INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2013r. (data wpływu 20 czerwca 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 września 2013r.
(data wpływu 13 września 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntu przez osobę fizyczną – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 20 czerwca 2013r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntu przez osobę fizyczną. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 9 września 2013r. (data wpływu 13 września 2013r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 5 września 2013r. znak: IBPP2/443-570/13/ICz.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny: Aktem notarialnym z dnia 27 maja 2013r. Rep. A Nr (…). Wnioskodawca dokonał sprzedaży nieruchomości niezabudowanej o powierzchni 7a 38 m2 (nr działki 307, nr KW (…). Ww. nieruchomość, zgodnie z wypisem z rejestru gruntów Starosty C. z dnia 13 maja 2013r. została o. 9 maja 2013r. Nr UiA (…) częściowo leży w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz częściowo w terenie ulic dojazdowych. Nieruchomość ta stanowi skarpę z rowem odwadniającym i nie nadaje się do innego zagospodarowania lub wykorzystania. Przylega ona do nieruchomości nabywców i do wewnętrznej utwardzonej drogi.
Przedmiotową nieruchomość Wnioskodawca nabył na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w C. z dnia 17 lipca 2007r. (w drodze licytacji). Nieruchomość ta została zakupiona i użytkowana do celów prywatnych. Jednocześnie Wnioskodawca oświadczył, iż prowadzi działalność gospodarczą - firma jednoosobowa – w zakresie handlu artykułami motoryzacyjnymi i zbyta w dniu 27 maja 2013r. nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzonej działalności gospodarczej.
Wnioskodawca wyjaśnił ponadto, że: działka, o której mowa we wniosku nie służyła działalności rolniczej, nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, nie jest rolnikiem ryczałtowym, był to rów porośnięty trawą, który jedynie wykaszał, nie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki, nie dokonywał jakiegokolwiek uatrakcyjnienia nieruchomości gruntowej, nie dokonywał wcześniej sprzedaży gruntów, grunt, o którym mowa we wniosku nie był przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż gruntu – aktem notarialnym z dnia 27 maja 2013r. rep.
A. – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Stanowisko Wnioskodawcy: Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z uwagi na fakt, iż stanowi rów, a zatem nie jest gruntem budowlanym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.
Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Według art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Pod pojęciem towaru – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Grunty spełniają powyższą definicję towarów, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług. W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2). Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.
W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca dokonał sprzedaży nieruchomości niezabudowanej. Ww. nieruchomość, zgodnie z wypisem z rejestru gruntów z dnia 13 maja 2013r. została określona jako rowy, natomiast wg wypisu z planu miejscowego częściowo leży w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz częściowo w terenie ulic dojazdowych.
Nieruchomość ta stanowi skarpę z rowem odwadniającym i nie nadaje się do innego zagospodarowania lub wykorzystania. Przedmiotową nieruchomość nabył na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 17 lipca 2007r. (w drodze licytacji). Nieruchomość ta została zakupiona i użytkowana do prywatnych celów Wnioskodawcy. Jednocześnie Wnioskodawca oświadczył, iż prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami motoryzacyjnymi i zbyta w dniu 27 maja 2013r. nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzonej działalności gospodarczej.
Wnioskodawca wyjaśnił ponadto, że działka, o której mowa we wniosku nie służyła działalności rolniczej, nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, nie jest rolnikiem ryczałtowym, był to rów porośnięty trawą, który jedynie wykaszał. Wnioskodawca nie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki, nie dokonywał jakiegokolwiek uatrakcyjnienia nieruchomości gruntowej, nie dokonywał wcześniej sprzedaży gruntów. Grunt, o którym mowa we wniosku nie był przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz treść powołanych regulacji prawnych, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy gruntu Wnioskodawca wystąpił w charakterze podatnika. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Nieruchomość do dnia sprzedaży nie była wykorzystywana do działalności rolniczej.
Przedmiotowy grunt stanowił rów porośnięty trawą. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży gruntów. W przedmiotowej sprawie nie można stwierdzić, że Wnioskodawca nabyła ww. Nieruchomość w celu dalszej odsprzedaży, czy w celach zarobkowych, bowiem Wnioskodawca nie podejmował w stosunku do Nieruchomości, o której mowa we wniosku, działań charakterystycznych dla podmiotów prowadzących profesjonalną działalność w zakresie obrotu nieruchomościami (np. uzbrojenie terenu, uatrakcyjnienie terenu itp.).
W konsekwencji, sprzedając przedmiotową nieruchomość, Wnioskodawca korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a czynność sprzedaży oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Reasumując należy uznać, iż Wnioskodawca w wyniku sprzedaży działki, o której mowa we wniosku, nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, tym samym sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należało uznać za prawidłowe. W tym miejscu należy jednak wyjaśnić, iż uzasadnienie własnego stanowiska cyt. „(…) z uwagi na fakt, iż stanowi rów, a zatem nie jest gruntem budowlanym” jest nie właściwe, bowiem opodatkowanie dostawy gruntu w niniejszej sprawie nie jest uzależnione od statusu gruntu (tzn. czy jest to grunt budowlany czy też stanowi grunt inny niż budowlany). Rodzaj gruntu jest istotny tylko w przypadku ustalania stawki podatku dla jego dostawy. Jednakże przedmiotowe stwierdzenie pozostaje bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Ponadto należy zauważyć, iż załączone do przedmiotowego wniosku kserokopie dokumentów obrazujących przedstawiony we wniosku stan faktyczny nie mogą być przedmiotem oceny przez tut. organ przy wydawaniu indywidualnej interpretacji.
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny tych materiałów; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.