INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2009r. (data wpływu 6 sierpnia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 października 2009r. (data wpływu 26 października 2009r.), pismem z dnia 26 października 2009r.
(data wpływu 29 października 2009r.) oraz pismem z dnia 2 listopada 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem garażowym wraz z udziałem w wysokości 1/10 udziału w działce niezabudowanej przeznaczonej pod drogę - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 6 sierpnia 2009r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem garażowym wraz z udziałem w wysokości 1/10 udziału w działce niezabudowanej przeznaczonej pod drogę. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 października 2009r. (data wpływu 26 października 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 19 października 2009r. znak: IBPP1/443-806/09/BM oraz pismem z dnia 26 października 2009r. (data wpływu 29 października 2009r.) oraz pismem z dnia 2 listopada 2009r.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe): Wnioskodawcą jest Powiat Z. Na mocy decyzji powiatyzacyjnej Powiat Z. został właścicielem nieruchomości zabudowanej, położonej w Z. Na przedmiotowej nieruchomości posadowione są dwa ciągi garażowe, pierwszy wzniesiony w latach 70-tych, drugi na początku lat 90-tych. Garaże były wynajmowane przez Powiat osobom prywatnym na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
W 2007r. zarząd Powiatu podjął decyzję, której celem było uporządkowanie stanu prawnego ww. nieruchomości (podział i późniejsza sprzedaż w drodze przetargu nieograniczonego wydzielonych działek gruntu zabudowanych garażem oraz udziału we wspólnej nieruchomości niezabudowanej stanowiącej drogę dojazdową do garażu). Po podziale powstało 12 działek z czego 10 stanowi grunt pod garażami, 11 działka to droga dojazdowa, na której powstała współwłasność 1/10 udziału w części wspólnej przypadająca do każdego z 10 garaży, a 12 działka to nieruchomość niezabudowana, którą Powiat również zamierza sprzedać w drodze przetargu, o powierzchni 0,551ha. Posiada dostęp do sieci energetycznej i WOD-CAN.
Zarówno na działki zabudowane garażami jak również na działkę niezabudowaną Powiat nie czynił nakładów trwale podnoszących wartość wymienionych nieruchomości. Nie robili tego również najemcy garaży. Wnioskodawca wskazał, że od czasu gdy stał się właścicielem nieruchomości tj. od 2000r. wykonywane były jedynie prace konserwatorskie. Zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym jest Starostwo Powiatowe. Numer NIP również nadano Starostwu Powiatowemu. Nieruchomość została nabyta przez Powiat Z. na mocy decyzji Wojewody z dnia 17 listopada 2000r. W związku z powyższym od wyżej wymienionej czynności nie był naliczany podatek VAT.
Symbol PKOB dla garaży – 1242. Budynki te zostały wybudowane w 1991r., wtedy też nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie. Budynki są trwale związane z gruntem. W trakcie użytkowania garaży nie ponoszono wydatków na ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Były one jednak przedmiotem umowy dzierżawy. W związku z powyższym nie wystąpiła sytuacja, że po ewentualnej modernizacji i remontach przedmiotowych obiektów nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. W uzupełnieniu wniosku z dnia 2 listopada 2009r. Wnioskodawca oświadczył, że między pierwszym zasiedleniem a dostawą garaży nie upłynie okres krótszy niż 2 lata.
Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem sprzedaży będzie 10 działek zabudowanych garażami wraz z udziałem w wysokości 1/10 gruntu przeznaczonego pod drogę. Wnioskodawca również wskazał, że jest to grunt przeznaczony pod drogę. Droga dojazdowa nie jest budowlą. W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 26 października 2009r.): Czy do ceny sprzedaży nieruchomości zabudowanej garażem wraz z udziałem w 1/10 w działce niezabudowanej stanowiącej drogę dojazdową, należy doliczyć podatek VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku z dnia 26 października 2009r.): w zakresie podatku VAT przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej garażem wraz z udziałem 1/10 w działce niezabudowanej, stanowiącej drogę dojazdową nie należy doliczać podatku VAT do ceny sprzedaży – zgodnie z art. 43 i 29 ust. 5 ustawy o VAT. Udział 1/10 w działce niezabudowanej jest nierozerwalnie związany z działkami zabudowanymi garażami. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Odpłatna dostawa towarów według art. 2 pkt 22 ustawy mieści się w definicji sprzedaży.
Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Stosownie do art. 2 pkt 14 ww. ustawy przez pierwsze zasiedlenie rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Ponadto w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Jak stanowi przepis art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. W myśl art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r.
Nr 156, poz. 1118 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o: obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć: budynek wraz z insta budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, obiekt małej architektury; budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Zgodnie z art. 3 pkt 3 ww. ustawy pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
Jak wynika z wniosku, na mocy decyzji powiatyzacyjnej z dnia 17 listopada 2000r. Wnioskodawca został właścicielem nieruchomości zabudowanej. Na przedmiotowej nieruchomości posadowione są dwa ciągi garażowe, pierwszy wzniesiony w latach 70-tych, drugi na początku lat 90-tych. Garaże były wynajmowane przez Wnioskodawcę osobom prywatnym na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W 2007r. zarząd Wnioskodawcy podjął decyzję podziału i późniejszej sprzedaży wydzielonych działek gruntu zabudowanych garażem oraz udziału we wspólnej nieruchomości niezabudowanej stanowiącej drogę dojazdową do garażu.
Po podziale powstało 12 działek z czego 10 stanowi grunt pod garażami, 11 działka to droga dojazdowa, na której powstała współwłasność 1/10 udziału w części wspólnej przypadająca do każdego z 10 garaży, a 12 działka to nieruchomość niezabudowana, o powierzchni 0,551ha. Zarówno na działki zabudowane garażami jak również na działkę niezabudowaną Wnioskodawca nie czynił nakładów trwale podnoszących wartość wymienionych nieruchomości. Nie robili tego również najemcy garaży. Wnioskodawca wskazał, że od czasu gdy stał się właścicielem nieruchomości tj. od 2000r. wykonywane były jedynie prace konserwatorskie.
Wnioskodawca wskazał symbol PKOB dla garaży – 1242. Budynki te zostały wybudowane w 1991r., wtedy też nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie. Budynki są trwale związane z gruntem. W trakcie użytkowania garaży nie ponoszono wydatków na ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Były one jednak przedmiotem umowy dzierżawy. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem sprzedaży będzie 10 działek zabudowanych garażami wraz z udziałem w wysokości 1/10 gruntu przeznaczonego pod drogę. Wnioskodawca również wskazał, że jest to grunt przeznaczony pod drogę. Droga dojazdowa nie jest budowlą.
Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli po ich wybudowaniu lub ulepszeniu (jeżeli wydatki na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej). W świetle tego przepisu dostawa garaży nie będzie zatem dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia gdyż nabyte w 2000r. garaże były wynajmowane przez Wnioskodawcę osobom prywatnym na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych i na tej podstawie użytkowane przez najemców oraz Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ich ulepszenie.
W uzupełnieniu wniosku z dnia 21 października 2009r. Wnioskodawca wskazał, że wtedy też nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Ponadto w uzupełnieniu wniosku z dnia 2 listopada 2009r. Wnioskodawca oświadczył, że między pierwszym zasiedleniem a dostawą garaży nie upłynie okres krótszy niż 2 lata. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zbycie przez Wnioskodawcę garaży korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż nie wystąpiły okoliczności wyłączające zwolnienie od podatku na podstawie tego przepisu.
W przedmiotowej sprawie dostawa nie będzie bowiem dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynków, budowli nie upłynie okres krótszy niż 2 lata.
Należy podkreślić, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
W myśl art. 43 ust. 11 ustawy o VAT oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. Przepis art. 29 ust. 5 cyt. ustawy o VAT stanowi ponadto, iż w przypadku dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Powyższe oznacza, iż w przypadku gdy dla budynku lub budowli obowiązuje zwolnienie od podatku, zwolnieniem objęta jest również dostawa gruntu, na którym to gruncie budynek jest posadowiony. Zatem jeżeli dla dostawy wymienionych we wniosku budynków garażowych zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług również dostawa gruntów, na których są one posadowione, będzie zwolniona od podatku od towarów i usług. Zatem stanowisko Wnioskodawcy dotyczące zwolnienia od podatku przy sprzedaży każdej z 10 nieruchomości zabudowanych garażami należało uznać za prawidłowe.
Z wniosku wynika ponadto, że przedmiotem sprzedaży będzie również udział w nieruchomości niezabudowanej wydzielonej przez Wnioskodawcę jako 11 działka przeznaczona pod drogę, na której powstała współwłasność 1/10 udziału w części wspólnej, przypadająca do każdego z 10 garaży. Wnioskodawca wskazał, że jest to grunt przeznaczony pod drogę. Droga dojazdowa nie jest budowlą. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
W świetle powyższego jeżeli przedmiotowa działka, której udział podlega sprzedaży, stanowi nieruchomość gruntową przeznaczoną pod drogę, i tym samym przeznaczona jest pod zabudowę, należy uznać, że dostawa udziału w tej działce winna być opodatkowana, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, 22% stawką podatku VAT. v W związku z powyższym oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, należało je uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.