Stanowisko Wnioskodawcy
Wnioskodawca uważa, że z obecnych przepisów nie wynika obowiązek stosowania jednolitych zasad dotyczących rozliczania opakowań obowiązujących dla każdego kontrahenta. Zasady dotyczące rozliczania opakowań zwrotnych opisane zostały w § 16 Rozporządzenia. Przepis ten nie określa, że Wnioskodawca powinien stosować te same zasady rozliczenia opakowań zwrotnych dla wszystkich klientów. Przepis ten wspomina o umowie, która przewiduje zwrot opakowań, uzasadniając od niej termin wystawienia faktury z tytułu nie zwrócenia opakowań jednak jak wynika z tego przepisu, stosowanie umowy i określenie zasad współpracy w zakresie opakowań w tym dokumencie nie jest obligatoryjne, jeżeli przepis przewiduje, że jeżeli w umowie nie określono daty zwrotu opakowań, fakturę wystawia się nie później niż 60. dnia od dnia wydania opakowań". Jeżeli więc można nie określać zasad rozliczania opakowań w umowie to tym bardziej zdaniem Wnioskodawcy można stosować różne zasady i terminy rozliczeń tych opakowań. Wnioskodawca uważa, więc, że możliwe jest obowiązywanie jednego schematu rozliczeń dla części klientów, natomiast innego schematu rozliczeń dla innej kategorii klientów. Z obowiązujących przepisów normujących zagadnienie opakowań zwrotnych wynika jedynie, że termin rozliczenia opakowań zwrotnych jest uzależniony od istnienia umowy pomiędzy stronami. W sytuacji, gdy taka umowa funkcjonuje, fakturę dokumentującą kwotę należności z tytułu nie zwrócenia przez odbiorcę opakowań wystawia się nie później niż siódmego dnia po dniu, w którym umowa przewidywała zwrot opakowań. Jeżeli w umowie nie określono daty zwrotu opakowań, fakturę wystawia się nie później niż 60. dnia od dnia wydania opakowań - § 16 ust. 2 Rozporządzenia. Z powyższego przepisu nie wynika natomiast, że Wnioskodawca ma obowiązek uregulować stosunki handlowe ze wszystkimi kontrahentami w ten sam sposób. Wnioskodawca uzasadnia zróżnicowanie sytuacji swoich kontrahentów skala współpracy podejmowana z poszczególnymi kontrahentami/grupami kontrahentów.
Wnioskodawca zauważa, że zdarzały się będą również sytuacje, gdy współpraca z kontrahentem będzie kończona przedwcześnie z uwagi na przykład na koniec działalności danego podmiotu w branży. W takiej sytuacji Wnioskodawca zamierza wystawiać fakturę dokumentującą kwotę należności z tytułu niezwróconych opakowań po zakończenia współpracy handlowej z klientem.
Powołany powyżej pogląd znajduje uzasadnienie w szeregu interpretacji podatkowych m. in. w interpretacji podatkowej Ministra Finansów z dn. 19 stycznia 2010r. sygn. akt IBPP2/443-867/09/PH. W piśmie tym, organ podatkowy stwierdził, że: „(...)odnośnie dowolności ustalania terminu zwrotu opakowań na fakturze VAT lub umowie łączącej strony stosunku prawnego należy wskazać, iż żaden z przepisów ustawy o VAT ani ww. rozporządzenia nie zawiera regulacji w tym zakresie, a tym samym tut. Organ nie znajduje podstaw, aby któryś z przytoczonych przez Wnioskodawcę terminów uznać za sprzeczny z obowiązującymi przepisami". Podsumowując powyższe rozważania, zdaniem Wnioskodawcy w Nowym systemie można stosować różne zasady i terminy rozliczeń opakowań zwrotnych, ponieważ obowiązujące przepisy podatkowe nie zabraniają takiego kształtowania systemu rozliczania opakowań zwrotnych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. nr 177, poz. 1054) zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy.
I tak zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel /…/.
Natomiast, w myśl z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7/.../.
Z kolei zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej./…/.
Stosownie do art. 106 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.
Natomiast w myśl art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.
Zasady wystawiania faktur VAT i innych dokumentów z nimi zrównanych uregulowane zostały szczegółowo w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), zwanego dalej rozporządzeniem.
W ww. rozporządzeniu uregulowano również zagadnienia związane z fakturowaniem opakowań zwrotnych.
W myśl § 16 ust. 1 tego rozporządzenia, jeżeli podatnik sprzedał towar w opakowaniu zwrotnym, pobierając lub określając w umowie za to opakowanie kaucję, wartości opakowania nie uwzględnia się w treści faktury dokumentującej sprzedaż.
W § 16 ust. 2 ww. rozporządzenia postanowiono, iż fakturę dokumentującą kwotę należności z tytułu niezwrócenia przez odbiorcę opakowań, o których mowa w ust. 1, wystawia się nie później niż siódmego dnia po dniu, w którym umowa przewidywała zwrot opakowań. Jeżeli w umowie nie określono daty zwrotu opakowań, fakturę wystawia się nie później niż 60. dnia od dnia wydania opakowań.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega pobranie kaucji za opakowania, ale wydanie tych opakowań.
Jednakże należy zwrócić uwagę na okoliczność, iż dotyczy to takich sytuacji, w których opakowania nie zostaną zwrócone w określonym umową terminie. Opakowania te, w przypadku nie dokonania ich zwrotu w terminie ustalonym przez strony, podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, tj. tak jak dostawa towarów, a ich wydanie należy udokumentować fakturą VAT.
Jak wynika z przedstawionego we wniosku pytania w przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga czy rozliczanie opakowań zwrotnych powinno być zgodne z postanowieniami umowy oraz czy mogą być stosowane różne terminy rozliczeń z klientami.
Odnosząc się do powyższej kwestii należy na wstępie powołać się na art.. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zgodnie z którym strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Powyższa norma wyraża zasadę autonomii woli stron, określającą kompetencje podmiotów prawa cywilnego do swobodnego kształtowania stosunków cywilnoprawnych poprzez czynności prawne, a wśród nich głównie umowy.
Należy zauważyć, iż żaden z przepisów ustawy o VAT ani ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. nie ogranicza w jakikolwiek sposób terminów zwrotu opakowań zwrotnych, pozostawiając tym samym w tym zakresie pełną swobodę stronom umowy, pozwalając określić termin ten w dowolny sposób w umowie. Na szczególną uwagę w omawianej kwestii zasługuje treść § 16 ust. 2 rozporządzenia, z którego wynika obowiązek udokumentowania niezwróconych opakowań zwrotnych ciążący na dokonującym dostawy towarów wraz z opakowaniami zwrotnymi. Przepis ten wskazuje na siedmiodniowy termin na wystawienie faktury, w celu określenia momentu, od którego należy go liczyć odwołuje się bezpośrednio do umowy zawartej pomiędzy stronami. Ponadto ostatnie zdanie ww. regulacji wskazuje na termin 60-dniowy, na wypadek gdyby nie określono wyraźnego terminu zwrotu opakowań pomiędzy stronami w stosownej umowie.
Zauważa się, iż żaden z przepisów prawa nie określa też, że terminy zwrotu opakowań muszą być identyczne dla wszystkich kontrahentów.
Tak więc rozliczenie opakowań zwrotnych winno nastąpić w terminie określonym w umowie, a termin tegoż rozliczenia nie musi być jednakowy dla wszystkich klientów.
Mając powyższe na względzie stanowisko Wnioskodawcy, że z obowiązujących przepisów normujących zagadnienie opakowań zwrotnych wynika że termin rozliczania opakowań zwrotnych jest uzależniony od istnienia umowy pomiędzy stronami, oraz, że z przepisów nie wynika, że Wnioskodawca ma obowiązek uregulować stosunki handlowe ze wszystkimi kontrahentami w ten sam sposób należało uznać za prawidłowe.
Zauważyć tutaj należy, iż Wnioskodawca przewiduje rozliczenie posiadanych przez klienta opakowań zwrotnych w innym terminie niż określonym w umowie.
Jak jednak wynika z wniosku powyższe ma nastąpić w przypadku zakończenia umowy z klientem
Zatem powyższe działanie należy uznać za prawidłowe. W tym wypadku umowa zawarta z klientem została bowiem rozwiązana.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, iż poruszone w przedmiotowym wniosku kwestie objęte pytaniem oznaczonym numerem 1, 2, 3 i 5 będą przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.