INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.
Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 lipca 2016 r. (data złożenia w tut. organie 21 lipca 2016 r.), uzupełnionym pismem z 24 sierpnia 2016 r. (data wpływu 29 sierpnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki nr 881/86 – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21 lipca 2016 r. złożono w tut. organie ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki nr 881/86. Wniosek został uzupełniony pismem z 24 sierpnia 2016 r. (data wpływu 29 sierpnia 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 18 sierpnia 2016 r. nr IBPP1/4512-565/16-1/AL. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca 16 lipca 2012 r. kupił wraz z żoną od T.B. działkę nr 881/86 w X. T.B. od paru lat jest żoną wujka Wnioskodawcy. T. B. nie była vatowcem. VAT od zakupu nie był rozliczany.
Zakup ten Wnioskodawca wraz z żoną planował pod kątem ich dzieci i ewentualnego domu i zasiedlenia tej działki w przyszłości. Na dzień dzisiejszy z przyczyn ekonomicznych Wnioskodawca wraz z żoną są zmuszeni sprzedać ww. działkę. Sąsiad Wnioskodawcy i jego żony P.K. jest zainteresowany zakupem tej działki. Działka nie była wpisana w środki trwałe firmy Wnioskodawcy i firmy żony Wnioskodawcy. Na działkach nie było żadnych prac typu: budowa, uzbrojenie, przekształcenie, projekty etc. Od momentu zakupu nic tam się nie zmieniło. Wnioskodawca i jego żona są podatnikami VAT w zakresie niedotyczącym obrotu nieruchomościami (działka w majątku prywatnym).
Wnioskodawca i jego żona nie mają rozdzielności majątkowej. W uzupełnieniu wniosku z 24 sierpnia 2016 r. Wnioskodawca wskazał: Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest poligraficzna. Żona Wnioskodawcy prowadzi zakład fryzjerski. W momencie nabycia działki obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dla działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Działka ma przeznaczenie 4MN2-tereny zabudowy mieszkaniowej w przeważającej części, oraz 8KDX-tereny ciągów pieszo-jezdnych (niewielka północna część). Od momentu wejścia w posiadanie działki Wnioskodawca nie wykorzystywał działki.
Działka nie była/nie jest/nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, podatkiem Vat, ani też nie była zwolniona z podatku. Działka nie była i nie będzie przedmiotem najmu ani dzierżawy. Na pytanie tut. organu zawarte w wezwaniu cyt.: „Czy w odniesieniu do ww. działki Wnioskodawca podejmował takie działania jak np.: wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zmiana przeznaczenia terenu, decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, lub jakiegokolwiek inne działania, jeśli tak to jakie, kiedy i w jakim celu?” Wnioskodawca wskazał, iż w odniesieniu do działki nie podejmował żadnych działań.
Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Na pytanie tut. organu zawarte w wezwaniu cyt.: „Czy w stosunku do działki Wnioskodawca podjął/zamierza podjąć jakiekolwiek czynności w celu jej uatrakcyjnienia tj. wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne lub budowa drogi lub też inne jeśli tak to jakie, kiedy i w jakim celu?” Wnioskodawca wskazał, iż nie podjął żadnych czynności w celu uatrakcyjnienia działki. Działka ma przeznaczenie 4MN2-tereny zabudowy mieszkaniowej w przeważającej części, oraz 8KDX-tereny ciągów pieszo-jezdnych (niewielka północna część). Działka jest niezabudowana i nie będzie zabudowana.
Wnioskodawca wraz z żoną sprzedali mieszkanie własnościowe w 2014 roku. Mieszkanie Wnioskodawca wraz z żoną kupili 10 lat wcześniej, a po wybudowaniu domu sprzedali mieszkanie. Pieniądze ze sprzedaży Wnioskodawca wraz z żoną przeznaczyli na wykończenie domu. Wnioskodawca i jego żona nie odprowadzili z tego tytułu podatku VAT. Trudna sytuacja finansowa oraz zadłużenia kredytowe zmuszają Wnioskodawcę i jego żonę do sprzedaży działki. Nabywca jest właścicielem sąsiadującej działki. Wnioskodawca zaproponował mu sprzedaż a on przyjął warunki Wnioskodawcy. Środki uzyskane ze sprzedaży działki Wnioskodawca przeznaczy na częściową spłatę kredytów.
Na pytanie tut. organu zawarte w wezwaniu cyt.: „Czy Wnioskodawca posiada jeszcze jakiekolwiek inne nieruchomości (w tym gruntowe) przeznaczone na sprzedaż?” Wnioskodawca wskazał, iż posiada inne nieruchomości (w tym gruntowe) na sprzedaż. Razem z żoną mają poważne obciążenia kredytowe, z tytułu których płacą dużo odsetek. Bywa, że ciężko jest Wnioskodawcy i jego żonie zapłacić kolejną ratę. Wnioskodawca i jego żona chcieliby spłacić część tych kredytów. Dlatego na paru działkach Wnioskodawca wraz z żoną postawili tablice ogłoszeniowe o sprzedaży działek. Na dzień dzisiejszy żadna z tych działek nie jest sprzedana ani też nie są prowadzone rozmowy o sprzedaży.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż tej działki jest poza VAT-em?
Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 24 sierpnia 2016 r.) po przejrzeniu interpretacji podatkowych w zakresie sprzedaży działek sprzedaż tej działki jest poza VAT-em ponieważ są spełnione następujące okoliczności: działka należy do majątku osobistego, nie jest wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej lub najmu itp., jej zakupowi nie przyświecał cel dalszej odsprzedaży tj. w stanie surowym lub po np. uzbrojeniu lub postawieniu budynku, nie ma żadnych przesłanek, że zakupowi działki przyświecał inny cel niż tylko osobisty tj. podatnik nie podejmował żadnych działań marketingowych, gospodarczych itp., które wskazywałyby, iż zamierza osiągnąć profit.
Zatem po analizie należy wysnuć wniosek, iż działka została zakupiona w celach „prywatnych” i stanowi majątek osobisty oraz nie przynosiła lub nie miała przynosić żadnych dodatkowych profitów, a jej sprzedaż wynika z przesłanek czysto „osobistych” (sytuacja materialna). Sprzedaż tej działki jest poza podatkiem VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz.U. z 2016, poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumnie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. Art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
Zatem w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży działki podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Podkreślenia wymaga, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.
„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Zaznaczyć należy również, że nie ma przeszkód aby podatnik prowadzący działalność gospodarczą nabył nieruchomość do majątku prywatnego, który byłby wyłączony z systemu VAT i sprzedaż takiego majątku również nie podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT.
Należy mieć jednak na uwadze, że stwierdzenie czy dany przedmiot sprzedaży stanowi składnik majątku prywatnego, czy też jest związany z prowadzoną czy planowaną działalnością gospodarczą jest konsekwencją oceny prawnej dokonanej przez organ wydający interpretację, a nie elementem stanu faktycznego. Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.
W tym miejscu należy się także odnieść do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE wydanego w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Z treści wskazanego orzeczenia wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności sprawy nie wskazują, że aktywność Wnioskodawcy dotycząca sprzedaży działki nr 881/86 jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca, będący podatnikiem podatku VAT w zakresie działalności poligraficznej, zakupił wraz z żoną w dniu 16 lipca 2012 r. działkę nr 881/86. Zakupu dokonał od osoby fizycznej niebędącej podatnikiem podatku VAT.
Dla działki obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym działka ma przeznaczenie 4MN2-tereny zabudowy mieszkaniowej w przeważającej części, oraz 8KDX-tereny ciągów pieszo-jezdnych (niewielka północna część). Dla działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Zakup ten Wnioskodawca wraz z żoną planował pod kątem ich dzieci i ewentualnego domu i zasiedlenia tej działki w przyszłości. Od momentu zakupu Wnioskodawca nie wykorzystywał przedmiotowej działki, działka nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie była i nie będzie również przedmiotem najmu ani dzierżawy.
W odniesieniu do działki Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań, nie występował z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, jak również nie podjął żadnych czynności w celu uatrakcyjnienia działki, nie prowadził prac typu: budowa, uzbrojenie, przekształcenie, projekty. Od momentu zakupu do momentu sprzedaży działka jest w takim samym stanie tj. jest niezabudowana i nie będzie zabudowana. Wnioskodawca został zmuszony do sprzedaży działki trudną sytuacją finansową – zadłużenia kredytowe. Zaproponował kupno działki swojemu sąsiadowi, a on przyjął warunki Wnioskodawcy. Środki uzyskane ze sprzedaży działki Wnioskodawca przeznaczy na częściową spłatę kredytów.
Wnioskodawca sprzedał w 2014 r. mieszkanie własnościowe, a uzyskane środki przeznaczył na wykończenie wybudowanego domu. Wnioskodawca posiada inne nieruchomości (w tym gruntowe) na sprzedaż. Z uwagi na chęć spłaty części kredytów, działki te Wnioskodawca wystawił do sprzedaży - postawił tablice ogłoszeniowe o sprzedaży działek. Na dzień dzisiejszy żadna z tych działek nie jest sprzedana ani też nie są prowadzone rozmowy o sprzedaży.
Biorąc pod uwagę przywołane regulacje prawne w zakresie podatku od towarów i usług oraz opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że Wnioskodawca dla czynności sprzedaży działki nr 881/86 nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Z zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie wynika bowiem taka aktywność Wnioskodawcy, która wskazywałaby na działalność zbliżoną do działalności podmiotu zajmującego się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Wnioskodawca nabył w 2012 r. działkę budowlaną nr 881/86 pod kątem dzieci i ewentualnego domu i zasiedlenia tej działki w przyszłości.
W całym okresie posiadania działki, nie wykorzystywał jej w żaden sposób, w tym do działalności opodatkowanej, najmu lub dzierżawy. Wnioskodawca nie podejmował również żadnych czynności zmierzających do uatrakcyjnienia działki nr 881/86. Wnioskodawca nie czynił żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działki, a nabywcą działki jest sąsiad, zainteresowany kupnem. Sama sprzedaż działki podyktowana jest trudną sytuacją ekonomiczną Wnioskodawcy związaną z koniecznością spłaty zaciągniętych kredytów. Zatem działania podejmowane przez Wnioskodawcę należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Brak jest bowiem jakichkolwiek czynności, o których mowa w orzeczeniach TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10. Wnioskodawca dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej działce budowlanej nr 881/86 korzystać będzie z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego uznać należy, że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż działki nr 881/86 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia tej działki, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego – charakteru takiej działalności). To wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym, niemających cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Tym samym nie można uznać sprzedaży przedmiotowej działki nr 881/86 przez Wnioskodawcę za przejaw jego działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W konsekwencji stwierdzić należy, że sprzedaż ww. działki nr 881/86 nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie z tytułu tej sprzedaży Wnioskodawca nie stanie się podatnikiem VAT. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe. Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Przedmiotem niniejszej interpretacji była tylko i wyłącznie kwestia uznania Wnioskodawcy za podatnika VAT z tytułu sprzedaży działki nr 881/86 zakupionej 16 lipca 2012 r., w kontekście przedstawionych przez niego okoliczności, gdyż w tym zakresie Wnioskodawca zadał pytanie i przedstawił własne stanowisko. Interpretacja nie obejmuje natomiast kwestii uznania Wnioskodawcy za podatnika VAT z tytułu planowanej sprzedaży innych działek. Niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.
Zaznaczyć należy, iż niniejsza interpretacja wydana została dla Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnopodatkowych dla żony Wnioskodawcy. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U.
Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.