INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2011r.
(data wpływu 25 lutego 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania estrów kwasów karboksylowych CN 2915 69 90 przeznaczonych do celów opałowych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 lutego 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania estrów kwasów karboksylowych CN 2915 69 90 przeznaczonych do celów opałowych.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca produkuje produkt o nazwie estry kwasów karboksylowych CN 2915 69 90. Estry kwasów karboksylowych nie są węglowodorami, nie są wyrobem energetycznym i wg interpretacji indywidualnej nr IBPP3/443-967/10/BWo z dnia 28 stycznia 2011r. nie podlegają regulacji zawartej w art. 86 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku akcyzowym, tym samym nie są objęte podatkiem akcyzowym. Wnioskodawca planuje sprzedaż swojego produktu z przeznaczeniem do celów opałowych.
Wnioskodawca planuje również pobieranie oświadczeń od swoich klientów, w których będą oni deklarowali przeznaczenie produktu Wnioskodawcy do celów opałowych i jednocześnie oświadczali, że produkt nie będzie przeznaczony do użycia jako paliwo silnikowe lub jako domieszka do paliw silnikowych i opałowych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku z faktem, że estry kwasów karboksylowych nie będące węglowodorami ani wyrobem energetycznym sprzedawane do celów opałowych podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym?
Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien od przyszłych transakcji sprzedaży estrów kwasów karboksylowych do celów opałowych odprowadzać podatku akcyzowego, ponieważ nasz produkt nie jest węglowodorem, nie jest produktem energetycznym i w związku z tym nie podlega regulacji zawartej w art. 86 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku akcyzowym, a tym samym nie jest objęty opodatkowaniem podatkiem akcyzowym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r.
Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.
Z kolei zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby: objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych; objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715; objęte pozycjami CN 2901 i 2902; oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych; objęte pozycją CN 3403; objęte pozycją CN 3811; objęte pozycją CN 3817; oznaczone kodami CN 3824 90 91 i 3824 90 97, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych; pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN; pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN.
Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca produkuje estry kwasów karboksylowych o kodzie CN 2915 69 90. Produkowany wyrób, jak podkreślił Wnioskodawca, nie jest węglowodorem. Wyrób ten będzie sprzedawany z przeznaczeniem do celów opałowych, Wnioskodawca planuje pobieranie oświadczeń od klientów, w których klienci będą deklarować przeznaczenie przedmiotowego produktu do celów opałowych, oraz iż nie będzie używany jako paliwo silnikowe lub jako domieszka do paliw silnikowych i opałowych.
Analizując zatem przedmiotowy wyrób w świetle art. 86 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy stwierdzić, iż wyrób ten nie stanowi wyrobu energetycznego, bowiem w pkt 10 ustawodawca wymienił pozostałe wyroby, będące „węglowodorami” z wyłączeniem „torfu”, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN. Tym samym przepis art. 86 ust. 1 pkt 10 ustawy nie dotyczy wyrobów nie będących węglowodorami. Zatem wyrób będący przedmiotem wniosku nie podlega regulacji zawartej w art. 86 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku akcyzowym, a tym samym nie jest objęty opodatkowaniem podatkiem akcyzowym.
Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.