INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2011 r. (data wpływu 22 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług otrzymanej premii pieniężnej– jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 22 marca 2011 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług otrzymanej premii pieniężnej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka (dalej Wnioskodawca) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje zakupu towarów/materiałów od kontrahentów zagranicznych z krajów unijnych i z krajów trzecich. Wnioskodawca będzie otrzymywać od swoich kontrahentów zagranicznych premie (bonusy) pieniężne za ustalone okresy z tytułu osiągnięcia określonego pułapu obrotów przy zakupie do kontrahentów towarów/materiałów.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy premie (bonusy) pieniężne, które Wnioskodawca będzie otrzymywał od kontrahentów zagranicznych w przedstawionym w stanie faktycznym podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce? Zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że otrzymana od kontrahentów zagranicznych premia (bonus) pieniężna za ustalone okresy z tytułu osiągnięcia określonego pułapu obrotów przy zakupie przez Wnioskodawcę towarów/materiałów od kontrahentów zagranicznych związana jest z określonym zachowaniem Wnioskodawcy, a zatem ze świadczeniem usług przez Wnioskodawcę.
Skoro otrzymana premia pieniężna związana jest z określonym zachowaniem Wnioskodawcy (nabywaniem towarów/materiałów od kontrahenta zagranicznego), a zatem ze świadczeniem usług przez Podatnika, to miejscem świadczenia tej usługi będzie terytorium usługobiorcy. Zgodnie z art. 28b, ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania (z zastrzeżeniem określonych w ustawie wyjątków).
Podsumowując, otrzymane przez Wnioskodawcę od kontrahentów zagranicznych premie (bonusy) pieniężne w przedstawionym stanie faktycznym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce. Mimo niewystępowania obowiązku opodatkowania, po stronie Wnioskodawcy, otrzymanej premii pieniężnej, konieczne będzie odpowiednie dokumentowanie otrzymywanych premii pieniężnych.
Stosownie bowiem do art. 106 ust. 2 ustawy o VAT fakturę wystawia się również, gdy miejscem opodatkowania danej czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, a dla tej czynności dokonujący dostawy nie jest zidentyfikowany dla podatku od wartości dodanej lub w przypadku terytorium państwa trzeciego podatku o podobnym charakterze. Szczegółowe zasady wystawiania ww. faktury uregulowane są - na chwilę obecną - w par. 25 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie m.in. wystawiania faktur.
Ponadto, Wnioskodawca będzie zobowiązany do wykazania kwoty należnej z tytułu premii pieniężnej w deklaracji VAT-7 w pozycji 21 zatytułowanej jako "Dostawa towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju". Koniecznym będzie również uwzględnienie kwot premii (bonusów) pieniężnych w informacjach podsumowujących, jeżeli ich wypłaty będzie dokonywał podmiot z innego niż Polska kraju Wspólnoty. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Uwzględniając powyższe, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w klasyfikacjach statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, o których mowa w art. 5a ustawy o VAT. Usługa w rozumieniu omawianej regulacji jest transakcją gospodarczą, co oznacza że stosunek prawny łączący strony musi wiązać się że świadczeniem wzajemnym.
Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi wystąpić stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podmiotami biorącymi w nim udział, czyli jedna ze stron musi zobowiązać się do określonego działania bądź powstrzymania się od dokonania określonych czynności ( np. w zawartej umowie), a druga do stosownej zapłaty. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
Przykładem takich zachowań może być podejmowanie przez uczestników obrotu handlowego różnorodnych działań zmierzających do intensyfikacji sprzedaży towarów, których efektem może być wypłata odrębnych - w sensie finansowym - od tych dostaw dodatkowych gratyfikacji, np. w postaci tzw. premii pieniężnych.
Ewentualne skutki podatkowe związane z przekazaniem (z drugiej strony otrzymaniem) premii pieniężnych uzależnione są od wielu czynników i złożoności danej sytuacji, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie te zostały wypłacone, tzn. czy podmiot otrzymuje je w związku z zachowaniem o charakterze wzajemnym, odrębnym od obrotu towarami, i czy w efekcie mogą one stanowić wynagrodzenia za usługę, w rozumieniu regulacji z zakresu podatku od towarów i usług.
Czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego w procesie prowadzonej przezeń działalności produkcyjnej, służąc tym samym tej działalności produkcyjnej, albo też do zaspokojenia potrzeb zamawiającego o charakterze konsumpcyjnym. Uwzględniając powyższe, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Z przestawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca będzie dokonywał nabyć towarów i materiałów od kontrahentów zagranicznych z krajów Unii Europejskiej i z krajów trzecich.
Po przekroczeniu określonego poziomu obrotów, w ustalonym okresie, będzie otrzymywał od swoich kontrahentów zagranicznych premie pieniężne (bonusy). Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w przedstawionej sytuacji otrzymanie bonusu uzależnione jest tylko i wyłącznie od realizacji przez Wnioskodawcę wyznaczonego umownie pułapu obrotów, wobec czego nie wystąpi niezależna (w sensie prawnym) usługa od obrotu towarami. Wypłacane wynagrodzenie nie jest w żaden sposób związane z uzyskaniem świadczenia wzajemnego, gdyż za takie świadczenie nie można uznać dokonywania zakupów.
W związku z tym nie można się zgodzić ze stanowiskiem zajętym przez Wnioskodawcę, iż nabywając od kontrahenta zagranicznego towary o określonej wartości/ilości, realizuje na jego rzecz usługę. Z treści wniosku nie wynika bowiem, aby niezrealizowanie przez Wnioskodawcę określonego pułapu obrotów było obwarowane sankcją, czy jakąkolwiek odpowiedzialnością.
Wnioskodawca ponadto nie wskazał, że poza dokonywaniem zakupów w określonym czasie i o określonej wielkości, świadczy dodatkowe usługi na rzecz kontrahentów zagranicznych np. zobowiązuje się do eksponowania towaru kontrahenta, powstrzymuje się od dokonywania zakupów u innych dostawców, od dokonywania zakupu konkurencyjnych marek towaru, czy też świadczy usługi o charakterze marketingowym, reklamowym i promocyjnym.
Podkreślenia wymaga, iż jednoznaczny podział czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na dostawy towarów oraz świadczenie usług (który to podział wynika z treści art. 8 ust. 1 ustawy o VAT), nie może prowadzić do uznania, że dana sytuacja faktyczna, stanowić może jednocześnie dostawę towaru i świadczenie usługi. Skoro w przedmiotowej sprawie nie występuje świadczenie usług to - wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy - nie może mieć również zastosowania przepis art. 28b ustawy o VAT.
Wnioskodawca nie ma także obowiązku wystawienia faktury VAT zgodnie z § 25 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68 poz. 360) Zatem stanowisko przedstawione we wniosku należy uznać za nieprawidłowe. Należy również podkreślić, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Należy także dodać, iż interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. W związku z powyższym przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.