INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2011r. (data wpływu 2 stycznia 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 lutego 2012r. (data wpływu 28 lutego 2012r.) oraz pismem z dnia 13 marca 2012r.
(data wpływu 19 marca 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT dostawy budynku – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 stycznia 2012r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT dostawy budynku. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 23 lutego 2012r.
(data wpływu 28 lutego 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPB II/2/415-3/12/MM, IBPBI/1/415-142/12/AP, IBPP1/443-8/12/AL z dnia 13 lutego 2012r. oraz pismem z dnia 13 marca 2012r. (data wpływu 19 marca 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-8/12/AL z dnia 7 marca 2012r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego – sprzedaży nieruchomości.
Przed sześciu laty (październik 2005) Wnioskodawca nabył budynek mieszkalny – rok budowy 1938. W budynku tym znajdują się zasiedlone od kilkudziesięciu lat mieszkania oraz piwnica, która służyła działalności gospodarczej (zakład ślusarski). Od momentu nabycia (od sześciu lat) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wynajmował te lokale. Budynek był i jest prywatną własnością Wnioskodawcy, nie był amortyzowany jako środek trwały w firmie Wnioskodawcy. W 2009 roku zostały wydzielone i założone odrębne księgi wieczyste na 5 mieszkań i lokal użytkowy (piwnicę), w którym już wcześniej prowadzona była działalność gospodarcza.
Budynek Wnioskodawca kupił jako osoba prywatna (nie firma), nie otrzymał na ten zakup faktury VAT – nie odliczył od zakupu VAT naliczonego. W czasie trwania własności Wnioskodawca dokonywał bieżących remontów i napraw. Nabycia usług i materiałów dokumentowane były fakturami VAT i rachunkami, które Wnioskodawca zaliczał do kosztów uzyskania przychodów związanych z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą – wynajem lokali. Sprzedaż budynku nastąpi jednym aktem notarialnym dotyczącym całej nieruchomości.
W uzupełnieniu wniosku z dnia 23 lutego 2012r. na pytanie tut. organu „Czy jest Pan zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, jeśli tak to z jakiego tytułu i od kiedy?” Wnioskodawca odpowiedział: „Tak, wpis do ewidencji działalności gospodarczej – marzec 2001r.” Przedmiotowy budynek Wnioskodawca nabył na potrzeby mieszkaniowe własne oraz wynajem. Budynek był wykorzystywany na cel mieszkaniowy. Budynek jest budynkiem trwale z gruntem związanym, symbol PKOB – 11. Remonty i naprawy jakich Wnioskodawca dokonał nie stanowiły ulepszenia w rozumieniu przepisów prawa. Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków.
Powierzchnia każdego z lokali mieszkalnych jest następująca: M1 – 56,56 m2; M2 – 47,38 m2; M3 – 24,86 m2; M4 – 73,22 m22; M5 – 96,41 m2. W uzupełnieniu z dnia 13 marca 2012r. Wnioskodawca przedstawił historię użytkowania od zakupu nieruchomości każdego z lokali: Lokal mieszkalny – M1 – 56,56 m2, zajmował lokator z przydziału Gminy do marca 2008r, Wnioskodawca dokonał remontu i w maju 2008r. wynajął, Lokal mieszkalny – M2 – 47,38 m2, Wnioskodawca mieszkał od momentu zakupu do lipca 2008r., potem wynajął, Lokal mieszkalny – M3 – 24,86 m2, zajmował lokator z przydziału Gminy do czerwca 2009r., w kwietniu 2011r.
Wnioskodawca dokonał remontu i wynajął, Lokal mieszkalny – M4 – 73,22 m2, zajmują lokatorzy z przydziału Gminy (rodzina 3-osobowa) do dnia dzisiejszego, Lokal mieszkalny – M5 – 96,41 m2, poddasze – Wnioskodawca mieszkał od momentu zakupu do listopada 2007r., dokonał remontu i wynajął. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż budynku jest opodatkowana w zakresie podatku VAT czy też jest z niego zwolniona? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług podlega zwolnieniu z VAT.
Na podstawie tego przepisu każda dostawa budynków, budowli lub ich części dokonywana po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia podlega zwolnieniu z VAT. W tym przypadku zasiedlenie nastąpiło przed kilkudziesięciu laty. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
Na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy. W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – dodanego do tej ustawy od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ww. ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z ustawowej definicji „pierwszego zasiedlenia” wynika, że pod tym pojęciem należy rozumieć: oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po wybudowaniu lub ulepszeniu, wynoszącym co najmniej 30% wartości początkowej. Zatem, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do wydania budynku, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt lub jego część zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę.
Zarówno sprzedaż, jak i najem, dzierżawa są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.
Warunku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy o VAT). Zatem jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a staje się bezzasadne. Jak stwierdzono powyżej ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług może korzystać dostawa budynków i budowli.
Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) przez obiekt budowlany rozumie się konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały, wykonany z materiałów budowlanych i elementów składowych będący wynikiem prac budowlanych. Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. W myśl art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010r.
Nr 243, poz. 1623 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o: obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć: budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, obiekt małej architektury; budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach, budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
Z wniosku wynika, iż przed sześciu laty (październik 2005) Wnioskodawca nabył budynek mieszkalny- rok budowy 1938. W budynku tym znajdują się zasiedlone od kilkudziesięciu lat mieszkania oraz piwnica, która służyła działalności gospodarczej (zakład ślusarski). Od momentu nabycia (od sześciu lat) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wynajmował te lokale. Budynek był i jest prywatną własnością Wnioskodawcy, nie był amortyzowany jako środek trwały w firmie Wnioskodawcy. W 2009 roku zostały wydzielone i założone odrębne księgi wieczyste na 5 mieszkań i lokal użytkowy (piwnicę), w którym już wcześniej prowadzona była działalność gospodarcza.
Budynek Wnioskodawca kupił jako osoba prywatna (nie firma), nie otrzymał na ten zakup faktury VAT – nie odliczył od zakupu VAT naliczonego. W czasie trwania własności Wnioskodawca dokonywał bieżących remontów i napraw. Nabycia usług i materiałów dokumentowane były fakturami VAT i rachunkami, które Wnioskodawca zaliczał do kosztów uzyskania przychodów związanych z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą – wynajem lokali. Sprzedaż budynku nastąpi jednym aktem notarialnym dotyczącym całej nieruchomości. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Przedmiotowy budynek Wnioskodawca nabył na potrzeby mieszkaniowe własne oraz wynajem.
Budynek jest budynkiem trwale z gruntem związanym, symbol PKOB – 11. Remonty i naprawy jakich Wnioskodawca dokonał nie stanowiły ulepszenia w rozumieniu przepisów prawa. Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków. Z powyższego wynika, iż w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca dokonując planowanej dostawy budynku, będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, gdyż jako czynny podatnik podatku od towarów i usług będzie dokonywał zbycia mienia wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, polegającej na najmie lokali mieszkalnych i lokalu użytkowego.
Z wniosku wynika, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wynajmował znajdujące się w zakupionym w październiku 2005r. budynku lokale mieszkalne i lokal użytkowy, a więc w stosunku do tych lokali nastąpiło po wybudowaniu budynku, wydanie ich pierwszemu użytkownikowi w ramach wykonania czynności opodatkowanej podatkiem VAT. W przedmiotowej sprawie dostawa wyodrębnionych lokali nie będzie więc dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż po wybudowaniu poszczególne lokale mieszkalne i lokal użytkowy były wynajmowane, a ponadto budynek ten nie był ulepszany w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Wnioskodawca podał, że od momentu nabycia (tj. od 6 lat) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wynajmował te lokale, jednocześnie Wnioskodawca przedstawił historię użytkowania od zakupu nieruchomości każdego z lokali: Lokal mieszkalny – M1 – 56,56 m2, zajmował lokator z przydziału Gminy do marca 2008r, Wnioskodawca dokonał remontu i w maju 2008r. wynajął, Lokal mieszkalny – M2 – 47,38 m2, Wnioskodawca mieszkał od momentu zakupu do lipca 2008r., potem wynajął, Lokal mieszkalny – M3 – 24,86 m2, zajmował lokator z przydziału Gminy do czerwca 2009r., w kwietniu 2011r.
Wnioskodawca dokonał remontu i wynajął, Lokal mieszkalny – M4 – 73,22 m2, zajmują lokatorzy z przydziału Gminy (rodzina 3-osobowa) do dnia dzisiejszego, Lokal mieszkalny – M5 – 96,41 m2, poddasze – Wnioskodawca mieszkał od momentu zakupu do listopada 2007r., dokonał remontu i wynajął. W związku z powyższym tut. organ przyjął, iż pomiędzy czynnością uznawaną za pierwsze zasiedlenie (tj. oddaniem przez Wnioskodawcę do użytkowania, w wykonaniu najmu poszczególnym najemcom oraz lokatorom z przydziału każdego z lokali mieszkalnych oraz lokalu użytkowego), a planowaną dostawą nieruchomości w odniesieniu do każdego z lokali, nie upłynie okres krótszy niż dwa lata.
W przedmiotowej sprawie w odniesieniu do planowanej przez Wnioskodawcę dostawy nieruchomości (wyodrębnionych lokali mieszkalnych i lokalu użytkowego), zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż dostawa ta nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlania lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości nie upłynie okres krótszy niż 2 lata. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż nieruchomości zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, należało uznać za prawidłowe.
Odnośnie jednak stwierdzenia Wnioskodawcy we własnym stanowisku, że zasiedlenie nastąpiło przed kilkudziesięciu laty, zauważyć należy, iż terminu „pierwsze zasiedlenie” nie należy rozumieć potocznie, tylko należy definiować zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT jako oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu (jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej).
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności gdy pomiędzy oddaniem przez Wnioskodawcę w najem któregoś z lokali mieszkalnych, a dostawą nieruchomości upłynie okres krótszy niż 2 lata) lub zmiany stanu prawnego. W pozostałych kwestiach objętych wnioskiem ORD-IN dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych wydano odrębne rozstrzygnięcia.
Nadmienia się ponadto, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14 c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.