INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2010r. (data wpływu 8 października 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 stycznia 2011r. (data wpływu 3 stycznia 2011r.) oraz pismem z dnia 10 stycznia 2011r.
(data wpływu 10 stycznia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT otrzymanych drogą elektroniczną – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 8 października 2010r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT otrzymanych drogą elektroniczną. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 stycznia 2011r. (data wpływu 3 stycznia 2011r.) oraz pismem z dnia 10 stycznia 2011r.
(data wpływu fax-u 10 stycznia 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 4 stycznia 2011r. znak: IBPP2/443-825/10/WN. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca (dalej również – Spółka) dla celów produkcyjnych kupuje na rynku krajowym surowce, opakowania, usługi niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Dostawcy spółki zwracają się z prośbą o wyrażenie zgody na: Zrezygnowanie z przesyłania faktur w formie fizycznej, Przesyłanie faktury w formie elektronicznej przy pomocy Internetu. W dniu 3 stycznia 2011r.
Wnioskodawca złożył pismo uzupełniające wniosek, w którym wyraził on prośbę o wydanie interpretacji w oparciu o brzmienie przepisów obowiązujących od dnia 1 stycznia 2011r. Dodatkowo w piśmie z dnia 10 stycznia 2011r. Wnioskodawca wskazał, iż: Spółka wyrazi akceptację w formie pisma przesłanego drogą elektroniczną na przesyłanie faktur w formie elektronicznej, za pośrednictwem poczty elektronicznej, w formacie PDF; zostanie zapewniona autentyczność pochodzenia i integralność treści przedmiotowych faktur poprzez zestawienie ich z faktyczną dostawą towarów.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy można uwzględnić w rozliczeniu VAT kwoty podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług na podstawie faktury VAT i faktury korygującej VAT otrzymanej za pośrednictwem poczty elektronicznej i następnie wydrukowanej i przechowywanej przez strony w formie papierowej, lecz nie będącej fakturą elektroniczną z podpisem elektronicznym? Zdaniem Wnioskodawcy, na zadane pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. Wynika to z analizy przepisów prawa krajowego oraz prawa unijnego. Przemawiają też za tym względy racjonalności i sprawności obrotu gospodarczego, postępu technicznego, a także względy ekologiczne.
Jako, że ustawodawca ani w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa) mówiącym o możliwości odliczania podatku należnego od naliczonego na podstawie otrzymanych faktur, ani też w art. 106 ustawy nie wskazuje w jakiej formie powinny być one wystawiane i przekazywane, przyjąć należy, iż może to być także inna niż papierowa. W art. 108 ust. 10 ustawy ustawodawca zawarł upoważnienie dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych do określenia w drodze rozporządzenia sposobów i warunków wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej.
Analiza treści rozporządzenia ministra finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (dalej: rozporządzenie) prowadzi do wniosku, iż reguluje ono wprost jedynie sytuację kiedy faktury są sporządzane, przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej.
Z treści § 4 rozporządzenia wynika, iż tylko dla tego typu faktur wymagane jest zagwarantowanie autentyczności ich pochodzenia i integralności ich treści za pomocą podpisu elektronicznego lub wymiany danych elektronicznych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych. Przepisy krajowe dotyczące faktur są oparte na przepisach dyrektywy 2006/112/WE Rady Europy z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: dyrektywa).
W art. 233 dyrektywa wyraźnie wskazuje, iż oprócz faktur przesyłanych l udostępnianych drogą elektroniczną z elektronicznym podpisem lub za pomocą systemu EDI państwa członkowskie mogą dopuścić przesyłanie i udostępnianie faktur w formie elektronicznej przy zastosowaniu innych metod gwarantujących autentyczność pochodzenia faktur i integralność ich treści. Natomiast zgodnie z art. 234 dyrektywy państwa członkowskie nie mogą nakładać na podatników dostarczających towary lub świadczących usługi na ich terytorium żadnych innych obowiązków ani formalności związanych z przesyłaniem lub udostępnianiem faktur drogą elektroniczną.
Zauważyć trzeba, iż w art. 233 dyrektywa nie wskazuje, iż faktury przesyłane lub udostępniane droga elektroniczną muszą być w tej formie przechowywane, co w świetle art. 234 dyrektywy prowadzi do wniosku, że państwa członkowskie nie mogą ograniczać możliwości sporządzania i przesyłania faktur w formie elektronicznej wyłącznie do sytuacji, w których również przechowywanie tych faktur będzie następowało w formie elektronicznej (z wyroku NSA I FSK 1444/09).
Zatem w świetle prawa wspólnotowego podatnicy powinni mieć w prawodawstwie krajowym zagwarantowaną możliwość sporządzania i przesyłania faktur w formie elektronicznej, bez konieczności przechowywania ich w tej samej formie (z wyroku NSA I FSK 1444/09). W związku z powyższym oraz z obowiązkiem Polski, jako członka unii europejskiej, do dokonywania prowspólnotowej wykładni prawa krajowego, należy podzielić stanowisko NSA zaprezentowane w wyroku z dnia 20 maja 2010r.
I FSK 1444/09, że ustawodawca krajowy uregulował kwestię faktur przekazywanych drogą elektroniczną a następnie drukowanych i przechowywanych w formie papierowej, tyle że nie wprost, a z treści § 4 rozporządzenia wynika a contrario, że w przypadku tych faktur nie istnieje wymóg opatrywania ich podpisem elektronicznym lub przekazywania za pomocą EDI, w przeciwnym razie byłby wyrażony wprost.
Posługiwanie się takimi fakturami, drukowanymi przez strony transakcji na papierze i w tej formie przechowywanymi, nie zmniejsza przy tym bezpieczeństwa obrotu prawnego w porównaniu z sytuacją w której faktury od samego początku mają postać papierowej i w takiej formie są przekazywane nabywcy (z ww. wyroku). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Wstępnie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zauważa, iż w piśmie z dnia 10 stycznia 2011r. (data wpływu 10 stycznia 2011r.) Wnioskodawca dokonał istotnych zmian w opisie zdarzenia przyszłego.
Podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie odnosi się do przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego zawartego w ww. piśmie wg stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje - w myśl art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT - w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że podatek naliczony w przypadku towarów i usług nabytych w obrocie krajowym (poza produktami rolnymi i usługami rolniczymi nabywanymi od rolnika ryczałtowego) wynika z faktur otrzymywanych przez podatnika. Zatem, podatnik VAT dysponując towarem i fakturą nabywa prawo do rozporządzania i dysponowania towarem jak właściciel.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. W dniu 17 grudnia 2010r. Minister Finansów wydał rozporządzenie w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz. U. Nr 249, poz. 1661).
Zgodnie z § 3 ust. 1 cyt. rozporządzenia, faktury mogą być przesyłane, w tym udostępniane, w formie elektronicznej w dowolnym formacie elektronicznym, pod warunkiem uprzedniej akceptacji tego sposobu przesyłania faktur przez odbiorcę faktury, zwanej dalej "akceptacją". Akceptacja albo jej cofnięcie może być wyrażona w formie pisemnej lub w formie elektronicznej (§ 3 ust. 2 cyt. rozporządzenia). Pojęcie autentyczności pochodzenia faktury – w myśl § 2 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia - oznacza pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury.
Natomiast przez integralność treści faktury - w myśl § 2 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia - rozumie się to, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura. Stosownie do § 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia, autentyczność pochodzenia i integralność treści faktury są zachowane, w szczególności, w przypadku wykorzystania: bezpiecznego podpisu elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz.
U. nr 130, poz. 1450, z późn. zm.), weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, lub elektronicznej wymiany danych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych2), jeżeli zawarta umowa, dotycząca tej wymiany, przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność jej danych. Wymienione metody zapewnienia przedmiotowych cech faktur są tylko przykładowym wyliczeniem, co oznacza, że podatnik będzie mógł zastosować inne, dowolne środki zapewnienia autentyczności i integralności faktury, w tym m.in. przesyłania faktur w formie pliku PDF stanowiącego załącznik do e-maila skierowanego do odbiorcy faktury.
W myśl § 6 cyt. rozporządzenia, faktury przesłane drogą elektroniczną są przechowywane w podziale na okresy rozliczeniowe w dowolny sposób zapewniający: autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego; łatwe ich odszukanie; organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur.
Zgodnie z § 9 cyt. rozporządzenia, akceptacja na wystawianie i przesyłanie faktur w formie elektronicznej, wyrażona na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowuje ważność na potrzeby stosowania § 3 ust. 1. Z dniem 1 stycznia 2011r. nastąpiła nowelizacja rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórych podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).
Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2010r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 244, poz. 1627) uchylono ust. 2 § 19 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. Zatem, w aktualnym stanie prawnym dopuszczalne jest wystawianie faktury bez oznaczenia ich wyrazami „oryginał” i „kopia”.
Jednocześnie § 21 powołanego rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008r. otrzymał brzmienie: Podatnicy są obowiązani przechowywać faktury oraz faktury korygujące, a także duplikaty tych dokumentów, do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Podatnicy przechowują faktury, faktury korygujące, a także duplikaty tych dokumentów, w podziale na okresy rozliczeniowe w dowolny sposób zapewniający: autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, łatwe ich odszukanie, organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej umożliwiający tym organom również przetwarzanie danych w nich zawartych.
Autentyczność pochodzenia, o której mowa w ust. 2 pkt 1, oznacza pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury. Integralność treści, o której mowa w ust. 2 pkt 1, oznacza, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca (dalej również – Spółka) dla celów produkcyjnych kupuje na rynku krajowym surowce, opakowania, usługi niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Dostawcy spółki zwracają się z prośbą o wyrażenie zgody na: Zrezygnowanie z przesyłania faktur w formie fizycznej, Przesyłanie faktury w formie elektronicznej przy pomocy Internetu.
Dodatkowo w piśmie z dnia 10 stycznia 2011r. Wnioskodawca wskazał, iż: Spółka wyrazi akceptację w formie pisma przesłanego drogą elektroniczną na przesyłanie faktur w formie elektronicznej, za pośrednictwem poczty elektronicznej, w formacie PDF; zostanie zapewniona autentyczność pochodzenia i integralność treści przedmiotowych faktur poprzez zestawienie ich z faktyczną dostawą towarów. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że obecnie obowiązujące regulacje prawne dopuszczają możliwość przesyłania faktur w formie elektronicznej.
Zatem otrzymanie faktur w formie pliku PDF stanowiącego załącznik do e-maila skierowanego do odbiorcy faktury jest równoważne w skutkach podatkowych z otrzymaniem faktur w formie papierowej, o ile zostanie zapewniona autentyczność pochodzenia i integralność treści przedmiotowych faktur, o której mowa w cyt. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010r. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy, iż faktura wydrukowana z maila otrzymanego od sprzedawcy powinna być traktowana jak pełnoprawny oryginał faktury, dający w szczególności prawo do odliczenia zawartego w niej podatku naliczonego od podatku należnego, zgodnie z obowiązującymi przepisami, należało uznać za prawidłowe.
Zaznaczyć przy tym należy bezwzględny wymóg zachowania przez Wnioskodawcę autentyczności pochodzenia i integralności treści faktury. Należy także zauważyć, iż faktyczna ocena wypełnienia przez Wnioskodawcę wymogów określonych przepisami cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010r. może być zweryfikowana tylko w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego prowadzonego na podstawie odpowiednich przepisów proceduralnych.
Ponadto, tut. organ zauważa, iż w myśl § 10 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010r., utraciło moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119).
Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2010r., sygn. akt I FSK 1444/09, należy wyjaśnić, iż jest ono rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie o indywidualnym charakterze i tylko do niej się zawęża, jednakże jakkolwiek orzeczenia sądowe wiążą organ podatkowy tylko w tej sprawie w której zapadły, to przytoczony przez Spółkę wyrok został potraktowany jako element argumentacji Strony. Należy również stwierdzić, iż powołane w treści złożonego wniosku orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.
Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.