INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 26 lutego 2014 r., (data wpływu 28 lutego 2014 r.), uzupełnionym pismem z 26 maja 2014 r. (data wpływu 30 maja 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w ramach realizowanej inwestycji pn. „…” - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 28 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w ramach realizowanej inwestycji pn. „…”. Wniosek został uzupełniony pismem z 26 maja 2014 r., (data wpływu 30 maja 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie z 19 maja 2014 r. znak: IBPP3/443-229/14/ASz. W przedmiotowym wniosku (uzupełnionym pismem z 26 maja 2014 r.) został przedstawiony następujący stan faktyczny: Gmina (Wnioskodawca) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Przystępuje do realizacji inwestycji budowy kanalizacji sanitarnej oraz sieci wodociągowej pod nazwą „…”. Realizowana inwestycja będzie częściowo finansowana z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013. W ramach inwestycji Gmina wybuduje 9.308,00 mb kanalizacji ściekowej oraz 1.599 mb sieci wodociągowej. Przyłącza do budynków indywidualnych będą wykonywali mieszkańcy we własnym zakresie, bez udziału Gminy.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb mieszkańców poprzez zaopatrzenie w wodę, kanalizację, usuwanie i oczyszczanie ścieków komunalnych, utrzymanie czystości, porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk oraz unieszkodliwianie odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. Po zakończeniu zadania, inwestycja zostanie przekazana na stan środków trwałych Gminy. Następnie Gmina chce wydzierżawić odpłatnie kanalizację sanitarną i sieć wodociągową na podstawie umowy dzierżawy Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Sp. z o. o. Właścicielem Spółki w 100 % jest Gmina.
Dzierżawa będzie opodatkowana podatkiem VAT w wysokości 23%. Czynsz dzierżawny płacony będzie na podstawie wystawianych przez Gminę faktur VAT po wcześniejszym podpisaniu umowy. Natomiast PGKiM Sp. z o. o. będzie świadczyło usługi odbierania ścieków i doprowadzania wody na nowo wybudowanej sieci na rzecz mieszkańców gminy i podmiotów gospodarczych, działających na terenie gminy. Sieć kanalizacji sanitarnej oraz sieć wodociągowa nie będą podlegały dalszej odsprzedaży.
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 uwarunkowane jest tym, że nabywane towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanch, a nie zwolnionych. Rzeczowa realizacja projektu pod nazwą Budowa Kanalizacji sanitarnej w miejscowości Moderówka, Jaszczew oraz sieci wodociągowej w miejscowości Potok zaczęła przebiegać od marca 2014 r. do sierpnia 2014 r. We wniosku, który wpłynął do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 28 lutego 2014 r., opisywane zdarzenie było zdarzeniem przyszłym. Obecnie natomiast jest zaistniałym stanem faktycznym.
Gmina przystępując do realizacji projektu planuje wykorzystywać będącą jego efektem infrastrukturę dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Planuje się podpisać umowę dzierżawy na kanalizację sanitarną i sieć wodociągową. Gmina zamierza wykorzystywać nabywane towary i usługi w związku z budową opisanych w zdarzeniu przyszłym, a obecnie zaistniałym stanem faktycznym sieci, od początku realizacji inwestycji do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Sieci planuje się przekazać niezwłocznie po oddaniu ich do użytkowania i wykonaniu przykanalików przez właścicieli nieruchomości.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z realizowanej inwestycji budowy infrastruktury kanalizacyjnej i wodociągowej? Zdaniem Wnioskodawcy: Gmina uważa, że przysługuje jej prawo do odliczenia podatku VAT, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, iż w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, czyli w tym przypadku Gminie, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zgodnie z powyższym artykułem odliczenia musi dokonywać podatnik podatku VAT, a Gmina takim podatnikiem jest oraz odliczeniu podlega wszystko to co w dalszej kolejności podlega czynnościom opodatkowanym, a nie zwolnionym. Przesłanka ta również zostaje spełniona. Reasumując, Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT od faktur dotyczących budowy kanalizacji sanitarnej i wodociągowej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym 1 stycznia 2014 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług. Prawo to przysługuje podatnikowi podatku od towarów i usług (prowadzącemu działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy). Zapewnia ono neutralność tego podatku dla podatników, przy jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ma zapewniać, że podatek płacony przez podatnika VAT w cenie nabywanych towarów i usług wykorzystywanych w działalności opodatkowanej nie będzie stanowił dla niego faktycznego obciążenia finansowego.
Możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest jego podstawowym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
W uzasadnieniu orzeczenia w sprawie C-37/95, Belgische Staat v. Ghent Coal Terminal NV TSUE stwierdził, że system odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama podlega VAT jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Aby dokonać rozstrzygnięcia kwestii prawa do odliczenia przez Gminę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dokonane w związku z realizacją inwestycji opisanej we wniosku, kluczowym jest ustalenie, z jakimi czynnościami Wnioskodawcy jest związana inwestycja, o której mowa we wniosku.
W pierwszej kolejności wskazać, należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz.
UE.L. Nr 347 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane zatem za podatników w związku z wykonywanymi czynnościami, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Stosownie do treści art. 7 ust. 1 cyt. ustawy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (…). Zaznaczyć należy, że przypisana gminie – jako jednostce samorządu terytorialnego –samodzielność działania ma znaczenie z uwagi na cytowaną wyżej definicję podatnika podatku od towarów i usług.
Wynika z niej bowiem, że tylko podmiot samodzielnie prowadzący działalność gospodarczą może być z tytułu tej działalności uznany za podatnika. Z treści powołanych na wstępie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że Gmina wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2, działa w charakterze podatnika podatku VAT, tym samym podlega rejestracji dla potrzeb tego podatku na zasadach ogólnych. Należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu.
Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny – niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Gmina realizuje inwestycję pn. „…”.
W ramach inwestycji Gmina wybuduje 9.308,00 mb kanalizacji ściekowej oraz 1.599 mb sieci wodociągowej. Po zakończeniu zadania, inwestycja zostanie przekazana na stan środków trwałych Gminy. Następnie Gmina chce wydzierżawić odpłatnie kanalizację sanitarną i sieć wodociągową na podstawie umowy dzierżawy Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Sp. z o. o. Właścicielem Spółki w 100 % jest Gmina. Dzierżawa będzie opodatkowana podatkiem VAT w wysokości 23%. Czynsz dzierżawny płacony będzie na podstawie wystawianych przez Gminę faktur VAT po wcześniejszym podpisaniu umowy.
Natomiast JPGKiM Sp. z o. o. będzie świadczyło usługi odbierania ścieków i doprowadzania wody na nowo wybudowanej sieci na rzecz mieszkańców gminy i podmiotów gospodarczych, działających na terenie gminy. Gmina przystępując do realizacji projektu planuje wykorzystywać będącą jego efektem infrastrukturę dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Planuje się podpisać umowę dzierżawy na kanalizację sanitarną i sieć wodociągową. Gmina zamierza wykorzystywać nabywane towary i usługi w związku z budową sieci od początku realizacji inwestycji do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Sieci planuje się przekazać niezwłocznie po oddaniu ich do użytkowania i wykonaniu przykanalików przez właścicieli nieruchomości. W tak przedstawionym stanie faktycznym wątpliwości Wnioskodawcy budzi, czy ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego poniesionego w związku z realizacją inwestycji.
Jak już wskazano wyżej w omawianej sprawie kluczowe jest ustalenie, z jakimi czynnościami Wnioskodawcy są związane efekty inwestycji, bowiem jak już wyjaśniono na wstępie, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny po stronie Wnioskodawcy. Analiza przedmiotowej sprawy wskazuje, że związek taki występuje.
Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego dotyczącego zadania „…” wskazał, że Gmina przystępując do realizacji projektu planuje wykorzystywać będącą jego efektem infrastrukturę dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Planuje się podpisać umowę dzierżawy na kanalizację sanitarną i sieć wodociągową. Gmina zamierza wykorzystywać nabywane towary i usługi w związku z budową sieci od początku realizacji inwestycji do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie).
Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Z opisu sprawy wynika, że Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Sp. z o.o. będzie użytkowało powstałą infrastrukturę odpłatnie na podstawie zawartej umowy dzierżawy. W kontekście powyższych ustaleń, udostępnienie infrastruktury która będzie efektem zrealizowanego projektu w zamian za opłatę (czynsz dzierżawny) jest świadczeniem wzajemnym, a tym samym spełnia definicje odpłatnego świadczenia usług. Zaznaczenia wymaga, że z tytułu wykonywania czynności na podstawie umów cywilnoprawnych jednostki samorządu terytorialnego nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
Zgodnie z zapisem art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
W świetle powyższych przepisów, odpłatnie realizowane w ramach umów cywilnoprawnych świadczenie usług przez jednostki samorządu terytorialnego na rzecz innych podmiotów podlega opodatkowaniu. Tym samym udostępnienie kanalizacji sanitarnej oraz sieci wodociągowej, w formie dzierżawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne świadczenie usług na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wydzierżawiający z tytułu odpłatnego udostępniania efektów które powstaną w wyniku realizacji projektu – kanalizacji sanitarnej oraz sieci wodociągowej osiągać będzie obrót opodatkowany podatkiem od towarów i usług.
W konsekwencji, w związku z przekazaniem, niezwłocznie po ich oddaniu do użytkowania, sieci wodociągowej oraz kanalizacji sanitarnej do odpłatnego używania Spółce na podstawie umowy dzierżawy, dokonane przez Gminę zakupy w ramach realizacji projektu są zakupami związanymi z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że Gmina, dokonując zakupów związanych z ww. inwestycją, miała sprecyzowany zamiar – wiedziała jakie będzie przeznaczenie zakupionych towarów i usług, tzn. że powstałe sieci wodociągowa i kanalizacyjna będą przedmiotem czynności, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że przystępując do realizacji projektu planuje wykorzystywać będącą efektem projektu infrastrukturę dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (umowa dzierżawy), nabywane towary i usług od początku realizacji inwestycji zamierza wykorzystać do czynności opodatkowanych. Powyższa analiza wskazuje, że Wnioskodawca w chwili nabywania towarów i usług związanych z wytworzeniem kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej działa w charakterze podatnika i przeznacza nabywane towary i usług dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Z uwagi zatem na spełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją zadania „…” pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych przepisem art. 88 ustawy. Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że ma prawo do odliczenia podatku VAT, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jest prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.