INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. organu 25 marca 2014 r., uzupełnionym pismem z 21 marca 2014 r. (data wpływu 23 czerwca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 25 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 21 marca 2014 r. (data wpływu 23 czerwca 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 11 czerwca 2014 r. znak: IBPP2/443-301/14/RSz. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: P. będące Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca) jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Zajmuje się budową lokali mieszkalnych na sprzedaż.
W dniu 02 lutego 2012 umową notarialną strony zawarły ustanowienie odrębnej własności lokali, umowę sprzedaży i ustalono sposób korzystania z nieruchomości wspólnej oraz świadczenie o potrąceniu na mocy której Spółka w celu sprzedaży ustanowiła odrębną własność trzech lokali mieszkalnych a następnie sprzedała je osobie fizycznej. W powołanej umowie z dnia 02 lutego 2012 strony dokonały potrącenia łącznej ceny sprzedaży z wierzytelnością przysługującą tej osobie fizycznej. Po potrąceniu osobie fizycznej pozostała do zapłaty reszta ceny sprzedaży.
W dniu 15.07.2013 Spółka oraz osoba fizyczna zawarły umowę odnowienia i przeniesienia własności nieruchomości lokalowej w formie aktu notarialnego, w której zawarto następujące ustalenia: Reszta ceny sprzedaży nie została przez osobę fizyczną zapłacona (nastąpiło wpisanie hipoteki przymusowej na rzecz Spółki) i w celu umorzenia zobowiązania osoba fizyczna przeniosła na rzecz Spółki własność lokalu mieszkalnego oraz wydała lokal będący przedmiotem tej umowy Spółce.
Zwrot lokalu mieszkalnego na podstawie sporządzonego aktu notarialnego z dnia 15/07/2013 dotyczy przeniesienia prawa własności lokalu w celu umorzenia zobowiązania i został dokonany na podstawie "prawa przeniesienia na rzecz Spółki własności nieruchomości". Ustanowienie odrębnej własności trzech lokali mieszkalnych na rzecz osoby fizycznej było udokumentowane fakturami VAT jak i również aktem notarialnym. Wykazany podatek VAT z tytułu sprzedaży lokali mieszkalnych został rozliczony w deklaracji VAT i odprowadzony do Urzędu Skarbowego. Wydanie lokalu mieszkalnego przez osobę fizyczną nastąpiło z chwilą podpisania aktu notarialnego.
W okresie 7 dni od sporządzonego aktu notarialnego tzw. 18/07/2013 została wystawiona faktura korygująca dokumentująca w/w transakcje. Informacje o śmierci osoby fizycznej Spółka otrzymała z biura pośrednictwa nieruchomości. Bliższa data śmierci nie jest znana, prawdopodobnie w okresie dwóch tygodni po sporządzonym akcie notarialnym. Wystawionej faktury korygującej nie udało się dostarczyć kontrahentowi osobiście ze względu na utrudniony z nim jakikolwiek kontakt. Wielokrotne próby skontaktowania się z kontrahentem osobiście, telefonicznie oraz poprzez osoby mające bezpośredni kontakt zakończyły się niepowodzeniem.
Spółka jest w posiadaniu dokumentów księgowych umożliwiających określenie kwoty rzeczywiście zapłaconej na jej rzecz z tytułu transakcji, o której mowa we wniosku. Natomiast w piśmie z 21 marca 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że: ad 1. W umowie z dnia 02 lutego 2012 były zawarte postanowienia dotyczące możliwości zwrotu lokalu.
Umowa stanowiła, iż w przypadku gdy Nabywca uchybi terminowi płatności za lokal Spółka po upływie 30 dni licząc od wyznaczonego terminu wpłaty będzie uprawniona do odstąpienia od umowy bez wyznaczania dodatkowego terminu dokonania wpłaty. ad 2. Umowa o odnowienie i umowa przeniesienia własności nieruchomości lokalowej z dnia 15 lipca 2013 została zawarta pomiędzy Sp. P. sp z o.o. a panem J.D. w formie Aktu Notarialnego Repertorium A nr …/2013. Pan J.D. oświadczył, iż nadal jest właścicielem nieruchomości lokalowej KW … Sądu Rejonowego C. oraz , że nie prowadzi działalności gospodarczej ani nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pan J.D. w celu umorzenia zobowiązania z tytułu zapłaty na rzecz Spółki reszty ceny lokalu, odsetek ustawowych za zwłokę, kosztów związanych z ich dochodzeniem oraz kosztów aktu notarialnego powstałych w związku z niewykonaniem przez niego zobowiązania przyjętego na siebie w Umowie sprzedaży zobowiązuje się do przeniesienia na rzecz tejże Spółki własności w/w lokalu.
Wobec zawarcia przez strony powyższej umowy o odnowienie następuje wygaśnięcie dotychczasowego zobowiązania J.D. wobec Spółki z tytułu reszty ceny sprzedaży lokalu, odsetek ustawowych za zwłokę, kosztów związanych z ich dochodzeniem oraz kosztów aktu notarialnego i powstanie nowego zobowiązania do przeniesienia przez niego na rzecz Spółki opisanej w/w nieruchomości lokalowej objętej Kw. Nr . Sądu Rejonowego w C. wraz z wszelkimi związanymi z jego własnością prawami. W wyniku nowego zobowiązania pan J.D. przeniósł na rzecz Spółki własność opisanego lokalu.
Następnie pan J.D. zobowiązał się do wydania lokalu będącego przedmiotem opisanej umowy w posiadanie Spółki, natomiast działający w imieniu Spółki oświadczyli, że na skutek zawarcia umowy wpisana na rzeczą tejże Spółki w dziale IV Kw. nr …. Sądu Rejonowego w C. hipoteka wygasła. ad.3. W związku zawarciem w/w umowy nastąpiło przeniesienie prawa rozporządzania jak właściciel lokalem przez Wnioskodawcę. ad.4 Od momentu sprzedaży, tj. dnia 02 lutego 2012 osoba fizyczna posiadała klucze do nabytych lokali jednakże zwróconego lokalu nie użytkowała.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Spółka może skutecznie dokonać obniżenia kwoty podatku należnego, jeżeli posiada jedynie akt notarialny dokumentujący zwrot lokalu mieszkalnego? Zdaniem Wnioskodawcy, istnieje możliwość obniżenia podatku należnego w sytuacji gdy posiada jedynie akt notarialny dokumentujący zwrot lokalu, ponieważ nie ma możliwości uzyskania potwierdzenia odbioru korekty w formie pisemnej z uwagi na śmierć osoby fizycznej. Stanowisko swoje opiera również na wyroku C-588/10 w/s Kraft Foods Polska z dnia 26.01.2012 ETS, która dopuściła możliwość obniżenia podstawy opodatkowania w VAT w szczególnych przypadkach.
Ponadto, Skarb Państwa nie został narażony na uszczuplenie podatkowe, ponieważ drugą stroną transakcji była osoba fizyczna nie będąca czynnym podatnikiem pod VAT i nie dokonała żadnych odliczeń z tytułu opisanej wyżej transakcji. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących do dnia 31 grudnia 2013 r., z uwagi na przedstawiony we wniosku opis sprawy, sformułowane pytanie oraz własne stanowisko w sprawie oceny prawnej.
Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał bowiem, że 18 lipca 2013 r. została wystawiona faktura korygująca dokumentująca w/w transakcję. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W treści tego artykułu, mowa jest bowiem o tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do rozporządzania nią jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności.
Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności” lecz jako własność ekonomiczną. W tym znaczeniu własność ekonomiczna to sytuacja, w której – z punktu widzenia aspektów ekonomicznych oraz w rozumieniu potocznym – należałoby uznać kogoś za właściciela rzeczy, np. posiadacza nieruchomości, której wydaniu nie towarzyszyło przeniesienie własności w formie aktu notarialnego. W każdym razie w przypadku przejścia własności ekonomicznej ma miejsce dostawa towarów. Czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym. Dostawa towarów nie ogranicza się więc wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.
Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów, wystarczy że podmiot nabędzie tzw. własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i dysponowania uzyskanym towarem. Przykładowo dostawą towarów będzie faktyczne rozporządzanie nieruchomością nawet bez zachowania formy aktu notarialnego, sprzedaż rzeczy znalezionej, której własności znalazca jeszcze nie nabył. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.
Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. W myśl art. 29 ust. 4, ww. ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.
Na podstawie art. 29 ust. 4a ustawy – w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę.
Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.
Na mocy art. 29 ust. 4b ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w: eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów; dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy; pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku.
Przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29 ust. 4c ustawy). Z powołanych przepisów wynika, że podstawa opodatkowania w odniesieniu do czynności odpłatnych to, co do zasady, kwota należna z tytułu dostawy towarów i świadczenia usług.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Szczegółowe zasady wystawiania i przechowywania faktur oraz faktur korygujących określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U.
Nr 68, poz. 360, ze zm.). Stosownie do art. 506 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121), jeżeli w celu umorzenia zobowiązania dłużnik zobowiązuje się za zgodą wierzyciela spełnić inne świadczenie albo nawet to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej, zobowiązanie dotychczasowe wygasa (odnowienie). Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług, zajmuje się budową lokali mieszkalnych na sprzedaż.
W dniu 02 lutego 2012 umową notarialną strony zawarły ustanowienie odrębnej własności lokali, umowę sprzedaży i ustalono sposób korzystania z nieruchomości wspólnej oraz świadczenie o potrąceniu, na mocy której Spółka w celu sprzedaży ustanowiła odrębną własność trzech lokali mieszkalnych a następnie sprzedała je osobie fizycznej. W umowie z dnia 02 lutego 2012 były zawarte postanowienia dotyczące możliwości zwrotu lokalu. Umowa stanowiła, iż w przypadku gdy Nabywca uchybi terminowi płatności za lokal Spółka po upływie 30 dni licząc od wyznaczonego terminu wpłaty będzie uprawniona do odstąpienia od umowy bez wyznaczania dodatkowego terminu dokonania wpłaty.
W powołanej umowie z dnia 02 lutego 2012 strony dokonały potrącenia łącznej ceny sprzedaży z wierzytelnością przysługującą tej osobie fizycznej. Po potrąceniu osobie fizycznej pozostała do zapłaty reszta ceny sprzedaży. W dniu 15 lipca 2013 r. Spółka oraz osoba fizyczna zawarły umowę odnowienia i przeniesienia własności nieruchomości lokalowej w formie aktu notarialnego.
W umowie tej pan J.D. w celu umorzenia zobowiązania z tytułu zapłaty na rzecz Spółki reszty ceny lokalu, odsetek ustawowych za zwłokę, kosztów związanych z ich dochodzeniem oraz kosztów aktu notarialnego powstałych w związku z niewykonaniem przez niego zobowiązania przyjętego na siebie w Umowie sprzedaży zobowiązał się do przeniesienia na rzecz tejże Spółki własności w/w lokalu. Wobec zawarcia przez strony powyższej umowy o odnowienie nastąpiło wygaśnięcie dotychczasowego zobowiązania J.D. wobec Spółki i powstanie nowego zobowiązania do przeniesienia przez niego na rzecz Spółki opisanej w/w nieruchomości lokalowej objętej Kw.
Nr … Sądu Rejonowego w C. wraz z wszelkimi związanymi z jego własnością prawami. W wyniku nowego zobowiązania pan J.D. przeniósł na rzecz Spółki własność opisanego lokalu. Następnie pan J.D. zobowiązał się do wydania lokalu będącego przedmiotem opisanej umowy w posiadanie Spółki, natomiast działający w imieniu Spółki oświadczyli, że na skutek zawarcia umowy wpisana na rzeczą tejże Spółki w dziale IV Kw. nr … Sądu Rejonowego w C. hipoteka wygasła. W związku zawarciem w/w umowy nastąpiło przeniesienie prawa rozporządzania jak właściciel lokalem. Od momentu sprzedaży, tj. dnia 02 lutego 2012 osoba fizyczna posiadała klucze do nabytych lokali jednakże zwróconego lokalu nie użytkowała.
Wnioskodawca ma wątpliwość, czy może skutecznie dokonać obniżenia kwoty podatku należnego, jeżeli posiada jedynie akt notarialny dokumentujący zwrot lokalu mieszkalnego. Z punktu widzenia opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług istotne jest nie tyle przeniesienie prawa własności, lecz przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Zatem chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.
Użycie określenia „jak właściciel” oznacza, że moment powstania obowiązku podatkowego nie jest uzależniony od przeniesienia prawa własności rzeczy, ale uzyskania możliwości ekonomicznego dysponowania rzeczą przez nabywcę. Należy podkreślić, że moment wydania należy zawsze oceniać, traktując tę czynność jako czynność faktyczną. Tym samym, w przypadku dostawy lokali wydanie rzeczy oderwane od przeniesienia jej własności, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, może nastąpić w momencie innym niż sporządzenie aktu notarialnego.
W przedmiotowej sprawie istotne jest rozstrzygnięcie czy zachodzą przesłanki faktyczne do obniżenia podstawy opodatkowania, określone w przepisach dotyczących podatku od towarów i usług. Art. 29 ust. 4 ustawy wymienia m.in. wartość zwróconych towarów. Należy zatem zwrócić uwagę, czy w przedstawionym stanie faktycznym nastąpił zwrot lokalu, czy też nastąpiły inne okoliczności, które nie uprawniają Wnioskodawcy do obniżenia kwoty podatku należnego. Z wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonał dostawy trzech lokali mieszkalnych osobie fizycznej, nastąpiło ich wydanie, przeniesienie prawa do rozporządzania tymi lokalami jak właściciel, od momentu sprzedaży.
Następnie, z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że umową zawartą w dniu 15 lipca 2013 r. nastąpiło przeniesienie prawa do rozporządzania ww. nieruchomością lokalową na rzecz Wnioskodawcy. W umowie tej, tj. umowie o odnowienie i przeniesienie własności nieruchomości lokalowej, osoba fizyczna tj. pan D. w celu umorzenia zobowiązania zobowiązał się za zgodą Wnioskodawcy do spełnienia na rzecz Wnioskodawcy nowego zobowiązania - wydania lokalu mieszkalnego, którego był właścicielem w posiadanie Spółki wraz z wszelkimi związanymi z jego własnością prawami.
Na skutek zawarcia tej umowy nastąpiło przeniesienie prawa do rozporządzania lokalem na Wnioskodawcę oraz jednocześnie wygasła ustanowiona na rzecz Wnioskodawcy hipoteka. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, wbrew stanowisku Wnioskodawcy, że w wyniku zawartej w dniu 15 lipca 2013 r. umowy o odnowienie i przeniesienie własności lokalowej, nie nastąpił zwrot lokalu mieszkalnego, lecz nastąpiło przeniesienie prawa do rozporządzania towarem (lokalem mieszkalnym) jak właściciel, które w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi odpłatną dostawę towaru.
Sporządzenie aktu notarialnego stanowi w tym przypadku umowę sprzedaży pomiędzy panem D. a Wnioskodawcą, w której pan D. zobowiązał się do wydania lokalu w posiadanie Wnioskodawcy, w wyniku czego wygasła wpisana na rzecz Spółki hipoteka i nie stanowi podstawy do uznania za zwrot lokalu mieszkalnego, który stanowiłby podstawę do obniżenia podstawy opodatkowania z tytułu sprzedaży dokonanej w dniu 2 lutego 2012 r. W konsekwencji należy więc stwierdzić, że Wnioskodawca nie miał podstawy do wystawienia faktury korygującej sprzedaż dokonaną w dniu 2 lutego 2012 r., a tym samym nie przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego z tytułu wystawienia tej faktury korygującej.
Natomiast, powołany przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 26 stycznia 2012 r. w sprawie C-588/10 Ministerstwo Finansów przeciwko Kraft Foods Polska S.A., nie znajdzie zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż dotyczy on sytuacji, gdy podatnik miał podstawę do wystawienia faktury korygującej, a taka w opisanej sprawie nie miała miejsca.
W tym stanie rzeczy stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym istnieje możliwość obniżenia podatku należnego w sytuacji gdy posiada jedynie akt notarialny dokumentujący zwrot lokalu, ponieważ nie ma możliwości uzyskania potwierdzenia odbioru korekty w formie pisemnej z uwagi na śmierć osoby fizycznej, należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego.
Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 ustawy Ordynacja podatkowa - rozpatrzone. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 14b § 3 cyt. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, składający wniosek o interpretację jest zobowiązany do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Podany we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice dokonanej wykładni oraz granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U.
Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.