INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j.
Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 2 kwietnia 2014 r. (data wpływu 3 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 8 maja 2014 r. (data wpływu 12 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 3 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z 8 maja 2014 r. (data wpływu 12 maja 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Gminny Międzyszkolny Klub Sportowy ... (Wnioskodawca) posiada numer identyfikacji podatkowej NIP: xxx. Nie jest podatnikiem ani płatnikiem podatku VAT.
W związku z tym nie składa deklaracji VAT-7. Wnioskodawca realizuje wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 413 Wdrażanie Lokalnych Strategii Rozwoju dla małych projektów, tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań osi 3 ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej osi, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013. Tytuł realizowanego projektu to „…”. W ramach ww. wniosku Wnioskodawca planuje ponieść koszty związane z robotami budowlanymi przygotowaniem terenu pod inwestycje i zakupem oraz montażem urządzeń treningowych. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie osiąga dochodów ze sprzedaży.
Nabywane towary i usługi są dokumentowane fakturami VAT, w których jako nabywca figuruje jako Wnioskodawca. W piśmie z 8 maja 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług składający deklaracje VAT-7. Urządzenia Eko-siłowni są ogólnodostępne, a sprzęt udostępniany bezpłatnie. Nabywane towary i usługi związane z projektem nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanym podatkiem VAT. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją niniejszego przedsięwzięcia?
Stanowisko Wnioskodawcy
(ostatecznie sformułowane w piśmie z 8 maja 2014 r.): Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją niniejszego przedsięwzięcia. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy, który w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. stanowi, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (wyjątek ten w omawianej sprawie nie ma zastosowania).
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Podsumowując ten wątek, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Wyjaśnić tutaj wypada, że w myśl art. 96 ust. 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca, który nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT, realizuje projekt pn. „…”. W ramach ww. wniosku Wnioskodawca planuje ponieść koszty związane z robotami budowlanymi przygotowaniem terenu pod inwestycje i zakupem oraz montażem urządzeń treningowych. Nabywane towary i usługi są dokumentowane fakturami VAT, w których jako nabywca figuruje jako Wnioskodawca.
Urządzenia Eko-siłowni są ogólnodostępne, a sprzęt udostępniany bezpłatnie. Nabywane towary i usługi związane z projektem nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanym podatkiem VAT.
Jak wskazano na wstępie, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego), a zrealizowanie tego prawa możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”, przez złożenie deklaracji VAT-7. Uwzględniając zatem przywołane wyżej regulacje prawne, w tym przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w cenie towarów nabywanych w związku z realizacją opisanego projektu.
Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a towary nabywane w ramach realizowanego projektu nie są i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „...”. W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.