Interpretacja indywidualna z 23 grudnia 2010 r., IBPP1/443-924/10/AL

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2010r.

(data wpływu 29 września 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 grudnia 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w pełnej wysokości kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących zakup od pierwszego leasingodawcy usług serwisowych dla samochodów osobowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 29 września 2010r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w pełnej wysokości kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących zakup od pierwszego leasingodawcy usług serwisowych dla samochodów osobowych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 grudnia 2010r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka nabyła zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jednym ze składników zorganizowanej części przedsiębiorstwa były prawa wynikające z cesji następujących umów w stosunku do pierwszego leasingodawcy: -Umowa leasingu operacyjnego pojazdów, -Umowa o świadczenie usług. Umowy te zostały zawarte z tą samą firmą leasingową, w tym samym dniu i obydwie dotyczą tych samych samochodów, które są przedmiotem leasingu operacyjnego.

Umowa leasingu operacyjnego pojazdów odwołuje się do umowy o świadczenie usług, a mianowicie w umowie leasingu operacyjnego znajduje się następujące sformułowanie: „Korzystający może rozwiązać Umowę w całości lub w części (odrębnie dla poszczególnych pojazdów) bez podania powodu, pod warunkiem: jednoczesnego rozwiązania Umowy Świadczenia Usług w całości lub w odpowiedniej części.

Warunki rozwiązania Umowy Świadczenia Usług określają jej odpowiednie postanowienia, i zapłacenia Finansującemu opłat jak w punkcie 8.3 płatnych 14 dni od daty wystawienia faktury.” Spółka w ramach nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa podpisała: Umowę przelewu praw oraz przejęcia zobowiązań wynikających z umowy leasingu, Umowę przelewu praw oraz przejęcia zobowiązań wynikających z umowy świadczenia usług. W oparciu o te umowy firma leasingowa wystawia faktury VAT, w których wyszczególnione są opłaty dotyczące części finansowej i części serwisowej. Przedmiotem powołanych wyżej umów są samochody ciężarowe i osobowe.

Na podstawie umów leasingu operacyjnego Wnioskodawca zobowiązany jest do opłacania co miesiąc czynszu. Natomiast na podstawie umów o świadczenie usług leasingodawca zobowiązał się do świadczenia usług obsługi serwisowej pojazdów, polegających m.in. na przeglądach, naprawach, zapewnieniu pojazdu zastępczego w przypadku awarii, wymianie ogumienia, a Wnioskodawca zobowiązany jest do uiszczania co miesiąc wynagrodzenia za te usługi w kwotach określonych odrębnie dla każdego pojazdu. Samochody te są wykorzystywane do prowadzonej działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych. Leasingodawca wystawia Wnioskodawcy faktury VAT.

Wnioskodawca odlicza podatek VAT wynikający z tych faktur w następujący sposób: w stosunku do samochodów ciężarowych w całości, w stosunku do samochodów osobowych w wysokości 60% kwoty podatku naliczonego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Spółka posiada uprawnienie do odliczania całej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących usługi serwisowe w stosunku do samochodów osobowych? Zdaniem Wnioskodawcy posiada on uprawnienie do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących usługi serwisowe.

Wnioskodawca swoje stanowisko wywodzi z art. 86 ust. 7 ustawy o VAT, który ogranicza prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego do wysokości 60% tylko w stosunku do usługobiorców użytkujących samochody osobowe na podstawie umowy najmu dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze wynikających z zawartej umowy. Ponieważ świadczenie usług serwisowych przez firmę leasingową zostało uregulowane w odrębnych umowach, dlatego ograniczenie odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 86 ust. 7 ustawy o VAT nie dotyczy usług serwisowych.

Pomimo, iż istnieje wzajemne odniesienie w zawartych umowach opisanych w stanie faktycznym to jednak są to odrębne umowy o odrębnej treści i przedmiocie świadczenia. Zdaniem Wnioskodawcy podatek naliczony dotyczący usług obsługi serwisowej podlega odliczeniu w całości, na zasadach ogólnych, określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.

U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W art. 86 ust. 3 ustawy o VAT postanowiono, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł. Przepis art. 86 ust. 4 cyt. ustawy zawiera katalog pojazdów samochodowych, których powyższe ograniczenia nie dotyczą. Pojazdy te muszą jednak spełniać określone wymagania, o których mowa w kolejnych przepisach ustawy.

W myśl art. 86 ust. 7 ustawy o VAT w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Przepis ten, w odniesieniu do przypadków w nim określonych, modyfikuje definicję podatku naliczonego, zawartą w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT, wskazując, że kwotę podatku naliczonego stanowi nie cały wykazany na fakturze podatek od należnego czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, lecz tylko 60% tego podatku i tylko w ramach limitu wynoszącego 6.000 zł na jeden użytkowany samochód.

Ograniczenie dotyczy każdej należności, która wynika z zawartej umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, i obejmuje wszystkie opłaty składające się na wynagrodzenie wydzierżawiającego (leasingodawcy) z tytułu oddania dzierżawcy (leasingobiorcy) do użytkowania samochodu osobowego lub innego pojazdu, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o VAT. Prawo do odliczenia podatku naliczonego podlega ponadto ograniczeniom, w przypadkach określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca nabył zorganizowaną część przedsiębiorstwa, której jednym ze składników majątku były prawa wynikające z cesji umów zawartych z leasingodawcą, a mianowicie umowa leasingu operacyjnego pojazdów oraz umowa o świadczenie usług – umowa serwisowa. Umowy te zostały zawarte z tą samą firmą leasingową, w tym samym dniu i obydwie dotyczą tych samych samochodów, które są przedmiotem leasingu operacyjnego.

Umowa leasingu operacyjnego pojazdów odwołuje się do umowy o świadczenie usług, a mianowicie w umowie leasingu operacyjnego znajduje się następujące sformułowanie: „Korzystający może rozwiązać Umowę w całości lub w części (odrębnie dla poszczególnych pojazdów) bez podania powodu, pod warunkiem: jednoczesnego rozwiązania Umowy Świadczenia Usług w całości lub w odpowiedniej części.

Warunki rozwiązania Umowy Świadczenia Usług określają jej odpowiednie postanowienia, i zapłacenia Finansującemu opłat jak w punkcie 8.3 płatnych 14 dni od daty wystawienia faktury.” Spółka w ramach nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa podpisała: Umowę przelewu praw oraz przejęcia zobowiązań wynikających z umowy leasingu, Umowę przelewu praw oraz przejęcia zobowiązań wynikających z umowy świadczenia usług. W oparciu o te umowy firma leasingowa wystawia faktury VAT, w których wyszczególnione są opłaty dotyczące części finansowej i części serwisowej. Przedmiotem powołanych wyżej umów są samochody ciężarowe i osobowe.

Na podstawie umowy leasingu operacyjnego Wnioskodawca zobowiązany jest do opłacania co miesiąc czynszu. Natomiast na podstawie umowy o świadczenie usług leasingodawca zobowiązał się do świadczenia usług obsługi serwisowej pojazdów, polegających m.in. na przeglądach, naprawach, zapewnieniu pojazdu zastępczego w przypadku awarii, wymianie ogumienia, a Wnioskodawca zobowiązany jest do uiszczania co miesiąc wynagrodzenia za te usługi w kwotach określonych odrębnie dla każdego pojazdu. Samochody są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzonej działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych. Leasingodawca wystawia Wnioskodawcy faktury VAT.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz brzmienie wyżej przytoczonych przepisów należy stwierdzić, iż stosownie do art. 86 ust. 7 ustawy o VAT ustawodawca ograniczył prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku użytkowania samochodów osobowych na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub umowy o podobnym charakterze do 60% (nie więcej jednak niż 6.000 zł) podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. W przepisie art. 86 ust. 7 ustawy o VAT ustawodawca wskazuje na czynsz (ratę), a więc nazwę używaną do określenia opłaty za używanie samochodu na podstawie umowy leasingu.

W drugiej kolejności ustawodawca wskazuje na „inne płatności wynikające z zawartej umowy”. Jednak ustawodawca wskazał na „inne płatności” co potwierdza, że jego intencją jest aby przepis znalazł zastosowanie do wszystkich płatności jakie zostały wskazane w tej umowie, czyli umowie leasingu. Natomiast decyzją Wnioskodawcy i leasingodawcy zawarto dwie odrębne umowy tj. — umowę leasingu operacyjnego pojazdów i umowę o świadczenie usług. Tak więc decyzją stron było oddzielne uregulowanie kwestii leasingu i dodatkowych usług – tj. usług serwisowych.

Zatem z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca nie nabywa od leasingodawcy jednej usługi, lecz leasingodawca zapewnia Wnioskodawcy dwa odrębne świadczenia, tj. leasing operacyjny m.in. samochodów osobowych oraz usługi serwisowe tychże pojazdów. Skoro przedmiotem odrębnej umowy o świadczenie usług jest wykonywanie usług serwisowych samochodów osobowych nie znajdzie zastosowania ograniczenie przewidziane w przepisie art. 86 ust. 7 ww. ustawy.

W rezultacie należy stwierdzić, że podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakup usług serwisowych w odniesieniu do samochodów osobowych podlega odliczeniu na zasadach ogólnych określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem spełniona jest podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia tj. samochody te wykorzystywane są przez Wnioskodawcę do działalności opodatkowanej. Jednakże Wnioskodawca winien mieć na uwadze ograniczenia wynikające z przepisu art. 88 tej ustawy. Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Odnośnie: prawa do odliczenia w pełnej wysokości kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących zakup od drugiego leasingodawcy usług serwisowych dla samochodów osobowych, prawa do odliczenia w pełnej wysokości kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących zakup od wydzierżawiającego usług serwisowych dla samochodów osobowych, zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.