INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.
Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 grudnia 2015 r. (data złożenia 29 grudnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z 14 marca 2016 r. (data wpływu 21 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy udziału w nieruchomości –jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 29 grudnia 2015 r. złożono w tut. organie ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy udziału w nieruchomości. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 14 marca 2016 r. (data wpływu 21 marca 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 2 marca 2016 r. znak IBPP1/4512-1024/15/DK. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Nabycie Nieruchomości.
Wnioskodawca M. i jego były małżonek są współwłaścicielami po 1/4 części nieruchomości niezabudowanej składającej się z działki gruntu numer 230, położonej w K., jednostka ewidencyjna P., obręb 0., dla której Sąd Rejonowy dla K. prowadzi księgę wieczystą numer 0. („Nieruchomość”). Wnioskodawca i jego były małżonek nabyli w dniu 16 października 2001 r. (w czasie, gdy pozostawali w związku małżeńskim) udział w wysokości 1/2 we współwłasności Nieruchomości. Udział został wówczas nabyty do majątku wspólnego małżonków na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej.
Całość środków finansowych na zakup przez Wnioskodawcę tego udziału we współwłasności Nieruchomości pochodziła ze sprzedaży w dniu 31 sierpnia 2001 r. przez ówczesnych współmałżonków – M. i D. innej nieruchomości zakupionej uprzednio w dniu 10 marca 1995 r. Jednocześnie pozostałą część udziału w wysokości 1/2 we współwłasności Nieruchomości nabyli w tym samym dniu, 16 października 2001 r., małżonkowie W. i A. W dniu 19 lutego 2007 r. Wnioskodawca M. i jej były mąż zawarli umowę o podział majątku wspólnego oraz umowę majątkową małżeńską, na mocy której małżonkowie podzielili majątek wspólny.
W wyniku podziału majątku Wnioskodawca i jego były małżonek nabyli do majątku odrębnego udział ułamkowy wynoszący po 1/4 prawa we współwłasności Nieruchomości. W dniu 9 maja 2007 r. małżeństwo Wnioskodawcy M. zostało rozwiązane przez Sąd Okręgowy w K., sygn. akt 0., przez rozwód. Wnioskodawca pozostaje obecnie stanu wolnego. Obecnie współwłaścicielami Nieruchomości pozostają: W. i A. - w udziale 1/2 własności Nieruchomości na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej; D. - w udziale ułamkowym wynoszącym 1/4 własności Nieruchomości; M. - w udziale ułamkowym wynoszącym 1/4 własności Nieruchomości. Opis Nieruchomości.
W momencie nabycia Nieruchomości nie była ona zabudowana oraz nie posiadała przyłączy w tym do sieci energetycznej i kanalizacyjnej. Wskazane sieci przebiegają przez Nieruchomość - nie była i nadal nie jest ona jednak do nich przyłączona. W dniu 17 lipca 2007 r. Prezydent M. wydał dla Nieruchomości decyzję o warunkach zabudowy nr 0. pozwalającą na jej zabudowanie budynkiem mieszkaniowym wielorodzinnym z wbudowanym garażem („decyzja WZ”) na wniosek panów P.W. i M.W. (współwłaściciele granicznej nieruchomości), pana W. i pana D. Na Nieruchomości Wnioskodawcy chcieli bowiem wybudować domy na potrzeby mieszkaniowe współwłaścicieli oraz ich rodzin.
Zamierzenie inwestycyjne wskazane w wydanej decyzji WZ nie zostało zrealizowane, a wnioskujący o wydanie decyzji WZ, poza uzyskaniem decyzji WZ, nie podjęli żadnych działań zmierzających do realizacji inwestycji tzn. nie została sporządzona jakakolwiek dokumentacja projektowo-budowlana, nie zostały zakupione też jakiekolwiek materiały budowlane itp. Od dnia nabycia udziału we współwłasności Nieruchomości przez Wnioskodawcę, status Nieruchomości nie uległ zmianie, to jest nie ulegała ona podziałom ani połączeniom z inną nieruchomością.
Dodatkowo Wnioskodawca ani pozostali współwłaściciele nie wybudowali na Nieruchomości jakiejkolwiek budowli nie podejmowali działań zmierzających do przygotowania Nieruchomości pod zabudowę, w szczególności nie podejmowali działań w celu doprowadzenia do Nieruchomości mediów, innych niż te, które istniały w dniu zakupu tj. w dniu 16 października 2001 r., nie były na niej prowadzone roboty ziemne ani inne prace mające przygotować ją pod zabudowę, nie ulegała ona podziałom jak też nie były przygotowywane plany jej podziału, nie była grodzona oraz nie były i nie są na niej wytyczone drogi wewnętrzne itp.
Od momentu nabycia udziału we współwłasności Nieruchomości nie była ona zagospodarowana tzn. stanowiła nieużytek. Sprzedaż Nieruchomości następuje w związku ze zmianą sytuacji życiowej i planów Wnioskodawcy. Dla Nieruchomości nie jest ustalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a zgodnie z zapisami ewidencji gruntów, jest ona przeznaczona na cele budowlane, przy czym stan ten nie uległ zmianie od chwili nabycia Nieruchomości przez Wnioskodawcę. W dniu 20 maja 2015 r. wydana została decyzja Prezydenta M. 0. z dnia zezwalająca na usunięcie z Nieruchomości wskazanych w decyzji drzew, pod warunkiem dokonania do dnia 31 grudnia 2016 r. nasadzeń zastępczych.
Decyzja została wydana na wniosek współwłaścicieli nieruchomości, z uwagi na konieczność jej uporządkowania, w wykonaniu uprawnień i obowiązków właścicielskich wobec Nieruchomości, a jej wydanie i wykonanie nie było związane ze sprzedażą Nieruchomości. W chwili obecnej doszło do wycinki drzewostanu, zaś nasadzenia będą realizowane w 2016 r. zgodnie z wydaną decyzją. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy. Wnioskodawca prowadził faktyczną działalność gospodarczą w zakresie sporządzania projektów architektoniczno-budowlanych.
W okresie od dnia 21 stycznia 1993 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. oraz od dnia 3 lutego 2005 r. do dnia 12 września 2014 r. (przy czym w okresie od dnia 12 września 2012 r. do 12 września 2014 r. działalność gospodarcza była zawieszona), przy czym: działalność ta w okresie od 21 stycznia 1993 r. prowadzona była wspólnie z ówczesnym mężem D. - jako pełnomocnikiem i osobą współpracującą, a od 16 listopada 1993 r. jako wspólnikiem spółki cywilnej. w dniu 12 czerwca 1996 r. dla powyższej spółki cywilnej został nadany nr NIP (0.) a Wnioskodawca kontynuował prowadzenie działalności pod firmą A. spółka cywilna.
(numer pominięty przez Wnioskodawcę w wyliczeniu) w dniu 6 grudnia 2002 r., w związku z przepisami wprowadzającymi ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz Prawa o działalności gospodarczej decyzją Prezydenta M. działalność prowadzona w formie spółki cywilnej została wykreślona, a każdy z dotychczasowych jej wspólników został zarejestrowany jako indywidualny przedsiębiorca niemniej działalność nadal była prowadzona w formie spółki cywilnej.
Wskazana działalność spółki cywilnej oraz indywidualna działalność gospodarcza każdego z dotychczasowych jej wspólników została zakończona i wpis został wykreślony w dniu 31 grudnia 2004 r. w dniu 3 lutego 2005 r. Wnioskodawca wznowił prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej w zakresie projektowania budowlanego (PKD 74.20.A - działalność w zakresie projektowania budowlanego, urbanistycznego, technologicznego) pod firmą A., którą prowadziła do dnia 12 września 2012 r. (wpis do ewidencji nr 0.). w okresie od 12 września 2012 r. do 12 września 2014 r. działalność prowadzona przez Wnioskodawcę była zawieszona. w związku z brakiem wniosku o wznowienie prowadzenia działalności gospodarczej, decyzją Ministra Gospodarki 0. z dnia 30 września 2014 r., Wnioskodawca został wykreślony, jako przedsiębiorca z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Jednocześnie z dniem 13 września 2014 r. Wnioskodawca został wykreślony z rejestru podatników VAT z urzędu, decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego K., o czym Wnioskodawca został powiadomiony pismem nr 0. z dnia 25 marca 2015 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca był zarejestrowany, jako podatnik VAT czynny w okresie od dnia 12 czerwca 1996 r. (w tym dniu zostały nadane odrębne nr NIP dla spółki cywilnej oraz odrębne dla każdego z jej wspólników - przedsiębiorców) do dnia 31 grudnia 2004 r., w ramach spółki cywilnej zawiązanej z D. NIP 0. oraz w okresie od dnia 3 lutego 2005 r., do dnia 12 września 2014 r., jako przedsiębiorca jednoosobowy NIP 0. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie nabywał nigdy ani nie zbywał nieruchomości.
Przez cały okres prowadzenia działalności (zarówno w formie spółki cywilnej jak i w formie działalności jednoosobowej) Wnioskodawca nie podejmował faktycznej działalności związanej z budową obiektów budowlanych czy też z pośrednictwem lub handlem nieruchomościami. Wnioskodawca nabył udział w Nieruchomości w celach niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nieruchomość nie była oraz nie jest wykorzystywana przez nich do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą i w związku z tym udział we współwłasności Nieruchomości nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę.
Z tytułu umowy nabycia udziału we współwłasności Nieruchomości z dnia 16 października 2001 r. Wnioskodawca nie był zobowiązany do zapłaty podatku VAT, a sama umowa zakupu podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Obecnie Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Umowa przedwstępna. W dniu 10 czerwca 2015 r. Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami zawarł z S. Sp. z o.o. z siedzibą w K. KRS: 0. („Nabywca”) przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości („Umowa Przedwstępna”).
Na mocy Umowy Przedwstępnej Wnioskodawca i pozostali współwłaściciele zobowiązali się do zawarcia umowy ostatecznej sprzedaży udziału we współwłasności Nieruchomości na rzecz Nabywcy w terminie do dnia 9 lutego 2016 r. Nabywca jest podatnikiem VAT czynnym oraz nabywa Nieruchomość w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Zgodnie z zapisami Umowy Przedwstępnej Nabywcy przysługuje prawo do odstąpienia od Umowy Przedwstępnej, jeśli w terminie do zawarcia umowy przyrzeczonej wydane zostanie rozstrzygnięcie Prezydenta M. - Wydziału Architektury Urzędu Miasta K. lub Ministra Infrastruktury, z którego jednoznacznie wynikać będzie, że niemożliwa jest zabudowa wielorodzinna w granicy Nieruchomości od strony północnej działki (od strony działki nr 229). W celu ustalenia okoliczności wskazanych powyżej, w dniu 24 lipca 2015 r. współwłaściciele M. oraz W. złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla Nieruchomości.
Wniosek obejmuje przedsięwzięcie inwestycyjne polegające na budowie na Nieruchomości oraz na działce 117/2 obręb 0. budynku wielorodzinnego z usługami na poziomie parteru z garażem podziemnym wraz z wjazdem i infrastrukturą techniczną („Zamierzenie Inwestycyjne”). Do dnia wystąpienia z niniejszym wnioskiem, nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla Nieruchomości. Zawarcie umowy przyrzeczonej. Po uzyskaniu warunków zabudowy dla Nieruchomości pozwalających na zrealizowanie na niej Zamierzenia Inwestycyjnego, Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży udziału we współwłasności Nieruchomości na rzecz Nabywcy w wykonaniu Umowy Przedwstępnej.
W celu sprzedaży udziału we współwłasności Nieruchomości Wnioskodawca nie planuje podejmować żadnych innych działań w szczególności nie będą dokonywać podziałów działki, wytyczania dróg wewnętrznych, dokonywania uzbrojenia jej terenu ani podejmowania dodatkowych działań marketingowych. Pozostali współwłaściciele Nieruchomości złożyli do tutejszego organu analogiczne wnioski w przedmiocie opodatkowania podatkiem VAT przy sprzedaży Nieruchomości. W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że: 1 lit. a) i b). Wnioskodawca nabył do majątku wspólnego z ówczesnym małżonkiem D. udział w nieruchomości składającej się z działki gruntu nr 230 w celu budowy na niej budynku mieszkalnego (domu).
Dom miał służyć potrzebom mieszkaniowym Wnioskodawczyni i jej męża (D.) oraz pozostałych współwłaścicieli nieruchomości Państwa A. i W. Dom miał składać się z 4 kondygnacji i garażu, przy czym każda z rodzin (Państwo M. i D. oraz A. i W.) miała mieć możliwość korzystania z dwóch kondygnacji na potrzeby mieszkaniowe. I tak Wnioskodawca wraz z ówczesnym małżonkiem D. chcieli wybudować dwa odrębne mieszkania na potrzeby mieszkaniowe: jedno dla siebie oraz drugie dla rodziców Pana D., natomiast A. z mężem W. zamierzała wybudować i wykorzystywać na własne potrzeby mieszkaniowe jedno mieszkanie dwupoziomowe - zlokalizowane na dwóch kondygnacjach.
Nieruchomość nie została wykorzystana zgodnie z powyższym celem, gdyż w d. 9 maja 2007 r. został orzeczony rozwód z ówczesnym małżonkiem D. w związku z czym Wnioskodawca nie chciał już z nim dzielić mieszkania. Dodatkowo doszło do konfliktu pomiędzy współwłaścicielami Nieruchomości, który uniemożliwiał wspólną realizację tej inwestycji a tym bardziej wspólne zamieszkiwanie. Pierwotne plany Strony zakładały bowiem zamieszkiwanie dwóch rodzin w jednym budynku. W sytuacji gdy współwłaściciele popadli w konflikt a Państwo M. i D. się rozwiedli plan ten nie mógł być już przez nich zrealizowany.
Podsumowując, Nieruchomość miała zaspokajać potrzeby mieszkaniowe Wnioskodawcy, jednak z uwagi na całkowitą zmianę jego sytuacji osobistej nie może być w ten sposób obecnie wykorzystana. 2. Przebiegające przez działkę nr 230 sieci energetyczna i kanalizacyjna są własnością M. S.A. oraz Z. Sieci te nie stanowią zabudowy - działka nie posiada przyłączy do tych sieci - przebiegają one jedynie przez Nieruchomość. Sieci te przebiegały już przez Nieruchomość w momencie zakupu przez Wnioskodawcę udziału w Nieruchomości. Od chwili zakupu udziału nie zaszła żadna zmiana w tym zakresie.
Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w tym zakresie - sieci istniały na działce w chwili zakupu i nie były w żaden sposób rozbudowywane lub zmieniane przez Wnioskodawczynię. Działka na dzień dzisiejszy jest niezabudowana i pozostanie niezabudowana w dniu sprzedaży a istniejące w niej sieci należy uznać za urządzenia budowlane. Nieruchomość nie jest podłączona do żadnej z tych sieci i Wnioskodawca nie wykonał przyłączy do tych sieci. 3. Działka nr 230 w momencie sprzedaży nie będzie zabudowana. 4. Od momentu nabycia Wnioskodawca nie wykorzystywał działki - stała ona odłogiem i nie była w żaden sposób wykorzystywana. Wnioskodawca nie planuje też wykorzystywać działki do dnia sprzedaży.
Działka nigdy nie zaspokajała celów prywatnych Wnioskodawcy - była zakupione w celu budowy domu w którym chciał zamieszkać Wnioskodawca jednak dom ten nigdy nie został wybudowany, zgodnie z odpowiedzią na pytanie 1. Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Działka nr 230 nie była nigdy ani nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności rolniczej, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie uprawiał tej działki ani nie uzyskiwał z niej płodów rolnych.
D. nie wykorzystywał Nieruchomości od chwili zakupu w żadnym zakresie ani do żadnych czynności i nie wykorzystuje jej obecnie.W. i A. nie wykorzystywali ani nie zagospodarowali Nieruchomości od chwili zakupu w żadnym zakresie ani też nie korzystali z niej do żadnych czynności i nie wykorzystują jej obecnie.
5. Wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy został złożony w dniu 7 lipca 2006 r. 6. Wnioskodawca wyraził zgodę na złożenie przez W. i D. wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy z dnia 7 lipca 2006 r. 7. Jak zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie 1 Wnioskodawca wspólnie z pozostałymi współwłaścicielami Nieruchomości zamierzali zbudować jeden dom, w którym wydzielone byłyby: dwa mieszkania dla Wnioskodawcy i jego ówczesnego małżonka oraz jedno mieszkanie dwupoziomowe dla pp.A. i W. 8. Na pytanie tut. organu „Właścicielem lub współwłaścicielem ilu mieszkań/domów miał być Wnioskodawca?”, Wnioskodawca odpowiedział, że jak zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie 1. Wnioskodawca miał wspólnie z małżonkiem korzystać z dwóch mieszkań (w wybudowanym 1 wspólnym domu).
9. Jak zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie 1. Wnioskodawca planował zamieszkiwać w jednym mieszkaniu wraz z ówczesnym małżonkiem i synem, a w drugim mieli zamieszkać jego teściowie. 10. Jak zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie 1 budowa domu nie doszła do skutku z uwagi na drastyczną zmianę sytuacji życiowej Wnioskodawcy. W dniu 9 maja 2007 r. rozwiódł się on z dotychczasowym małżonkiem D. Dodatkowo konflikt z pozostałymi współwłaścicielami Nieruchomości uniemożliwił wspólne z nimi zamieszkiwanie. Z uwagi na powyższe plany budowy wspólnego domu nie mogły być realizowane.
11. Na pytanie tut. organu „Kiedy i który ze współwłaścicieli działki wystąpił o wydanie decyzji zezwalającej na usunięcie konkretnych drzew i dokonanie nasadzeń zastępczych?”, Wnioskodawca odpowiedział, że z wnioskiem wystąpił w dniu 20 stycznia 2015 r. W., za zgodą wszystkich współwłaścicieli Nieruchomości - tj. Wnioskodawczyni, A., W., D. 12. Wystąpienie o decyzję było konieczne z uwagi na częste monity Straży Miejskiej dotyczące braku porządku na działce. W ocenie Straży Miejskiej samosiewny drzewostan stanowił niebezpieczeństwo dla osób trzecich mogących mieć dostęp do działki (nie jest i nie była ona ogrodzona).
Dodatkowo teren wokół Nieruchomości, należący do Gminy M., był i jest utrzymywany i uporządkowany, a tym samym Nieruchomość pozostawała w rażącym kontraście estetycznym do jej otoczenia, co zwiększyło ilość kontroli i powtarzające się monity. 13. Usunięciem drzewostanu zajmowała się firma specjalistyczna, zajmująca się pielęgnacją zieleni.
Usunięcie zieleni zostało wykonane na koszt Kupującego – S. sp. z o.o., na podstawie porozumienia zawartego ze współwłaścicielami, w związku z umową przedwstępną z dnia 10 czerwca 2015 r. Usunięcie drzewostanu miało miejsce w drugiej połowie października 2015 r. 14. Zgodnie z treścią wydanej decyzji nasadzeń zastępczych dokona właściciel nieruchomości w terminie do dnia 31 grudnia 2016 r. na własny koszt.
15. Na pytanie tut. organu „Z czego wynikała wątpliwość, że nie zostanie wydana decyzja zezwalająca na przedsięwzięcie inwestycyjne polegające na budowie budynku wielorodzinnego z usługami na poziomie parteru i garażem oraz wjazdem i infrastrukturą techniczną i dlaczego Wnioskodawca musiał wystąpić z wnioskiem z dnia 24 lipca 2015 r. o wydanie takiej decyzji, skoro już raz była wydana dla tego terenu decyzja zezwalająca na budowę budynku wielorodzinnego?”, Wnioskodawca odpowiedział, że był zmuszony do wystąpienia o nową decyzję o warunkach zabudowy, z uwagi na ustalenia wynikające z umowy przedwstępnej z dnia 10 czerwca 2015 r. zawartej z nabywcą Nieruchomości tj. S. sp. z o.o. w związku z faktem, że objęta wnioskiem inwestycja znacznie różni się przedmiotowo od inwestycji objętej decyzją WZ z 2007 r. Do głównych różnic należy: przeznaczenie parteru projektowanego budynku na cele usługowe (a niewyłącznie mieszkaniowe jak było w poprzednio wydanej decyzji WZ); decyzja WZ dotyczyła warunków zabudowy na działce nr 230 oraz nr 229 (graniczącą z działką Wnioskodawcy, której właściciele rozważali wówczas zabudowanie działki 229 ze współwłaścicielami działki nr 230 budynkiem podzielonym ścianą nośną w granicy obu działek); inwestycja objęta obecnie złożonym wnioskiem zakłada też budowę infrastruktury na działkach sąsiednich (czego nie obejmuje decyzja WZ z 2007 r.).
Daną decyzję można wykorzystać jednokrotnie do uzyskania pozwolenia na budowę. Decyzja WZ z 2007 r. obejmuje 2 działki (230 i 229), których współwłaściciele nie planują w chwili obecnej wspólnej inwestycji (wspólnej budowy budynku).
Stąd konieczność uzyskania nowej, odrębnej decyzji dla przedmiotowej działki dla zrealizowania innej inwestycji niż objęta decyzją WZ z 2007 r. 16. Na pytanie tut. organu „Co konkretnie jest przyczyną sprzedaży udziału w nieruchomości, o jaką zmianę planów i sytuacji życiowych chodzi?”, Wnioskodawca odpowiedział, że jak zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie 1 przyczyną zmiany sytuacji życiowej Wnioskodawcy jest przede wszystkim rozwód z D., co uniemożliwia im realizację planów o wspólnym zamieszkiwaniu. Dodatkowo konflikt z pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości uniemożliwił realizację planów o wspólnym zamieszkiwaniu.
17. Środki ze sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na cele prywatne, konsumpcyjne, przede wszystkim na zaspokajanie potrzeb życiowych swoich oraz syna. Nie planuje zakupu innej nieruchomości. 18. Na pytanie tut. organu „Czy w stosunku do działki nr 230 Wnioskodawca przed sprzedażą podjął lub zamierza podjąć działania polegające na wystąpieniu o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru lub jakiekolwiek inne działania (inne niż opisane we wniosku), jeśli tak to jakie i w jakim celu?”, Wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi.
19. Wnioskodawca nie podejmował ani nie zamierza podejmować żadnych czynności zmierzających do uatrakcyjnienia działki 230. 20. Wnioskodawca nie podejmował ani nie zamierza podejmować żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działki 230. 21. Wnioskodawca pozyskał nabywcę na działkę 230 w wyniku skorzystania z usług pośrednika sprzedaży nieruchomości. 22. Wnioskodawca pozyskał nabywcę na działkę 230 w II kwartale 2015 r., a w dniu 10 czerwca 2015 r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży ww. z nim oraz pozostałymi współwłaścicielami Nieruchomości. 23. Nieruchomość, tj. działka nr 230 nie była oraz nie jest zabudowana oraz nigdy nie była ani nie jest przedmiotem najmu i dzierżawy.
24. Wnioskodawca nie posiada takich nieruchomości, które są przeznaczone do sprzedaży w przyszłości. 25. Na pytanie tut. Organu „Z wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonywał już wcześniej sprzedaży nieruchomości (tj. sprzedaż nieruchomości w dniu 31 sierpnia 2001 r.), należy zatem podać w odniesieniu do wszystkich ewentualnych sprzedanych w przeszłości nieruchomości Ile i jakie to nieruchomości? Kiedy i w jaki sposób Wnioskodawca wszedł w posiadanie tych nieruchomości? W jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Wnioskodawcę? W jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Wnioskodawcę od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
Kiedy Wnioskodawca dokonał ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży? Ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)? Czy Wnioskodawca z tytułu ich sprzedaży odprowadzał podatek VAT, składał deklaracje VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?
Na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości? -powyższych informacji należy udzielić odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości.”, Wnioskodawca odpowiedział: działając wspólnie z ówczesnym mężem D. Wnioskodawca sprzedał w 2001 r. jedną działkę o powierzchni 550 m2 zlokalizowaną w K., przeznaczoną pod zabudowę jednorodzinną; Wnioskodawca zakupił ww. nieruchomość z majątku dorobkowego w 1995 r. wspólnie z ówczesnym małżonkiem; Ww. nieruchomość miała służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy i jego małżonka - budowę domu jednorodzinnego; przez cały czas od momentu zakupu ww. nieruchomości do jej sprzedaży nie była ona przez Wnioskodawcę wykorzystywana ani nie została zabudowana; Wnioskodawca dokonał sprzedaży ww. nieruchomości w roku 2001 z powodu zmiany sytuacji życiowej z uwagi na kurację ówczesnego męża (D.) gdyż Wnioskodawca i jej małżonek potrzebowali środki na jego leczenie i rehabilitację po operacji kręgosłupa, która miała miejsce na przełomie 06/07 2001 r. oraz nie mogli sobie pozwolić na budowę domu w tym okresie m.in. w związku z spadkiem dochodów z tego powodu; Ww. niezabudowana przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową - jednorodzinną, nieruchomość gruntowa sprzedana została w 08 2001 r.; z tytułu sprzedaży nie był odprowadzany podatek VAT i nie były składane deklaracje VAT ani zgłoszenie rejestracyjne; część środków ze sprzedaży w 08 2001 r. ww. nieruchomości została przeznaczona na leczenie ówczesnego małżonka Wnioskodawcy, a pozostała część na zakup udziału w Nieruchomości tj. działki 230 i na cele konsumpcyjne Wnioskodawcy i jego ówczesnego małżonka oraz syna.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę M. udziału w części ułamkowej 1/4 we współwłasności nieruchomości niezabudowanej składającej się z działki gruntu numer 230, położonej w K., jednostka ewidencyjna P., obręb 0., dla której Sąd Rejonowy dla K. prowadzi księgę wieczystą numer 0., o której mowa w poz. 67 niniejszego wniosku podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przez niego Nieruchomości nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług. Zasady podlegania opodatkowaniu VAT. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej Ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).
W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego. Majątek taki nabywany jest bowiem na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności gospodarczej, w tym handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.
Zgodnie z orzeczeniami TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Do działań takich zaliczane jest podejmowanie zorganizowanych działań mających na celu w szczególności uzbrojenie terenu, zmianę planu miejscowego, uzyskaniu warunków zabudowy, wytyczanie dróg wewnętrznych podejmowanie działań marketingowych (wykraczających poza umieszczenie ogłoszenia o sprzedaży).
Warto przy tym podkreślić, że podjęcie jedynie jednego ze wskazanych działań (jak np. wystąpienie o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dokonania jednorazowego podziału działek) nie przesądza o gospodarczym charakterze sprzedaży (tak m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w Interpretacji Indywidualnej z dnia 17 stycznia 2013 r. ITPP1/443-1359/12/AP, oraz Interpretacji Indywidualnej z dnia 18 marca 2015 r. ITPP2/443-1673b/14/KT) a stanowi przejaw wykonywania prawa własności do rzeczy prywatnej.
Jednocześnie w wydanych orzeczeniach TSUE wskazano, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności (podział działki, umieszczanie ogłoszeń o sprzedaży) nie mogą przesądzać o uznaniu sprzedającego za prowadzącego działalność gospodarczą. W przypadku zatem gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie działki budowlanej nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Ocena sytuacji Wnioskodawcy.
Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej stan faktycznych, obowiązujące przepisy oraz wydane na ich podstawie orzecznictwo (w tym orzecznictwo TSUE) i interpretacje, zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w Nieruchomości po uzyskaniu decyzji o warunkach jej zabudowy, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W zakresie planowanej sprzedaży Wnioskodawca nie będzie bowiem działał jako przedsiębiorca będący podatnikiem podatku od towarów i usług.
Analizując stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie należy wskazać, że: udziały w Nieruchomości zostały zakupione przez każdego ze współwłaścicieli do majątku osobistego, w celach niezwiązanych z działalnością gospodarczą; udziały w Nieruchomości nie zostały przez Wnioskodawcę nigdy wprowadzone do ewidencji środków trwałych prowadzonych działalności gospodarczych; Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w celach zarobkowych - w szczególności nie była wynajmowana ani wydzierżawiana ani w żaden innych sposób wykorzystywana w celach zarobkowych; Wnioskodawca nie ma zamiaru podejmowania wielokrotnych czynności polegających na sprzedaży nieruchomości - zakupiona Nieruchomość ma być sprzedana jednorazowo, z uwagi na zmianę planów życiowych Wnioskodawcy; Wnioskodawca nie podejmował ani nie planuje podjąć żadnych działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami - w szczególności Wnioskodawca nie podejmował ani nie będzie podejmować działań marketingowych zmierzających do sprzedaży, nie zamierza podzielić nieruchomości, doprowadzać do niej mediów (zbroić terenu), wytyczać dróg wewnętrznych itp.
Wszystkie powyższe okoliczności wskazują na fakt, że Wnioskodawca dokonuje sprzedaży udziałów w Nieruchomości jako osoba prywatna - nie w ramach działalności gospodarczej. Wskazać przy tym należy, że nie zmienia tego fakt iż współwłaściciele Nieruchomości M. i W. wystąpili o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla Nieruchomości. Konieczność wykonania tej czynności wynikała z warunków Umowy Przedwstępnej - uzyskanie decyzji jest warunkiem pod jakim kupujący nabędzie Nieruchomość i stanowiła jedynie przejaw wykonania przez Wnioskodawcę prawa własności Nieruchomości.
Jak podkreślają organy skarbowe samo wystąpienie o uzyskanie warunków zabudowy dla terenu (które zasadniczo wynika z braku ustalenia dla Nieruchomości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) nie stanowi podstawy dla uznania, że sprzedawca działa jako profesjonalny handlowiec. Wnioskodawca nie podjął bowiem poza tym żadnych działań zmierzających do zwiększenia atrakcyjności gruntu - które to są czynnościami charakterystycznymi dla profesjonalnych handlowców (tak m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w Interpretacji Indywidualnej z dnia 18 marca 2015 r. ITPP2/443-1673b/14/KT).
Tym samym, Wnioskodawca sprzedając udziały w Nieruchomości podejmuje działalność incydentalną - nieopodatkowaną podatkiem od towarów i usług, która ma charakter zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Zatem wskazana czynność sprzedaży oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Według art. 2 pkt 22 cyt. ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowej, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielne kilku osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom.
Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności. Stosownie do treści art. 196 § 1 ww. Kodeksu, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela.
Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 Kodeksu cywilnego). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Natomiast, w myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 2082), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej). W świetle art. 35 tego Kodeksu, w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ww. Kodeksu zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków. Na gruncie powołanych powyżej przepisów prawa należy stwierdzić, że zarówno sprzedaż udziału we współwłasności gruntu na podstawie art. 198 k.c., jak i sprzedaż wspólnego gruntu za zgodą wszystkich współwłaścicieli na podstawie art. 199 k.c. stanowi odpłatną dostawę towarów.
Podkreślić jednak należy, iż aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
Natomiast nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru ani też nie ma związku z działalnością gospodarczą, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ze wskazanych regulacji wynika, że dostawa nieruchomości, co do zasady, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
W świetle zaś definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje dostawy ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowych, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Podkreślenia wymaga, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.
„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Zaznaczyć należy również, iż nie ma przeszkód aby podatnik prowadzący działalność gospodarczą nabył nieruchomość do majątku prywatnego, który byłby wyłączony z systemu VAT i sprzedaż takiego majątku również nie podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT.
Należy mieć jednak na uwadze, że stwierdzenie czy dany przedmiot sprzedaży stanowi składnik majątku prywatnego, czy też jest związany z prowadzoną czy planowaną lub prowadzoną działalnością gospodarczą jest konsekwencją oceny prawnej dokonanej przez organ wydający interpretację, a nie elementem stanu faktycznego. Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Dokonując rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, należy wziąć pod uwagę orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE wydane w sprawach C-180/10 i C-181/10. Z treści wskazanych orzeczeń wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności sprawy nie wskazują, że aktywność Wnioskodawcy dotycząca sprzedaży udziału w działce nr 230 jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca w przeszłości (w latach 1993-2004 oraz 2005-2014) prowadził działalność gospodarczą w zakresie sporządzania projektów architektoniczno-budowlanych. Działalność była prowadzona przez Wnioskodawcę początkowo w formie spółki cywilnej a następnie w sposób samodzielny.
Wnioskodawca wraz z mężem nabyli w dniu 16 października 2001 r. (w czasie gdy pozostawali w związku małżeńskim) udział w wysokości 1/2 własności nieruchomości niezabudowanej składającej się z działki gruntu numer 230. Wnioskodawca wskazał, że nabył udział w Nieruchomości w celach niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Udział w ww. nieruchomości został bowiem nabyty przez Wnioskodawcę i jego ówczesnego małżonka w celu budowy na niej budynku mieszkalnego wielorodzinnego, który miał służyć potrzebom mieszkaniowym Wnioskodawcy i jego ówczesnego małżonka oraz pozostałych współwłaścicieli nieruchomości. W związku z powyższymi planami, na wniosek panów P.W. i M.W.
(współwłaściciele granicznej nieruchomości), pana W. i pana D. z 7 lipca 2006 r. Prezydent Miasta dla ww. Nieruchomości wydał w dniu 17 lipca 2007 r. decyzję o warunkach zabudowy pozwalającą na jej zabudowanie budynkiem mieszkaniowym wielorodzinnym z wbudowanym garażem („decyzja WZ”). Ww. zamierzenie inwestycyjne nie zostało jednak zrealizowane, a współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości, poza uzyskaniem decyzji, nie podjęli żadnych działań zmierzających do realizacji inwestycji. Z wniosku wynika, że powodem rezygnacji z ww. inwestycji było m.in. orzeczenie rozwodu Wnioskodawcy i Pana D. w związku z czym Wnioskodawca nie chciał już z nim dzielić mieszkania.
Dodatkowo doszło do konfliktu pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości, który uniemożliwiał wspólną realizację tej inwestycji a tym bardziej wspólne zamieszkiwanie. W związku ze zmianą sytuacji życiowej i planów, współwłaściciele działki nr 230 podjęli decyzję o jej sprzedaży. W dniu 10 czerwca 2015 r. Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami Nieruchomości zawarł przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości.
Zgodnie z jej zapisami, Nabywcy przysługuje prawo do odstąpienia od umowy, jeśli w terminie do zawarcia umowy przyrzeczonej wydane zostanie rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta lub Ministra Infrastruktury, z którego jednoznacznie wynikać będzie, że niemożliwa jest zabudowa wielorodzinna w granicy Nieruchomości od strony północnej działki (od strony działki nr 229). W dniu 24 lipca 2015 r. Wnioskodawca wraz z innym współwłaścicielem działki, złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla Nieruchomości.
Wniosek obejmuje przedsięwzięcie inwestycyjne polegające na budowie na Nieruchomości oraz na działce 117/2 budynku wielorodzinnego z usługami na poziomie parteru z garażem podziemnym wraz z wjazdem i infrastrukturą techniczną. Do dnia wystąpienia z niniejszym wnioskiem, nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla Nieruchomości. Wnioskodawca wskazał, że pozyskał nabywcę na działkę w drugim kwartale 2015 r. w wyniku skorzystania z usług pośrednika sprzedaży nieruchomości.
Z opisu sprawy nie wynika, by Wnioskodawca podejmował lub zamierzał podjąć jakiekolwiek czynności zmierzając do uatrakcyjnienia działki nr 230. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nie wykorzystywał ww. działki - stała ona odłogiem i nie była w żaden sposób wykorzystywana (stanowiła nieużytek). Wnioskodawca nie planuje też wykorzystywać działki do dnia sprzedaży. Nieruchomość nie była oraz nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą i w związku z tym udział we współwłasności Nieruchomości nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę.
Z wniosku wynika, że na wniosek współwłaścicieli nieruchomości, z uwagi na konieczność jej uporządkowania, w dniu 20 maja 2015 r. wydana została decyzja Prezydenta Miasta zezwalająca na usunięcie z Nieruchomości wskazanych w decyzji drzew. Wystąpienie o decyzję było konieczne z uwagi na częste monity Straży Miejskiej dotyczące braku porządku na działce. Usunięcie zieleni zostało wykonane na koszt Kupującego, na podstawie porozumienia zawartego ze współwłaścicielami, w związku z umową przedwstępną. Wnioskodawca wyraził zgodę na wystąpienie w dniu 20 stycznia 2015 r. przez innego współwłaściciela z wnioskiem o wydanie decyzji na usunięcie konkretnych drzew.
Jak wskazał Wnioskodawca, wydanie i wykonanie decyzji nie było związane ze sprzedażą nieruchomości. Środki ze sprzedaży Nieruchomości zamierza przeznaczyć na cele prywatne, konsumpcyjne (zaspokajanie potrzeb życiowych swoich oraz syna). Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, które są przeznaczone do sprzedaży w przyszłości. Wnioskodawca wskazał również, że w 2001 r. wraz z ówczesnym małżonkiem dokonał sprzedaży innej nieruchomości, zakupionej przez Wnioskodawcę z majątku dorobkowego w 1995 r. wspólnie z ówczesnym małżonkiem, która miała służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy i jego małżonka (budowa domu jednorodzinnego).
Wnioskodawca dokonał jednak sprzedaży ww. nieruchomości ponieważ potrzebne były środki na leczenie i rehabilitację małżonka Wnioskodawcy. Ponadto małżonkowie nie mogli sobie pozwolić na budowę domu w tym okresie m.in. w związku z spadkiem dochodów z tego powodu.
Część środków ze sprzedaży tej nieruchomości została przeznaczona na zakup udziału w działce nr 230. Biorąc pod uwagę przywołane regulacje prawne w zakresie podatku od towarów i usług oraz opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że Wnioskodawca dla czynności sprzedaży udziału w działce nr 230 nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Z zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie wynika bowiem taka aktywność Wnioskodawcy, która wskazywałaby na działalność zbliżoną do działalności podmiotu zajmującego się profesjonalnie obrotem nieruchomościami.
Wnioskodawca nabył 16 października 2001 r. udział w nieruchomości w celu budowy na niej budynku mieszkalnego. W tym też celu w dniu 7 lipca 2006 r. został złożony wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy a Wnioskodawca wyraził zgodę na złożenie tego wniosku. Budowa domu nie doszła jednak do skutku z uwagi na zmianę sytuacji życiowej (m.in. rozwód). W tej sytuacji Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami 10 czerwca 2015 r. zawarł przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości.
Wnioskodawca wprawdzie w związku z podpisaniem umowy przedwstępnej sprzedaży działki nr 230 wystąpił z wnioskiem o wydanie nowej decyzji o warunkach zabudowy dla innego zamierzenia inwestycyjnego, jednak działanie to związane było bezpośrednio z chęcią sprzedaży działki, dla której nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego i zgodnie z umową przedwstępną, Nabywcy przysługuje prawo odstąpienia od umowy, jeśli z decyzji wynikać będzie, że niemożliwa jest zabudowa wielorodzinna w granicy Nieruchomości od strony północnej działki.
Ponadto za zgodą m.in. Wnioskodawcy inny współwłaściciel Pan W. w dniu 20 stycznia 2015 r. wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji pozwalającej na usunięcie z działki drzew, która została wydana pod warunkiem dokonania do dnia 31 grudnia 2016 r. nasadzeń zastępczych, jednak czynność ta była konieczna z uwagi na częste monity Straży Miejskiej dotyczące braku porządku na działce i jak wskazał Wnioskodawca, wydanie i wykonanie tej decyzji nie było związane ze sprzedażą Nieruchomości.
Z wniosku wynika również, że wystąpienie o wydanie tej decyzji nastąpiło 20 stycznia 2015 r., natomiast nabywca na nieruchomość został pozyskany w drugim kwartale 2015 r. Wnioskodawca nie podejmował ani nie zamierza podejmować żadnych czynności zmierzających do uatrakcyjnienia działki nr 230. Wnioskodawca nie podejmował ani nie zamierza podejmować żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działki nr 230. Działka nr 230 nigdy nie była ani nie jest przedmiotem najmu i dzierżawy. Zatem działania podejmowane przez Wnioskodawcę należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na budowę budynku mieszkaniowego wielorodzinnego z usługami na poziomie parteru z garażem podziemnym wraz z wjazdem i infrastrukturą techniczną, jest pojedynczą czynnością, o której mowa w orzeczeniach TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10, a ponadto nabywca uzależnił nabycie działki od uzyskania takiej decyzji, zatem nie stanowi ciągu wskazanych tam okoliczności i jak wskazano wyżej, zostało podyktowane chęcią sprzedaży działki, dla której nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego.
Wnioskodawca dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej działce nr 230 korzystać będzie z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego uznać należy, że planowana sprzedaż udziału Wnioskodawcy w działce nr 230 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia udziału w tej działce, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego – charakteru takiej działalności). To wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym niemających cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Tym samym nie można uznać sprzedaży przedmiotowego udziału w działce nr 230 przez Wnioskodawcę za przejaw jego działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W konsekwencji stwierdzić należy, że sprzedaż ww. udziału Wnioskodawcy w działce nr 230 nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie z tytułu tej sprzedaży Wnioskodawca nie stanie się podatnikiem VAT. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.
Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. W zakresie podatku od czynności cywilno-prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Zaznaczyć należy, iż niniejsza interpretacja wydana została dla Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnopodatkowych dla pozostałych współwłaścicieli działki nr 230. Końcowo odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że dotyczą indywidualnych spraw podmiotów, które o nie wystąpiły i nie stanowią źródeł powszechnie obowiązującego prawa.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U.
Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.