INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2010r. (data wpływu 10 września 2010r.) uzupełnionym pismem z dnia 8 listopada 2010r.
(data wpływu 10 listopada 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia prac montażowo-spawalniczych związanych z nieruchomościami na rzecz podmiotów gospodarczych mających siedzibę w Unii Europejskiej gdy usługi będą wykonywane na terytorium Norwegii – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 10 września 2010r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia prac montażowo-spawalniczych związanych z nieruchomościami na rzecz podmiotów gospodarczych mających siedzibę w Unii Europejskiej gdy usługi będą wykonywane na terytorium Norwegii. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 8 listopada 2010r. (data wpływu 10 listopada 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 25 października 2010r. znak: IBPP2/443-725/10/WN.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca ma zamiar wykonać prace montażowo spawalnicze na instalacjach przemysłowych w zakładach istniejących lub nowych na rzecz podmiotów gospodarczych mających siedzibę w Unii Europejskiej (Niemcy) jako Usługobiorcy. Zgodnie z posiadanym wpisem do ewidencji działalności gospodarczej prace te zakwalifikowane są jako usługi budowlane oznaczone PKD o nr 33.20.Z oraz 43.29.Z. Firma na podstawie zawartej umowy będzie wykonywać wskazane wyżej prace jako podwykonawca na terytorium Norwegii. Dodatkowo w piśmie z dnia 8 listopada 2010r.
Wnioskodawca dodał, iż prace montażowo-spawalnicze wykonywane przez jego firmę polegają na montażu urządzeń i instalacji, które stanowią integralną część nieruchomości. Wykonywane są na nieruchomościach, za pomocą specjalistycznych technik spawalniczych i montażowych, wymaganych przy tego rodzaju działaniach. Nie istnieje możliwość zdemontowania i przemieszczenia instalacji lub urządzeń do innego obiektu bez ich uszkodzenia lub zniszczenia. W związku z powyższym, przedmiotowe usługi Wnioskodawca kwalifikuje jako związane z nieruchomością, a montowane linie, instalacje i urządzenia produkcyjne, jako części składowe nieruchomości.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w opisanym stanie faktycznym usługi wykonywane przez Wnioskodawcę podlegają regulacjom prawnym określonym w art. 28e czy też 28b? Zdaniem Wnioskodawcy, do opisanego stanu faktycznego i prawnego zastosowanie mają przepisy art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług, wskazujące na miejsce położenia nieruchomości jako miejsce świadczenia przez niego usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca ma zamiar wykonać prace montażowo spawalnicze na instalacjach przemysłowych w zakładach istniejących lub nowych na rzecz podmiotów gospodarczych mających siedzibę w Unii Europejskiej (Niemcy) jako Usługobiorcy. Zgodnie z posiadanym wpisem do ewidencji działalności gospodarczej prace te zakwalifikowane są jako usługi budowlane oznaczone PKD o nr 33.20.Z oraz 43.29.Z. Firma na podstawie zawartej umowy będzie wykonywać wskazane wyżej prace jako podwykonawca na terytorium Norwegii. Dodatkowo w piśmie z dnia 8 listopada 2010r.
Wnioskodawca dodał, iż prace montażowo-spawalnicze wykonywane przez jego firmę polegają na montażu urządzeń i instalacji, które stanowią integralną część nieruchomości. Wykonywane są na nieruchomościach, za pomocą specjalistycznych technik spawalniczych i montażowych, wymaganych przy tego rodzaju działaniach. Nie istnieje możliwość zdemontowania i przemieszczenia instalacji lub urządzeń do innego obiektu bez ich uszkodzenia lub zniszczenia. W związku z powyższym, przedmiotowe usługi Wnioskodawca kwalifikuje jako związane z nieruchomością, a montowane linie, instalacje i urządzenia produkcyjne, jako części składowe nieruchomości.
W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Zgodnie z art. 28a ustawy o VAT: ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Ogólna reguła dotycząca miejsca świadczenia usług określona została z dniem 1 stycznia 2010r. w art. 28b ustawy o VAT, wprowadzonym ustawą z dnia 23 października 2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 195, poz. 1504). Generalnie, usługi opodatkowane są w miejscu gdzie nabywca ma swoją siedzibę jeśli jest on podatnikiem, bowiem w myśl art. 28b ust. 1 ww. ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.
W przypadku zaś, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności (art. 28b ust. 2 cyt. ustawy o VAT). Ustęp 3 cyt. artykułu stanowi natomiast, iż w przypadku gdy usługobiorca nie posiada siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym zwykle prowadzi on działalność lub w którym ma on miejsce zwykłego pobytu.
Należy zwrócić uwagę na fakt, iż ustawodawca przewidział szczególny sposób określenia miejsca świadczenia dla usług związanych z nieruchomościami, sposób ten reguluje art. 28e ustawy. Zgodnie z tym przepisem, miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach i obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.
W przepisie tym przyjęto, że usługi związane z nieruchomościami są zawsze opodatkowane w kraju położenia nieruchomości, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu są wykonywane, gdzie ma siedzibę usługodawca oraz gdzie faktycznie (fizycznie) wykonuje tę usługę. Zasada ta ma zastosowanie wówczas, gdy usługę można przyporządkować do konkretnej nieruchomości, która jest możliwa do zlokalizowania, co do miejsca jej położenia. Jak wynika z treści wniosku, wykonywane przez Wnioskodawcę prace montażowo-spawalnicze wykonywane na nieruchomości położonej w Norwegii, polegają na montażu urządzeń i instalacji i stanowią integralną część tej nieruchomości.
Prace te wykonywane są za pomocą specjalistycznych technik spawalniczych i montażowych, wymaganych przy tego rodzaju działaniach. Zdaniem Wnioskodawcy, nie istnieje możliwość zdemontowania i przemieszczenia instalacji lub urządzeń do innego obiektu bez ich uszkodzenia lub zniszczenia. W związku z powyższym, przedmiotowe usługi zostały przez Wnioskodawcę uznane jako związane z nieruchomością, a montowane linie, instalacje i urządzenia produkcyjne, jako części składowe nieruchomości. W przypadku rozpatrywanej sprawy zasadnicze znaczenie będzie miało określenie rzeczy składowej nieruchomości. Jak zauważa się w doktrynie (M.
Bednarek, Mienie, Zakamycze, Kraków 1997), dany przedmiot uzyskuje atrybut części składowej innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), jeżeli zostanie on połączony z tą rzeczą w taki sposób, ze będzie istniała: więź fizykalno-przestrzenna, więź funkcjonalna (gospodarcza), a połączenie będzie miało charakter trwały (nie dla przemijającego użytku) przy czym przesłanki te musza być spełnione łącznie. Wskutek takiego połączenia przedmiot połączony traci samodzielny byt w sensie fizycznym, gospodarczym i prawnym, stanowiąc z pozostałymi składnikami rzeczy jedną całość traktowaną w obrocie jako dobro samoistne (rzecz w znaczeniu techniczno-prawnym).
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przez część składową nieruchomości należy rozumieć taką rzecz, której odłączenie od rzeczy nadrzędnej będzie powodowało zerwanie więzi fizykalno-przestrzennej i funkcjonalnej (gospodarczej), wynikiem czego będzie uszkodzenie lub istotne zmiany całości lub części składowej. Odnosząc zatem przedstawiony stan prawny do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż do świadczonej przez Wnioskodawcę usługi w zakresie prac montażowo-spawalniczych, wykonanej na nieruchomości położonej w Norwegii, zastosowanie znajdzie przepis art. 28e ustawy o VAT. Miejscem świadczenia, a tym samym miejscem opodatkowania będzie terytorium Norwegii.
Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w zakresie miejsca świadczenia usług związanych z nieruchomością położoną w Norwegii. Natomiast w zakresie miejsca świadczenia usług związanych z nieruchomością położoną we Francji oraz w Turcji zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.