INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. L. przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2008r.
(data wpływu 4 września 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy zwrot nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na wybudowanie budynków i budowli oraz ich ulepszenie będzie traktowane jako świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 1 sierpnia 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy zwrot nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na wybudowanie budynków i budowli oraz ich ulepszenie będzie traktowane jako świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca wydzierżawił od J. P. (wyłącznego udziałowca, dalej: Wydzierżawiający) zabudowane nieruchomości położone w K. Ś., w S. i P. o łącznej powierzchni 248,0419 ha, będące współwłasnością małżeńską J. i M. P. (dalej: nieruchomości). Nabyte działki mają różne przeznaczenie i są określone w poszczególnych księgach wieczystych jako: tereny różne, tereny kolejowe, rowy, drogę, tereny przemysłowe, lasy i grunty leśne, a także rola, pastwisko i łąka. Obszar, na którym położone są wskazane działki oznaczony jest w aktualnym planie zagospodarowania przestrzennego jako „tereny specjalne" - teren lotniska.
Wnioskodawca samodzielnie wzniósł na ww. nieruchomościach budynki (hotel) i budowle oraz dokonał ulepszeń i modernizacji istniejących budynków i budowli (dalej nakłady). J. P. jako wydzierżawiający po wcześniejszym rozwiązaniu umowy dzierżawy zamierza sprzedać w 2009r. podmiotowi trzeciemu – P. ww. nieruchomości zabudowane zarówno budynkami i budowlami używanymi, jak i budynkami (hotel) i budowlami nowymi, wybudowanym przez Wnioskodawcę. W związku z powyższym, konieczne jest rozliczenie pomiędzy nim i Wnioskodawcą nakładów poczynionych przez Wnioskodawcę zgodnie z umową dzierżawy sporządzoną w formie aktu notarialnego.
W związku z powyższym Wnioskodawca zamierza wystawić Wydzierżawiającemu fakturę z tytułu rozliczenia poniesienia nakładów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy zwrot nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na wybudowanie budynków (hotelu) i budowli oraz ich ulepszenie będzie traktowane jako świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Tym samym, zbycie nakładów przez Wnioskodawcę na rzecz J. P. należy potraktować jako świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ następuje odpłatne przeniesienie prawa majątkowego na rzecz nabywcy. W omawianym przypadku prawem majątkowym jest roszczenie Wnioskodawcy o zwrot nakładów w postaci wybudowanych budynków i budowli względem właściciela gruntu, w sytuacji rozwiązania umowy dzierżawy.
Zdaniem Wnioskodawcy brak jest również wątpliwości, iż zwrot nakładów poniesionych na wybudowanie hotelu będzie zatem opodatkowane podatkiem VAT. Wobec powyższego, Wnioskodawca powinien wystawić fakturę na rzecz Wydzierżawiającego z tytułu zwrotu nakładów. Przy czym, wydzierżawiający będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego na tej fakturze. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy, rozumie rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel – art. 7 ust. 1 tej ustawy.
W myśl art. 46 § 1, art. 47 – 49 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania wody, pary, gazu, prądu elektrycznego oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych gruntu lub budynku, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa lub zakładu.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem „realizacji” zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby.
Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się też jednocześnie składać zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem. Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie.
Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca wydzierżawił od J. P. zabudowane nieruchomości. Wnioskodawca samodzielnie wzniósł na ww. nieruchomościach budynki (hotel) i budowle oraz dokonał ulepszeń i modernizacji istniejących budynków i budowli. W związku z planowanym rozwiązaniem umowy dzierżawy Wnioskodawca zamierza wystawić Wydzierżawiającemu fakturę z tytułu rozliczenia poniesienia nakładów.
Mając na uwadze powyższe zdarzenie przyszłe należy zauważyć, iż z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady na budowę budynku i budowli oraz ulepszenie i modernizację istniejących budynków i budowli na cudzym gruncie stanowią z definicji część składową gruntu, a tym samym własność jego właściciela. W konsekwencji podmiot, który wybudował budynki i budowle oraz poniósł nakłady na ulepszenie i modernizację istniejących budynków i budowli na cudzym gruncie, nie może sprzedać owych nakładów, ponieważ nie ma do nich tytułu prawnego. Niemniej podmiot ten dysponuje pewnym prawem do takich nakładów i może to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu.
Ustawa o podatku od towarów i usług posługuje się w odniesieniu do dostawy towarów sformułowaniem „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” (art. 7 ust. 1 ustawy), a zatem nie uzależnia dostawy towarów od tytułu własności dostarczanych towarów. Niemniej, należy stwierdzić, iż zbycie nakładów poniesionych na wybudowanie budynku na cudzym gruncie nie może zostać uznane za odpłatną dostawę towarów, gdyż nie mamy tu do czynienia z odrębną rzeczą (art. 2 pkt 6 ustawy), która mogłaby stanowić towar.
Zatem zbycie nakładów poniesionych na wybudowanie budynku i budowli oraz ulepszenie i modernizację istniejących budynków i budowli na cudzym gruncie należy zaliczyć do świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ww. ustawy, gdyż dochodzi w tym przypadku do przeniesienia prawa majątkowego. W świetle powyższego zwrot nakładów, poniesionych na wybudowanie budynków (hotel) i budowli oraz z tytułu ulepszeń i modernizacji istniejących budynków i budowli, o których mowa we wniosku, stanowić będzie w świetle art. 8 ust. 1 ww. ustawy świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Powyższa usługa, jak każda czynność rodząca obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, powinna być udokumentowana fakturą VAT wystawioną zgodnie z przepisem art. 106 ustawy o VAT. Wysokość opodatkowania ww. czynności, regulują przepisy Działu VIII ustawy o podatku od towarów i usług (art. 41-85).
Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Reasumując, należne Wnioskodawcy kwoty zwrotu wartości nakładów stanowią dla Wnioskodawcy czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT i Wnioskodawca powinien wystawić na rzecz Wydzierżawiającego fakturę VAT dokumentującą przedmiotowy zwrot wartości nakładów. W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowo tut. organ pragnie zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii czy wydzierżawiający będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego na tej fakturze. Powyższe nie było bowiem przedmiotem zapytania przedstawionego we wniosku. Ponadto należy podkreślić, iż zgodnie z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż ww. organ wydaje interpretacje prawa podatkowego wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Stąd też interpretacja przepisów prawa podatkowego wydana dla Spółki z o.o. L. nie może rozstrzygać kwestii odnoszących się do obowiązków czy też uprawnień w zakresie podatków jej kontrahentów. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.