INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Instytutu, przedstawione we wniosku z dnia 13 grudnia 2007r. (data wpływu 17 grudnia 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 marca 2008r.
(data wpływu 11 marca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy w odniesieniu do realizowanego projektu istnieje możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub w części – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 grudnia 2007r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie czy w odniesieniu do realizowanego projektu istnieje możliwość odliczania podatku VAT w całości lub w części. Wniosek powyższy został uzupełniony pismem z dnia 6 marca 2008r.
(data wpływu 11 marca 2008r.) znak: I/126/08, będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 28 lutego 2008r. znak: IBPP2/443-369/07/UH. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Instytut realizuje projekt unijny finansowany przez ZPORR: Nr projektu... „Rynek pracy a aspiracje zawodowe i edukacyjne młodzieży województwa o. Stan i prognoza”. Projekt jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego oraz ze środków budżetu państwa. Projekt jest zgodny z prawem zamówień publicznych (Dz. U. z 2004r. Nr 19, poz. 177, art. 4).
Wojewódzki Urząd Pracy zwrócił się do Instytutu o przedłożenie zaświadczenia o tym „czy w odniesieniu do realizowanego projektu istnieje możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub części”. Dlatego też Wnioskodawca, ze względu na zalecenia Komisji Europejskiej dotyczące tworzenia odpowiednich procedur zapewniających wiarygodność informacji w sprawie kwalifikalności podatku VAT dla projektów realizowanych w ramach ZPORR skierował przedmiotowe zapytanie. W uzupełnieniu do przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca stwierdził, iż w związku z realizacją ww. projektu nie wykonuje żadnej usługi i nie powstał też żaden towar.
Projekt ten oraz wykonywane w związku z nim czynności nie są kierowane do żadnego konkretnego odbiorcy. Zainteresowane projektem wszystkie instytucje oraz osoby mają do niego swobodny oraz nieodpłatny dostęp. Wnioskodawca nie pobiera jakichkolwiek opłat w związku z dostępem do publikacji będącej efektem badań przeprowadzonych w projekcie. W związku z realizacją projektu poniesiono koszty z tytułu zakupu materiałów biurowych, kserowania ankiet, wynajmu powierzchni biurowych. Ze środków na realizację projektu pokryto także koszty związane z wydaniem książki oraz honoraria dla autorów.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w odniesieniu do realizowanego projektu ZPORR opisanego powyżej istnieje możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub części? Przedstawiając swoje stanowisko Wnioskodawca stwierdził, że Wnioskodawca jest płatnikiem podatku VAT (w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy o jednostkach badawczo- rozwojowych) w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu powierzchni biurowych. Zapytanie dotyczy odrębnego projektu badawczego finansowanego przez ZPORR.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie ma możliwości odliczenia podatku VAT, co wynika z faktu, iż cały projekt jest zwolniony z podatku VAT, gdyż podlega on art. 2 ust. 1, 2, 3 wspomnianej ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 2 ust. 1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 5 lipca 1985r. o jednostkach badawczo-rozwojowych (t.j. Dz. U. z 2001r.
Nr 33, poz. 388 ze zm.) do zadań jednostek badawczo-rozwojowych w szczególności należy: prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych, przystosowanie wyników prowadzonych prac do zastosowania w praktyce oraz upowszechnianie wyników tych prac, realizacja zadań związanych z prowadzonymi przez nią badaniami naukowymi lub pracami rozwojowymi, określonych w statucie jednostki. Jednostki badawczo-rozwojowe posiadające odpowiednie warunki materialne i techniczne mogą prowadzić szkolenia specjalistyczne oraz różne formy kształcenia ustawicznego. Jednostki badawczo-rozwojowe prowadzące badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie nauk medycznych uczestniczą w systemie ochrony zdrowia.
Jednostki badawczo-rozwojowe mogą prowadzić inną niż określona w ust. 1 pkt 1 działalność gospodarczą na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.), w zakresie i formach określonych w statutach tych jednostek. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Zatem przez pojęcie świadczenia, zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Świadczenie, o którym mowa powyżej zakłada istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą, konsumentem). Tym samym w pojęciu świadczenia na rzecz, mieszczą się świadczenia na rzecz podmiotów i osób trzecich.
Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku w sprawie C-16/93 – R. J. Tolsma orzekł, iż świadczenie usług realizowane jest za wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 2(1) Szóstej Dyrektywy i stąd podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaistnienie czynności opodatkowanej ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy istnieje ścisły związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymywanego wynagrodzenia oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie strony umowy określiły wynagrodzenie należne z tytułu danego świadczenia.
Jeśli zatem z zawartych umów na wykonanie usług naukowo-badawczych wynika, że nie jest dokonywane żadne świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wówczas nie występuje w rozumieniu przepisów art. 8 ust. 1 ustawy świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W sytuacji natomiast gdy usługa badawcza jest realizowana na zlecenie na rzecz zamawiającego, który będzie odbiorcą usługi, dysponentem czy zarządzającym prawami do wykorzystania efektów prac naukowo-badawczych, wówczas czynność taką należy uznać za świadczenie usług, podlegającą opodatkowaniu.
O rozstrzygnięciu, czy określona usługa naukowo-badawcza podlega opodatkowaniu czy też nie, decydują zatem warunki umowy zawartej pomiędzy zleceniodawcą a jednostką badawczą. Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca realizuje projekt unijny finansowany przez Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionu pt. „Rynek pracy a aspiracje zawodowe i edukacyjne młodzieży województwa opolskiego. Stan i prognoza”. Wnioskodawca nie wykonuje żadnej usługi oraz w związku z realizacją tego projektu nie powstał żaden towar. Przedmiotowy projekt oraz wykonywane w związku z nim czynności nie są kierowane do żadnego konkretnego odbiorcy.
Wszystkie instytucje oraz osoby zainteresowane ww. projektem mają do niego swobodny oraz nieodpłatny dostęp. Wnioskodawca nie pobiera żadnych opłat z tytułu dostępu do publikacji, które są efektem badań przeprowadzonych w projekcie. W związku z realizacją projektu Wnioskodawca poniósł koszty z tytułu zakupu materiałów biurowych, kserowania ankiet, wynajmu powierzchni biurowych oraz wydania książki i honoraria dla autorów.
Ponieważ w przedmiotowej sprawie nie występuje określony świadczeniobiorca, oznacza to, że Wnioskodawca wykonując badania naukowe nie świadczy żadnych usług na rzecz innych podmiotów, tym samym wykonywanie czynności w ramach realizacji projektu badawczego nie stanowią usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym nie podlegają one opodatkowaniu tym podatkiem. Wobec powyższego Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z zakupów służących realizacji ww. projektu. Nie ma zatem możliwości odliczenia podatku od towarów i usług od zakupów związanych z realizacją ww. projektu w całości bądź w części.
Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.