INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 24 marca 2014r.
(data wpływu 25 marca 2014r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług wynajmu lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 marca 2014r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie opodatkowania usług wynajmu lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą (handel i gastronomia).
Z uwagi na charakter działalności jest płatnikiem podatku VAT czynnym. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie, które chciałaby wynająć. Mieszkanie nie jest składnikiem majątku jej przedsiębiorstwa i z umowy najmu zostanie odprowadzony zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 8,5%. Wnioskodawczyni może wynająć mieszkanie osobie prywatnej lub firmie, zachowując w obu przypadkach mieszkaniowy cel najmu (firma będzie udostępniać mieszkanie swoim pracownikom w celach mieszkaniowych).
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Wnioskodawczyni prosi o jednoznaczne określenie stawki podatku VAT w kontekście następującej sytuacji: Wnioskodawczyni wynajmie mieszkanie osobie prywatnej w celach mieszkaniowych. Umowa będzie podpisana z osobą prywatną. Stanowisko Wnioskodawczyni: Bez względu na stronę umowy najmu: czy jest to osoba prywatna, czy jest to firma, usługa najmu zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług jest zwolniona z podatku VAT pod warunkiem zachowania mieszkaniowego charakteru i celu najmu (firma wynajmuje mieszkanie celem udostępnienia go swoim pracownikom w celach mieszkaniowych).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w kwestii objętej przywołanym wyżej pytaniem (oznaczonym we wniosku nr 1) uznaje się za prawidłowe. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że z uwagi na formę w jakiej Wnioskodawczyni przedstawiła we wniosku swoje stanowisko, co spowodowało brak możliwości wydzielenia fragmentu tego stanowiska odnoszącego się wyłącznie do kwestii objętej wskazanym wyżej pytaniem, przywołano powyżej całe stanowisko Wnioskodawczyni dotyczące kwestii opodatkowania usługi najmu mieszkania.
Trzeba jednakże podkreślić, że podjęta w niniejszej interpretacji ocena prawidłowości stanowiska Wnioskodawczyni odnosi się wyłącznie do tej części jej stanowiska, która dotyczy opodatkowania usługi najmu mieszkania osobie fizycznej na cele mieszkaniowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Stawka podatku, na postawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT w okresie od 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2016r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe. Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu/dzierżawy nieruchomości mieszkalnych na cele mieszkaniowe. Przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące: świadczenie usługi na własny rachunek, charakter mieszkalny nieruchomości, mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy. Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od podatku.
Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala na zastosowanie zwolnienia. Powyższe wskazuje, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlega wyłącznie świadczenie usług w zakresie wynajmowania nieruchomości, po pierwsze o charakterze mieszkalnym, po drugie - na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). W związku z tym zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.
Przy czym przepis nie uzależnia zastosowania zwolnienia od rodzaju czy formy prawnej podmiotu świadczącego usługę jak i od podmiotu nabywającego tę usługę. Zatem tylko w przypadku, gdy podmiot świadczy usługę wynajmu/dzierżawy nieruchomości o charakterze mieszkalnym, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe przysługuje mu zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni posiada mieszkanie, które chciałaby wynająć. Mieszkanie nie jest składnikiem majątku jej przedsiębiorstwa i z umowy najmu zostanie odprowadzony zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 8,5%.
Wnioskodawczyni przewiduje sytuację, w której wynajmie mieszkanie osobie prywatnej w celach mieszkaniowych, tj. zachowując mieszkaniowy cel najmu. Odnosząc zatem powołany wyżej stan prawny do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w sytuacji gdy Wnioskodawczyni wynajmie nieruchomość o charakterze mieszkalnym (mieszkanie) osobie prywatnej w celach mieszkaniowych, wówczas usługa w tym zakresie korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT. Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni w kwestii objętej pytaniem nr 1 należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pytania nr 1. Natomiast ocena stanowiska Wnioskodawczyni dotycząca zagadnień objętych pozostałymi pytaniami będzie przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.