INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zakładu przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2008r.
(data wpływu 26 marca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów 0% stawką podatku VAT - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 marca 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów 0% stawką podatku VAT. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka otrzymała w lutym 2008r.
Nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za międzynarodowe osiągnięcia wynalazcze. W związku z tym Spółka ma zamiar rozpocząć sprzedaż do krajów Wspólnoty Europejskiej produkowanej przez siebie aparatury kontrolno – pomiarowej (PKWiU 33.20.5-70.00). W toku rozmów Spółki z głównym odbiorcą z Hiszpanii powstało pytanie czy Spółka może wystawić na głównego odbiorcę fakturę dokumentującą wewnątrzwspólnotową dostawę towarów z 0% stawką podatku VAT a aparaturę dostarczyć pod adres wskazany przez nabywcę (zachowanie w tajemnicy jego marży na dystrybucji). Przy czym odbiorcy ostateczni, wskazani przez nabywcę głównie elektrociepłownie mogą nie posiadać numer NIP UE.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Spółka posiadająca ważny polski numer VAT-UE może zastosować stawkę podatku VAT 0% w związku z ww. dostawą w sytuacji, gdy nabywca (dystrybutor) podał ważny hiszpański numer VAT-UE, ale dokument dostawy CMR figuruje na innego odbiorcę z kraju Wspólnoty Europejskiej (Hiszpanii lub innego)? Czy uprawnienie do 0% stawki podatku VAT będzie przysługiwało w przypadku zastrzeżenia w umowie sprzedaży aparatury innego miejsca dostawy niż siedziba nabywcy? Czy jest to niewystarczające i aparatura ma bezwzględnie dojechać do nabywcy?
Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku zastrzeżenia w umowie sprzedaży innego miejsca dostawy na terenie wspólnoty Europejskiej niż siedziba lub magazyn nabywcy, faktura dotycząca wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zawierająca ważny NR UE nabywcy i dostawcy wraz z dokumentem dostawy CMR z miejscem dostawy do odbiorcy ostatecznego ze Wspólnoty europejskiej upoważnia Spółkę do zastosowania stawki 0% VAT.
Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług za dowód dostarczenia towarów do nabywcy uważa się dokument przewozowy otrzymany od spedytora, z którego jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Nigdzie w przepisach nie ma wymogu dostarczenia do siedziby lub magazynu nabywcy. Zatem jeżeli nabywca wskaże inne miejsce przeznaczenia na terytorium Wspólnoty Europejskiej niż własna siedziba lub magazyn to należy uznać, że towar dostarczono nabywcy.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
W świetle art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Zgodnie zaś z art. 13 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Przepis stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest: podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe zharmonizowane, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą; podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.
Zgodnie z art. 13 ust. 6 ww. ustawy wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, który zgłosił zamiar dokonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i został zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7. W myśl art. 41 ust. 3 ww. ustawy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0 %, z zastrzeżeniem art. 42. Stosownie do art. 42 ust. 1 ww. ustawy wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0 %, pod warunkiem że: podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów; podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.
Przepis art. 42 ust. 3 ww. ustawy stanowi, iż dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju: dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi), kopia faktury, specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. Natomiast w myśl art. 42 ust. 11 ww. ustawy w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności: korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie; dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu; dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania; dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Przytoczona regulacja prawna wskazuje, iż w sytuacji, gdy przewóz towarów zlecany jest przewoźnikowi (spedytorowi), możliwość skorzystania przez Spółkę z preferencyjnej 0% stawki podatku od towarów i usług dla transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów uwarunkowana jest posiadaniem tzw. dokumentów podstawowych, o których mowa w art. 42 ust. 3 ww. ustawy.
Jedynie w przypadku, gdy wskazane dokumenty nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju wówczas, zgodnie z treścią art. 42 ust. 11 ww. ustawy, dowodami potwierdzającymi dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów mogą być również inne dokumenty wskazane w tym przepisie. Zatem, aby Spółka mogła zastosować do transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów 0% stawkę podatku VAT z posiadanych przez nią ww. dokumentów jednoznacznie winno wynikać, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w części dotyczącej: w zakresie transakcji trójstronnej rozliczanej na zasadach ogólnych, zastosowania procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, opodatkowania wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej rozliczanej na zasadach ogólnych w sytuacji, gdy odbiorca nie jest zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych zawarta została w odrębnych rozstrzygnięciach.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.