INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wspólnoty Nieruchomości Użytkowych przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2008 r. (data wpływu 13 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania pobieranych przez wspólnotę opłat na pokrycie kosztów zarządu częścią wspólną nieruchomości - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania pobieranych przez wspólnotę opłat na pokrycie kosztów zarządu częścią wspólną nieruchomości. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny: W nieruchomości użytkowej (budynek biurowy) poszczególne lokale zostały nabyte przez osoby fizyczne i prawne – zarejestrowanych czynnych podatników podatku od towarów i usług.
Lokale te przez swoich właścicieli są wynajmowane innym podmiotom gospodarczym lub wykorzystywane we własnej pozarolniczej działalności gospodarczej. Dla potrzeb zarządu częścią wspólną nieruchomości została zawiązana wspólnota nieruchomości użytkowej, w skład której weszli poszczególni właściciele lokali. Wspólnota zarejestrowana została na własny wniosek przez urząd skarbowy jako podatnik podatku od towarów i usług czynny. Z tytułu świadczonych usług zarządu częścią wspólną nieruchomością użytkowej wspólnota nie korzysta z żadnych zwolnień podatkowych, tak w podatku dochodowym jak i w podatku od towarów i usług.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy wpłaty członków wspólnoty lokali użytkowych (podatników podatku od towarów i usług czynnych) przekazane wspólnocie nieruchomości użytkowych (podatnikowi podatku od towarów i usług czynnemu) na zarząd częścią wspólną nieruchomości i w konsekwencji świadczenie tych usług przez wspólnotę na rzecz jej członków można traktować jako odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)? Czy powyższe usługi mogą być przez wspólnotę dokumentowane na rzecz swoich członków fakturami VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy świadczenie usług zarządu częścią wspólną nieruchomości użytkowej przez wspólnotę nieruchomości użytkowych na rzecz swoich członków w przedstawionym powyżej stanie faktycznym jest świadczeniem usług na terytorium kraju w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, pz.535 ze zm.) i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a konsekwencji wspólnota nieruchomości użytkowych może usługi zarządu częścią wspólną nieruchomości, świadczone na rzecz swoich członków, dokumentować fakturami VAT.
Wątpliwości Wnioskodawcy powstały po przeczytaniu interpretacji Nr PP1-811/912/03/JW Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie rozliczeń podatku od towarów i usług przez wspólnoty mieszkaniowe. Dotyczy ona co prawda wspólnot mieszkaniowych, a wspólnota Wnioskodawcy jest wspólnotą nieruchomości użytkowych, a w interpretacji w sposób jednoznaczny uznano, iż świadczenie przez wspólnotę mieszkaniową usług zarządu częścią wspólną nieruchomości mieszkalnej na rzecz jej członków nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W myśl art. 15 ust. 1 i 2 cyt. ustawy - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zgodnie z art. 29 ust. 1 cyt. ustawy - podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j.
Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) ustawa określa sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną. Tym samym postanowienia ww. ustawy o własności lokali odnoszą się zarówno do lokali mieszkalnych, jak też do lokali o innym przeznaczeniu tzw. lokali użytkowych (lokali sklepowych, usługowych, handlowych, biurowych, gastronomicznych, garaży i innych).
Zgodnie z art. 6 ww. ustawy o własności lokali, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową, która może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwaną. Przepis ten nie daje wspólnocie przymiotu osoby prawnej, lecz przymiot jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Jednostka powstała w oparciu o powyższy przepis art. 6 ustawy, posiada określoną strukturę organizacyjną, w skład której wchodzą (tworzą ją) właściciele lokali, zobowiązani do określonych zachowań i czynności wynikających z ustawy.
Za zobowiązania dotyczące nieruchomości wspólnej wspólnota odpowiada bez ograniczenia, a każdy właściciel lokalu w części odpowiadającej jego udziałowi w tej nieruchomości. W celu reprezentacji interesów wspólnoty, zobowiązana jest ona w trybie przepisów ustawy o własności lokali ustanowić zarząd, który może być sprawowany bezpośrednio przez członków wspólnoty lub pośrednio przez podmiot z zewnątrz. Ponadto na gruncie ustawy o własności lokali należy rozróżnić pojęcia zarządu i zarządcy. O zarządzie mówimy w przypadku, gdy mamy na myśli organ wspólnoty (art.
20 ustawy), a o zarządcy w przypadku gdy zarządzanie (administrowanie) nieruchomością wspólną zostało powierzone osobie fizycznej lub prawnej na zasadzie umowy zlecenia (art. 18 ust. 1 ustawy). Mając na uwadze powyższe należy jednoznacznie stwierdzić, że wspólnota stanowi wspólnotę interesów właścicieli lokali, zorganizowanych w formie i na zasadach określonych w powołanej wyżej ustawie o własności lokali. W celu należytego utrzymania lokali, ich właściciele zobowiązani są do ponoszenia wydatków na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością. Koszty te można podzielić na koszty zarządu częściami wspólnymi nieruchomości i koszty związane z utrzymaniem poszczególnych wyodrębnionych lokali.
Z powyższych tytułów na rzecz wspólnoty właściciele zobowiązani są do uiszczania zaliczek w celu pokrycia kosztów utrzymania poszczególnych lokali i części wspólnych. Przyjęty sposób rozliczania kosztów zarządu nieruchomością nie daje podstaw do postawienia tezy, że zaliczki (kwoty) wpłacane przez członków wspólnoty na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną, stanowią obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, będący kwotą należną obejmującą całość świadczenia należnego od nabywcy. Zaliczki te stanowią jedynie partycypację w kosztach jednostki organizacyjnej - wspólnoty lokali użytkowych - przez jej członków.
Wspólnota, a więc jej członkowie, nie dokonują sprzedaży, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, na rzecz samych siebie, poprzez zapłatę zaliczek (kwot) z tytułu kosztów związanych z utrzymaniem części wspólnych. Tym samym brak jest uzasadnienia do fakturowania wewnętrznych rozliczeń między wspólnotą a jej członkami. Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż w budynku biurowym poszczególne lokale należą do osób fizycznych lub prawnych – zarejestrowanych czynnych podatników podatku od towarów i usług. Dla potrzeb zarządu częścią wspólną nieruchomości została zawiązana wspólnota nieruchomości użytkowej, w skład której weszli właściciele lokali.
W świetle przedstawionego wyżej stanu prawnego stwierdzić należy, iż uiszczane wpłaty członków wspólnoty lokali użytkowych na poczet kosztów zarządu częściami wspólnymi nieruchomości nie stanowią obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT. Kwoty wpłacane stanowią jedynie partycypację w kosztach jednostki organizacyjnej – wspólnoty użytkowej – przez jej członków. Zarząd Wspólnoty nie dokonuje dostawy ani nie świadczy usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, brak jest bowiem odbiorcy zewnętrznego. W związku z powyższym, faktu obciążania członków wspólnoty kosztami zarządu Wnioskodawca nie dokumentuje fakturą VAT.
Opłaty te nie mieszczą się w ramach regulacji ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu. Ponadto zauważa się, że Podatnik w swoim wniosku powołał się na interpretację Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r. znak PP1–811/912/03/JW.
Stanowisko Ministra Finansów zawarte w tymże piśmie, dotyczy problematyki opodatkowania wspólnot mieszkaniowych w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. Jednakże podkreślić należy, iż dla Wspólnoty Mieszkaniowej obrotem zarówno w rozumieniu ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, jak i ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie były i nadal nie są czynności wykonywane na rzecz jej członków w zamian za zaliczki pokrywające koszty utrzymania poszczególnych lokali i części wspólnych.
Obrotem podlegającym opodatkowaniu była bowiem i nadal jest wartość czynności wykonywanych na rzecz osób trzecich, tj. nie wchodzących w skład Wspólnoty. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.