INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2009r.
(data wpływu 20 stycznia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania zużycia energii elektrycznej na potrzeby własnej działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 20 stycznia 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania zużycia energii elektrycznej na potrzeby własnej działalności gospodarczej.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest producentem tworzyw sztucznych i środków ochrony roślin, w zakresie przedmiotu działalności Spółka ma również dystrybucję i sprzedaż energii elektrycznej (§ 6 ust. 1 pkt 17) Statutu.
Wnioskodawca posiada koncesję na wykonywanie zawodowo w sposób zorganizowany i ciągły zarobkowej działalności polegającej na dystrybucji energii elektrycznej na potrzeby odbiorców zlokalizowanych na obszarze miast; N., na terenie zakładu koncesjonariusza oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie oraz koncesję na wykonywanie zawodowo w sposób zorganizowany i ciągły zarobkowej działalności polegającej na obrocie energią elektryczną na potrzeby odbiorców zlokalizowanych na obszarze miasta N., na terenie zakładu koncesjonariusza oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie. Wnioskodawca kupuje energię elektryczną od dystrybutora.
Kupiona energia elektryczna w około 80% jest zużywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności, natomiast około 20% Spółka sprzedaje nabywcom końcowym, tj. spółkom z o.o. mającym swą siedzibę na terenie należącym do Wnioskodawcy. U Wnioskodawcy w związku z prowadzona działalnością własną i sprzedażą energii elektrycznej dla odbiorców końcowych występują straty związane z dystrybucją energii elektrycznej liczone jako różnica ilości energii elektrycznej wprowadzonej do systemu z P. a sumą ilości energii elektrycznej na wszystkich odbiorach. Liczone i wykazywane przez Wnioskodawcę straty to tylko straty transformacji, grzania się mostów szynowych i straty handlowe.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca na podstawie art. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, będzie podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii elektrycznej, tj. będzie zobowiązany doliczać do ceny energii elektrycznej sprzedawanej spółkom z o.o. mającym siedzibę na ternie Zakładów jako nabywcom końcowym podatek akcyzowy, a następnie będzie zobowiązany odprowadzać podatek na rachunek właściwego organu podatkowego?
Czy tak wykazana różnica, w związku z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, między zakupem, a zużyciem (własne + sprzedaż) jest stratą powstałą w wyniku dystrybucji zwolnioną z akcyzy, czy też jest podlegającym opodatkowaniu zużyciem energii w związku z dystrybucją? Zdaniem Wnioskodawcy będzie on podatnikiem podatku akcyzowego od energii elektrycznej sprzedawanej spółkom z o.o., jako nabywcom końcowym na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2) ustawy o podatku akcyzowym. Nie będzie natomiast zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego od energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własnej działalności, ponieważ w tym zakresie będzie nabywcą końcowym energii.
W interpretacji Wnioskodawcy straty powstałe w wyniku dystrybucji przez Spółkę energii elektrycznej są to straty, które nie podlegają opodatkowaniu akcyzą. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.
U. nr 3 poz. 11) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest: produkcja wyrobów akcyzowych; wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego; import wyrobów akcyzowych; nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego; wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3. Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest: nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego; sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju; zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2; zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię; import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego; zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
W myśl art. 13 ust. 1 cyt. ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot: nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony; będący nabywcą końcowym zużywającym energię elektryczną, jeżeli od tej energii nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu; u którego powstają ubytki wyrobów akcyzowych, również gdy nie jest właścicielem tych wyrobów akcyzowych; 4) będący przedstawicielem podatkowym; 5) będący zarejestrowanym handlowcem - z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych na rzecz osoby trzeciej.
Stosownie do art. art. 11 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem: nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego; wydania energii nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju; zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6; powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.
Nabywcą końcowym, zgodnie z art. 2 pkt 19 ww. ustawy jest podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.4)), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.5)) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Opodatkowaniu akcyzą podlega zatem (art.
9 ust. 1 pkt 1-6 ustawy): sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu, sprzedaż energii przez podmiot nie posiadający koncesji na dystrybucję, przesyłanie lub obrót energią, gdy sprzedającym energię jest podmiot który wyprodukował tą energię, do nabywcy końcowego, zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na przesył, dystrybucję lub obrót tą energią, zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji na przesył, dystrybucję lub obrót tą energią, który wyprodukował tę energię, zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
W związku powyższym zużycie energii elektrycznej przez Wnioskodawcę, który posiada koncesję na dystrybucje i obrót energią elektryczną, na potrzeby własnej działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Wnioskodawca na podstawie art. 13 ust. 1 ww. ustawy w związku z ww. czynnościami, jest podatnikiem podatku akcyzowego obowiązanym do zapłaty podatku. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w kwestii obowiązku zapłaty podatku akcyzowego od energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własnej działalności gospodarczej należało uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ocena prawa stanowiska Wnioskodawcy w części dotyczącej zobowiązania do zapłaty podatku akcyzowego w przypadku sprzedaży energii elektrycznej oraz opodatkowania strat energii elektrycznej powstałych w wyniku dystrybucji została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.