INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 grudnia 2010r.
(data wpływu 20 grudnia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla prac przy elementach zewnętrznych i wewnętrznych wieży – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 20 grudnia 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla prac przy elementach zewnętrznych i wewnętrznych wieży. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W dniu 23 października 2009r. Wnioskodawca zawarł umowę z Parafią Rzymskokatolicką, reprezentowaną przez Ks.
M. - Proboszcza Parafii. Umowa została zawarta w wyniku wyboru oferty w dniu 20 października 2009r. w postępowaniu o udzielenie zamówienie publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 23 listopada 1964r. Kodeks Cywilny. Przedmiotem umowy jest: Remont hełmu - wymiana więźby dachowej oraz remont i konserwacja wieży archikatedralnej w Przemyślu celem udostępnienia turystom, Dostawa i montaż iluminacji wieży archikatedralnej, Dostawa i montaż windy dla niepełnosprawnych, Dostawa i montaż systemu kamer i monitorów, Dostawa i montaż teleskopów. Wnioskodawca wykonywał prace przy elementach zewnętrznych i wewnętrznych wieży.
Prace przy elementach zewnętrznych wieży obejmowały: konserwację cokołu kamiennego, renowację tynku cementowego, renowację tynków barwnych (ściany, pilastry), renowację gzymsów i elementów ciągnionych, renowację głowic pilastrowych i kartuszy, renowację figur - 3 szt., renowację tarcz zegara, renowację drzwi.
W rzeczywistości ww. prace polegały na: W przypadku konserwacji cokołu kamiennego prace polegały na wymianie uszkodzonych elementów i uzupełnieniu ubytków i impregnacji, Renowacja tynku cementowego, renowacja tynków barwnych (ściany, pilastry), renowacja gzymsów i elementów ciągnionych oraz renowacja głowic pilastrowych i kartuszy, polegała na naprawie rys i pęknięć oraz na malowaniu, Renowacja figur - 3 szt. - polegała na czyszczeniu i uzupełnianiu braków, naprawie rys i pęknięć, impregnacji, Renowacja tarcz zegara, polegała na wymianie tarcz zegara na nowe, Renowacja drzwi, polegała na czyszczeniu tj. ścieraniu nawierzchni oraz na malowaniu.
Prace przy elementach wewnętrznych wieży obejmowały: oczyszczenie i impregnację konstrukcji drewnianej dzwonów, oczyszczenie i impregnację części drewnianej hełmu na poziomie tarcz zegara, renowację ściany ceglanej. W rzeczywistości ww. prace polegały na: czyszczeniu i impregnowaniu mającym zapewnić ochronę ww. elementów. Aneksem z dnia 23 października 2009r. spółka zobowiązała się, że przy realizacji prac konserwatorskich zapewni udział uprawnionego konserwatora dzieł sztuki. Udział konserwatora ograniczył się jedynie do wykonania prac przy rzeźbach i detalach rzeźbiarsko-architektonicznych na wieży (pracę przy renowacji trzech sztuk figur).
Konserwator, zgodnie z aneksem do umowy powinien posiadać specjalizację i doświadczenie w konserwacji kamienia. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Jaka stawka podatku VAT znajdzie zastosowanie w przypadku robót wykonanych przez Wnioskodawcę, opisanych powyżej, a dotyczących prac przy elementach wewnętrznych i zewnętrznych wieży? Zdaniem Wnioskodawcy, prace jakie wykonywał Wnioskodawca przy elementach zewnętrznych i wewnętrznych wieży powinny zostać zakwalifikowane jako „roboty budowlane", a co za tym idzie powinny zostać opodatkowane stawką 22% oraz podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupami związanymi z tymi czynnościami.
Roboty budowlane jakie wykonywał Wnioskodawca w budynku zabytkowym związane były z remontami, polegały na czyszczeniu, malowaniu, naprawie pęknięć, rys, co oznacza, że były to roboty betoniarskie, murarskie, tynkarskie, stolarskie, malarskie, a co za tym idzie mieszczące się w dziale PKWiU 45 „Roboty budowlane", w odpowiedniej podkategorii, w zależności od rodzaju wykonywanych prac. Niniejszym oznacza to, że do opodatkowania ww. robót zastosowanie będzie miała stawka 22%. Nadzór konserwatora przy wykonywanych przez Wnioskodawcę pracach, również nie powinien wskazywać na zaliczenie prac do grupowania PKWiU 92.52, czyli „Usługi ochrony zabytków", a co za ty idzie podlegać zwolnieniu.
Przy robotach budowlanych, mieszczących się w dziale PKWiU 45 „Roboty budowlane, wykonywanych przez Wnioskodawcę, w budynkach i obiektach zabytkowych, elementem niezbędnym jest nadzór konserwatora. Oznacza to, że sam nadzór konserwatora nie powinien decydować o zastosowaniu stawki zwolnionej do usług jakie zostały wykonane przez Wnioskodawcę. Oznacza to również, że udział konserwatora nie ogranicza się jedynie do usług związanych z ochroną zabytków, które mieszczą się w grupowaniu PKWiU 92.52.12-00.00, a co za tym idzie są zwolnione. Fakt, że prace wykonywane były w budynku zabytkowym, również nie oznacza, że podlegają one zwolnieniu.
Roboty budowlane mieszczące się w dziale PKWiU 45 „Roboty budowlane" także wykonywane są w budynkach i obiektach zabytkowych. Oznacza to, że gdy Wnioskodawca wykonywał prace w obiekcie zabytkowym a były to roboty budowlane, to wówczas miejsce ma opodatkowanie wykonywanych przez niego czynności stawką 22 %. Wnioskodawca wykonywał prace konserwatorskie, które mieszczą się w grupowaniu dotyczącym „Robót budowlanych”. Usługa konserwacji zabytków mieści się również w grupowaniu „Usługi ochrony zabytków", lecz z pewnym wyjątkiem, a mianowicie usługi konserwatorskie nie mogą być pracami budowlanymi.
Oznacza to, że Wnioskodawca wykonując konserwację polegającą na pracach budowlanych nie powinien podlegać pod kategorię „ Usługi ochrony zabytków", a co za tym idzie prace przez niego wykonane powinno się opodatkować stawką 22%, a nie stawką zwolnioną. Wnioskodawca podejmując się prac w obiekcie zabytkowym miała za zadanie przeprowadzić remont i modernizację wieży archikatedralnej w Przemyślu w celu przystosowania jej do ruchu turystycznego. Remont jaki Wnioskodawca przeprowadził polegał na wykonaniu w obiekcie budowlanym, będącym zabytkiem, robót budowlanych pod nadzorem konserwatora w celu udostępnienia obiektu turystom.
Renowacja i konserwacja nie polegały np. na rekonstrukcji brakujących elementów oraz na zastosowaniu takich samych materiałów, technologii wykonania oraz wzornictwa jakie zastosowano pierwotnie. Prace wykonane przez Wnioskodawcę, zostały opisane powyżej. Z opisu wynika, że były to roboty budowlane, polegające na przeprowadzeniu zwykłego remontu Jako przykład może posłużyć sformułowanie „renowacja tarcz zegara", gdzie w rzeczywistości praca nie polegała na odtworzeniu stanu pierwotnego poprzez wymianę poszczególnych elementów i odnowienie istniejących, ale na całkowitej wymianie tarczy zegara na nową.
Zdaniem Wnioskodawcy prace jakie wykonane zostały przy bazylice dotyczą prac budowlanych, a co za tym idzie mieszczą się w grupowaniu PKWiU 45, w związku z czym prace te powinny być objęte podatkiem w wysokości 22%, co równoznaczne jest z odliczeniem podatku od zakupów związanych z tymi usługami. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących do dnia 31 grudnia 2010r., gdyż we wniosku z dnia 13 grudnia 2010r. Wnioskodawca wskazał, że wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega, odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W art. 7 ust. 1 ustawy o VAT postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Art. 41 ust. 1 ustawy o VAT określa, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 12-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jak wynika z obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010r art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.
W poz. 11 obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010r. załącznika nr 4 zostały wymienione jako zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, usługi związane z kulturą (symbol PKWiU: ex 92), w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania usługi, usługi związane z rekreacją i sportem, z wyłączeniem: usług związanych z taśmami wideo oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi, usług związanych z wyświetlaniem filmów i taśm wideo, wyświetlaniem filmów na innych nośnikach oraz filmów reklamowych i promocyjnych, usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61), wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU 92.33, 92.34.11, 92.34.12) oraz wstępu na inne imprezy sportowe, wstępu oraz wypożyczania wydawnictw (PKWiU 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą (PKWiU 92.5), 5a) usług związanych z produkcją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.11), usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.12), usług związanych z produkcją filmów i nagrań na innych nośnikach, usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań na innych nośnikach, 5b) wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72), działalności agencji informacyjnych, usług wydawniczych, usług radia i telewizji (PKWiU 92.2), z zastrzeżeniem poz. 12. Z treści objaśnienia zamieszczonego pod załącznikami do ustawy o VAT wynika, że wskazany symbol PKWiU wraz z oznaczeniem „ex” – dotyczy tylko danego wyrobu/usługi z danego grupowania.
Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki VAT tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce – nazwa usługi. Wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania – konkretnej usługi wymienionej obok symbolu PKWiU.
W świetle obowiązujcego do dnia 31 grudnia 2010r. art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Do dnia 31 grudnia 2010r., do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264, ze zm.).
W dziale 92 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z dnia 18 marca 1997r. zostały zamieszczone usługi związane z kulturą, rekreacją i sportem - pod poz. 92.52 ujęto usługi muzealnictwa oraz ochrony zabytków (PKWiU: 92.52.12 – Usługi ochrony zabytków).
Natomiast dział PKWiU 45 „Roboty budowlane” obejmuje: prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych, prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, odbudową i remontem już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną, instalowanie budynków Obiekty zabytkowe wpisane do rejestru zabytków nie posiadają odrębnej klasyfikacji wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), jednak zgodnie z ustawą z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.
U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.), podlegają opiece konserwatorskiej, zaś wszystkie prace w tych obiektach podlegają szczególnym rygorom.
Zgodnie z treścią art. 3 pkt 1, 6, 8 tej ustawy użyte w ustawie określenia oznaczają: zabytek – nieruchomość lub rzecz ruchomą, ich części lub zespoły, będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową, prace konserwatorskie – działania mające na celu zabezpieczenie i utrwalenie substancji zabytku, zahamowanie procesów jego destrukcji oraz dokumentowanie tych działań, roboty budowlane – roboty budowlane w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, podejmowane przy zabytku lub w otoczeniu zabytku.
Biorąc pod uwagę cytowane wyżej przepisy należy stwierdzić, iż świadczenie usług polegających na ochronie zabytków, sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 92.52.12, podlegało zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o VAT w związku z poz. 11 załącznika nr 4 do tej ustawy, jako niewymienione w wyłączeniach od zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, przewidzianych w punkcie 5 poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy o VAT.
Wyłączeniem, o którym mowa w pkt 5 poz. 11, nie zostały bowiem objęte generalnie usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 92.5, lecz wyłącznie wstęp oraz wypożyczanie wydawnictw (PKWiU: 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie tych usług. Z wniosku wynika, iż w dniu 23 października 2009r. Wnioskodawca zawarł umowę z Parafią Rzymskokatolicką, reprezentowaną przez Ks. M.- Proboszcza Parafii. Umowa została zawarta w wyniku wyboru oferty w dniu 20 października 2009r. w postępowaniu o udzielenie zamówienie publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 23 listopada 1964r. Kodeks Cywilny.
Przedmiotem umowy jest: Remont hełmu- wymiana więzby dachowej oraz remont i konserwacja wieży archikatedralnej w Przemyślu celem udostępnienia turystom, Dostawa i montaż iluminacji wieży archikatedralnej, Dostawa i montaż windy dla niepełnosprawnych, Dostawa i montaż systemu kamer i monitorów, Dostawa i montaż teleskopów Wnioskodawca wykonywał prace przy elementach zewnętrznych i wewnętrznych wieży.
Prace przy elementach zewnętrznych wieży obejmowały: konserwację cokołu kamiennego, renowację tynku cementowego, renowację tynków barwnych (ściany, pilastry), renowację gzymsów i elementów ciągnionych, renowację głowic pilastrowych i kartuszy, renowację figur- 3 szt., renowację tarcz zegara, renowację drzwi. Aneksem z dnia 23 października 2009r. spółka zobowiązała się, że przy realizacji prac konserwatorskich zapewni udział uprawnionego konserwatora dzieł sztuki. Udział konserwatora ograniczył się jedynie do wykonania prac przy rzeźbach i detalach rzeźbiarsko- architektonicznych na wieży (pracę przy renowacji trzech sztuk figur).
Konserwator, zgodnie z aneksem do umowy powinien posiadać specjalizację i doświadczenie w konserwacji kamienia.
Zdaniem Wnioskodawcy prace jakie zostały wykonane przy elementach zewnętrznych i wewnętrznych wieży dotyczą prac budowlanych, które mieszczą się jak wskazał Wnioskodawca w grupowaniu PKWiU 45. Mając zatem na względzie opisany we wniosku stan faktyczny oraz przywołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że o ile usługi, o których mowa we wniosku, faktycznie nie podlegają zaklasyfikowaniu do grupowania PKWiU 92.52.12-00.00 „usługi ochrony zabytków” lecz jak stwierdził Wnioskodawca mieszczą się w grupowaniu PKWiU 45, to na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, do usług tych winna znaleźć zastosowanie do dnia 31 grudnia 2010r. stawka podatku w wysokości 22%.
Należy jednocześnie zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania usług, o których mowa we wniosku, według PKWiU. Tut. organ nie jest bowiem właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji usług według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz.
GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych usług, a w razie wątpliwości Wnioskodawca może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi.
W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, to jest w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Należy zwrócić uwagę, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych ze świadczeniem usług, o których mowa we wniosku, gdyż Wnioskodawca nie zadał pytania w tej kwestii.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.