INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 lipca 2010r. (data wpływu 20 lipca 2010r.) uzupełnionym pismem z dnia 18 sierpnia 2010r.
(data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowej zabudowanej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 20 lipca 2010r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 18 sierpnia 2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowej zabudowanej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości budynkowej i gruntowej.
Powyższe nieruchomości zostały nabyte nieodpłatnie od gminy w 1999r. Podatek VAT od nabycia nie występował. Powyższe nieruchomości parafia użytkowała w części na cele kultu religijnego i na działalność oświatowo-wychowawczą a w części wynajmowała podmiotom gospodarczym. Z tytułu wynajmu parafia jest podatnikiem VAT, składa stosowne deklaracje VAT-7 i płaci podatek VAT. Aktualnie dotychczasowy najemca (uczelnia) zgłosiła chęć zakupu powyższych nieruchomości. Pismem z dnia 18 sierpnia 2010r. Wnioskodawca uzupełnił zdarzenie przyszłe w następujący sposób: Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę nr 118 zabudowaną jednym budynkiem.
Powyższa działka wraz z budynkiem jest przeznaczona do sprzedaży. Powyższa nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę nieodpłatnie od Gminy w 1999r. W związku z czym nie było prawa do odliczenia podatku VAT. Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Od 1999r. do 30 czerwca 2008r. większa część budynku była wynajmowana różnym najemcom, natomiast niewielka część służyła celom parafialnym. Od 1 lipca 2008r. budynek został wynajęty Szkole, która zgłosiła chęć zakupu całej nieruchomości: działki wraz znajdującym się na niej budynkiem. Termin zawarcia umowy sprzedaży planowany jest do 31 sierpnia 2010r.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy od sprzedaży nieruchomości należy zapłacić podatek od towarów i usług ? Zdaniem Wnioskodawcy, powyższa transakcja jest zwolniona z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ sprzedaż jest dokonywana: po pierwszym zasiedleniu pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
Ponadto, zwolnienie z opodatkowania przysługuje także na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT ponieważ: w stosunku do sprzedawanych nieruchomości nie przysługiwało parafii prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w związku z faktem, iż od transakcji nabycia (darowizny) nieruchomości podatek VAT w ogóle nie występował parafia w czasie użytkowania nieruchomości nie poniosła wydatków na ulepszenie tych nieruchomości przekraczających 30% wartości początkowej nieruchomości. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż wymienionej powyżej nieruchomości tj. działki wraz z budynkiem będzie zwolniona od naliczenia podatku VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Definicja dostawy towarów zawarta została w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którą, przez dostawę towarów należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jednym z nich jest zwolnienie od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Zatem pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub ulepszony obiekt (jego cześć) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem. Zarówno sprzedaż, jak i najem są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.
W analizowanej sprawie, kluczowym elementem jest ustalenie, czy w związku z zamierzoną transakcją sprzedaży nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie, a jeżeli tak to w którym momencie. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę nr 118 zabudowaną budynkiem. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta w 1999r. przez Wnioskodawcę nieodpłatnie od Gminy. Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Od 1999r. do 30 czerwca 2008r. większa część budynku była wynajmowana różnym najemcom, natomiast niewielka część służyła celom parafialnym.
Od 1 lipca 2008r. budynek został wynajęty Szkole, która zgłosiła chęć zakupu całej nieruchomości: działki wraz znajdującym się na niej budynkiem. Tak więc mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż do pierwszego zasiedlenia najpierw doszło w przypadku tej części budynku, która była wynajmowana od 1999r. do czerwca 2008r. Natomiast w przypadku pozostałej części budynku służącej celom parafialnym doszło do pierwszego zasiedlenia w momencie wynajęcia budynku Szkole tj. 1 lipca 2008r. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a zamierzoną dostawą budynku upłynie zatem okres dłuższy niż 2 lata i sprzedaż tego budynku będzie podlegać zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W związku z powyższym sprzedaż przez Wnioskodawcę gruntu zabudowanego budynkiem będzie podlegać zwolnieniu od podatku na podstawie art. 29 ust. 5 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Jednocześnie informuje się, ze zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
W myśl art. 43 ust. 11 ustawy o VAT oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego.
Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.