INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2009r. (data wpływu 23 czerwca 2009r.) uzupełnionym pismem z dnia 24 lipca 2009r. (data wpływu 27 lipca 2009r.) oraz pismem z dnia 24 lipca 2009r.
(data wpływu 3 sierpnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z planowaną realizacją inwestycji finansowanej w 65% dotacją w ramach działania RPO 1.1.2. z Unii Europejskiej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 czerwca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z planowaną realizacją inwestycji finansowanej w 65% dotacją w ramach działania RPO 1.1.2. z Unii Europejskiej. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 lipca 2009r. (data wpływu 27 lipca 2009r.) oraz pismem z dnia 24 lipca 2009r. (data wpływu 3 sierpnia 2009r.).
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca prowadzi ośrodek szkolenia kierowców jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Wnioskodawca korzysta z przedmiotowego zwolnienia z VAT, gdyż nauka jazdy to usługa w zakresie edukacji. Wnioskodawca stara się o dotację na inwestycję w ramach działania RPO 1.1.2. z Unii Europejskiej. Ponieważ Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania podatku VAT, do kosztów kwalifikowanych zaliczył podatek VAT od zakupionych środków trwałych (motor, samochód nauki jazdy, komputer, wideoprojektor).
Aby uzyskać dotację Wnioskodawca musi dostarczyć indywidualną interpretację z Izby Skarbowej, iż nie ma możliwości odzyskania podatku VAT. W uzupełnieniach wniosku z dnia 24 lipca 2009r. (data wpływu 27 lipca 2009r.) oraz z dnia 24 lipca 2009r. (data wpływu 3 sierpnia 2009r.) Wnioskodawca zmienił brzmienie zadanego pytania oraz swojego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia w sposób podany poniżej. Dla celów niniejszej interpretacji przyjęto pytanie i stanowisko sformułowane w tych pismach.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca prowadząc działalność nauki jazdy (PKWiU 80.41.11-00) ma prawo do odliczenia podatku VAT, jeśli nie jest płatnikiem VAT, ponieważ świadczone przez jego firmę usługi są zwolnione z podatku VAT z mocy ustawy? Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on prawa do odliczenia podatku VAT, skoro nie jest płatnikiem podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Jak wynika z powyższego, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom VAT oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi.
Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione podmiotowo lub przedmiotowo, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o VAT.
Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi, wymienione w załączniku nr 4 do tej ustawy.
W poz. 7 przedmiotowego załącznika, tj. w „Wykazie usług zwolnionych od podatku”, wymienione zostały usługi o symbolu PKWiU ex 80 (gdzie „ex” oznacza, że zwolnienie dotyczy danej usługi z danego grupowania) – usługi w zakresie edukacji. Zaznaczyć należy, że ustawodawca nie wyszczególnił żadnych usług w zakresie edukacji, dla których zwolnienie to nie miałoby zastosowania. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi ośrodek szkolenia kierowców jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Wnioskodawca korzysta z przedmiotowego zwolnienia z VAT, gdyż nauka jazdy to usługa w zakresie edukacji.
Wnioskodawca stara się o dotację na inwestycję w ramach działania RPO 1.1.2. z Unii Europejskiej. Ponieważ Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania podatku VAT, do kosztów kwalifikowanych zaliczył podatek VAT od zakupionych środków trwałych (motor, samochód nauki jazdy, komputer, wideoprojektor).
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż o ile planowane do zakupu środki trwałe (motor, samochód nauki jazdy, komputer, wideoprojektor) służyć będą tylko i wyłącznie realizacji usług edukacyjnych, korzystających ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z poz. 7 załącznika nr 4 do tej ustawy, to Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.
Należy jednocześnie zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania świadczonej przez niego usługi według PKWiU. Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji świadczonej przez Wnioskodawcę usługi według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz.
GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.