INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 5 maja 2010r. (data wpływu 12 maja 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 sierpnia 2010r.
(data wpływu 10 sierpnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia stawki podatku dla usług transportowych wykonywanych dla zakładów opieki zdrowotnej, szpitali i stacji dializ – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 maja 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia stawki podatku dla usług transportowych wykonywanych dla zakładów opieki zdrowotnej szpitali i stacji dializ. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 sierpnia 2010r.
(data wpływu 10 sierpnia 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tyt. organu z dnia 26 lipca 2010r. znak: IBPP2/443-426/10/ICz. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca zajmuje się świadczeniem usług transportowych dla zakładów opieki zdrowotnej, szpitali, stacji dializ. Posiada transport samochodowy przystosowany do przewozu osób. Zajmuje się dowozem osób na dializy, na badania specjalistyczne, transportem krwi, organów do przeszczepów itp.
W Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007) usługi te zostały sklasyfikowane jako działalność pogotowia ratunkowego PKD 8690 B. Do tej pory do wykonywanych usług Wnioskodawca stosował stawkę 7%, zgodnie z załącznikiem nr 3 ustawy VAT poz. 152 jako usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej wyłącznie przez instytucje, których usługi te nie są zwolnione od podatku. W piśmie uzupełniającym z dnia 5 sierpnia 2010r. Wnioskodawca wskazał, iż jego działalność mieści się w klasyfikacji PKWiU pod symbolem 85.14.14 obecnie 86.90.19 jako usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane.
Do ich świadczeń posiada 11 samochodów specjalnie do tego celu wyposażonych w sygnalizatory świetlne i głosowe (zdjęcia w załączeniu). Samochody są oznakowane zgodnie z wymogami unijnymi dla celów ratownictwa medycznego. Wyposażone są w butle tlenowe, nosze transportowe, ponadto jeden z samochodów jest przystosowany do przewozu osób na wózkach inwalidzkich. Usługi świadczone są wyłącznie dla podmiotów służby zdrowia, typu: szpitale, stacje dializ, przychodnie. Cały personel używa odzieży specjalistycznej dla celów ratownictwa medycznego.
Ponieważ Wnioskodawca świadczy tylko te usługi, uważa że powinien korzystać ze zwolnienia VAT w trybie art. 43 ust. 1 pkt 1 załącznik nr 4 poz. 9 ustawy VAT, jako usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej. Zdaniem Wnioskodawcy stosowana do chwili obecnej stawka 7% VAT (załącznik nr 4 poz. 152 ustawy VAT) jest dla niego bardzo niekorzystna. Firmy świadczące te same usługi jako NZOZ-y uważające się za przedmiotowo zwolnione z VAT, dysponujące gorszym sprzętem i wyposażeniem niż Wnioskodawca, przystępując do przetargów są dla niego konkurencyjni z uwagi na to, iż ich usługi są tańsze w stosunku do jego.
Ponadto samochody Wnioskodawcy nie spełniają wymogów samochodów ciężarowych w związku z czym VAT od paliwa jest nie do odliczenia. Wnioskodawca uważa, że na podstawie ustawy z dn. 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług, przedmiotowe usługi powinny korzystać ze zwolnienia bez względu na status instytucji. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy tego rodzaju usługi zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 załącznik nr 4 poz. 9 ustawy VAT, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku? Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi, w opisanym zakresie zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 zał. 4 poz. 9, powinny korzystać ze zwolnienia VAT.
Przepisy ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, dotyczące zwolnienia z opodatkowania usług w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, nie różnicują sytuacji prawnopodatkowej w tym zakresie od formy prawnej podatnika świadczącego tego rodzaju usługi. Brak jest w tym przypadku różnicowania na podmioty które funkcjonują jako jednostki publicznej służby zdrowia oraz na podmioty prawa prywatnego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W świetle przepisów ww. ustawy, stawka podatku od towarów i usług zależy od określenia przedmiotu opodatkowania.
Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT towary, w rozumieniu tej ustawy, to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Natomiast stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Dla prawidłowego określenia stawki podatku od towarów i usług w odniesieniu do czynności, które są usługami w rozumieniu przepisów art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, niezbędne jest zatem ustalenie symbolu PKWiU, gdyż ustawodawca odsyła do klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.
Klasyfikacje te służą identyfikacji towarów i usług opodatkowanych stawkami niższymi niż 22% oraz zwolnionych od tego podatku. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku Nr 4 do ustawy. Pod poz. 9 tego załącznika wymienione zostały usługi określone symbolem PKWiU ex 85 - Usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU 85.2).
Oznaczenie w załączniku danej grupy „ex” oznacza, że stawka podatku odnosi się tylko do danej usługi z danego grupowania. Z powyższego przepisu wynika, iż jedynie usługi weterynaryjne (PKWiU 85.2) - choć także zaliczone do usług w zakresie ochrony zdrowia - wyłączone zostały ze zwolnienia przedmiotowego od podatku od towarów i usług obejmującego omawiane usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej (PKWiU ex 85).
Jak wskazuje analiza grupowania statystycznego oznaczonego symbolem PKWiU 85, zakres przedmiotowy usług w zakresie ochrony zdrowia jest szeroki i obejmuje: usługi świadczone przez szpitale, usługi medyczne świadczone przez przychodnie i praktyki lekarskie, usługi stomatologiczne oraz usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego, pozostałe (w tym usługi położnych, pielęgniarek, fizykoterapeutów i innych osób zajmujących się usługami paramedycznymi, usługi pogotowia ratunkowego, usługi świadczone przez laboratoria medyczne oraz usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane).
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, Wnioskodawca zajmuje się świadczeniem usług transportowych dla zakładów opieki zdrowotnej, szpitali, stacji dializ. Posiada transport samochodowy przystosowany do przewozu osób. Zajmuje się dowozem osób na dializy, na badania specjalistyczne, transportem krwi, organów do przeszczepów itp.
W Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007) usługi te zostały sklasyfikowane jako działalność pogotowia ratunkowego PKD 8690 B. Do tej pory do wykonywanych przez usług Wnioskodawca stosował stawkę 7% zgodnie z załącznikiem nr 3 ustawy VAT poz. 152 jako usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, wyłącznie przez instytucje, których usługi te nie są zwolnione od podatku. Wnioskodawca wskazał, iż jego działalność mieści się w klasyfikacji PKWiU pod symbolem 85.14.14 obecnie 86.90.19 jako usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane.
Do ich świadczeń posiada 11 samochodów specjalnie do tego celu wyposażonych w sygnalizatory świetlne i głosowe (zdjęcia w załączeniu). Samochody są oznakowane zgodnie z wymogami unijnymi dla celów ratownictwa medycznego. Wyposażone są w butle tlenowe, nosze transportowe, ponadto jeden z samochodów jest przystosowany do przewozu osób na wózkach inwalidzkich. Usługi świadczone są wyłącznie dla podmiotów służby zdrowia, typu: szpitale, stacje dializ, przychodnie. Cały personel używa odzieży specjalistycznej dla celów ratownictwa medycznego.
W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż usługi świadczone przez Wnioskodawcę, o ile faktycznie mieszczą się w grupowaniu PKWiU 85.14.14, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z poz. 9 załącznika Nr 4 do tej ustawy. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Należy w tym miejscu wyjaśnić, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności przedstawionego we wniosku przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania świadczonych przez niego usług według PKWiU.
Wskazane we wniosku ww. zaklasyfikowanie potraktowano jako element przedstawionego stanu faktycznego, bez dokonywania oceny jego prawidłowości. Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji ww. usług do właściwego grupowania statystycznego, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz.
GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak, więc to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania ww. usług, a w razie wątpliwości Wnioskodawca może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi.
Należy także zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.