INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej E., przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2008r. (data wpływu 14 lipca 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 października 2008r.
(data wpływu 6 października 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dokonanej transakcji za eksport bezpośredni - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 lipca 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dokonanej transakcji za eksport bezpośredni. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6 października 2008r. (data wpływu 6 października 2008r.).
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W związku z wykonywaniem działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje czynności mające cechy eksportu w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 8 ustawy o podatku VAT. Wnioskodawca sprzedaje towar na rzecz kontrahentów mających siedzibę poza granicami Wspólnoty. W związku z tym w ramach ustaleń objętych umową sprzedaży Wnioskodawca wystawia fakturę VAT ze stawką 0%, zgłasza towar do odprawy celnej w urzędzie celnym właściwym ze względu na swoją siedzibę, korzystając przy tym z usług upoważnionej agencji celnej. Na potwierdzenie wywozu Wnioskodawca dysponuje elektronicznym komunikatem IE-599 wysłanym przez urząd celny.
Fizycznie wywozu dokonuje nabywca transportem własnym bądź zorganizowanym we własnym zakresie i w imieniu własnym. Z pisma z dnia 6 października 2008r. wynika ponadto, że Wnioskodawca wykonując czynności opisane we wniosku nie posługuje się papierowymi dokumentami karta SAD 3, jako że korzystając z systemu elektronicznej wymiany danych ECS, otrzymuje elektroniczne potwierdzenie wywozu w formie komunikatu IE-599. Wnioskodawca jest odbiorcą przedmiotowego komunikatu.
W treści komunikatu IE-599 znajdują się m. in. następujące dane: potwierdzenie wywozu, data przyjęcia, data wprowadzenia, data zwolnienia, kraj przeznaczenia, kraj wysyłki, nadawca (w tej rubryce wpisane są dane Wnioskodawcy), odbiorca (w tej rubryce wpisane są dane kontrahenta zagranicznego – nabywcy towaru), zgłaszający (agencja celna działająca w imieniu Wnioskodawcy i działająca z jego upoważnienia), warunki dostawy (FCA, EXW lub DAF), dane dotyczące transportu, wartości towaru z faktury. Wnioskodawca otrzymuje komunikaty IE-599 drogą e-mail za pośrednictwem agencji celnej.
Wnioskodawca dysponuje kserokopiami lub kopiami listu przewozowego (CMR), gdzie w rubryce „nadawca” widnieją dane Wnioskodawcy, w rubryce „odbiorca” widnieją dane kontrahenta zagranicznego (nabywcy towaru). Przewoźnik (wynajęty przez nabywcę) wywożący towar dysponuje fakturą, listem przewozowym (CMR), specyfikacją towaru i w razie potrzeby także świadectwem pochodzenia towaru. Nabywca nie dysponuje komunikatem IE-599 (nie otrzymuje go).
Przy sprzedaży na warunkach EXW i FCA towar jest podstawiany do odbioru w magazynie sprzedającego, natomiast przy sprzedaży na warunkach DAF (z zastrzeżeniem, że transport jest zawsze zlecany przez nabywcę) towar jest podstawiany do odbioru w ustalonym z nabywcą miejscu w Polsce (przed granicą). W przypadku odbioru towaru w magazynie sprzedającego (Wnioskodawcy) jak również w innym ustalonym z nabywcą miejscu w Polsce odpowiedzialność Wnioskodawcy kończy się z chwilą przejęcia towaru przez przewoźnika.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku z opisanym stanem faktycznym mamy do czynienia z eksportem bezpośrednim w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 8 ppkt a) ustawy o VAT czy też z eksportem pośrednim w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 8 ppkt b) ustawy o VAT? Zdaniem Wnioskodawcy przedstawiony stan faktyczny daje podstawy do przyjęcia, iż mamy do czynienia z eksportem bezpośrednim w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 8 ppkt a) ustawy o VAT.
Po pierwsze, co prawda fizycznie wywozu dokonuje nabywca bądź upoważniony przez niego podmiot, jednakże wszelkie związane z tym formalności realizuje Wnioskodawca, co daje podstawy do przyjęcia, że to właśnie Wnioskodawca jest osobą dokonującą formalnie wywozu. Po wtóre, zgodnie z brzmieniem przepisu art. 161 ust. 5 Wspólnotowego Kodeksu Celnego towar przyjmowany jest do odprawy celnej w urzędzie celnym właściwym ze względu na siedzibę osoby dokonującej wywozu. Skoro zatem odprawa odbywa się w urzędzie celnym właściwym dla siedziby Wnioskodawcy, to należy przyjąć, iż zgodnie z dyspozycją powołanego przepisu to Wnioskodawca jest osobą dokonującą wywozu.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów.
Stosownie do przepisu art. 2 pkt 8 ww. ustawy przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez: dostawcę lub na jego rzecz, lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, (…). Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów z Polski poza terytorium UE i na niego wystawione są dokumenty eksportowe jako zgłaszającego towar do odprawy celnej – stanowi tzw. eksport bezpośredni. Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz. W tym przypadku polski eksporter sprzedaje towary podmiotowi zagranicznemu, który wywozi je lub zleca ich wywóz poza granicę Wspólnoty.
Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca sprzedaje towar na rzecz kontrahentów mających siedzibę poza granicami Wspólnoty. W związku z tym w ramach ustaleń objętych umową sprzedaży Wnioskodawca wystawia fakturę VAT ze stawką 0%, zgłasza towar do odprawy celnej w urzędzie celnym właściwym ze względu na swoją siedzibę korzystając przy tym z usług upoważnionej agencji celnej. Na potwierdzenie wywozu Wnioskodawca dysponuje elektronicznym komunikatem IE-599 wysłanym przez urząd celny. W treści komunikatu jako nadawca figuruje Wnioskodawca. Fizycznie wywozu dokonuje nabywca transportem własnym bądź zorganizowanym we własnym zakresie i w imieniu własnym.
Wnioskodawca dysponuje także kserokopiami lub kopiami listu przewozowego (CMR), gdzie w rubryce „nadawca” widnieją także dane Wnioskodawcy. Nabywca towaru nie dysponuje komunikatem IE-599. W świetle powyższego należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki do uznania dokonanych transakcji za eksport bezpośredni w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca dokonując eksportu towarów, załatwia wszelkie formalności związane z procedurą wywozu lub na jego rzecz formalności tych dokonuje upoważniona agencja celna. Tylko Wnioskodawca dysponuje elektronicznym komunikatem IE-599, potwierdzającym wywóz towaru poza granice Wspólnoty.
Bez znaczenia natomiast dla powyższego rozstrzygnięcia pozostaje fakt, iż zgodnie z umowami dostawa towarów odbywa się na warunkach EXW, FCA czy też DAF, co oznacza, że Wnioskodawca jest zobowiązany jedynie do postawienia towaru do dyspozycji nabywcy lub dostarczenia go do umówionego miejsca w Polsce i nie ponosi kosztów transportu. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z tzw. eksportem bezpośrednim. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.
Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008r. W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.