INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2011r. (data wpływu do tut. organu 31 maja 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 sierpnia 2011r.
(data wpływu do tut. organu 19 sierpnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki będącej w użytkowaniu wieczystym na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 31 maja 2011r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki będącej w użytkowaniu wieczystym na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 sierpnia 2011r.
(data wpływu 19 sierpnia 2011r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. organu z dnia 8 sierpnia 2011r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Dnia 9 września 1998r. został dokonany wpis do księgi wieczystej nr …. ustanawiający użytkowanie wieczyste na rzecz spółki …, działki nr 1669/9 położonej w S…, zabudowanej budynkami: przemysłowym z zapleczem socjalnym i biurowym stanowiącymi odrębną nieruchomość. W związku z tym, że budynki stanowiły odrębną nieruchomość Gmina nie finansowała ani ich zakupu ani remontów (zabudowania istniały w dniu wpisu użytkowania wieczystego do ksiąg wieczystych i zostały w niej wymienione).
Użytkowanie wieczyste zostało ustanowione do dnia 3 lipca 2096r. Zgodnie z uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 8 stycznia 2007r. sygnatura akt I FSP 1/06 poszczególne opłaty roczne za użytkowanie wieczyste ustanowione przed 1 maja 2004r. nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarowi usług. Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. działkę firmie … Sp. z o.o. (zgodnie z art. 32 ust. 1 Ustawy o gospodarce nieruchomościami Dz. U. 1997r., Nr 115 poz. 71 nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu).
Zgodnie z art. 32 ust. 2 Ustawy o gospodarce nieruchomościami z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wygasa, z mocy prawa uprzednio ustanowione prawo użytkowania wieczystego. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (data rejestracji 24 październik 1995r. jako Urząd Miasta i Gminy zmiana nazwy na Gmina … - Urząd Miasta i Gminy w … dnia 18 lipca 2006r.) składa deklarację VAT-7. Do transakcji, o której mowa we wniosku na dzień dzisiejszy nie doszło. Wcześniejszym użytkownikiem wieczystym gruntu opisanego we wniosku był Miejski Zakład Usługowy.
Firma … odkupiła od niego prawo uży¬tkowania wieczystego przed 1 maja 2004r. co zostało potwierdzone wpisem do ksiąg dnia 9 września 1998r. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy transakcja sprzedaży ww. nieruchomości gruntowej będącej obecnie w użytkowaniu wieczystym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? W przypadku gdy ww. transakcja jest opodatkowana, jaka będzie stawka podatku od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy ww. transakcja zbycia nieruchomości gruntowej będącej obecnie w użytkowaniu wieczystym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług stawką podstawową 23%, ponieważ jest to odrębna transakcja nie związana z wcześniejszym ustanowieniem użytkowania wieczystego. Budynki wybudowane przed 1998r. posadowione na wieczyście użytkowanym gruncie są odrębną własnością i nie wpływają na stawkę opodatkowania gruntu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz zbycie tego prawa.
Należy zauważyć, iż dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem (tj. towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT) na rzecz użytkownika wieczystego, co pozwala mu rozporządzać nim jak właściciel.
Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak również w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, tak jak ma to miejsce w przypadku dokonywania sprzedaży gruntu przez właściciela. W świetle art. 233 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.
U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), użytkownik wieczysty (osoba fizyczna lub prawna) może w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego, bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać. Ten przepis, a także następne przepisy Kodeksu cywilnego (art. 234, art. 235, art. 237) kształtujące uprawnienia użytkownika wieczystego na wzór uprawnień właściciela, jak również długi czas trwania użytkowania wieczystego (art.
236 § 1 i 2 k.c.) wskazują, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania tym gruntem jak właściciel. Zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej zabudowanej następuje z równoczesną sprzedażą położonych na tej nieruchomości budynków i innych urządzeń. Z powyższego wynika, że zabudowania znajdujące się na nieruchomości gruntowej oddanej w wieczyste użytkowanie stanowią odrębny przedmiot własności.
Stosownie do art. 32 ust. 1 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3. W myśl art. 32 ust. 2 tejże ustawy, z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości gruntowej, wygasa, z mocy prawa, uprzednio ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Przepisu art. 241 Kodeksu cywilnego nie stosuje się.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że dnia 9 września 1998r. został dokonany wpis do księgi wieczystej ustanawiający użytkowanie wieczyste na rzecz spółki …., działki nr 1669/9 położonej w …, zabudowanej budynkami przemysłowym z zapleczem socjalnym i biurowym stanowiącymi odrębną nieruchomość. W związku z tym, że budynki stanowiły odrębną nieruchomość Gmina nie finansowała ani ich zakupu ani remontów (zabudowania istniały w dniu wpisu użytkowania wieczystego do ksiąg wieczystych i zostały w niej wymienione). Użytkowanie wieczyste zostało ustanowione do dnia 3 lipca 2096r.
Zgodnie z uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 8 stycznia 2007r. sygnatura akt I FSP 1/06 poszczególne opłaty roczne za użytkowanie wieczyste ustanowione przed 1 maja 2004r. nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarowi usług. Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. działkę firmie … Sp. z o.o. (zgodnie z art. 32 ust. 1 Ustawy o gospodarce nieruchomościami Dz. U. 1997r., Nr 115 poz. 71 nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu). Wcześniejszym użytkownikiem wieczystym gruntu opisanego we wniosku był Miejski Zakład Usługowy.
Firma … odkupiła od niego prawo uży¬tkowania wieczystego przed 1 maja 2004r. co zostało potwierdzone wpisem do ksiąg dnia 9 września 1998r. Do ww. transakcji na dzień dzisiejszy nie doszło. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Biorąc pod uwagę powyższe należy zauważyć, że przeniesienie prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel nastąpiło w chwili ustanowienia na rzecz pierwotnego użytkownika prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości. Obecni użytkownicy wieczyści przedmiotowej nieruchomości nabyli prawo do dysponowania gruntem jak właściciel 9 września 1998r.
Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Okoliczności faktyczne przedmiotowej sprawy świadczą, że przeniesienie na użytkownika wieczystego prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel nastąpiło już w chwili ustanowienia na jego rzecz tj. Miejskiego Zakładu Usługowego prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości, a więc przed 9 września 1998r., następnie nabytego przez firmę … Sp. z o.o. w dniu 9 września 1998r. Przy czym do dnia 1 maja 2004r., czynność ustanowienia użytkowania wieczystego nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Planowana sprzedaż przez Wnioskodawcę przedmiotowej nieruchomości gruntowej nie może być zatem traktowana jako ponowna dostawa tej samej nieruchomości, bowiem nie została spełniona dyspozycja art. 7 ust. 1 ustawy, tj. w opisanej transakcji nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Sprzedaż nieruchomości na rzecz obecnych użytkowników wieczystych, będąca w istocie przekształceniem prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości stanowi jedynie zmianę tytułu prawnego do nieruchomości, nie wpływa natomiast na „władztwo rzeczy”, które obecni użytkownicy wieczyści już uzyskali w roku 1998 i nie może być traktowana jako sprzedaż tego samego towaru.
Reasumując, sprzedaż nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste na rzecz użytkowników wieczystych nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, ani żadnej innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem towarów i usług i pozostaje poza zakresem ustawy, gdyż transakcja ta nie wyczerpała znamion dostawy towarów. W konsekwencji powyższego kwestia zastosowania odpowiedniej stawki podatku ewentualnie zwolnienia od tego podatku jest bezprzedmiotowa. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.