INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 marca 2014 r. (data wpływu 2 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ufiskalnienia kasy rejestrującej – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 2 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ufiskalnienia kasy rejestrującej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe): W związku z planem otwarcia nowego punktu sprzedaży w dniu 1 kwietnia 2011 r. zakupiona została nowa kasa fiskalna … . Niestety, do otwarcia nowego punktu nie doszło, kasa nie została ufiskalniona i służyła do szkolenia nowego personelu w zakresie obsługi. Rozwój firmy spowodował bieżące zapotrzebowanie ww. kasy w charakterze nowego stanowiska kasowego co wymaga jej ufiskalnienia.
Kasa w momencie zakupu miała aktualna homologację ministerstwa finansów. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy ufiskalnienie tej kasy jest zgodne z aktualnymi przepisami? Stanowisko Wnioskodawcy: Kasa była zakupiona i uzytkowana w okresie kiedy homologacja obowiązywała. Ufiskalnienie jest to tylko zmiana sposobu użytkowania kasy, a więc nie jest sprzeczne z rozporządzeniem z dnia 14 marca 2013 r. § 35. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.
W myśl art. 111 ust. 3a pkt 5 ustawy, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani używać kas rejestrujących zgodnie z warunkami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 7a pkt 1. Stosownie do ust. 7a pkt 1 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia sposób prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym o zastosowaniu specjalnym dla specyficznego rodzaju działalności, oraz warunki używania kas przez podatników, uwzględniając potrzebę właściwego ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących przez podatników, o których mowa w ust. 1, oraz potrzebę przeciwdziałania nieewidencjonowaniu obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas przez tych podatników, jak również zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku.
Przepis art. 111 ust. 3c ustawy stanowi, że podatnicy mogą stosować do ewidencji obrotu i kwot podatku należnego wyłącznie kasy rejestrujące, które nabyli w okresie, kiedy kasy te były objęte potwierdzeniem Prezesa Głównego Urzędu Miar, o którym mowa w ust. 6b, z uwzględnieniem ust. 3d. Stosownie do treści art. 111 ust. 6a ustawy, kasa rejestrująca służąca do prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie podstawowych danych dotyczących zawieranych transakcji, w tym wysokości uzyskiwanego przez podatnika obrotu i kwot podatku należnego, oraz musi przechowywać te dane lub też zapewniać bezpieczny ich przekaz na zewnętrzne nośniki danych.
Pamięć fiskalna kasy rejestrującej powinna posiadać numer unikatowy, nadawany w ramach czynności materialno-technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W myśl art. 111 ust. 6b ustawy, producenci krajowi i podmioty dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu kas rejestrujących w celu wprowadzenia ich na terytorium kraju do obrotu są obowiązani do uzyskania dla danego typu kas rejestrujących, służących do prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, potwierdzenia Prezesa Głównego Urzędu Miar, że kasy te spełniają funkcje wymienione w ust. 6a oraz kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać.
Zasady prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących określono ponadto w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 363) w sprawie kas rejestrujących. Zgodnie z § 2 pkt 2 tego rozporządzenia – ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o fiskalizacji kasy – rozumie się przez to jednokrotną i niepowtarzalną czynność inicjującą pracę modułu fiskalnego kasy z pamięcią fiskalną kasy, zakończoną wydrukiem dobowego raportu fiskalnego.
Zgodnie z § 3 ust. 1 cyt. rozporządzenia, podatnicy prowadzą ewidencję każdej sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej, wyłącznie przy użyciu kas, które mają potwierdzenie, że kasa spełnia funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 111 ust. 9 ustawy. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, w związku z planem otwarcia nowego punktu sprzedaży, w dniu 1 kwietnia 2011 r. zakupił nową kasa fiskalną. Do otwarcia nowego punktu nie doszło, kasa nie została ufiskalniona i służyła do szkolenia nowego personelu w zakresie obsługi.
Rozwój firmy spowodował bieżące zapotrzebowanie kasy w charakterze nowego stanowiska kasowego co wymaga jej ufiskalnienia. Kasa w momencie zakupu miała aktualną homologację ministerstwa finansów. W tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy powstały na gruncie stosowania przepisu § 35 rozporządzenia z dnia 11 marca 2013 r. Zdaniem Wnioskodawcy znajdzie on zastosowanie w przedstawionym opisie sprawy, ponieważ kasa była zakupiona i użytkowana w okresie kiedy homologacja obowiązywała, a ufiskalnienie jest to tylko zmiana sposobu użytkowania kasy.
Powyższe zdaniem Wnioskodawcy nie jest sprzeczne z § 35 rozporządzenia z dnia 14 marca 2013 r. Odnosząc się do przedstawionego opisu sprawy, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że przepisy prawa podatkowego nie posługują się pojęciem homologacja. Homologacja kasy rejestrującej to potoczne, nie mające odniesienia w przepisach prawa z zakresu kas rejestrujących, określenie procesu wydawania potwierdzenia spełnienia przez dany typ kasy rejestrującej funkcji, kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące. Funkcje, które kasa rejestrująca musi spełniać określone są w art. 111 ust. 6a ustawy o podatku od towarów i usług.
Natomiast kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, zostały uregulowane w obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz.U. z 2013 r. poz. 363). Poprzednio, do 31 marca 2014 r., określone były w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz.U. Nr 212, poz. 1338 ze zm.).
Do 31 sierpnia 2011 r., zgodnie z art. 111 ust. 6b ustawy o VAT – producenci krajowi i importerzy kas rejestrujących byli obowiązani do uzyskania dla kas służących do prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, potwierdzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych, że kasy te spełniają funkcje wymienione w ust. 6a oraz kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać. Na podstawie art. 1 pkt 25 ppkt c ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy Prawo o miarach (Dz.U.
Nr 64, poz. 332), od dnia 1 września 2011 r. Prezes Głównego Urzędu Miar wykonuje zadania w zakresie potwierdzania spełniania przez kasy rejestrujące funkcji, kryteriów i warunków technicznych, którym muszą one odpowiadać. Do 31 sierpnia 2011 r. uzyskanie tzw. homologacji czyli potwierdzenia spełniania przez kasy funkcji wymienionych w ust. 6a ustawy o VAT oraz kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy, następowało w drodze potwierdzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych a po tej dacie następuje w drodze potwierdzenia wydawanego przez Prezesa Głównego Urzędu Miar.
Tak więc przez pojęcie „homologacja” należy rozumieć odpowiednie potwierdzenie wydane do 31 sierpnia 2011 r. przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych a po tej dacie przez Prezesa Głównego Urzędu Miar. Jak wynika z treści wniosku, kasa zakupiona przez Wnioskodawcę w dniu 1 kwietnia 2011 r. posiadała „aktualną homologację ministra finansów”. Należy zatem uznać, że kasa ta posiadała potwierdzenie spełniania funkcji wymienionych w ust. 6a ustawy o VAT oraz kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, wydane przez ministra finansów.
W tak przedstawionym opisie sprawy do rozstrzygnięcia pozostaje kwestia, czy kasa, która nie była ufiskalniona i wykorzystywana do ewidencji obrotu i kwot podatku należnego a służyła do szkolenia personelu, może obecnie zostać wykorzystana w charakterze nowego stanowiska kasowego i w tym celu zostać ufiskalniona.
Zgodnie z § 35 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. podatnicy użytkujący kasy, które zostały nabyte w okresie ważności: decyzji ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanej na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania, potwierdzenia, o którym mowa w art. 111 ust. 6b ustawy, wydanego po dniu 1 września 2011 r. -mogą je nadal stosować do prowadzenia ewidencji po upływie tego okresu, pod warunkiem że kasy te zapewniają prawidłowość rozliczeń podatnika.
Zauważyć w tym miejscu należy, że rozporządzenie z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących stanowi w znacznej części powielenie regulacji prawnych już istniejących, określonych w poprzedzającym rozporządzeniu z Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania. W przypadku nowych regulacji wprowadzono przepisy przejściowe. Wprowadzone w przepisach przejściowych odpowiednio długie terminy umożliwiające stosowanie kas na dotychczasowych warunkach miały na celu umożliwienie podmiotom dostosowanie się do ww. wymogów.
Cyt. § 35 rozporządzenia jest przepisem przejściowym i ma na celu umożliwienie kontynuowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących, które są użytkowane i zostały nabyte w okresie obowiązywania stosownych potwierdzeń (Ministra Finansów bądź Prezesa Głównego urzędu Miar). Warunkiem zastosowania cyt. § 35 rozporządzenia z dnia 14 marca 2014 r. jest jednak spełnienie dwóch przesłanek: kasa w momencie zakupu musi posiadać stosowne potwierdzenie (tzw. „homologację”), oraz kasa musi być użytkowana przez podatnika.
Przy czym przez „użytkowanie” należy rozumieć wykorzystywanie kasy do ewidencji obrotu kwot podatku należnego, co wynika wprost z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT: „podatnicy (…) są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących”. Powyższe wynika także wprost z § 35 rozporządzenia, w którym stwierdzono, że „podatnicy użytkujący kasy, które zostały nabyte w okresie ważności (…) mogą je nadal stosować do prowadzenia ewidencji (…)”.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że „użytkowanie” kasy odnosi się do jej użytkowania w rozumieniu nadanym przepisami o VAT, czyli do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, nie odnosi się natomiast do użytkowania kasy w sensie jej dowolnego wykorzystywania (np. do prowadzenia szkoleń). Kasa rejestrująca jest urządzeniem, które służy ze swojego założenia do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, co wynika wprost z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT. Również z cyt. wyżej art. 111 ust. 3c ustawy o VAT, wprost wynika, co ustawodawca rozumie przez użytkowanie kasy.
Zgodnie z tym przepisem „podatnicy mogą stosować do ewidencji obrotu i kwot podatku należnego wyłącznie kasy rejestrujące, które nabyli w okresie kiedy kasy te były objęte potwierdzeniem Prezesa Głównego Urzędu Miar (…)”. Zatem użytkowanie kasy rejestrującej w myśl przepisów ustawy o VAT oznacza używanie jej do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego. Należy w tym miejscu podkreślić, że użytkowanie kasy rejestrującej nałożone przepisami podatku od towarów i usług jest użytkowaniem na potrzeby wywiązania się podatnika z obowiązków nałożonych przepisami prawa podatkowego.
Natomiast kasa rejestrująca może być również używana do innych celów niż rejestrowanie obrotu i kwot podatku należnego, np. do celów szkoleniowych. W takiej sytuacji jednak nie jest to użytkowanie kasy do celów, do których co do zasady jest przeznaczona. Należy także zauważyć, że na podatniku użytkującym kasy do ewidencji obrotu i kwot podatku należnego spoczywa szereg obowiązków, które nie ciążą na podatniku wykorzystującym kasę do celów innych niż podatkowe (np. do celów szkoleniowych). I tak na podatniku takim nie ciąży wspomniany obowiązek fiskalizacji kasy, obowiązkowy przegląd techniczny kasy (§ 34 rozporządzenia z 14 marca 2014 r.), czy zgłoszenie kasy do użytkowania.
Podatnik wykorzystujący kasę do innych celów niż ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego nie nabywa też prawa do ulgi na zakup kasy. Jak z powyższego wynika, użytkowanie kasy o którym mowa w § 35 rozporządzenia z dnia 14 marca 2013 r. oznacza użytkowanie kasy do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, a nie jej użytkowanie w ogóle, w innym np. szkoleniowym celu. Cyt. § 35 zwalnia z obowiązku uzyskania potwierdzenia (tzw. homologacji) jedynie tych podatników, którzy użytkują kasy ewidencjonując na nich obrót i kwoty podatku należnego. Zakup kasy w momencie kiedy posiadała aktualną homologację nie oznacza, że kasa może zostać ufiskalniona w dowolnym momencie.
Fiskalizacja może odbyć się tylko w odniesieniu do kasy posiadającej w momencie fiskalizacji ważną homologację. Natomiast § 35 rozporządzenia odnosi się do podatników, którzy dokonali już fiskalizacji kas i rozpoczęli ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego, czyli do podatników użytkujących kasy do ewidencjonowania. Mając zatem na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania § 35 rozporządzenia z 14 marca 2014 r. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.