INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 27 stycznia 2009r.
(data wpływu 2 lutego 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz posła do Parlamentu Europejskiego powinny być opodatkowane stawką 22% czy też stawką 0%, – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 lutego 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz posła do Parlamentu Europejskiego powinny być opodatkowane stawką 22% czy też stawką 0%.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą Doradztwo Podatkowe. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł z posłem do Parlamentu Europejskiego umowę, której przedmiotem jest organizacja biur poselskich, zapewnienie ich sprawnego funkcjonowania, doradztwo i reprezentacja interesów deputowanego. Stroną tej umowy jest Poseł, natomiast wynagrodzenie z tytułu jej wykonania wypłaca Podatnikowi bezpośrednio Parlament Europejski. Usługa jest rozliczana w okresach miesięcznych na podstawie wystawianej przez Wnioskodawcę faktury. Świadczone usługi Wnioskodawca opodatkowuje podatkiem VAT w wysokości 22%.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy przedmiotowe usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Posła powinny być opodatkowane stawką 22% czy też stawką 0%, na podstawie § 7c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (do dnia 31 grudnia 2008r.), a następnie od dnia 1 stycznia 2009 na podstawie § 11 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług?
Czy w sytuacji, w które przedmiotowe usługi powinny być opodatkowane wg stawki 0% Wnioskodawca powinien dokonać korekt dotychczas wystawionych faktur?
Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotowe usługi, jako usługi świadczone na rzecz Parlamentu Europejskiego podlegały w okresie od dnia 26 września 2005r. do dnia 31 grudnia 2008r. opodatkowaniu stawką 0% podatku VAT w oparciu o § 7c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a obecnie podlegają opodatkowaniu stawką 0% na podstawie § 11 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów.
Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z powyżej wskazanymi przepisami obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz instytucji Wspólnot Europejskich, do których ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz. U. z 2004r. Nr 90, poz. 864/4), zwanych dalej „instytucjami Wspólnot", posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju - do celów służbowych tych instytucji.
Wskazał też, że zgodnie z art. 21 ust. 1-3 Decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005r. w sprawie przyjęcia statusu posła do Parlamentu Europejskiego (2005/684/WE, Euratom) posłowie mają prawo do pomocy osobistych współpracowników, których sami sobie dobierają. Parlament ponosi faktyczne koszty ich zatrudnienia jak również parlament określa warunki korzystania z tego prawa. Pomimo więc faktu, że umowa o wykonywanie usług została zawarta z konkretnym Posłem, usługi świadczone w ramach takiej umowy należy uznać za świadczone na rzecz Parlamentu Europejskiego.
To Parlament bowiem określa warunki na jakich może zostać zatrudniony świadczący usługę, ponosi koszty tego zatrudnienia więc mimo że bezpośrednim odbiorcą wykonywanych czynności jest poseł, należy go również uznać za beneficjenta świadczonych usług. Siedzibą Parlamentu Europejskiego jest Strasburg; komisje parlamentarne pracują głównie w Brukseli, a Sekretariat Generalny Parlamentu znajduje się w Luksemburgu. Wnioskodawca stwierdził, że usługi świadczone przez niego pozostają w ścisłym związku z pracami Parlamentu Europejskiego i należy je uznać za świadczone do celów służbowych tej instytucji.
Ponieważ Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich reguluje również kwestię przywilejów i immunitetów członków Parlamentu Europejskiego (art.8-10, rozdz. III), a jednocześnie z uwagi na fakt, iż Parlament Europejski to nic innego jak zgromadzenie przedstawicieli narodów państw należących do Wspólnoty, a immunitety z istoty swojej przysługują osobom fizycznym, należy uznać, iż Protokół odnosząc się do członków Parlamentu Europejskiego, tym samym odnosi się do niego samego.
Z uwagi na powyższe Wnioskodawca stwierdza, że w ramach przedmiotowej umowy świadczy on usługi na rzecz Parlamentu Europejskiego – instytucji Wspólnot Europejskich, do której ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, posiadającej siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego niż Polska, do celów służbowych tej instytucji.
Tym samym miał prawo skorzystać z preferencji podatkowej w oparciu o § 7c ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług a w chwili obecnej może korzystać z tej preferencji na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Świadczone usługi powinny być opodatkowane stawką 0% podatku VAT. Z taką stawką podatnik powinien wystawiać faktury za okresy bieżące natomiast co do okresów przeszłych podatnik powinien dokonać korekt wystawionych już wcześniej faktur.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 41 ust. 16 ww. ustawy o podatku od towarów i usług Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 3% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając: specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług, przebieg realizacji budżetu państwa, przepisy Wspólnoty Europejskiej.
W wykonaniu delegacji ustawowej Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 27 kwietnia 2004 w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) określił listę towarów lub świadczenia usług, do których stosuje się obniżoną 0% stawkę podatku od towarów i usług (Rozdział 5 tego rozporządzenia). Stosownie do postanowień § 7c ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz instytucji Wspólnot Europejskich, do których ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz. U z 2004r.
Nr 90, poz. 864/4) zwanych dalej „instytucjami Wspólnot”, posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju – do celów służbowych tych instytucji. Zatem z obniżonej stawki podatkowej może skorzystać osoba świadcząca usługi na rzecz: instytucji Wspólnot Europejskich, do której ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, posiadającej siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju, do celów służbowych tej instytucji.
Wskazać tutaj należy, ze system instytucjonalny Wspólnot Europejskich opiera się na pięciu głównych instytucjach: Radzie Europejskiej., Parlamencie Europejskim, Radzie Unii Europejskiej, Komisji Europejskiej, Trybunale Sprawiedliwości oraz organach pomocniczych.
Zgodnie z ust. 2 ww. § 7c rozporządzenia, ww. przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że podmioty, o których mowa w ust. 1, dla nabywanych towarów lub usług przekażą przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi dokonującemu dostawy towarów lub usługodawcy: wypełniony odpowiednio dla potrzeb podatku dokument, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 31/96 z dnia 10 stycznia 1996r. w sprawie świadectwa zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. Urz. WE L 8 z 11.01.1996r. Dz. Urz. WE Polskie wydanie specjalne, rozdz.
9 t. 1 str. 297) potwierdzony przez właściwe władze państwa członkowskiego, na terytorium którego podmioty te posiadają siedzibę lub przedstawicielstwo; zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się dokument określony w pkt 1. W rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 31/96 z dnia 10 stycznia 1996r. w sprawie świadectwa zwolnienia z podatku akcyzowego w art. 1 stwierdzono, iż dokument zamieszczony w Załączniku jest używany jako świadectwo zwolnienia w rozumieniu art. 23 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/12/EWG, z uwzględnieniem not wyjaśniających zamieszczonych w Załączniku.
Stosownie do art. 2 ww. rozporządzenia Komisji Państwa Członkowskie mogą dostosować świadectwo zwolnienia, określone w art. 1 tak, w celu objęcia nim również innych dziedzin opodatkowania pośredniego i zagwarantowania zgodności zwolnienia z warunkami i ograniczeniami w przyznawaniu zwolnień w ich prawie krajowym.
Zauważyć tutaj należy, iż ww. przepis § 7c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, odnosi się do dostawy towarów i świadczenia usług na rzecz organizacji międzynarodowych posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju, uznane za takie przez państwo siedziby, w granicach i na warunkach ustalonych przez konwencje międzynarodowe ustanawiające takie organizacje lub przez umowy dotyczące ich siedzib - do celów służbowych tych organizacji (§ 7c ust 1 pkt 2).
Natomiast Ministerstwo Finansów Departament Podatku od Towarów i Usług odnosząc się do opodatkowania usług świadczonych na rzecz organizacji międzynarodowych w piśmie z dnia 7 sierpnia 2006r. nr PT2-813-10/31/BS/06/PT-52, powołując się na ww. przepis § 7c rozporządzenia, z dnia 27 kwietnia 2004r, stwierdziło, cyt.: „Warunkiem skorzystania z możliwości obniżenia kwoty podatku jest to, że podatnik przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi otrzymał od uprawnionego podmiotu wypełniony odpowiednio dla potrzeb podatku dokument, o którym mowa w cyt. rozporządzeniu Komisji (WE) nr 31/96 z dnia 10 stycznia 1996 r. w sprawie zwolnienia z podatku akcyzowego (…), potwierdzony przez właściwe władze państwa członkowskiego, na terytorium którego podmiot ten posiada siedzibę lub przedstawicielstwo oraz zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się ten dokument.
Zatem dopiero spełnienie powyższych warunków pozwala podatnikowi podatku od towarów i usług w Polsce na zastosowanie preferencyjnej stawki podatku w odniesieniu do dostaw towarów, czy świadczenia usług na rzecz organizacji międzynarodowych uznanych przez państwo ich siedziby.
Odnosząc się natomiast do kwestii zakupów dokonywanych na cele służbowe organizacji należy stwierdzić, iż o zasadności tych zakupów i o ich przydatności do tych właśnie celów zdecyduje właściwy organ państwa siedziby danej organizacji międzynarodowej (uznający ją za taką), wystawiając ww. dokument potwierdzający prawidłowość tych zakupów.” Należy zauważyć, iż w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r., kwestie będące przedmiotem przywołanych wyżej przepisów § 7c ust. 1 pkt 1 i ust. 2 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. reguluje § 11 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 (rozdział 6) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 212, poz. 1336). Przenosząc powyższy stan prawny do stanu faktycznego niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż aby Wnioskodawca mógł zastosować preferencyjną 0% stawkę podatku od towarów i usług z § 7c cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r., a od 1 grudnia 2008r. z § 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. musi być w posiadaniu obu dokumentów wymienionych w ust. 2 tego przepisu. Zauważyć także należy, iż przepis ten nie określa żadnego wyjątku. Należy tutaj wskazać, iż przedmiotowym wniosku z dnia 27 stycznia 2009r.
Wnioskodawca stwierdził, że w ramach przedmiotowej umowy (zawartej z posłem do Parlamentu Europejskiego) świadczy usługi na rzecz Parlamentu Europejskiego – instytucji Wspólnot Europejskich, do której ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, posiadającej siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego niż Polska.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego nie wynika jednak aby Wnioskodawca był w posiadaniu dokumentów, o których mowa w ww. § 7c ust. 2 i § 11 ust. 2. W tym stanie rzeczy stanowisko Wnioskodawcy, jakoby odnośnie przedmiotowych usług świadczonych na rzecz posła do Parlamentu Europejskiego ma prawo skorzystać z preferencji podatkowej w oparciu o przepis § 7c ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia Ministra Finansowi z dnia 27 kwietnia 2004r., a od 1 grudnia 2008r. w oparciu o przepis § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansowi z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, należy uznać za nieprawidłowe.
W konsekwencji powyższego pytanie nr 2 wniosku staje się bezprzedmiotowe. Tym samym tut. organ nie dokonał oceny stanowiska Wnioskodawcy wyrażonego w zakresie tegoż pytania (nr 2.) Należy nadmienić, iż § 7c cyt. wyżej rozporządzenia obowiązywał od 20 października 2005r., a nie od 26 września 2005r. jak wskazał Wnioskodawca we wniosku. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej.