Stanowisko Wnioskodawcy
Wnioskodawca uważa, że jeżeli są to dopłaty na kapitał rezerwowy to należy odprowadzić podatek PCC a nie podatek VAT, w związku z powyższym nie przysługuje Wnioskodawcy odliczenie podatku naliczonego od zakupów dotyczących wykonywanych zadań powierzonych przez Gminę.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 5a ustawy, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z tak szeroko sformułowanej definicji pojęcia „świadczenie usług” wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r.) obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 cytowanej ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Stosownie do brzmienia art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zakresu działania gminy, w oparciu o art. 6 ust. 1 ww. ustawy, należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m. in. zadania obejmujące: gminne drogi, ulice, mosty, place oraz organizację ruchu drogowego, wodociągi i zaopatrzenie w wodę, kanalizacje, usuwanie i oczyszczanie ścieków komunalnych, utrzymanie czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 cyt. ustawy).
W celu wykonywania zadań – na podstawie art. 9 ust. 1 powołanej ustawy – gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
Zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez te jednostki zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej – uregulowano w ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236).
W oparciu o art. 2 cytowanej ustawy gospodarka komunalna, może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego, w szczególności w formach: samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego.
Zatem w przypadku, gdy są to jednostki prawnie niewyodrębnione, tzn. pozostające w strukturze gminy, dla celów podatkowych traktuje się je tak samo jak gminne jednostki pomocnicze. Wykonywane przez nie czynności winna rozliczać gmina.
Jeśli jednak znajdą się one poza strukturą gminy, jako tzw. jednostki prawnie wyodrębnione (np. w formie spółki prawa cywilnego lub handlowego lub zakładu budżetowego, fundacji), będą miały odrębną od gminy zdolność prawnopodatkową.
Z wniosku wynika, że Wnioskodawca realizuje następujące zadania powierzone przez Gminę:
bieżące utrzymanie dróg gminnych w zakresie napraw cząstkowych nawierzchni,
pozimowe i letnie oczyszczanie dróg gminnych, chodników, parkingów,
administrowanie i utrzymanie szaletów miejskich,
administrowanie i utrzymanie czystości na placach targowych
utrzymanie zieleni miejskie,
utrzymanie sieci ciepłowniczej oraz obsługa urządzeń grzewczych w budynkach gminnych,
konserwacja cieków i rowów odwadniających,
remonty pustostanów w zasobach gminnych.
Gmina jako jedyny wspólnik (100% udziałów) będzie dokonywała miesięcznie dopłaty przeznaczone na kompensaty kosztów poniesionych ww. zadań. Gmina Uchwałą Rady Miasta i Zarządzeniem Burmistrza Miasta T. określiła prowadzenie ewidencji tych dopłat jako kapitał rezerwowy. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT od 26 maja 1993 roku i składa miesięczne deklaracje VAT.
Wnioskodawca za realizację powierzonych przez Gminę zadań wyspecyfikowanych w załączniku do Zarządzenia Burmistrza Miasta z dnia 28 lutego 2014 otrzymuje określona kwotę dopłat przypadającą na określone zadanie, które zgodnie zapisem § 1 ww. Zarządzenia przeznaczone są na kompensaty Spółce kosztów nieznajdujących pokrycia w przychodach z tytułu usług publicznych określonych szczegółowo w akcie założycielskim z późniejszymi zmianami. Realizacja dopłat odbywa się zgodnie z § 7 ww. Zarządzenia i załącznika nr 3 do tego Zarządzenia. Wnioskodawca oprócz dopłat nie otrzymuje za realizację powierzonych zadań żadnego wynagrodzenia. Wnioskodawca nie ma obowiązku zwrotu dokonanych przez Gminę dopłat. Oprócz otrzymywanych dopłat Wnioskodawca nie pobiera żadnych innych opłat za realizację powierzonych zadań.
Dopłaty są przekazywane przez Gminę na realizacje zadań wymienionych w załączniku nr 4 do ww. zarządzenia tj:
naprawy cząstkowe dróg
konserwacja cieków i rowów odwadniających
utrzymanie czystości dróg, chodników, placów, szalet
utrzymanie zieleni
W miesięcznych ratach stanowiących 1/12 zadeklarowanej całkowitej dopłaty bez podziału kwotowego na poszczególne zadania.
Czynności, które Wnioskodawca wykonuje w ramach zadań zleconych są zadaniami własnymi Gminy, do których jest zobowiązana Gmina na postawie ustawy o samorządzie gminnym - zadania własne Gminy.
Symbole PKWiU zgodnie z rozporządzeniem RM z dnia 29 października 2008 roku dla czynności wykonywanych przez Spółkę w ramach zadań zleconych przez Gminę:
naprawy cząstkowe dróg - 42.11.20.0
konserwacja cieków i rowów odwadniających - 81.30.10.0
utrzymanie czystości dróg, placów, chodników, placów targowych - 81.29.12.0
utrzymanie czystości szalet - 81.29.13.0
utrzymanie zieleni - 81.30.10.0
W pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć wątpliwości Wnioskodawcy dotyczące kwestii opodatkowania podatkiem VAT otrzymywanych od Gminy dopłat na kompensatę zadań powierzonych przez Gminę.
Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Generalnie ustawa o VAT jako podstawę opodatkowania podatkiem VAT wskazuje to, co otrzymuje dostawca/usługodawca od nabywcy za dostarczone towary/wykonane usługi, a więc za dokonaną sprzedaż.
Analiza powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to celowa dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie ceny konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Dla określenia, czy dane dotacje mają, czy też nie bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług, a co za tym idzie czy podlegają opodatkowaniu istotne są zatem szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie podlega opodatkowaniu.
Odnosząc wyżej przedstawiony opis sprawy do powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że mimo wskazań Wnioskodawcy, że – dopłaty są traktowane, jako komensata Wnioskodawcy kosztów poniesionych na realizację zadań powierzonych przez Gminę oraz nie są traktowane przez Wnioskodawcę jako wynagrodzenie – w niniejszej sprawie pomiędzy Wnioskodawcą a Gminą występuje świadczenie wzajemne, gdyż Wnioskodawca zgodnie z uchwałą Rady Miasta został zobowiązany do świadczenia usług w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb Wspólnoty i realizacji zadań (napraw cząstkowych dróg, konserwacji cieków i rowów odwadniających, utrzymanie czystości dróg, placów, chodników, placów targowych, utrzymania czystości szalet, utrzymania zieleni), za które to świadczenie Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie. Odnosząc się do powyższego wskazać należy zatem, że realizowane czynności w zakresie ww. zadań noszą znamiona odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wnioskodawca co prawda wykonuje czynności związane z realizacją zadania własnego gminy, ale wykonuje te czynności jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT na rzecz gminy, za które to usługi otrzymuje wynagrodzenie. A zatem pomiędzy płatnością, którą otrzymuje Wnioskodawca w ramach dopłat od Gminy, a świadczeniem na rzecz Gminy, zachodzi związek bezpośredni, bowiem płatność następuje w zamian za to świadczenie. Wnioskodawca otrzymując od Gminy zwrot poniesionych wydatków otrzymuje zindywidualizowaną korzyść, a otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami, których dokonuje Wnioskodawca na rzecz Gminy. Wnioskodawca realizując opisane w zdarzeniu przyszłym zadania powierzone przez Gminę, zwalnia ją w istocie z określonych prawem obowiązków, czyni to jednak za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług – Gmina osiąga więc wymierną korzyść. Z uwagi na powyższe dopłaty-rekomensata, którą otrzymuje Wnioskodawca stanowi obrót w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o podatku VAT, a tym samym podlega opodatkowaniu jako czynność wymieniona w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w tej kwestii jest nieprawidłowe.
Przechodząc natomiast do następnego zagadnienia podniesionego we wniosku tj. prawa Wnioskodawcy do odliczenia podatku naliczonego, stosowanie do treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z art. 86 ust. 1 wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Z treści powyższego przepisu wynika zatem, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy nabyte towary i usługi służą wykonywaniu czynności opodatkowanych, tzn. czynności, które generują podatek należny. Odliczyć można więc w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika.
Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
Należy wyjaśnić, że w przedmiotowej sprawie Organ dokonał oceny stanowiska Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 1 i uznał, że Wnioskodawca co prawda wykonuje czynności związane z realizacją zadań własnych gminy, ale wykonuje te czynności na rzecz gminy za wynagrodzeniem, które otrzymuje w postaci opisanych we wniosku dopłat jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT. Zatem dopłaty te stanowią obrót w rozumieniu ustawy o podatku VAT, a tym samym podlegają opodatkowaniu jako czynności wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
Ponadto Wnioskodawca wskazał, że zadania zlecone przez Gminę i wykonywane przez Wnioskodawcę w świetle ustawy o VAT stanowią czynności opodatkowane. Zatem wobec uznania przez Organ, że otrzymane dopłaty na realizację zadań powierzonych Wnioskodawcy przez Gminę (napraw cząstkowych dróg, konserwacji cieków i rowów odwadniających, utrzymanie czystości dróg, placów, chodników, placów targowych, utrzymania czystości szalet, utrzymania zieleni) podlegają opodatkowaniu, w ocenie Organu Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług związanych z wykonywaniem ww. czynności.
W konsekwencji, stosownie do powołanych wyżej unormowań Wnioskodawca ma prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego zawartego w cenie towarów i usług nabywanych w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych wskazanych we wniosku.
Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym nie przysługuje spółce odliczenie podatku naliczonego od zakupów dotyczących wykonywanych zadań powierzonych przez Gminę, jest nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.
W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.