INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2009r. (data wpływu 14 lipca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 września 2009r.
(data wpływu 23 września 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy od zakupu artykułów spożywczych dla pracowników oraz dla kontrahentów Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 lipca 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy uznania czy od zakupu artykułów spożywczych dla pracowników oraz kontrahentów Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 23 września 2009r. (data wpływu 23 września 2009r.). W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca (Spółka) zajmuje się produkcją farb i lakierów przemysłowych (działalność opodatkowana VAT). dla zatrudnionych pracowników: kawę, herbatę, cukier, mleczko do kawy, dla kontrahentów spółki na spotkania odbywające się w siedzibie spółki: kawę, herbatę, cukier, mleczko do kawy, ciastka (np. pieguski, paluszki, pierniczki) oraz soki owocowe w kartonach. Natomiast w piśmie z dnia 23 września 2009r.
(stanowiącym uzupełnienie przedmiotowego wniosku z dnia 9 lipca 2009r.) Wnioskodawca wskazał, że: zakup artykułów spożywczych, tj. napojów w postaci wody mineralnej, kawy, herbaty, cukru, mleczka do kawy dla pracowników fizycznych Spółki wynika z art. 232 ustawy Kodeks Pracy oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej (Dz. U. Nr 60, poz. 279), zakup artykułów spożywczych dla pozostałych pracowników (pracowników umysłowych) nie wynika wprost z wyżej cytowanych przepisów lecz z wewnętrznego ustalenia pracodawcy.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy od ww. zakupów zakupu artykułów spożywczych dla pracowników oraz dla kontrahentów Wnioskodawca ma prawo do odliczenia VAT-u? Zdaniem Wnioskodawcy zapewnienie pracownikom ww. artykułów spożywczych do zużycia wyłącznie w trakcie wykonywania codziennych obowiązków w pracy jest przekazaniem związanym z prowadzoną przez niego działalnością, ponieważ służy poprawieniu warunków pracy, zwiększeniu wydajności pracy co w konsekwencji przenosi się na wydajność firmy. Przekazywane produkty zużywane są wyłącznie w miejscu pracy, wyklucza to więc możliwość realizowania celów osobistych pracowników.
Poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na zakup ww. artykułów spożywczych uprawniają go zatem do odliczenia VAT, są bowiem związane z działalnością opodatkowaną firmy. Jednocześnie czynność ta nie rodzi obowiązku jej opodatkowania, ponieważ zużycie towarów na potrzeby Spółki nie jest wymienione jako zdarzenie rodzące obowiązek podatkowy w VAT przekazanie to ma bezpośredni związek z działalnością Spółki. W opinii Wnioskodawcy, dotyczy to również wydawania przedmiotowych artykułów w formie poczęstunku w siedzibie firmy kontrahentom. One również mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością Spółki.
Reasumując zdaniem Wnioskodawcy VAT wynikający z faktur dokumentujących zakup ww. artykułów spożywczych zarówno dla pracowników jak i kontrahentów spółki będzie podlegał odliczeniu, gdyż zakup ww. artykułów spożywczych służy do wykonywania czynności opodatkowanych. Nie jest to również czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Kwestie dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały uregulowane w Dziale IX ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Natomiast zgodnie z uregulowaniami art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z zakupionymi towarami, uzależnione jest od powiązania tych zakupów z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.
W stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, iż w ramach prowadzonej działalności zakupuje artykuły spożywcze: dla zatrudnionych pracowników: kawę, herbatę, cukier, mleczko do kawy, dla kontrahentów Spółki na spotkania odbywające się w siedzibie Spółki: kawę, herbatę, cukier, mleczko do kawy, ciasta (np. pieguski, pierniczki) oraz soki owocowe w kartonach). Wnioskodawca wskazał także, iż jego działalność jest opodatkowana podatkiem VAT. W ocenie Wnioskodawcy, zapewnienie pracownikom ww. artykułów spożywczych w trakcie wykonywania codziennych obowiązków w pracy, jak również wydanie przedmiotowych artykułów w formie poczęstunku w siedzibie firmy kontrahentom, ma związek z jego działalnością.
Mając na względzie ww. przepisy należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem ww. towarów, jeżeli istnieje związek pomiędzy zakupem a wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych i jednocześnie nie zachodzą ograniczenia tego prawa określone w art. 88 ustawy o VAT. W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach informuje, że poruszona w przedmiotowym wniosku kwestia opodatkowania podatkiem VAT wydania artykułów spożywczych dla zatrudnionych pracowników oraz dla kontrahentów Spółki, będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.