Stanowisko Wnioskodawcy
Premia pieniężna otrzymana za nabycie towarów o określonej wartości w ustalonym okresie czasu, nieuzależniona od spełnienia dodatkowych świadczeń nie jest wynagrodzeniem za usługę i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W tym, bowiem przypadku Wnioskodawca nie świadczy na rzecz kontrahentów usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z przepisami art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm. (dalej ustawa VAT), przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów z rozumieniu art. 7.
Otrzymana na powyższych zasadach premia jest ściśle związana z zakupem przez Wnioskodawcę odpowiedniej ilości towaru. Gdyby uznać zrealizowanie na rzecz kontrahenta określonego pułapu obrotów za świadczenie usługi, to nastąpiłoby podwójne opodatkowanie tej samej czynności zakupu towaru. Raz jako pojedynczej transakcji (wewnątrzwspólnotowa dostawa/nabycie towaru), drugi raz jako sumy tych transakcji. Dlatego, premia pieniężna (bonus od obrotu) nie podlega VAT i powinna zostać udokumentowana notą księgową.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących do dnia 31 grudnia 2010r., gdyż we wniosku z dnia 19 listopada 2010r. Wnioskodawca wskazał, że wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
eksport towarów;
import towarów;
wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast, zgodnie art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Uwzględniając powyższe, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powołanej ustawy.
Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Z kolei, w myśl art. 29 ust. 4 ww. ustawy o VAT, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.
Natomiast z art. 31 ust. 1 ww. ustawy o VAT podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić. Przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1, przepis art. 29 ust. 4 stosuje się odpowiednio (art. 31 ust. 3 ustawy o VAT).
Stosownie do art. 106 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).
W myśl art. 106 ust. 7 ustawy o VAT, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.
W celu intensyfikacji sprzedaży towarów, podatnicy podejmują różnorodne działania, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne.
Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie te zostały wypłacone, tzn. czy podatnik otrzymuje je w związku z zachowaniem, stanowiącym usługę w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów.
W praktyce występują sytuacje, w których premia pieniężna jest wypłacana np. z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć o określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie. W takim przypadku, gdy premia pieniężna jest wypłacana z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć o określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie - takie działania kontrahentów nie wypełniają definicji świadczenia usług i wypłacenie w takiej sytuacji premii pieniężnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Osiąganie bowiem określonego pułapu obrotów z danym dostawcą nie może być uznane za usługę w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Premia jest wyliczana w oparciu o osiągane obroty, lecz samo osiąganie obrotów nie stanowi usługi.
W myśl § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), przepisy § 5, 9-14, 16, 17 i 21 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy (…).
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest spółką handlową zajmującą się dystrybucją artykułów biurowych i szkolnych, w tym sprowadzanych z Unii Europejskiej oraz spoza niej.
W ramach prowadzonej działalności otrzymuje od swoich dostawców zagranicznych, m. in., tzw. bonusy marketingowe, czyli premie pieniężne z tytułu zrealizowania określonego poziomu zakupów w danym okresie rozliczeniowym (miesięcznym, kwartalnym, półrocznym, rocznym).
W tym przypadku przyznany bonus jest zależny tylko od wartości zakupów u kontrahenta, bez żadnych dodatkowych warunków. Dostawca (kontrahent zagraniczny) nie wnika, na jakie cele Wnioskodawca przeznacza otrzymane środki. Interesuje go tylko maksymalizacja sprzedaży.
Przedmiotowe bonusy marketingowe nie są związane z konkretną dostawą towaru zakupionego przez Wnioskodawcę, ale są wynikiem całego obrotu w danym okresie obliczeniowym (ilość dostaw nie jest z góry określona, dostawy następują według bieżących zamówień). Wysokość przyznanego bonusu jest najczęściej zmienna w zależności od poziomu zrealizowanego obrotu, np. przyznana premia to 10% od obrotu pow. 2000 euro dodatkowo 5%.
Przyznanie przedmiotowego bonusu jest przez kontrahentów zagranicznych potwierdzane po zamknięciu okresu rozliczeniowego poprzez przesłanie Wnioskodawcy noty księgowej. Nota ta jest księgowana przez kontrahentów Wnioskodawcy jako dodatkowy koszt handlowy i upoważnia Wnioskodawcę do rozliczenia wynikającej z niej kwoty we wzajemnych płatnościach w terminie na niej określonym.
Mając na uwadze przedstawiony wyżej stan faktyczny oraz przywołany stan prawny należy uznać, iż w przedmiotowej sprawie otrzymanie przez Wnioskodawcę premii pieniężnej (tzw. bonusu marketingowego) z tytułu zrealizowania określonego poziomu zakupów w danym okresie rozliczeniowym, nie będzie związane z jakimkolwiek świadczeniem usług przez Wnioskodawcę na rzecz dostawcy.
Jak wskazał bowiem Wnioskodawca, w tym przypadku przyznany bonus jest zależny tylko od wartości zakupów zrealizowanych przez Wnioskodawcę u kontrahenta, bez żadnych dodatkowych warunków.
Tym samym należy uznać, iż w tym konkretnym przypadku Wnioskodawca, otrzymujący tzw. bonusy marketingowe, nie świadczy na rzecz dostawcy usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, w konsekwencji czynność ta u Wnioskodawcy nie będzie podlegała opodatkowaniu.
W kwestii udokumentowania przez Wnioskodawcę otrzymanej premii pieniężnej (bonusów marketingowych) należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie jest obowiązany do wystawienia faktury VAT, gdyż jak wskazano wyżej w tym przypadku nie doszło do świadczenia usług przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta zagranicznego, które byłoby rozpoznawane na podstawie obowiązującej w Polsce ustawy o podatku od towarów i usług. Jeśli chodzi natomiast o dokumentowanie w tej sytuacji otrzymanej przez Wnioskodawcę premii pieniężnej (bonusu marketingowego) notą księgową (jak wskazał Wnioskodawca we własnym stanowisku) należy wskazać, że brak jest przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku VAT, dla takiego sposobu dokumentowania, niemniej należy zauważyć, iż nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tej ustawy.
W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że otrzymana premia pieniężna nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i w konsekwencji powinna być dokumentowana notę księgową, należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.
Zauważyć należy, iż niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę premii pieniężnej (bonusów marketingowych) w sytuacji przedstawionej we wniosku, tj. gdy premia ta (bonus marketingowy) ustalana jest tylko na podstawie obrotu za dany okres.
Natomiast poruszona w przedmiotowym wniosku kwestia dotycząca opodatkowania i dokumentowania otrzymywanych przez Wnioskodawcę od kontrahentów zagranicznych premii pieniężnych zależnych od wykonania dodatkowych działań marketingowych, czy promocyjnych (tzw. budżetów marketingowych) będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku–Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.