INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2009r.
(data wpływu 30 czerwca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania zwrotu poniesionych nakładów na wybudowanie drogi z infrastrukturą – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 czerwca 2009r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania zwrotu poniesionych nakładów na wybudowanie drogi z infrastrukturą.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest firmą deweloperską, która w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza wybudować na nieruchomości gruntowej, będącej jego własnością, budynek mieszkalny wielorodzinny. Jedyny dojazd do tej nieruchomości gruntowej, do placu budowy, a następnie dojazd i dojście przyszłych mieszkańców do wybudowanego w ramach inwestycji budynku będzie się odbywać po drodze, którą z własnych środków wybudowało T. Grunt, na którym została wybudowana droga (nawierzchnia wraz z podbudową z odwodnieniem, z siecią kanalizacji ogólnospławnej, z oświetleniem) jest własnością Gminy.
T wybudowaną przez siebie sieć kanalizacji ogólnospławnej przekazał na własność Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji. Droga dojazdowa do nieruchomości stanowiącej własność T, dla budowy której Gmina użyczyła nieodpłatnie grunt, w myśl zapisów umownych po wybudowaniu jest drogą ogólnie dostępną. T aby zapewnić dojazd do własnej nieruchomości podjął zobowiązanie wobec Gminy o zrealizowaniu, tj. wybudowaniu drogi wraz z infrastrukturą z własnych środków.
Jednakże z uwagi na fakt, że z dojazdu, stanowiącego dotychczas wyłącznie dojazd mieszkańców T będzie korzystać również właściciel działki sąsiedniej, a w przyszłości właściciele budowanych mieszkań, Wnioskodawca zawarł z T porozumienie, w którym zobowiązuje się zwrócić T część kosztów poniesionych na wybudowanie drogi wraz z infrastrukturą.
Wnioskodawca będzie korzystał zarówno z drogi dojazdowej jak też zamierza podłączyć wybudowany budynek do sieci kanalizacyjnej sfinansowanej przez T. Biorąc pod uwagę planowaną budowę, oraz bezkonfliktowe korzystanie z drogi przez przyszłych mieszkańców budowanego budynku, strony podpisały stosowne porozumienie, zgodnie z zapisami którego wysokość kwoty jaką Spółka ma zapłacić T została określona proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej mieszkań Spółki do powierzchni łącznej budynków T i Wnioskodawcy. W porozumieniu zawarty jest zapis określający kwotę netto plus obowiązujący podatek VAT.
Należność ma być płacona w ratach, pierwsza rata płatna jest do 31 października 2009r., a następne w roku 2010. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy tego typu transakcja jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług? jest to forma rekompensaty za wyświadczoną usługę polegającą na wyrażeniu zgody na przejazd po drodze, bezkonfliktowym korzystaniu z niej zarówno w trakcie budowy jak i po wybudowaniu budynku, oraz podłączenie budynku do kanalizacji sanitarnej i opadowej, (T nie jest właścicielem zarówno drogi jak też kanalizacji, T wyłącznie poniósł własne środki na wytworzenie na gruncie naniesień - budowli tj. wybudował nawierzchnie drogi wraz z infrastrukturą)?
Czy transakcja traktowana jako zapłata za usługę jest opodatkowana podatkiem VAT w wysokości 22%? jest formą wynagrodzenia za poniesione trudy i koszty, a więc odszkodowaniem (utraconą korzyścią przez T jest fakt, iż z drogi i kanalizacji które wybudował ponosząc sam koszty, będzie korzystać inny współużytkownik. Wnioskodawca będzie eksploatował urządzenia do których wybudowania nie przyczynił się ani organizacyjnie ani kosztów). Odszkodowanie nie jest ani dostarczeniem towaru ani świadczeniem usług i nie podlega regulacji ustawy o podatku VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, T nie jest właścicielem drogi, ani też sieci kanalizacyjnej, w związku z tym z formalno prawnego punktu, aby korzystać z drogi czy też kanalizacji nie jest wymagana zgoda T. Gdyby inwestycje T i Wnioskodawcy (budowa budynków wielorodzinnych) były rozpoczynane w jednym czasie, to obie firmy wspólnie uczestniczyłyby w budowie drogi i kanalizacji, wspólnie partycypując w kosztach. Gmina jako właściciel gruntu podpisałaby wówczas trójstronną umowę użyczenia.
Z uwagi jednak na zróżnicowanie inwestycji budowlanych w czasie, ciężar wybudowania drogi wraz z infrastrukturą objął tylko T, a Wnioskodawca będzie eksploatował budowle wybudowane kosztem finansowym i organizacyjnym T. Udział w kosztach wyliczony ww. kluczem obejmuje nakłady poniesione przez T przy budowie drogi i kanalizacji, wobec czego Wnioskodawca prezentuje stanowisko, iż zapłacenie przez Wnioskodawcę części kosztów poniesionych przez T jest odszkodowaniem, które nie podlega przepisom ustawy o podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Natomiast przez dostawę towarów w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Natomiast na podstawie art. 29 ww. ustawy podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwoty należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia od nabywcy. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania, stanowi, co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki: w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie). Należy podkreślić, że oba warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż do wyjątków należą sytuacje, w których płatności na rzecz podatnika nie będą związane z wykonywaniem przezeń czynności podlegających opodatkowaniu.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zawarł porozumienie z T, w którym zobowiązuje się zwrócić T część kosztów poniesionych na wybudowanie drogi wraz z infrastrukturą. Grunt, na którym została wybudowana droga (nawierzchnia wraz z podbudową z odwodnieniem, z siecią kanalizacji ogólnospławnej, z oświetleniem) jest własnością Gminy. T wybudowaną przez siebie sieć kanalizacji ogólnospławnej przekazał na własność Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji. Droga dojazdowa do nieruchomości stanowiącej własność T, dla budowy której Gmina użyczyła nieodpłatnie grunt, w myśl zapisów umownych po wybudowaniu jest drogą ogólnie dostępną.
T nie jest właścicielem drogi, ani też sieci kanalizacyjnej. Reasumując zwrot poniesionych nakładów na wybudowanie drogi z infrastrukturą nie mieści się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe, jednakże prawidłowość stanowiska wynika z innej podstawy prawnej niż wskazano we wniosku. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnegopo uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.