INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2008r. (data wpływu 26 czerwca 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 września 2008r.
(data wpływu 18 września 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług, o których mowa w art. 27 ust. 4 pkt 2 i 11, przez polskiego podatnika na rzecz podmiotu posiadającego siedzibę na terytorium państwa trzeciego - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 czerwca 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług, o których mowa w art. 27 ust. 4 pkt 2 i 11, przez polskiego podatnika na rzecz podmiotu posiadającego siedzibę na terytorium państwa trzeciego. W dniu 18 września 2008r. zostało złożone uzupełnienia do ww. wniosku.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca w najbliższym czasie ma zamiar podjąć współpracę z firmą zarejestrowaną na terenie Hongkongu w zakresie sprzedaży miejsca na reklamę w katalogu eksporterów i importerów warzyw i owoców, który swoim zakresem obejmuje teren Europy Wschodniej. Reklama polega na umieszczeniu informacji adresowych importerów i eksporterów oraz o oferowanym towarze. Informacja ta może mieć różny zakres i szatę graficzną w zależności od ilości wykupionego miejsca i szczegółowego zlecenia klienta. Firma Wnioskodawcy będzie działała jako pośrednik działający na rzecz i w imieniu wydawcy katalogu.
Faktury za sprzedaż miejsca w ww. katalogu wydawca będzie wystawiał bezpośrednio na rzecz ogłaszających się. Firma Wnioskodawcy otrzyma prowizję za znalezienie klientów chcących przedstawić swoją ofertę wypłacaną przez wydawcę. W piśmie uzupełniającym z dnia 18 września 2008r. Wnioskodawca wskazał, że wystawia faktury dla Firmy z Hongkongu, za pośrednictwo w sprzedaży powierzchni reklamowych dla klientów, których na rzecz wyżej wymienionej firmy wynajduje. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w Polsce powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, w Polsce nie powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 opodatkowaniu podatkiem VAT podlega świadczenie usług na terytorium kraju. Analizując natomiast art. 27 ust. 3 pkt 1 oraz ust. 4 pkt 2 i 11 należy uznać, że w przypadku usług pośrednictwa w sprzedaży reklamy na rzecz kontrahenta z kraju trzeciego miejscem ich świadczenia jest miejsce gdzie nabywca usługi posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego. W przypadku usług, których dotyczy zapytanie obowiązek podatkowy powstanie w Hongkongu. Firma Wnioskodawcy wystawi fakturę VAT, w której nie naliczy podatku od towarów i usług.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Stosownie do zapisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Określenie miejsca opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczenia usług wymaga określenia miejsca świadczenia przedmiotowych usług.
Ogólną normę dotyczącą miejsca świadczenia usług wyraża art. 27 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku brak takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2 – 6 i art. 28. Szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia obowiązują w przypadku niektórych wymienionych w ustawie usług.
W ust. 3 artykułu 27 określono, iż w przypadku świadczenia usług wymienionych w art. 27 ust. 4 na rzecz: osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.
W świetle art. 27 ust. 4 pkt 2 i 11 ustawy o VAT przepis ust. 3 stosuje się m. in. do usług reklamy oraz do usług agentów, pośredników działających w imieniu i na rzecz innej osoby, jeżeli uczestniczą w zapewnieniu świadczenia usług, o których mowa w pkt 1–10. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE.
L. Nr 288, poz. 1) świadczenie usług przez pośredników określone w art. 9 ust. 2 lit. e) tiret siódme dyrektywy 77/388/EWG obejmuje także świadczenie usług przez pośredników, którzy działają w imieniu lub na rzecz usługobiorcy oraz usługi świadczone przez pośredników, którzy działają w imieniu lub na rzecz usługodawcy. Zauważyć w tym miejscu należy, iż chociaż przywołane powyżej rozporządzenie ustanawia środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG to jednak pozostaje ono aktualne również w odniesieniu do obowiązującej obecnie Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE.
L. Nr 347, poz. 1 ze zm.) (która zastąpiła z dniem 1 stycznia 2007r. ww. dyrektywę 77/388/EWG) a regulacji prawnej zawartej w ww. art. 9 ust. ust. 2 lit. e) tiret siódme dyrektywy 77/388/EWG odpowiada art. 56 ust. 1 lit. l) Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów regułę ustalania miejsca świadczenia według państwa siedziby usługobiorcy stosuje się m. in. do usług reklamowych oraz do usług agentów lub pośredników działających w imieniu i na rzecz innej osoby, jeżeli uczestniczą w zapewnieniu świadczenia usług określonych w ww. art. 27 ust. 4 pkt 1-10 ustawy o VAT.
Zatem miejscem świadczenia usługi agenta (pośrednika) uczestniczącego w zapewnieniu świadczenia usług reklamowych będzie państwo siedziby (stałego miejsca prowadzenia działalności, adresu zamieszkania) podmiotu, który zlecił pośrednikowi określoną czynność. Z uwagi na brak definicji usług reklamowych, konieczne jest zatem odwołanie do definicji reklamy zawartej w Słowniku Języka Polskiego PWN, zgodnie z którym reklama to rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio telewizję. Reklamą są też środki np. plakaty, ogłoszenia, służące temu celowi.
Jednocześnie należy zauważyć, że obowiązek prawidłowego określenia rodzaju i właściwej klasyfikacji wykonywanych usług należy wyłącznie do Wnioskodawcy. Do kompetencji Ministra Finansów nie należy rozstrzyganie czy dana usługa ma charakter reklamowy czy też nie. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w najbliższym czasie ma zamiar podjąć współpracę z firmą zarejestrowaną na terenie Hongkongu w zakresie sprzedaży miejsca na reklamę w katalogu eksporterów i importerów warzyw i owoców, który swoim zakresem obejmuje teren Europy Wschodniej. Reklama polega na umieszczeniu informacji adresowych importerów i eksporterów oraz o oferowanym towarze.
Firma Wnioskodawcy będzie występowała jako pośrednik działający na rzecz i w imieniu wydawcy katalogu. Firma Wnioskodawcy otrzyma prowizję za znalezienie klientów chcących przedstawić swoją ofertę w przedmiotowym katalogu. W piśmie uzupełniającym Wnioskodawca wskazał również, że wystawia faktury dla Firmy z Hongkongu, za pośrednictwo w sprzedaży powierzchni reklamowych dla klientów, których na rzecz wyżej wymienionej firmy wynajduje.
Tut. organ wskazuje, iż dla potrzeb niniejszej interpretacji przyjęto, że firma zarejestrowana na terenie Hongkongu, na rzecz której Wnioskodawca wystawia (bądź będzie wystawiał) faktury za świadczenie usług pośrednictwa posiada również siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności na tym terenie. Zatem jeżeli wymienione wyżej usługi będą świadczone na rzecz podmiotu posiadającego siedzibę na terytorium państwa trzeciego (Hongkongu), to miejscem świadczenia tych usług, będzie zgodnie z art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, miejsce gdzie nabywca usługi posiada siedzibę. Wobec powyższego miejscem opodatkowania ww. usług będzie terytorium Hongkongu.
Ponadto należy wyjaśnić, iż w myśl przepisu § 27 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) przepisy § 9, 11-23 i 26 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze. Faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 9, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem (§ 27 ust. 2).
Tym samym, mając na uwadze wskazany powyżej przepis, Wnioskodawca, na okoliczność świadczenia przedmiotowych usług winien wystawić fakturę VAT fakturę VAT, w której nie naliczy podatku od towarów i usług. Reasumując stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.