INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Z. Spółka Akcyjna, przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2007r. (data wpływu 14 września 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 listopada 2007r.
(data wpływu 16 listopada 2007r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej od firmy ubezpieczeniowej kwoty 50.000 zł - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 września 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej od firmy ubezpieczeniowej kwoty 50.000 zł. Wniosek ten został uzupełniony pismem z dnia 14 listopada 2007r.
(data wpływu 16 listopada 2007r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu znak: IBPP2/443-104/07/EJ z dnia 6 listopada 2007r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca podpisał z firmą ubezpieczeniową umowę prewencyjną. Przedmiotowa umowa prewencyjna jest odrębną umową, która zawiera zapis, że firma ubezpieczeniowa przekaże Wnioskodawcy na rachunek bankowy kwotę 50.000 zł na montaż systemu monitorowego (karty magnetyczne), który pozwoli w razie awarii szybko oszacować ilość osób przebywających w strefie bezpośredniego zagrożenia i sprawnie przeprowadzić akcję ratowniczą.
W przypadku wykorzystania ww. kwoty niezgodnie z celem, Wnioskodawca zobowiązany jest do jej zwrotu wraz z odsetkami. Wnioskodawca dokonuje montażu systemu monitorowego poprzez podwykonawcę wyłonionego w drodze przetargu. Obecnie montaż systemu wykonywany jest na potrzeby Wnioskodawcy, jeżeli natomiast w przyszłości będą z niego chciały korzystać inne firmy znajdujące się na terenie Spółki, zostanie to uregulowane odpowiednią umową. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że umowa prewencyjna zawiera zapis, że Wnioskodawca zobowiązuje się do poinformowania społeczności lokalnej o sfinansowaniu przez firmę ubezpieczeniową zadania prewencyjnego.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy zaistniałe zdarzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. czy na Wnioskodawcy ciąży obowiązek wystawienia faktury w związku z otrzymaną kwotą, o której mowa w opisie stanu faktycznego? Zdaniem Wnioskodawcy, zaistniałe zdarzenie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nosi cechy dotacji nie związanej z dostawą towarów lub świadczeniem usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Przepis art. 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W świetle obecnie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo uniwersalnie. Usługa została oderwana od klasyfikacji statystycznych. Do opodatkowania usługi nie jest już bowiem konieczne wymienienie jej w tych klasyfikacjach.
Jednakże w przypadku usług wymienionych w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są one identyfikowane, w myśl art. 8 ust. 3 ww. ustawy o VAT, za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych. Usługą jest świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy. Nie ma więc znaczenia osoba odbiorcy świadczenia. Usługami są zarówno świadczenia wykonane na rzecz konsumentów, jak i dla przedsiębiorców. Mając na uwadze ogólne reguły konstrukcyjne systemu VAT wskazać należy na jedną istotną cechę usługi.
Otóż usługą będzie takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść. Powyższe oznacza, że świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT jest każde świadczenie odpłatne, które powoduje powstanie przysporzenia po stronie odbiorcy na skutek działania wykonawcy świadczenia. Zwrócić również należy uwagę, iż pod rządami nowej ustawy o podatku od towarów i usług, w odniesieniu do każdej płatności pieniężnej rozpatrywać należy, czy nie stanowi ona otrzymanego wynagrodzenia za jakieś świadczenia wykonane przez dany podmiot.
Jeśli można zidentyfikować takie świadczenie, to wówczas otrzymaną płatność należałoby potraktować jako wynagrodzenie za usługę. W przypadku więc, gdy podmiot płacący uzyskuje korzyść z pewnego rodzaju sytuacji zobowiązanie takie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako świadczenie usługi. W konsekwencji powinno być ono opodatkowane podatkiem VAT. Mając powyższe na uwadze tut. organ stwierdza, iż z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Firma ubezpieczeniowa wypłacająca środki pieniężne w kwocie 50.000 zł na rzecz Wnioskodawcy z tytułu zawartej umowy i przekazanej kwoty pieniężnej odnosi pewne korzyści ekonomiczne. Wniosek taki wynika z zapisu zawartej umowy.
Stanowi on, że Wnioskodawca zobowiązany jest do poinformowania społeczności lokalnej o sfinansowaniu przez firmę ubezpieczeniową zadania prewencyjnego. Zatem Wnioskodawca obowiązany jest do wykonania świadczenia na rzecz firmy ubezpieczeniowej, a odbiorcą tego świadczenia jest odbiorca zewnętrzny, tj. społeczność lokalna. Przekazaną kwotę w wysokości 50.000 zł uznać należy więc jako wynagrodzenie za wykonane przez Wnioskodawcę świadczenie. Dlatego też wypłata środków na pokrycie kosztów Wnioskodawcy jest związana ze świadczeniem usługi ze strony Wnioskodawcy i powinna być uznana przez Wnioskodawcę za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Powyższe stanowisko zgodne jest z orzecznictwem ETS, m.in. w sprawie C-16/93 pomiędzy T. a I.(Holandia). ETS wskazał, iż świadczenie usług podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w kwestii opodatkowania otrzymanej kwoty 50.000 zł na montaż systemu monitorowego jest nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.