INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 sierpnia 2009r. (data wpływu 12 sierpnia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 września 2009r. (data wpływu 14 września 2009r. ), z dnia 18 września 2009r. (data wpływu), z dnia 28 września 2009r.
(data wpływu) oraz z dnia 29 września 2009r. (data wpływu 30 września 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 sierpnia 2009r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismami z dnia 10, 18, 28 i 29 września 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca zamierza sprzedać nieruchomość będącą środkiem trwałym. Jest to restauracja wraz z gruntem, która została zakupiona od urzędu miasta w dniu 28 czerwca 2002r. Transakcja ta została udokumentowana aktem notarialnym, spółka nie miała prawa do obniżenia podatku VAT - była to nieruchomość używana. Przed datą zakupu nieruchomość ta była dzierżawiona od Urzędu Miasta i z uwagi na stan tejże nieruchomości została poczyniona inwestycja w dzierżawionym obiekcie celem doprowadzenia go do stanu, który umożliwił prowadzenie tam działalności w zakresie usług restauracji.
Koszty remontu zostały zakwalifikowane w części jako inwestycja w dzierżawionym obiekcie i są amortyzowane, a druga część została zaklasyfikowana jako koszty remontu i poniesione koszty były sukcesywnie odnoszone w koszty działalności gospodarczej. W dniu 26 czerwca 2002r. zostały poczynione uzgodnienia z Urzędem Miasta, iż nakłady poniesione na tą nieruchomość zostaną, potrącone od ceny zakupu tejże nieruchomości, co zostało później zapisane w akcie notarialnym, w ten sposób iż od ceny nieruchomości ustalonej przez urząd miasta - 520.656,00 odjęto kwotę 319.769,00 co dało kwotę 200.887,00 jako cenę nabycia.
Od momentu zakupu powyższej nieruchomości jedyne nakłady jakie były ponoszone to drobne naprawy i remonty bieżące. W ewidencji środków trwałych nieruchomość ta została wpisana z dniem 28 czerwca 2002r. i po tej dacie nie ma żadnych wpisów dotyczących nakładów na tę nieruchomość wskazujących na jakąkolwiek modernizację. Z końcem tego roku Wnioskodawca chciałby sprzedać tę nieruchomość i dlatego też chce mieć pewność, z uwagi na kwotę tejże transakcji, iż właściwie ją opodatkuje.
W odczuciu Wnioskodawcy transakcja powyższa jest zwolniona z podatku VAT z art. 43 ust. 1 pkt 10. Spółka nie miała prawa do odliczenia podatku VAT przy zakupie tejże nieruchomości, zakupiona nieruchomość była użytkowana przed dniem zakupu oraz przed dniem wydzierżawienia jej. Pismem z dnia 18 września 2009r. Wnioskodawca uzupełnił zdarzenie przyszłe w następujący sposób: Przedmiotowa nieruchomość została wybudowana w latach 60-tych i służyła lokalnej społeczności jako: szwalnia, świetlica, kawiarnia.
W roku 1995 na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego o zasiedzeniu nieruchomości oraz na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 28 listopada 1996r. o stwierdzeniu nabycia nieruchomości przez zasiedzenie nieruchomość przeszła na rzecz Gminy. Następnie nieruchomość ta została z dniem 28 września 1999r. wydzierżawiona Wnioskodawcy. Pismem z dnia 28 września 2009r.
Wnioskodawca uzupełnił zdarzenie przyszłe w następujący sposób: Przedmiotowa nieruchomość została wyceniona na dzień 26 czerwca 2002r. wg protokołu uzgodnień na kwotę 520.656,00 zł i nawiązując do tej wartości, która uwzględnia koszty poniesionych nakładów w wysokości 319.769,00 zł, zatem wartość przedmiotowej nieruchomości, przed poniesieniem nakładów Wnioskodawca może wycenić na 200.887,00 zł. Wartość nakładów została podzielona na nakłady dotyczące remontu budynku oraz nakłady dotyczące modernizacji budynku.
W ewidencji środków trwałych wpisana jest wartość modernizacji jako inwestycja w obcym środku trwałym w wysokości 120.393,42 zł zatem wartość kosztów remontu wyceniono na 199.375,58 zł. Zatem wartość modernizacji do wartości początkowej środka trwałego wynosi 120.939,42/200.887,00, co daje 60,20% wartości początkowej. Pismem z dnia 29 września 2009r. Wnioskodawca uzupełnił zdarzenie przyszłe w następujący sposób: Przedmiotowa nieruchomość była i jest wykorzystywana do działalności opodatkowanej jakimi są usługi gastronomiczne. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy transakcja sprzedaży nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, transakcja sprzedaży nieruchomości jest zwolniona z podatku VAT z uwagi na fakt, iż wyczerpuje znamiona określone przez ustawodawcę w trybie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jedną z nich jest na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwolnienie od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata; W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Stosownie do art. 43 ust. 7a ww. ustawy warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że nieruchomość została wybudowana w latach 60-tych i służyła lokalnej społeczności. Gmina nabyła przedmiotową nieruchomość w drodze zasiedzenia w 1995r.
W dniu 28 września 1999r. ww. nieruchomość została wydzierżawiona Wnioskodawcy, który w okresie dzierżawy poniósł wydatki na modernizację ww. nieruchomości w kwocie przekraczającej 60,20% wartości początkowej. Następnie w dniu 28 czerwca 2002r. Wnioskodawca nabył tę nieruchomość (tj. restaurację wraz z gruntem). Transakcja ta została udokumentowana aktem notarialnym, a Wnioskodawca tj. w okresie do 26 czerwca 2002r. nie miał prawa do obniżenia podatku VAT - była to nieruchomość używana. Od momentu zakupu nieruchomości Wnioskodawca nie poniósł wydatków na ulepszenie tej nieruchomości.
Przedmiotową nieruchomość Wnioskodawca wykorzystywał i w dalszym ciągu wykorzystuje do działalności opodatkowanej jakimi są usługi gastronomiczne. Zatem przedmiotową nieruchomość Wnioskodawca użytkuje w stanie ulepszonym przez okres dłuższy niż 5 lat. W związku z powyższym sprzedaż nieruchomości zabudowanej podlega zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.