Stanowisko Wnioskodawcy
Wnioskodawca uważa również, że brak obowiązku wystawienia faktury wynikającej z § 16 ust. 2 Rozporządzenia będzie miał również miejsce w sytuacji, gdy klient, z którym współpraca handlowa zostanie podjęta po wejściu w życie Nowego systemu (Nowy klient) zwróci na koniec przyjętego przez Wnioskodawcę Okresu rozliczeniowego więcej opakowań zwrotnych Wnioskodawcy niż pobrał w tym Okresie rozliczeniowym. Przepis Rozporządzenia wymaga, bowiem jedynie wystawienia faktury, gdy dany podmiot na koniec Okresu rozliczeniowego pobrał więcej opakowań niż zwrócił. Stwierdzona na koniec Okresu rozliczeniowego nadwyżka opakowań zwrotnych pozostająca u Nowego klienta zostanie rozliczona w przyszłym Okresie rozliczeniowym (Okresach rozliczeniowych . Jedynie, gdy na koniec Okresu rozliczeniowego stwierdzone zostanie, że Nowy klient posiada niezwrócone opakowania zwrotne Wnioskodawcy, ponieważ zwrócił mniej opakowań zwrotnych niż pobrał - będzie musiała być wystawiona przez Wnioskodawcę faktura na takiego Nowego klienta dotycząca ilości opakowań, które nie zostały w tym Okresie rozliczeniowym zwrócone.
Jednocześnie Wnioskodawca uważa, że dla zaprezentowanego powyżej sposobu rozliczania opakowań zwrotnych nie ma znaczenia okoliczność, że Nowy klient w ramach danego Okresu rozliczeniowego przy konkretnych dostawach rozliczy zwroty nadwyżki opakowań - czyli odzyska większą wartość kaucji niż pobrał. Działanie to będzie, bowiem miało znaczenie jedynie dla kasowego rozliczenia pomiędzy Spółką a Nowym klientem i nie będzie wpływało na istnienie bądź nie istnienie obowiązku wystawiania faktury zgodnie z § 16 ust. 2 Rozporządzenia. Przepis ten nie rozróżnia, bowiem czy wartość kaucji pobranej od wydanych opakowań zwrotnych jest większa bądź mniejsza od wartości kaucji uzyskanej od zwróconych opakowań zwrotnych. Kaucja jest, bowiem sumą pieniężną złożoną jako gwarancja dotrzymania zobowiązania, stanowiącą odszkodowanie w razie niedopełnienia zobowiązania. Nie ma charakteru definitywnego, gdyż nie jest własnością otrzymującego, gdyż w przypadku wypełnienia zobowiązania (w tym przypadku zwrotu opakowania) podlega zwrotowi. Kaucja, więc stanowi czynność neutralną dla podatku od towarów i usług, a co za tym idzie jej otrzymanie lub zwrot nie ma znaczenia dla obowiązku.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy.
I tak zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel /…/.
Natomiast, w myśl z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7/.../.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.
Natomiast w myśl art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.
Zasady wystawiania faktur VAT i innych dokumentów z nimi zrównanych uregulowane zostały szczegółowo w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), zwanego dalej rozporządzeniem.
W ww. rozporządzeniu uregulowano również zagadnienia związane z fakturowaniem opakowań zwrotnych.
W myśl § 16 ust. 1 tego rozporządzenia, jeżeli podatnik sprzedał towar w opakowaniu zwrotnym, pobierając lub określając w umowie za to opakowanie kaucję, wartości opakowania nie uwzględnia się w treści faktury dokumentującej sprzedaż.
W § 16 ust. 2 ww. rozporządzenia postanowiono, iż fakturę dokumentującą kwotę należności z tytułu niezwrócenia przez odbiorcę opakowań, o których mowa w ust. 1, wystawia się nie później niż siódmego dnia po dniu, w którym umowa przewidywała zwrot opakowań. Jeżeli w umowie nie określono daty zwrotu opakowań, fakturę wystawia się nie później niż 60. dnia od dnia wydania opakowań.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega pobranie kaucji za opakowania, ale wydanie tych opakowań.
Jednakże należy zwrócić uwagę na okoliczność, iż dotyczy to takich sytuacji, w których opakowania nie zostaną zwrócone w określonym umową terminie. Opakowania te podlegają wówczas opodatkowaniu na zasadach ogólnych tj. tak jak dostawa innych towarów, a ich wydanie udokumentowane jest fakturą VAT. Wartość wydanych opakowań stanowi obrót zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy, w myśl którego obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.
Natomiast, jeżeli po objęciu opodatkowaniem (wystawieniu faktury) opakowań zwrotnych niezwróconych przez odbiorcę w terminie, czyli uznanych za sprzedane temu odbiorcy, opakowania te powrócą jednak – po terminie ich zwrotu – do sprzedawcy, wystawia on fakturę korygującą do faktury dokumentującej ich sprzedaż. Zastosowanie ma wówczas przepis art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług zgodnie z którym podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych prawne dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów, bonifikat, upustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca rozważa również sposób rozliczenia opakowań zwrotnych, co do Nowych klientów, czyli takich z którymi współpraca handlowa została podjęta już po wejściu w życie Nowego systemu, dysponujących nadwyżkami opakowań zwrotnych Wnioskodawcy uzyskanymi nie od Wnioskodawcy - lecz z tzw. rynku (skupionymi, odebranymi, wymienionymi w trakcie działalności handlowej od innych podmiotów).
Wnioskodawca pragnie, bowiem podkreślić, że możliwa jest sytuacja, że Nowy klient będzie dysponował nadwyżkami opakowań zwrotnych pomimo, że Wnioskodawca nie prowadził z nim współpracy podczas obowiązywania Obecnego systemu.
Wnioskodawca planuje, aby ilość opakowań stanowiących nadwyżkę, przenosić w ramach współpracy handlowej z Nowym klientem na poczet przyszłych Okresów rozliczeniowych. W takim przypadku Nowy klient będzie dysponował nadwyżkami opakowań, których rozliczenie w ramach Okresu rozliczeniowego (Okresów rozliczeniowych) będzie skutkowało brakiem obowiązku wystawienia faktury.
Jak wynika z przedstawionego we wniosku pytania w przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga, m.in. czy działania Wnioskodawcy polegające na rozliczaniu ilości opakowań zwrotnych na koniec Okresu rozliczeniowego są prawidłowe z punktu widzenia podatkowego w zakresie współpracy handlowej z Nowymi klientami, dysponującymi na koniec okresu rozliczeniowego nadwyżkami opakowań pozyskanymi na rynku.
Mając na uwadze wskazane wyżej przepisy prawa oraz opis sprawy stwierdzić należy, iż proponowany sposób rozliczenia opakowań zwrotnych w przypadku Nowych klientów, dysponujących nadwyżkami opakowań uzyskanych nie od Wnioskodawcy jest nieprawidłowy.
Do opakowań tych nie mają bowiem zastosowania uregulowania wynikające z § 16 ust. 1 i ust. 2 cyt. rozporządzenia.
Skoro bowiem Wnioskodawca nie dokonał sprzedaży towarów w opakowaniu zwrotnym we wcześniejszych okresach Nowemu Klientowi, to na Wnioskodawcy nie ciążył obowiązek rozliczenia tych opakowań w oparciu o powołany przepis. Jeśli Nowy klient będzie dysponował nadwyżkami opakowań zwrotnych, które zechce przekazać Wnioskodawcy, to w takim przypadku można mówić jedynie o sprzedaży tych opakowań na rzecz Wnioskodawcy.
W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy co do braku obowiązku wystawienia na koniec okresu rozliczeniowego faktury wynikającej z ww. § 16 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, należało uznać za nieprawidłowe.
Należy jednakże zauważyć, iż faktyczna ocena wypełnienia przez Wnioskodawcę wymogów określonych obowiązującymi przepisami może być zweryfikowana tylko w toku prowadzonego postępowania kontrolnego lub podatkowego na podstawie odpowiednich przepisów proceduralnych.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, iż poruszona w przedmiotowym wniosku kwestia objęta pytaniem oznaczonym numerem 1, będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.