INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2009r. (data wpływu 20 lipca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 października 2009r.
(data wpływu 5 października 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupionych artykułów spożywczych, które są wykorzystywane w czasie spotkań okolicznościowych, świątecznych, integracyjnych - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 20 lipca 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupionych artykułów spożywczych, które są wykorzystywane w czasie spotkań okolicznościowych, świątecznych, integracyjnych. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 października 2009r. (data wpływu 5 października 2009r.). W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest spółką z o. o., prowadzi pełne księgi rachunkowe, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dostawy wody i odbioru ścieków.
W strukturze organizacyjnej są dwa ujęcia wody, jedno w S.S., drugie w Ś. oraz dwie oczyszczalnie ścieków w N.S. i S.S.. Wnioskodawca organizuje spotkania okolicznościowe i świąteczne (spotkanie opłatkowe, dzień kobiet, itp.) oraz spotkania integracyjne. Spotkania mają na celu integrację wszystkich pracowników Wnioskodawcy, poprawę atmosfery w pracy. Wnioskodawca poniósł wydatki na zakup artykułów spożywczych oraz na zakup usług cateringowych. Nie ma możliwości przypisania dokładnie wydatkowanej kwoty na każdego uczestnika spotkania.
Z uzupełnienia do wniosku z dnia 2 października 2009r. wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, tylko w znikomym zakresie prowadzi działalność zwolnioną. Odliczenie podatku naliczonego dokonuje w 100%. Wnioskodawca wnosi o odpowiedź w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca może odliczyć podatek VAT naliczony od zakupionych artykułów spożywczych, które są wykorzystywane w czasie spotkań okolicznościowych, świątecznych, integracyjnych? Spotkania te są związane z działalnością opodatkowaną.
Stanowisko Wnioskodawcy: Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu odliczenie podatku naliczonego od zakupionych artykułów spożywczych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zauważa się, iż Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku z dnia 2 października 2009r. dokonał modyfikacji pytania oraz przedstawił swoje stanowisko do tego pytania. W interpretacji została przyjęta wersja pytania wynikająca z uzupełnienia. Kwestie dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały uregulowane w Dziale IX ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Natomiast zgodnie z uregulowaniami art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z zakupionymi towarami, uzależnione jest od powiązania tych zakupów z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.
Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. do czynności zwolnionych od podatku VAT lub czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni (wydatek na nabycie towaru, który następnie zostanie przez podatnika sprzedany), bądź pośredni.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.
W przypadku gdy Wnioskodawca dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami opodatkowanymi jak i zwolnionymi z podatku zastosowanie znajdują przepisy art. 90 ustawy o VAT, mające na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.
Przepis art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o VAT stanowi, że w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami w stosunku, do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1. podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, proporcję tę ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Proporcję sprzedaży opodatkowanej w sprzedaży ogółem, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej (art. 90 ust. 4 ustawy).
Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy o VAT, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8: przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2. Zgodnie z art. 91. ust. 1 ustawy o VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego.
Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych. W stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, iż organizuje spotkania okolicznościowe i świąteczne (spotkanie opłatkowe, dzień kobiet, itp.) oraz spotkania integracyjne. Spotkania mają na celu integrację wszystkich pracowników Wnioskodawcy, poprawę atmosfery w pracy. Wnioskodawca poniósł wydatki na zakup artykułów spożywczych. Nie ma możliwości przypisania dokładnie wydatkowanej kwoty na każdego uczestnika spotkania.
Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, tylko w znikomym zakresie prowadzi działalność zwolnioną. Odliczenie podatku naliczonego dokonuje w 100%. Ww. spotkania są związane z działalnością opodatkowaną. Biorąc zatem pod uwagę cyt. wyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, że o ile faktycznie wydatki, o których mowa we wniosku służą wyłącznie czynnościom opodatkowanym, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od dokonywanych zakupów, na zasadach przewidzianych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przy uwzględnieniu ograniczeń wynikających z art. 88 tej ustawy.
W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, tj. w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach informuje, iż kwestie dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych będą przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.