prosto w prawo Dla profesjonalistów

Interpretacja indywidualna z 23 maja 2011 r., IBPP3/443-407/11/AB

Interpretacja indywidualnaInterpretacja aktualnaDyrektor Izby Skarbowej w Katowicach·23 maja 2011 r.

nie ma możliwości wystawienia przez świadczącego usługę faktury VAT dla podmiotu nie będącego nabywcą usługi.

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

Powołane przepisy (17)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2011r. (data wpływu 29 marzec 2011r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 kwietnia 2011r.

(data wpływu 26 kwiecień 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wystawienia przez świadczącego usługę faktury VAT dla podmiotu nie będącego nabywcą usługi – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 29 marca 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wystawienia przez świadczącego usługę faktury VAT dla podmiotu nie będącego nabywcą usługi. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 kwietnia 2011r.

(data wpływu 26 kwietnia 2011r.) W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zaistniałego stanu faktycznego: Członek Spółdzielni posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego. Co miesiąc otrzymuje fakturę VAT potwierdzającą wykonanie czynności na rzecz członka spółdzielni w myśl art. 19 ust. 13 pkt 11, za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust 1-2, 4-5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Właściciel w między czasie podpisał umowę z najemcą na użytkowanie przedmiotowego lokalu. Równocześnie wystąpił z pismem do spółdzielni (dołączając ksero umowy) z prośbą o wystawianie faktur VAT na jego najemcę za opłaty eksploatacyjne.

Spółdzielnia odmówiła wystawiania faktur na najemcę, argumentując to, iż stroną między spółdzielnią a członkiem jest właściciel lokalu. Z treścią pisma spółdzielni nie zgodził się właściciel lokalu podnosząc, że w myśl art. 106 ustawy, nabywcą usług jest najemca lokalu, który prowadzi swoją działalność w tym lokalu, a nie członek, który posiada prawo do tego lokalu ale nie prowadzi w nim żadnej działalności. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy stanowisko spółdzielni jest prawidłowe? Zdaniem Wnioskodawcy odmowa wystawiania faktur VAT na najemcę właściciela spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu jest prawidłowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Na podstawie art. 106 ust. 8 ustawy minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia: określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania; może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności; może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

Obowiązek dotyczący wystawiania faktur został doprecyzowany w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360) dalej zwanego rozporządzeniem.

W myśl § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawki podatku; sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Przywołane przepisy nakładają na podatnika wymóg umieszczania na fakturze danych, które pozwolą zidentyfikować dla celów podatkowych uczestników konkretnej transakcji (sprzedawca, nabywca). Zatem, zgodnie z brzmieniem cytowanych wyżej przepisów, konieczne jest, aby faktury VAT, jako dokumenty potwierdzające rzeczywiste transakcje gospodarcze, zawierały nazwy określające strony transakcji, ich adresy, a także numery identyfikacji podatkowej.

Z wykładni literalnej (językowej) przepisu rozporządzenia wynika, iż faktura VAT winna zawierać co najmniej opisane elementy. Oznacza to, iż można zawrzeć dodatkowe informacje w poszczególnych punktach faktury VAT, ale nie można ich zmienić, czy też pominąć bądź zamienić. Ponadto, by kompleksowo odnieść się do przedstawionego we wniosku zagadnienia, należy w ocenie zawartych w przepisie zwrotów, sięgnąć do definicji ze słownika języka polskiego. Zgodnie ze Słownikiem Współczesnego Języka Polskiego (Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, s. 546, kolumna 1) „nabywca” to „człowiek, który coś nabywa, kupuje, kupujący coś”.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 z późn. zm.): członek spółdzielni, któremu przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu, jest obowiązany uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na jego lokal, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. (art.

4 ust. 1 ustawy) członek spółdzielni będący właścicielem lokalu jest obowiązany uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem jego lokalu, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. członek spółdzielni uczestniczy w kosztach związanych z działalnością społeczną, oświatową i kulturalną prowadzoną przez spółdzielnię, jeżeli uchwała walnego zgromadzenia tak stanowi. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika że członkowi spółdzielni przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego.

Członek spółdzielni co miesiąc otrzymuje fakturę VAT potwierdzającą wykonanie na jego rzecz czynności (usług), za które pobierane są opłaty zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych. Członek spółdzielni jest więc faktycznym nabywcą usług świadczonych przez spółdzielnię. W przedmiotowym stanie faktycznym brak jest natomiast jakiegokolwiek węzła prawnego pomiędzy spółdzielnią a osobą, z którą członek spółdzielni zawarł umowę najmu. Spółdzielnia nie wykonuje dla tego najemcy żadnych czynności a zatem nie może go za nic obciążać fakturą VAT.

Faktura natomiast, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, może dokumentować jedynie czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę oraz obowiązujące przepisy organ podatkowy stwierdza, iż Wnioskodawca prawidłowo wystawia na członka Spółdzielni dysponującego spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu użytkowego faktury VAT dokumentujące wykonanie czynności, za które pobierane są opłaty zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.

U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Źródło: EUREKA (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗, pobrane 1.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.