pomieszczeń gospodarczych i domu mieszkalnego, który jest w nienajlepszym stanie. Jest to stary dom, który potrzebuje remontu.

Ponieważ brakło funduszy, Wnioskodawca sprzedał kolejne dwie działki w 2009r. w celu dalszego remontu: działkę 800 m2 + 1/8 udziału w drodze, działkę 1352m2. W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że: Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego gminy, który wszedł w życie w 2004r., przedmiotowe działki gruntu leżą na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniowo-usługową (symbol planu M). Działki w momencie sprzedaży były w całości niezabudowane. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Płody rolne to trochę zboża i ziemniaków na własny użytek – Wnioskodawca nie prowadzi sprzedaży tego co wyprodukuje. Działki stanowiły ogródki przydomowe. Na podstawie umowy darowizny z 1994r., gospodarstwo zostało przekazane Wnioskodawcy celem dalszego prowadzenia, jednakże Wnioskodawca wskazał, że jest ono prowadzone dla własnych potrzeb. Wnioskodawca pobierał dopłaty unijne od 2004 – 2007r.

Sprzedane działki zostały wydzielone z otrzymanego w 1994r. gospodarstwa rolnego i wydzielono 6 działek – 4 działki zostały sprzedane, podział wynikał z potrzeby sprzedaży – uzyskania pożytku finansowego dla wyżywienia rodziny i utrzymania gospodarstwa (remont domu i budynków gospodarczych – chlew, zakup sprzętu do obrabiania gospodarstwa). Działki przed sprzedażą nigdy nie były podstawą umowy najmu , dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.

Wnioskodawca posiada 2 działki z poprzedniego podziału, którego dotyczy wniosek (sprzedaż 4 działek pozostały 2 działki) i grunty orne oraz łąki nieprzeznaczone do zabudowy, więc nie zamierza w najbliższej przyszłości ich sprzedać, chyba że nastąpi możliwość przeklasyfikowania tych gruntów, jednakże na razie nie ma możliwości zmian w planie zagospodarowania przestrzennego gminy. Wnioskodawca nigdy nie dokonywał sprzedaży żadnych gruntów.

Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działek przeznaczone zostały na remont domu rodziny Wnioskodawcy (5 osobowej), remont budynków gospodarczych dotyczących uprawy płodów rolnych, zakup sprzętu potrzebnego do uprawy ziemi i na bieżące wydatki i utrzymanie rodziny ponieważ Wnioskodawca jest jedynym żywicielem. W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku): Czy należy opodatkować sprzedaż czterech sprzedanych działek podatkiem od towarowi usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on czynnym podatnikiem VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie nabył owych gruntów tylko otrzymał je w drodze darowizny, więc nie powinien opłacać podatku od towarów i usług, jeżeli chodzi o sprzedaż owych działek. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana będzie przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności.

Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie okoliczności będące przyczyną transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych, nie wskazują, iż miałyby być one czynione w ramach działalności gospodarczej. Jak wynika z treści wniosku: W dniu 23 września 1994r., aktem darowizny, zostało Wnioskodawcy przekazane gospodarstwo rolne po rodzicach. W 2008r. Wnioskodawca sprzedał: działkę 800 m2, działkę 800 m2 + 1/8 udziału w drodze, w celu remontu pomieszczeń gospodarczych i domu mieszkalnego, który jest w nienajlepszym stanie. Jest to stary dom, który potrzebuje remontu.

Ponieważ brakło funduszy, Wnioskodawca sprzedał kolejne dwie działki w 2009r. w celu dalszego remontu: działkę 800 m2 + 1/8 udziału w drodze, działkę 1352m2. Ponadto podano, że : Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego gminy, który wszedł w życie w 2004r., przedmiotowe działki gruntu leżą na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniowo-usługową (symbol planu M). Działki w momencie sprzedaży były w całości niezabudowane. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Płody rolne to trochę zboża i ziemniaków na własny użytek – Wnioskodawca nie prowadzi sprzedaży tego co wyprodukuje. Działki stanowiły ogródki przydomowe. Na podstawie umowy darowizny z 1994r., gospodarstwo zostało przekazane Wnioskodawcy celem dalszego prowadzenia, jednakże Wnioskodawca wskazał, że jest ono prowadzone dla własnych potrzeb. Wnioskodawca pobierał dopłaty unijne od 2004 – 2007r.

Sprzedane działki zostały wydzielone z otrzymanego w 1994r. gospodarstwa rolnego i wydzielono 6 działek – 4 działki zostały sprzedane, podział wynikał z potrzeby sprzedaży – uzyskania pożytku finansowego dla wyżywienia rodziny i utrzymania gospodarstwa (remont domu i budynków gospodarczych – chlew, zakup sprzętu do obrabiania gospodarstwa). Działki przed sprzedażą nigdy nie były podstawą umowy najmu , dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.

Wnioskodawca posiada 2 działki z poprzedniego podziału, którego dotyczy wniosek (sprzedaż 4 działek pozostały 2 działki) i grunty orne oraz łąki nieprzeznaczone do zabudowy, więc nie zamierza w najbliższej przyszłości ich sprzedać, chyba że nastąpi możliwość przeklasyfikowania tych gruntów, jednakże na razie nie ma możliwości zmian w planie zagospodarowania przestrzennego gminy. Wnioskodawca nigdy nie dokonywał sprzedaży żadnych gruntów.

Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działek przeznaczone zostały na remont domu rodziny Wnioskodawcy (5 osobowej), remont budynków gospodarczych dotyczących uprawy płodów rolnych, zakup sprzętu potrzebnego do uprawy ziemi i na bieżące wydatki i utrzymanie rodziny ponieważ Wnioskodawca jest jedynym żywicielem. Mając na uwadze powyższe, sprzedaż przedmiotowych gruntów, jako dokonaną z majątku osobistego należy uznać za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawcy nie można w tym zakresie uznać za podatnika podatku VAT, a okoliczności dokonania okazjonalnej transakcji zbycia gruntu nie można przypisać znamion działalności gospodarczej.

Wnioskodawca sprzedając grunt korzysta zatem z przysługującego mu prawa do rozporządzenia własnym majątkiem. Wnioskodawca nabył bowiem przedmiotowe działki 1994r. w drodze darowizny jako gospodarstwo rolne po rodzicach celem jego dalszego prowadzenia. Jak podano w opisie zaistniałego stanu faktycznego, Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem VAT, nie jest rolnikiem ryczałtowym. Płody rolne to zboże i ziemniaki na własny użytek – Wnioskodawca nie prowadzi sprzedaży tego co wyprodukuje. Sprzedane działki stanowiły ogródki przydomowe.

Na podstawie umowy darowizny z 1994r., gospodarstwo zostało przekazane Wnioskodawcy celem dalszego prowadzenia, jednakże Wnioskodawca wskazał, że jest ono prowadzone dla własnych potrzeb. Działki przed sprzedażą nigdy nie były podstawą umowy najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działek przeznaczone zostały na remont domu rodziny Wnioskodawcy, remont budynków gospodarczych dotyczących uprawy płodów rolnych, zakup sprzętu potrzebnego do uprawy ziemi i na bieżące wydatki i utrzymanie rodziny, gdyż Wnioskodawca jest jej jedynym żywicielem.

Zatem w ocenie tut. organu nie można uznać przedmiotowej sprzedaży z majątku osobistego dwóch działek w 2008r. i dwóch działek w 2009r. za częstotliwą dostawę gruntów, a więc czynność ta w przedstawionym stanie faktycznym nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, a co za tym idzie sprzedaż przedmiotowych działek nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Ponadto tut. organ zauważa, że niniejsza interpretacja wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie w odniesieniu do osoby Pana Jerzego Mruka jako Wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zatem interpretację wydać można na rzecz jednej zainteresowanej osoby.

Dodatkowo wyjaśnia się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.

U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.